Οι ρατσιστικές ερμηνείες των πελατειακών σχέσεων στην πολιτική

από kapetanios

Της ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΚΟΠΠΑ*

ΠΗΓΗ

Η Ευρώπη επικρίνει την Ελλάδα για το πελατειακό της σύστημα. Την ίδια στιγμή το ευρωκοινοβούλιο βιώνει το μεγαλύτερο σκάνδαλο διαφθοράς στην 53χρονη ιστορία του. Όλα ξεκίνησαν με την αποκάλυψη των Sunday Times στις 20 Μαρτίου. Για οκτώ μήνες δημοσιογράφοι της εφημερίδας προσέγγισαν 60 ευρωβουλευτές, προτείνοντας την «αποζημίωσή τους» για «συμβουλευτικές υπηρεσίες».
Μεταξύ των δεκατεσσάρων που απάντησαν θετικά στην πρόταση ήταν ένας πρώην Πρωθυπουργός (της Ρουμανίας), ένας πρώην ΥΠΕΞ (της Σλοβενίας), και ένας πρώην ΥΠΕΣ (της Αυστρίας), οι οποίοι δέχτηκαν την προοπτική της πληρωμής προκειμένου να επηρεάσουν το νομοθετικό έργο σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ένας Ισπανός έκανε την τροπολογία που του υπέδειξαν χωρίς να αλλάξει ούτε λέξη. Ο Αυστριακός παραιτήθηκε και απείλησε με δικαστήριο την εφημερίδα, εξηγώντας ότι είχε ενημερώσει τις μυστικές υπηρεσίες και ήθελε «απλά» να αντλήσει περισσότερες πληροφορίες. Ο Σλοβένος «απλά» παραιτήθηκε. Ο Ρουμάνος «απλά» παραμένει στη θέση του. Προς απογοήτευση του λαϊκίστικου τύπου της Δυτικής Ευρώπης, μεταξύ αυτών των ευρωβουλευτών δεν περιλαμβάνεται ούτε ένας Έλληνας.

Ο κώδικας ηθικής

Η απάντηση του ευρωκοινοβουλίου ήταν να δημιουργήσει έναν κατάλογο ομάδων πίεσης στις Βρυξέλλες (lobby), να δημιουργήσει έναν κώδικα ηθικής για τους ευρωβουλευτές και, φυσικά, να συστήσει μια επιτροπή διαφάνειας του κοινοβουλίου. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει κανένας οργανισμός αυτή τη στιγμή που να έχει τη δικαιοδοσία να αποφανθεί ότι η πράξη αυτή των ευρωβουλευτών ήταν παράνομη. Και αφού δεν υπάρχει αρμόδιο σώμα, η τάξη του νόμου υπαγορεύει να δούμε τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Αλλά, εάν το ίδιο ακριβώς επιχείρημα ειπωθεί για την ελληνική έννομη τάξη, είναι σίγουρο ότι πολλά γερμανικά και, ίσως, αυστριακά ΜΜΕ να μη δείξουν τόση κατανόηση. «Ποιος θα πάει φυλακή», για να θυμηθούμε ένα ερώτημα του πρόσφατου παρελθόντος.
Θεσμικά λοιπόν προχωρούμε με «αυτοκάθαρση», που σημαίνει ότι ίσως όσοι σηκώνουν το δάκτυλο και δείχνουν την Ελλάδα, ίσως να είναι λιγότερο «Ευρωπαίοι» από όσο υποστηρίζουν. Φυσικά κανείς δε λέει σήμερα ότι πρέπει «να καεί» το ευρωκοινοβούλιο. Ούτε κανείς υποστηρίζει ότι πρέπει να αναλάβει τη νομοθετική διαδικασία αποκλειστικά και μόνο η Επιτροπή. Άλλωστε, πολύ πριν ακουστεί οτιδήποτε για το Ευρωκοινοβούλιο, η Επιτροπή έπρεπε να αντιμετωπίσει προβλήματα ηθικής, αν όχι διαφθοράς, δεδομένου ότι πολλά πρώην μέλη της είναι σήμερα υψηλόβαθμα στελέχη του ιδιωτικού τομέα, γεγονός που εγείρει το ερώτημα πότε ακριβώς ξεκίνησε η σχέση τους με το θαυμαστό εταιρικό κόσμο.

Ρατσισμός;

Με άλλα λόγια, η ρητορική αντίθεση μεταξύ Ευρώπης και Ελλάδας, με την υπόθεση εργασίας ότι οι δύο κόσμοι είναι αντίθετοι, είναι μάλλον λανθασμένη και υποτιμητική για τη χώρα μας. Η διάχυση χρήματος από την αγορά στην πολιτική δεν είναι ούτε ελληνικό, ούτε ιταλικό, ούτε τελικά ενδογενές «πρόβλημα κουλτούρας» του νότου της Ευρώπης.
Τι σημαίνει αυτό; Σίγουρα όχι ότι ο κοινοβουλευτισμός είναι ανώφελος. Εάν η Ευρώπη δεν ήταν δημοκρατική, τότε δε θα δημοσιευόταν ποτέ το άρθρο των Times. Εάν η δημοκρατία ήταν μια ανούσια άσκηση δημαγωγικής αντιμαχίας μεταξύ ομάδων συμφερόντων, τότε δε θα υπήρχε καμία ηθική πίεση για την παραίτηση κανενός. Όμως, αφού αποδεχτούμε ότι η Ευρώπη είναι δημοκρατική, όσο και η Ελλάδα, ίσως πρέπει να ξαναδούμε τα δομικά και πολιτικά προβλήματα της ευρωζώνης – και της Ελλάδας – χωρίς ρατσιστικές προκαταλήψεις.

* Είναι ευρωβουλευτίς του ΠΑΣΟΚ

Σχετικές αναρτήσεις:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: