Περί οικογενειακών επιχειρήσεων ο λόγος

από kapetanios

στην χώρα μας δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ως ένα από τα διαρθρωτικά κακά της οικονομικής μας μοίρας τις οικογενειακές επιχειρήσεις.  Αντί απάντησης τα παρακάτω:

Το 95% των επιχειρήσεων στη Γερμανία είναι οικογενειακές. 2.700 κάνουν τζίρο πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Σε αυτές ανήκουν π.χ. οι όμιλοι Bahlsen, BMW, Miele, Dr. Oetker.

Εννιά στις δέκα μεγάλες, γερμανικές,

οικογενειακές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται διεθνώς. Οι καλύτεροι πελάτες τους είναι στατιστικά οι Γάλλοι και οι Κινέζοι. Αναμένεται όμως ότι τα επόμενα τρία χρόνια θα αλλάξει αυτή η ισορροπία υπέρ της Κίνας, αλλά και των ΗΠΑ και των αναδυόμενων οικονομιών, όπως π.χ. της Ρωσίας, της Ινδίας και της Βραζιλίας.

Ήδη παρατηρείται εδώ και χρόνια η μεταφορά της παραγωγής των μεσαίων επιχειρήσεων εκτός Γερμανίας με στόχο την συμπίεση του κόστους παραγωγής. Σήμερα όμως οι γερμανικές οικογενειακές επιχειρήσεις επιδιώκουν όχι οπωσδήποτε τη μείωση του κόστους παραγωγής, αλλά τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων τους στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Κίνα και τη Ρωσία, διότι έτσι βρίσκονται κοντά στις μεγαλύτερες αγορές διάθεσης των προϊόντων τους. Bahlsen: από το 1893 μπισκότα (Οικογένεια Μπάλζεν)Bahlsen: από το 1893 μπισκότα (Οικογένεια Μπάλζεν)
Ο Φρανκ Βάλαου, από το Ινστιτούτο Έρευνας Δραστηριοποίησης Μεσαίων Επιχειρήσεων, υποστηρίζει ότι το βήμα αυτό είναι αναγκαίο και συμπληρώνει ότι «πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις εξακολουθούν να αμφιβάλουν για την ορθότητα ή την αναγκαιότητα ενός τέτοιου βήματος. Σε αυτό συμβάλλει συνήθως το πλαίσιο των πολιτικών και νομικών κανόνων ή ακόμη και οι εμπορικοί περιορισμοί και τα τέλη που ισχύουν σε αυτές τις χώρες. Αλλά πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις αναζητούν και βρίσκουν τελικά τον σωστό εταίρο σε τοπικό επίπεδο.»
Όμιλος Κίρχοφ: επιτυχημένο μοντέλο διεύρυνσης της παραγωγής στο εξωτερικό
BMW στην Κίνα: από το 1916 αυτοκίνητα (Οικογένεια Κβάντ)BMW στην Κίνα: από το 1916 αυτοκίνητα (Οικογένεια Κβάντ)Χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχούς δραστηριοποίησης στο εξωτερικό συνιστά ο όμιλος Κίρχοφ (Kirchhoff Gruppe).
Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση ηλικίας 225 ετών με τομείς παραγωγής αμαξώματα κάθε είδους, ανταλλακτικά οχημάτων, απορριμματοφόρα, οχήματα για ανάπηρους και εργαλεία παντός είδους.
Ο όμιλος Κίρχοφ διαθέτει 42 εργοστάσια σε 16 διαφορετικές χώρες. Ο επικεφαλής του ομίλου Άρντ Γκέοργκ Κίρχοφ, υπογραμμίζει ότι η μεταφορά της παραγωγής ή του σέρβις στο εξωτερικό πλήττει μόνον φαινομενικά την εθνική οικονομία, διότι: «η οικονομική ισχύς της Γερμανίας έγκειται όχι μόνον στο γεγονός ότι είμαστε από τις πρώτες χώρες στις εξαγωγές, αλλά ότι είμαστε και πρωτοπόροι στην αλυσίδα δημιουργίας προστιθέμενης αξίας».
Όντως, όπως υποστηρίζει ο κ. Κίρχοφ «στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας περίπου το 50% και στον κατασκευαστικό τομέα γύρω στο 70% είναι δεδουλευμένες επιδόσεις στο εξωτερικό. Δηλαδή προέρχονται από μεταφορά ή αγορά ανταλλακτικών και τμημάτων του τελικού προϊόντος από το εξωτερικό, τα οποία τα συνδέουμε ή τα συναρμολογούμε στη Γερμανία παράγοντας νέα προστιθέμενη αξία και κατόπιν τα εξάγουμε.»
Dr. August Oetker KG: ο εφευρέτης του μπέικιν-πάουντερ (1891 / οικογένεια Έτκερ)Dr. August Oetker KG: ο εφευρέτης του μπέικιν-πάουντερ (1891 / οικογένεια Έτκερ)Ο όμιλος Κίρχοφ είναι από τις πρώτες γερμανικές οικογενειακές επιχειρήσεις που έκαναν το βήμα επέκτασης στις διεθνείς αγορές ήδη στη δεκαετία του ’90. Έτσι σήμερα είναι γνωστός στις αγορές των ΗΠΑ, της Κίνας και του Μεξικού.
 Οι περισσότερες οικογενειακές επιχειρήσεις στη Γερμανία έχουν ήδη αντιληφθεί την αναγκαιότητα αυτού του βήματος. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι τα δύο τρίτα των μεγάλων οικογενειακών επιχειρήσεων έχουν μεταφέρει τον τομέα διανομής και το σέρβις στο εξωτερικό, ενώ περίπου οι μισές παράγουν ήδη εκτός Γερμανίας.
Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Έρευνας Δραστηριοποίησης Μεσαίων Επιχειρήσεων γύρω στο 30% των μεγάλων οικογενειακών επιχειρήσεων σχεδιάζουν να μεταφέρουν την παραγωγή στο εξωτερικό, εκ των οποίων τα δύο τρίτα προτιμούν την Ασία.

Πηγη:http://www.dw-world.de

Advertisements

5 Σχόλια to “Περί οικογενειακών επιχειρήσεων ο λόγος”

  1. Ναι, αλλά αυτές δεν είναι απλές οικογενειακές επιχειρήσεις σήμερα, αλλά πολυεθνικές…

  2. Λέει ένας γιος στον πατέρα του: Μπαμπά, ήθελα να το ξέρεις είμαι γκέη.
    Δεν μου λες του λέει ο πατήρ, έχουμε σπίτια στο Κολοωνάκι και εξοχικό στη Μύκονο;;
    Όχι, στο νοίκι είμαστε.
    Π: ¨Εχουμε τζιπ, κανα δυο γρήγορα και μια μπερλίνα για τη μάνα σου;;
    Όχι, το σαράβαλο έχεις και εγώ ένα παπάκι.
    Έχουμε επιχείρηση για να σε κάνω Αντιπρόεδρο ΔΣ και τίποτα εισοδήματα από Μετοχές και Ακίνητα;;
    Όχι, δεν έχω ούτε χαρτζηλίκι.
    Βγαίνεις στα κοσμικά;;
    ¨Οχι
    …..
    …..

    Π: Τότε παιδί μου δεν είσαι γκέη, παλιόπ@@@ας είσαι!!

    Όντως οι δικές μας είναι οικογενειακές, ούτε οργανωμένες ούτε πολυεθνικές είναι!!

  3. 😆
    αναγνώστα
    αυτό που φαίνεται πάντως από τα παραπάνω είναι ότι η «απελευθέρωση της αγοράς» (που προτείνεται ως μέθοδο αντιμετώπιση κάθε ασθένειας και κάθε μαλακίας) δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μοιρασιά μεταξύ 50-60 οικογενειών της Ευρώπης.
    Για την αποτυχία της ντόπιας ελίτ (εξαιρούνται οι εφοπλιστές) να πάρει μια υψηλή θέση στο σημερινό οικονομικό στάτους δεν έχω παρά να συμφωνήσω και με σένα και με τον δείμο. Από την άλλη για να μην τους αδικήσουμε (καθότι οι έλληνες επιχειρηματίες δεν στερούνται παγαποντιάς) το οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον όπως διαμορφώθηκε μεταπολεμικά στην χώρα μας δεν τους ευνοούσε σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στο εξωτερικό

  4. Καπετάνιε συμφωνώ αυτό ήθελα να πω.
    Ο άνθρωπος (υιός) ομοφυλόφιλος ήταν. Το μέηνστρέημ (χο χο χο) σύστημα τους κατατάσσει είτε ως γκέη που είναι και φιούζιον (ξανα χο χο) είτε ως παλιόπ@@@@ες και τραβούν των παθών τους τον τάραχο ,και στο τέλος μπορεί και να πάνε χαμένοι, ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ και άσχετα με το ότι το ίδιο κάνουν και οι μεν και οι δε.

    Πάω στο πηλοφόρι πάλι τώρα (εργοτάξιο τόχω κάνει, λες νάχει δίκιο ο Βαρουφάκης και να έχουμε κανά νέο σχέδιο Μάρσαλ; ) (xo xo xo)

  5. εάν εννοείς την «αχτίδα στο σκοτάδι» πολύ αισιόδοξο τον κόβω!μην ξεχνάς ότι δεν έχει περάσει πολύς καιρός που και στην χώρα μας έπαιζε πολύ δυνατά η άποψη για την σοσιαλιστική στροφή του ταμείου (εάν θυμάμαι καλά ο Βαγγέλης το έχει φέρει ουκ ολίγες φορές το θέμα στην συζήτηση) και πόσο φίλος μας είναι ο στρωσε καν που θα χρησιμοποιούσε την πετυχημένη δουλειά του ΔΝΤ στην χώρα μας για να φάει λάχανο τον σαρκυζύ και άλλα τέτοια ορέα.
    Εγώ νομίζω ότι τα ζόρια της παγκόσμιας τράπεζας αυτόν τον καιρό δεν είναι οι κάθε λογής αναξιοπαθούντες αλλά η υπόθεση Ιράν και το παγκόσμιο νόμισμα το δολάριο που κινδυνεύει εξαιτίας του. Θα ανεβάσω ένα ενδιαφέρον άρθρο κατά την γνώμη μου σε λίγο που έχει σχέση με το δολάριο τον χρυσό και το πετρέλαιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: