«Σλαβομακεδονία» η πρόταση Μπουτάρη

από kapetanios

Με αφορμή τις δηλώσεις Μπουτάρη και την πρόταση του για την ονομασία της ΠΓΔΜ ως «Σλαβομακεδονία» θυμήθηκα ένα παλαιότερο ποστ το οποίο και αντιγράφω και σε τούτο το σπιτικό για να υπάρχει. Η επικαιρότητα μας φέρνει διαρκώς μπροστά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής που θαρρείς ότι ο χρόνος γι αυτά έχει σταματήσει να κινείται εδω και 20 χρόνια. Τότε με αφορμή το βέτο της κυβέρνησης Καραμανλή στο ΝΑΤΟ και τις δηλώσεις του Κίσλιγκ  σήμερα με τον Μπουτάρη αύριο με κάποιον άλλον. Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν..
Καλημέρα
@@@@@@@@@

ΠΗΓΗ
Κώστα μου….

…πες αλέυρι

Κατά τα άλλα ο Μπρειντι Κισλιγκ, ως πρώην Αμερικανός διπλωμάτης,

δεν σταματά, στο άρθρο του , να αναφέρει τα ( φτωχά και αδύναμα ) Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα!
Βλέπει ότι «οι Μακεδόνες ανακάλυψαν το αδύναμο σημείο της Ελλάδας, την εύθραυστη εθνική της ματαιοδοξία» και θεωρεί κενό τραμπουκισμό την άσκηση βετο στην ένταξη των γειτόνων μας στο ΝΑΤΟ από την χώρα μας.
Ας δεχτούν το Σλαβομακεδονία( γεωγραφικός και πολιτισμικός προσδιορισμός του κρατιδίου τους) να τελειώνουμε.( ας όψετε ο ανόητος ο Σαμαράς που επένδυσε την πολιτική του καριέρα επάνω στην ονομασία και ο γκαντέμης της εδώ και χρόνια πολιτικής σκηνής στην Ελλάδα, Μητσοτάκης, που η απουσία τους και μόνο θα είχε λύσει την ώρα που έπρεπε το σημερινό πρόβλημα)
Έλα μου όμως που έχουν ένα μεγάλο ποσοστό Αλβανικού πληθυσμού που το μόνο που δεν θα θελε να ακούσει είναι να τους πουν Σλάβους.
Το μεγαλύτερο λάθος που έχουμε κάνει τελικά σε αυτήν την ιστορία είναι ότι αφήσαμε να μεγαλώσει μια ολόκληρη γενιά Σκοπιανών γαλουχημένη με το όραμα μιας αυτόνομης και μεγάλης «Μακεδονίας».
Τέτοια λάθη συνήθως πληρώνονται και μια συνέχεια της ύπαρξης αυτού του προτεκτοράτου των ΗΠΑ ( που δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένη εάν θέλετε την γνώμη μου) στα σύνορα μας σίγουρα θα αποτελέσει ένα επιπλέον πρόβλημα στην Ελλάδα του αύριο.
Μια Ελλάδα που θα χρειαστεί να παλέψει έτσι κι αλλιώς για την διατήρηση της εδαφικής της ακεραιότητας και την εθνική της συνοχή με την Θράκη και την Μακεδονία να συγκεντρώνουν όλες εκείνες τις προϋποθέσεις ώστε να αποτελέσουν τον δούρειο ίππο ενός μελλοντικού διαμελισμού της.
Υπερβολικό θα μου πείτε.
Καθόλου είναι η γνώμη μου μιας και τα «υπερβολικά» με τα «λογικά» σενάρια ελάχιστα απέχουν μεταξύ τους σε ένα διεθνές περιβάλλον που τροφοδοτεί και διαχειρίζεται κατά το δοκούν των υπερδυνάμεων, τα όποια εσωτερικά προβλήματα των μικρότερων κρατών
Προβλήματα που παραδοσιακά έχουν όλες οι χώρες που απαρτίζουν την βαλκανική χερσόνησο ( και της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης) με την μορφή των εθνικών μειονοτήτων, τα οποία σε συνδυασμό με την θέληση και το «δικαίωμα» της αυτοδιάθεσης τους μπορούν να δημιουργήσουν( όταν αυτές εξυπηρετούν τον διεθνή παράγοντα) σοβαρές αναταράξεις στα εσωτερικά της.
Πάρτε παράδειγμα την ευκολία με την οποία καταλύθηκε η διεθνής νομιμότητα με την περίπτωση του Κόσσοβου.
Ποιος περίμενε πριν από λίγα χρόνια ότι ένα τέτοιο γεγονός θα συμβεί χωρίς να ανοίξει μύτη?
Χωρίς κανένας να διαμαρτυρηθεί!
Ακόμη και εμείς οι φίλα προσκείμενοι στην Σερβία δεν θα αργήσουμε να δεχτούμε την σημερινή πραγματικότητα και θα αναγνωρίσουμε την αυτονομία αυτής της περιοχής αδιαφορώντας για την θέληση και το δίκαιο των φίλων γειτόνων μας.
Γιατί να μην γίνει το ίδιο και με μας αύριο?
Πόσο μπορεί να λειτουργήσει σαν ασπίδα προστασίας η συμμετοχή μας σε διεθνής οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ ο ΟΗΕ ή η ΕΕ ?
Ποιος είναι αυτός που πιστεύει πραγματικά ότι τα νότια σύνορα της Ευρώπης όπως μας αρέσει ( σε μια προσπάθεια να πείσουμε τον ίδιο τον εαυτό μας μειώνοντας στο ελάχιστο τους φόβους μας) να αποκαλούμε την περιοχή μας, θα παραμείνουν ως έχουν εάν αποφασίσουν οι σύμμαχοι μας Τούρκοι ( στο ΝΑΤΟ βρε) να επεκταθούν προς το Αιγαίο μεριά?
Αυτός δεν ήταν( ο φόβος δηλαδή) και ένας βασικός λόγος για τον οποίον γίναμε οι καλύτεροι και οι φανατικότεροι μεσολαβητές για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ?
Δυστυχώς πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν έχουμε , ούτε είχαμε ποτέ, συγκεκριμένη εξωτερική πολιτική και άποψη για το τι μέλει γενέσθαι.
Ακόμη και τα αριστερά κόμματα , σαν ένα προοδευτικό κομμάτι της Ελληνικής πολιτικής και κοινωνίας , ουδέποτε είχαμε ξεκάθαρη θέση στα ζητήματα αυτά πέραν των γνωστών αντιρρήσεων και αρνήσεων που έχουν να κάνουν με τις ιδεολογικές μας καταβολές και συγγένειες . Πρέπει κάποια στιγμή να το παραδεχτούμε
Όλες μας οι κινήσεις λοιπόν , για να ξαναγυρίσουμε σε αυτούς που διαχειρίζονται τα εξωτερικά μας ζητήματα , έχουν σαν αφετηρία τα φοβικά μας συμπλέγματα.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.
Κακό είναι ότι δεν χαράζουμε μια πορεία στο διεθνές στερέωμα με βάση τις πραγματικές δυνατότητες και τα πραγματικά μας συμφέροντα.
Κακό είναι που η εξωτερική μας πολιτική δεν έχει μια συνέχεια στις διεκδικήσεις της παρά προσαρμόζεται στα μικροπολιτικά ( για εσωτερική κατανάλωση τα περισσότερα) οφέλη της εκάστοτε κυβέρνησης.
Κακό είναι που παραμένουμε αδρανείς και έχουμε υιοθετήσει μια παθητική στάση απέναντι σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας αφήνοντας αυτό το φοβικό σύμπλεγμα να μας κυριεύσει.
Κακό είναι που δεν κάνουμε την υπέρβαση του φόβο μας.
Και το μεγαλύτερο κακό είναι που νομίζουμε ότι οι άλλοι δεν έχουν καταλάβει τίποτε.

Η Μακεδονία ήταν μία.
Μα έχουμε επιλέξει (στο κομμάτι που μας αφορά) προ πολλού να είμαστε και να λεγόμαστε Έλληνες.
Και καλά κάναμε.
Τα Σκόπια ανήκαν σε εκείνη την Μακεδονία.
Εάν επιλέξουν ( που είναι δικαίωμα τους) να λέγονται Μακεδόνες ας το κάνουν.
Δεν είναι όμως δικαίωμα τους να σφετερίζονται ένα όνομα και μια Ιστορία που προσδιορίζει εκτός από τον εαυτό τους ( στο βαθμό που τους προσδιορίζει) και κάποια μεγάλη( μεγαλύτερη σίγουρα) μερίδα ανθρώπων που ζουν αλλού.
Ας το σεβαστούν.
Εάν δεν το κάνουν, είμαστε εκ των πραγμάτων υποχρεωμένοι να τους «αναγκάσουμε».
Και αυτό είναι δικαίωμα μας.
Ναι στην σύνθετη ονομασία που προσδιορίζει γεωγραφικά και πολιτισμικά την γειτονική χώρα.
Αυτό το θεωρώ ένα δίκαιο αίτημα και ένα στοίχημα από την πλευρά μας.
Και μπορούμε να το κερδίσουμε.



Advertisements

8 Σχόλια to “«Σλαβομακεδονία» η πρόταση Μπουτάρη”

  1. καπετάνιο
    έρριξα μιά ματιά στα σχόλια του ..τότε.
    Ε, τα ίδια θάλεγα πάλι.
    γερατειά βλέπεις..
    🙂
    δ

  2. Έχεις δίκιο.Μία η Μακεδονία. Ας ονομαστούν όπως θέλουν, αρκεί να μην έχουν αλυτρωτικές κι επεκτατικές βλέπεις, αρκεί να μη φανατίζουν τα παιδιά τους (τώρα θα μου πεις γίνεται να συμφωνούμε τόσο με το ΚΚΕ; ίδιες ακριβώς είναι οι θέσεις του; Δεν πειράζει. Ας συμφωνήσουμε κάπου.

  3. Δημητρούλα μ
    αμ τι νομίζεις, κι εγώ από την βαρεμάρα των γερατειώνε αντέγραψα εκείνο το ποστ 🙂
    (όχι ότι θα λεγα τίποτε διαφορετικό και σήμερα)

    *
    δείμε
    ακόμη και σήμερα στα Βαλκάνια , δυο βήματα από την Ευρώπη, 😎 γεννιούνται(!) έθνη στηριζόμενα στην ίδια ακριβώς συνταγή που χρησιμοποιήσαμε όλοι μας , τον εθνικισμό- και την « μεγάλη ιδέα». Πιστεύω ότι ο αριθμός (που θα φανεί τώρα με την απογραφή που έχει προγραμματιστεί μέσα στην άνοιξη, πόσος μεγάλος είναι τελικά) των Αλβανών είναι αυτός που εμπόδισε εξ αρχής το κρατίδιο αυτό να προτείνει ένα Σλάβικο προσδιορισμό .
    Πάντως μου φαίνεται αρκετά δύσκολη η συναίνεση τους στο όνομα Σλαβομακεδονία ακόμη και σήμερα

  4. Έχω την αίσθηση ότι έχουν ήδη διαφωνήσει προ δεκαετίας με αυτό το όνομα. Ίσως τελικά οδηγηθούν εκεί και βρουν ένα τρόπο με τους Αλβανούς εκεί μέσα. Αν το δεχτούν οι ΗΠΑ αναγκαστικά θα το χάψουν.

  5. μην στεναχωριέσαι , τώρα που τους έκανε μάθημα ιστορίας ο μπάρμπα Γιάννης μπορεί και να το δεχτούν 🙂
    Τις ΗΠΑ δεν τις έχω και για τόσο ανόητες για να επιβάλλουν σλάβικο προσδιορισμό

  6. Η απογραφη θα δειξει και τον αριθμο των αιγαιατων Μακεδονων; Τι γνωμη να εχει αραγε ο γευσιγνωστης ιστορικος Μπουταρης

  7. Κάπταιν, το όνομα Σλαβομακεδονία δεν πρόκειται να το δεχτεί η σκοπιανή ηγεσία επειδή δεν πρόκειται να το δεχτεί η αλβανική μειονότητα των Σκοπίων (και η οποία συνιστά το 25% περίπου του πληθυσμού των Σκοπίων).

    Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει κάνει σημαντικά λάθη κατά το παρελθόν. Το πρώτο ήταν που αφήσαμε τους σκοπιανούς να καλλιεργήσουν αλυτρωτικές αξιώσεις εις βάρος της ελληνικής μακεδονίας με το να πιστεύουν πως εμείς την έχουμε «καταλάβει». Το δεύτερο λάθος έγινε όταν, αργότερα που είχαν πια ξεκινήσει οι συζητήσεις για το όνομα, η ελληνική εξωτερική πολιτική εγκλωβίστηκε σε μία μαξιμαλιστική τοποθέτηση («κανένα παράγωγο του Μακεδονία στο όνομα») η οποία μας ζημίωσε πολύ. Ο κύριος υπέυθυνος για την χάραξη αυτής της αποτυχημένης εξωτερικής πολιτικής τότε ήταν ο Αντώνης Σαμαράς.

    Προσωπικά είμαι υπέρ μίας σύνθετης ονομασίας και η ελληνική εξ. πολιτική έχει επίσης καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα. Η πολιτική τάξη των Σκοπίων αντίθετα, εμφορείται από ένα στείρο, ανεύθυνο και εν τέλει επικίνδυνο εθνικισμό ο οποίος αποτελεί παράγοντα αστάθειας για όλα τα Βαλκάνια. Τα Σκόπια αυτή την στιγμή κυβερνώνται από το αντίστοιχο του ΛΑΟΣ.

    Υπάρχουν διάφορα επιχειρήματα γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει να υποχωρήσει στο θέμα του ονόματος. Άλλά είναι σοβαρά και άλλα είναι λιγότερο σοβαρά. Αφήνοντας κατά μέρους τα ιστορικού χαρακτήρα επιχειρήματα προσωπικά θεωρώ πολύ πιο σοβαρά τα επιχειρήματα γεωπολιτικού χαρακτήρα.

    Υπάρχει μία γραμμή επιχειρηματολογίας που διακινείται κυρίως από ένα τμήμα της αριστεράς (Συριζα) και ένα τμήμα της νεοφιλελευθερης δεξιάς και η οποία λέει πως εαν τους αναγνωρίσουμε ως μακεδονία οι σκοπιανοί θα πάρουν αυτό που θέλουν και έτσι θα μας αφήσουν στην ησυχία μας, θα ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Παράλληλα, συνεχίζει το επιχείρημα, θα κερδίσουμε πόντους στα μάτια των ευρωπαίων αποδεικνύοντας τους πως δεν μας επηρεάζουν εθνικιστικοί αναχρονισμοί, όπως αυτός με το θέμα της ονομασίας.

    Αυτό το επιχείρημα έχει όμως ένα μικρό μειονέκτημα: είναι εκ βάθρων εσφαλμένο.

    Εαν τα Σκόπια πάρουν το όνομα θα έχουν ουσιαστικά επιβραβευθεί για αυτή τους την συμπεριφορά. Είναι δεδομένο πως σε αυτή την περίπτωση η πολιτική τάξη εκεί, ακριβώς επειδή θα έχει επιβραβευθεί για την διεκδικητικότητά της, θα θέσει νέους στόχους και νέες αξιώσεις σε σχέση με την ελληνική μακεδονία.

    Ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα που έχει η πολιτική του κατευνασμού είναι πως θα ανοίξει την όρεξη (ή αν ηδη υπάρχει θα την ενισχύσει πολύ) και σε άλλους επίδοξους διεκδικητές ελληνικών εδαφών. Εφόσον όλοι αυτοί θα έχουν δει την Ελλάδα να υποχωρεί σε ένα μείζονος σημασίας για την ίδια θέμα, θα εντείνουν τις όποιες διεκδικήσεις τους έχοντας πλέον εδραιωμένη μέσα τους την πεποίθηση πως εαν ασκήσουν συστηματικές, συνεχείς, και πολυεπίπεδες πιέσεις (όπως οι σκοπιανοί κάνουν τώρα) στο τέλος θα υποχωρήσουμε ικανοποιώντας τις διεκδικήσεις τους.

    Η πολιτική του κατευνασμού απέναντι στα υπόλοιπα κράτη με τα οποία έχουμε διαφορές, που προτείνουν διάφοροι, θα αποβεί εξαιρετικά επιζήμια στο μέλλον ακριβώς επειδή οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο, αντί να κατευνάζει τους επίδοξους διεκδικητές θα τους αποθρασύνει ακόμα περισσότερο.

  8. Γιάννη
    συμφωνώ,
    η όλη ιστορία δείχνει την ανικανότητα μας να χειριστούμε με όρους διπλωματίας και εξωτ πολιτικής ζητήματα που για οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης είναι υπόθεση μερικών μηνών. Με την διάλυση της Σοβιετικής ένωσης και την δημιουργία των νέων κρατιδίων οι σοβαρές χώρες κοίταξαν να προσαρτήσουν (οικονομικά και πολιτικά) τις περισσότερες από δαυτες , την ώρα που εμείς με τους γείτονες δίναμε βήμα σε οργανώσεις όπως η μακεδονική διασπορά ή άλλους πικραμένους/βαρεμένους ανά την υφήλιο ή και στην ίδια μας την χώρα να αλωνίζουν Είναι τόσες πολλές οι διαφορετικές τάσεις στα Σκόπια(μέχρι και αλβανικό κίνημα ‘Ξύπνα’ υπάρχει) που θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να τις χρησιμοποιήσουμε προς όφελος μας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: