Ζαν Κόντ Γιούνκερ: μια «Treuhand» θα σας σώσει

από kapetanios

«Θα χαιρέτιζα την σύσταση από τους Έλληνες φίλους μας μιας ανεξάρτητης υπηρεσίας ιδιωτικοποιήσεων στο πρότυπο της Treuhand» τόνισε σε συνέντευξή του προς το περιοδικό Der Spiegel ο Ζαν Κόντ Γιούνκερ διευκρινίζοντας ότι αυτή η υπηρεσία θα πρέπει να στελεχωθεί από ξένους ειδικούς.

Μάλιστα! Τα’ χαμε χύμα, μας έρχονται  και τσουβαλάτα τώρα! Ας δούμε τι μάθαμε γι αυτήν την «Treuhand» -γιατί φοβού τους δαναούς έλεγε ο Λαοκόων αλλά τότε δεν ήξερε τους βορειοευρωπέους..

Η Treuhand λοιπόν ήταν αυτή που ανέλαβε την ευθύνη (με το αζημίωτο όπως θα δείτε πιο κάτω)  να εκποιήσει πάνω από  8500 κρατικές επιχειρήσεις ,πάνω από 2,5 εκατομμύρια εκτάρια δασών και γεωργικών εκτάσεων , το σύνολο της περιουσίας της Στάζι  , του λαϊκού στρατού, χιλιάδες δημόσια κτίρια και πολλά άλλα «ασημικά» της ανατολικής Γερμανίας.

Το «σκληρό» της πρόσωπο αλλά και οι αδιαφανείς δραστηριότητες της γρήγορα δημιούργησαν ένταση στο σύνολο σχεδόν του λαού της Ανατολικής Γερμανίας μιας και : πάνω από 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους, χάνοντας ταυτόχρονα  και αυτό το χαμηλό επίπεδο ζωής που είχαν μέχρι την στιγμή της ένωσης, εκποιήθηκαν ακόμη και κερδοφόρες επιχειρήσεις, σπαταλήθηκαν πόροι, και γενικά έγινε μεγάλο πανηγύρι κατά πως φαίνεται- που λένε και στο χωριό μου. Μάλιστα  ένα χρόνο μετά την έναρξη της αντίστοιχης με την Ελλάδα επιχείρησης εκποίησης των δημόσιων επιχειρήσεων η

The body of Detlev Rohwedder, head of the agency charged with the selling of East German state-owned businesses (Treuhandanstalt), who was murdered in his home at Duesseldorf, April 1, 1991, is carried away by two men, on April 02, 1991. (AP-Photo/HD/Roland Weihrauch/04/02/1991-)

Treuhand  είχε και το πρώτο της θύμα, τον  Detlev Karsten Rohwedder, ο οποίος δολοφονήθηκε ενώ διατελούσε πρόεδρος της τον καιρό εκείνο. Η όλη ιστορία με την αρχική «Treuhand» κράτησε μόλις 4 χρόνια (91-94) και την ολοκλήρωση του «έργου» ανέλαβαν 3 παρακλάδια της η BvS η  TLG και η BVVG η οποία: εκτός από το χρίσμα της θυγατρικής της μαμάς εταιρίας πήρε και την προίκα της ( το αζημίωτο που λέγαμε στην αρχή) που περιελάμβανε περίπου 525.000 εκτάρια γεωργικής γης ,άλλα τόσα δασική έκταση και ουκ ολίγες επιχειρήσεις  απ τις  οποίες με ένα ωραία στημένο real estate   έβγαλε κοντά στα 3,5 δις .

Η  TLG από την άλλη ανέλαβε είτε να πουλήσει είτε να  μισθώσει   τα εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία της ανατολικής Γερμανίας, γύρω στα 45 χιλιάδες ακίνητα ,  σε όφελος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης γράφοντας απο το 2000  εως το 2007 και αυτή κέρδη  κοντά στα 3δις γιουρόπουλα.  Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης, το 2002 ανακαλύπτουν ότι ο κύκλος εργασιών από τις μισθώσεις υπερβαίνει την αξία των πωλήσεων και έτσι στο εξής ρίχνουν όλο το βάρος  αποκλειστικά στην  διαχείριση του χαρτοφυλακίου τους!ακούει κανείς εκεί στο ΠΑΣΟΚ?   Έλα μου όμως που στην «ελεύθερη αγορά» τέτοια κουμουνιστικά δεν περνάνε για πολύ καιρό και έτσι  λίγο πριν την έλευση του σωτήριου έτους  2008 αποφάσισαν να ιδιωτικοποιήσουν την ίδια την εταιρεία–μετά ήρθε το 2008 με βήμα ταχύ και λόγω του άσχημου  οικονομικού  περιβάλλοντος το εγχείρημα αφέθηκε για αργότερα.

Αυτά λίγο πολύ είναι τα μαντάτα που μπόρεσα να μάθω για την Treuhand και την πολιτική της εκποίησης της περιουσίας ενός ολόκληρου κράτους. Το χουν ξανακάνει λοιπόν. Το γνωρίζουν άριστα το παίγνιο.  Κι αν τα έσοδα, έστω αυτά που απέμειναν(περίσσεψαν από το μεγάλο φαγοπότι που στήθηκε )  και αποδόθηκαν στην πλήρως ενωμένη πλέον ομοσπονδιακή Γερμανία έκαναν καλό στον τόπο και τους ανθρώπους του θα μπορούσε κανείς να παραβλέψει το «έγκλημα» της λεηλασίας –γιατί περί αυτού πρόκειται . Αμ δε!

Η περιοχή της πρώην ανατολικής Γερμανίας ακόμη και σήμερα ,20 και βάλε χρόνια μετά, παραμένει φτωχή, υποβαθμισμένη, με διπλάσια ανεργία από τις υπόλοιπες περιοχές , με τον πληθυσμό να έχει μειωθεί  κατά περίπου 4 εκατομμύρια (από 17εκ σε 13εκ περίπου)  με το κατά κεφαλήν εισόδημα και την αγοραστική δυνατότητα να βρίσκονται στο 60% της δυτικής , με τις χαμηλές συντάξεις και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Το σημερινό ΑΕΠ δε των κρατιδίων της περιοχής διάβασα ότι είναι μικρότερο και από αυτό της Σλοβενίας!

Το τραγικό για μας: από αυτήν την περιοχή της Γερμανίας προέρχονται κυρίως και οι μεγαλύτερες λαϊκές αντιδράσεις εναντίον μας. Από εκεί μας ζητούν να πουλήσουμε την ακρόπολη και τα νησιά μας, όπως υποχρεώθηκαν και αυτοί να πράξουν, για να αποπληρώσουμε το χρέος μας – τα θύματα  «βιασμού»  βλέπεται είναι από τα πρώτα στην  λίστα των υποψήφιων αυριανών «βιαστών»

Κι αν οι  περιοχές  της ανατολικής Γερμανίας σήμερα φυτοζωούν αργοπεθαίνοντας  χάριν της «γενναιοδωρίας» της δυτικής, που τις τροφοδοτεί με 60 περίπου δις σε ετήσια βάση, εμείς πως σκατά θα την βγάλουμε μετά από την δική μας εκποίηση από κάποια αντίστοιχη Treuhand που μας προτείνει ο   Γιούνκερ?! Γιατί και τα δικά μας λεφτά από την πώληση της δημόσιας περιουσίας δεν θα πάνε για την ανάπτυξη αυτού του τόπου, στους δανειστές μας θα καταλήξουν–όσα καταλήξουν

ΠΗΓΕΣ

Σχετικές αναρτήσεις

Advertisements

9 Σχόλια to “Ζαν Κόντ Γιούνκερ: μια «Treuhand» θα σας σώσει”

  1. Η θρησκευτικη πιστη εναντι της πιστης στις αγορες. http://tvxs.gr/node/85208 Και οπως το ειχα επισημανει σε σχετικη μας συζητηση , η εξοδος απο την ΕΕ και η επιστροφη στην δραχμη ειναι ενα υπαρκτο σεναριο

  2. Να μας συστήσει αυτή που «βοήθησε » και τους ανατολικογερμανούς.
    δ

  3. Να μας φυλάει ο Αλλάχ Δημητρούλα μ απ όλα τα κακά, τι είναι αυτό που προτείνεις?! 😆

    *
    πολίτη
    μάλλον δεν θα διάβασες την απάντηση μου 😉

    *
    Ακίνητη περιουσία
    http://www.bankingnews.gr

    Η κυβέρνηση προχωρά στη δημιουργία Εθνικού Χαρτοφυλακίου Δημόσιας Γης με επιμέρους εξειδικευμένα χαρτοφυλάκια σημαντικών ακινήτων.
    Η αξιοποίηση παρόμοιων χρηματοοικονομικών εργαλείων με την οργάνωση χαρτοφυλακίων σε Εταιρείες Ειδικού Σκοπού και η προώθηση τους σε διεθνείς αγορές από ελληνικές και διεθνείς τράπεζες μπορούν να αποκομίσουν άμεσα σημαντικά έσοδα για το ελληνικό δημόσιο.
    Θεσμοθετείται ο θεσμός της «επιφάνειας» και της μακροχρόνιας μίσθωσης, νομοθετούνται οι όροι αξιοποίησης της παραθεριστικής και τουριστικής κατοικίας και δίνονται όροι δόμησης και χωροταξίας σε επιλεγμένα ακίνητα του δημοσίου για ταχύτερη αξιοποίηση μέσα από τη μεθοδολογία fast – track.
    Παράλληλα, προχωρά άμεσα η αξιοποίηση συγκεκριμένων ώριμων ακινήτων του ελληνικού δημοσίου τα οποία κατέχει η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ) ή η Εταιρία Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ) και τα Ολυμπιακά Ακίνητα.
    Το χρονοδιάγραμμα για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, αρχίζει από τον τρέχοντα μήνα και ολοκληρώνεται στο τέλος του 2012, ως εξής:
    * Μάρτιος- Απρίλιος 2011: πρόσληψη κοινοπραξιών για την καταγραφή και αξιολόγηση
    * Ιούνιος 2011: Παράδοση του πρώτου χαρτοφυλακίου
    * Ιούνιος 2011: Πρόσληψη συμβούλων σχηματισμού και προώθησης επενδυτικών προϊόντων
    * Ιούνιος-Σεπτέμβριος 2011: νομοθετικές παρεμβάσεις
    * Οκτώβριος 2011 – 2012: προώθηση στις διεθνείς αγορές
    * Δεκέμβριος 2011: Παράδοση του δεύτερου χαρτοφυλακίου και επανάληψη της παραπάνω διαδικασίας
    * Ιούνιος 2012: Παράδοση του τρίτου χαρτοφυλακίου και επανάληψη της παραπάνω διαδικασίας
    * Δεκέμβριος 2012: Παράδοση του τέταρτου χαρτοφυλακίου και επανάληψη της παραπάνω διαδικασίας.

  4. εγώ το προτείνω;
    αυτά τα κοράκια το ετοιμάζουνε.
    δ

  5. Εύγε για τη συνοπτική επενθύμιση – και πού να ξεκινήσει κανείς να (ξανα)λέει για τη μπόχα και τις λοβιτούρες με το κόμμα του Κολ, την υπόθεση με τα κρατικά διυλιστήρια/δίκτυα διανομής πετρελαιοειδών της ΓΛΔ κτλ κτλ.

  6. Κάπταιν
    τώρα βρε κατάλαβα πως ζω σε Λαική Δημοκρατία!Είχαν δίκιο αυτοί που κατηγορούσαν ως και τον Φρειδάτο ακόμη για σολσιαμανία!Τώρα όμως θα αποκατασταθεί η τάξις της ελεύθερης οικονομίας και όλα θα πάνε πρίμα!

  7. άσχετο
    κοίτα να δεις τελικά που θα φταίμε όλοι γιατί δε συμφωνούμε με τα σκατά που μας έχωσε ο παπάρας.Από το πρωί έχουν πάρει θέση όλα τα παπαγαλάκια και οι έμμισθοι του Τζέφρυδος και μοιράζουνε ευθύνες γιά την μελλοντική κατάρρευση της χώρας που θα γίνει γιατί δεν …..συναινούν οι υπόλοιποι.

    δ

  8. http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=96690
    Πώς οι Γερμανοί ιδιωτικοποίησαν 15.000 εταιρείες σε 4 χρόνια

    Πωλούνται χιλιάδες επιχειρήσεις με παρωχημένα προϊόντα, ερειπωμένες υποδομές, αγορές υπό εξαφάνιση, αμφισβητούμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς, άτολμες διοικήσεις, μεγάλα χρέη και στρατιές από υπεράριθμους υπαλλήλους. Εάν ο οργανισμός που ανέλαβε να ιδιωτικοποιήσει το 97% της επιχειρηματικής δραστηριότητας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου έπρεπε να βάλει αγγελία, θα έγραφε κάτι τέτοιο. Παρά το κατά κοινή ομολογία δύσκολο έργο του, ο οργανισμός αυτός, το Treuhand κατάφερε μέσα σε τέσσερα χρόνια να ιδιωτικοποιήσει περισσότερες από 15.000 επιχειρήσεις στο μεγαλύτερο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που είδε ποτέ ο πλανήτης. Κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος του Eurogroup, Jean Claude Juncker, θεωρούν ότι το μοντέλο του Treuhand θα πρέπει να εφαρμοστεί και για τις ελληνικές αποκρατικοποιήσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, μαγικές συνταγές επιτυχίας δεν υπάρχουν. Το Treuhand υπήρξε για χρόνια ο πιο μισητός οργανισμός στη Γερμανία, με τις επικρίσεις και το μίσος να λαμβάνουν δολοφονικές διαστάσεις, όταν ο επικεφαλής του έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες τρομοκρατών. Ο οργανισμός έφερε σε πέρας την αποστολή του σε τέσσερα χρόνια, με το τελικό καθαρό κόστος όμως να υπολογίζεται στα 175 δισ. δολάρια.

    Το Treuhand ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1990 με ένα σκοπό που έμοιαζε περισσότερο με ευχή: Έπρεπε να μετατρέψει την κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας σε μία οικονομία της αγοράς. Χωρίς σχέδιο πάνω στο οποίο να κινηθούν ή έστω κάποιο παλαιότερο παράδειγμα να ακολουθήσουν, τα στελέχη του παραδέχονταν τότε ότι ακολουθούσαν τη στρατηγική του «βλέποντας και κάνοντας», ουσιαστικά μαθαίνοντας στην πράξη. Ο πρώτος επικεφαλής του Treuhand, ο μάνατζερ από τη Δυτική Γερμανία Detlev Rohwedder λειτουργούσε με μία αρχή· Έπρεπε να κάνει όσες περισσότερες αποκρατικοποιήσεις μπορούσε το ταχύτερο δυνατό.

    Μόνο έτσι πίστευε ότι θα αντιμετώπιζε το κολοσσιαίο έργο που είχε αναλάβει. Με την ίδρυσή του, το Treuhand απέκτησε την ιδιοκτησία 22.000 μικρών επιχειρήσεων και 8.000 βιομηχανιών που απασχολούσαν 4 εκατ. άτομα καθώς και τεράστιων εκτάσεων γης, μεταξύ των οποίων το 28% της αγροτικής και τα δύο τρίτα της δασικής γης της Ανατολικής Γερμανίας. Επιχειρήσεις από βιομηχανίες χημικών έως κινηματογραφικά στούντιο και από ναυπηγεία και ιπποδρόμους έως κομμωτήρια έπρεπε να βρουν νέους ιδιοκτήτες.

    Από το 97% της οικονομικής δραστηριότητας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας η Βόννη ήλπιζε να βγάλει κέρδος 6 δισ. δολαρίων. Ο ίδιος ο Rohwedder είχε πει: «Όλη η ‘σαλάτα’ αξίζει περίπου 530 εκατ. δολάρια».

    Ακόμα και αυτές οι εκτιμήσεις υπήρξαν όμως υπεραισιόδοξες. Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων τις οποίες «κληρονόμησε» το Treuhand αδυνατούσε να επιβιώσει στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Έπειτα από δεκαετίες υποεπενδύσεων, οι υποδομές τους ήταν παρωχημένες, οι υπάλληλοί τους χαρακτηρίζονταν «τεμπέληδες» με τα δυτικογερμανικά στάνταρ, ενώ μετά την πτώση του Τείχους, οι αγορές στις οποίες εξήγαγαν τα προϊόντα τους έπαψαν να υπάρχουν. Το τελειωτικό χτύπημα στην ανταγωνιστικότητά τους επέφερε η νέα ισοτιμία, που εξίσωνε το μάρκο της Δυτικής Γερμανίας με το μάρκο της Ανατολικής Γερμανίας, παρότι πριν από την ένωση η ισοτιμία διαμορφωνόταν στο ένα προς έξι.

    Η ομάδα των «Treuhand γιάπηδων», των νεαρών Δυτικογερμανών που έσπευσαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία μιας θέσης που προσέφερε καλά χρήματα αλλά και μία απαράμιλλη εσωτερική γνώση της οικονομίας της Ανατολικής Γερμανίας, δούλευε με πυρετώδεις ρυθμούς. Έκαναν 20-25 αποκρατικοποιήσεις την ημέρα, αποφασίζοντας ποιες από τις επιχειρήσεις μπορούσαν να πουληθούν και ποιες θα έπρεπε να διασπαστούν, να ρευστοποιηθούν και να εκκαθαριστούν.

    Το Treuhand αναζητούσε αγοραστές στη Δυτική Γερμανία, στο εξωτερικό, αλλά απευθυνόταν και στις ίδιες τις διοικήσεις και τους υπαλλήλους των προς πώληση επιχειρήσεων, σε μία προσπάθεια να αντιγράψει το μοντέλο των Mittelstand, των μεσαίου μεγέθους οικογενειακών επιχειρήσεων που υπήρξαν η ραχοκοκαλιά της γερμανικής οικονομίας. Στο τέλος, το 92% των επιχειρήσεων κατέληξε σε γερμανικά χέρια, αν και κάποιες προσέλκυσαν πολύ γνωστούς ξένους αγοραστές, όπως οι Dow Chemical, Coca Cola, McDonald’s, Philip Morris και General Motors.

    Το Treuhand έκανε προσπάθειες να προστατεύσει τις θέσεις εργασίας, επιλέγοντας συχνά τον αγοραστή που μπορεί να μην έδινε το υψηλότερο τίμημα, αλλά δεσμευόταν να κάνει τις λιγότερες απολύσεις. Άλλες φορές, επιδοτούσε έως και το 90% της αμοιβής των εργαζομένων. Βέβαια, η δράση του προκάλεσε κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας στη Γερμανία, με το κλίμα δυσαρέσκειας να εκδηλώνεται με τη δολοφονία του Rohwedder από τη Φράξια Κόκκινος Στρατός, μόλις λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

    Οι επικρίσεις που δέχτηκε το Treuhand ήταν πολλές αλλά και ποικίλες. Πολλοί μίλησαν για «ξεπούλημα» και βιαστικές διαδικασίες, ενώ άλλοι είπαν ότι ο οργανισμός καθυστέρησε υπερβολικά, εφάρμοσε ελλιπείς ελέγχους ή δέχτηκε πολιτικές πιέσεις. Παρά τις προσπάθειές του να απορρίψει τυχόν κερδοσκόπους και να προτιμήσει μόνο τους λεγόμενους στρατηγικούς αγοραστές, δεν έλειψαν οι καταγγελίες ότι κάποιοι Γερμανοί πλούτισαν από τη διαδικασία. Το γεγονός είναι, πάντως, ότι ανάμεσα σε 15.000 αποκρατικοποιήσεις καταγράφηκαν μόνο έξι περιπτώσεις διαπιστωμένης απάτης.

    Ο τελικός απολογισμός ήταν η αποκρατικοποίηση 15.102 επιχειρήσεων και η επιστροφή άλλων 4.358 εταιρειών στους αρχικούς τους ιδιοκτήτες. Νέους αγοραστές βρήκαν 25.000 μικρά καταστήματα (που στις περισσότερες περιπτώσεις πουλήθηκαν στους εργαζομένους τους) αλλά και 36.800 ακίνητα, ενώ 3.718 επιχειρήσεις ρευστοποιήθηκαν ή έκλεισαν. Έως το Δεκέμβριο του 1994, όταν ολοκλήρωσε το έργο του, το Treuhand είχε συγκεντρώσει έσοδα σχεδόν 50 δισ. δολαρίων. Όμως, το όλο εγχείρημα κόστισε 222 δισ. δολάρια.

  9. και πριν αλέκτωρ λαλήσει..

    Ανατολικογερμανική συνταγή διάσωσης με τον κωδικό: «Eureca»

    1. Η Ελλάδα πρέπει να καταγράψει το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του κράτους (τράπεζες, ακίνητα, τηλεφωνία, λιμάνια κτλ.) σε μία δομή (εταιρεία), όπως ακριβώς συνέβη με την Treuhand το 1990 στη Γερμανία για να ιδιωτικοποιηθούν τα περιουσιακά στοιχεία της Ανατολικής Γερμανίας μετά την Ένωση. Τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους εκτιμώνται τουλάχιστον στα 125 δισ. ευρώ! Χθες στη συνέντευξή της προς στην κρατική τηλεόραση η Γερμανίδα Καγκελάριος κυρία Ανγκέλα Μέρκελ μίλησε για δραματικές καθυστερήσεις στο Κτηματολόγιο, αλλά και τις ιδιωτικοποιήσεις…

    2. Η εταιρεία αυτή θα εξαγοραστεί από έναν ευρωπαϊκό θεσμό, που θα χρηματοδοτείται από τις χώρες, και η έδρα του θα βρίσκεται στο Λουξεμβούργο. Θα έχει επίσης τη δυνατότητα να οργανώσει τις ιδιωτικοποιήσεις των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, διαδικασία που θα έχει ολοκληρωθεί έως το 2025 (η αντίστοιχη διαδικασία στην Ανατολική Γερμανία διήρκησε πολύ λιγότερο).

    3. Τα 125 δισ. ευρώ θα δώσουν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να αποπληρώσει σημαντικό μέρος των υποχρεώσεών της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Μηχανισμό Στήριξης (EFSF), με συνέπεια το χρέος να διαμορφωθεί μόλις στο 88% του ΑΕΠ από το 145% που είναι ήμερα.

    4. Η εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο θα έχει επίσης τη δυνατότητα να επενδύσει τα 20 δισ. με στόχο να αποφέρουν άμεσα περί τα 50 δισ. ευρώ.

    5. Οι διαδικασίες ιδιωτικοποίησης θα έχουν ολοκληρωθεί έως το 2025. σε περίπτωση λοιπόν που υπάρξει υπεραξία, θα αποδοθεί στην Ελλάδα, αφαιρουμένων των τόκων και των εξόδων διαχείρισης. Αν είναι μειωμένα, η Ελλάδα θα αναλάβει το κόστος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: