Από το Δίστομο στην Χάγη

από kapetanios

«Αναφορικά με τις προσφυγές κατά της Γερμανίας, αναμένουμε ότι θα γίνουν σεβαστές οι διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές δικαίου και κυρίως η ασυλία της Γερμανίας, ως κράτους» τονίζει "με τον τρόπο του" ο Βέστερβέλε

Τη δυνατότητα παρέμβασης στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στη δικαστική διαμάχη Γερμανίας – Ιταλίας για την καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων που αξιώνουν οι κάτοικοι του Διστόμου, διεκδικεί η κυβέρνηση. «Μοναδικός γνώμονας η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος» λέει ο κ Παπανδρέου δίνοντας μάλιστα τα εύσημα στους  Δρούτσα, Καστανίδη, Παμπούκη και Βενιζέλο που με τις νομικές τους γνώσεις δρομολόγησαν με τον καλύτερο τρόπο αυτήν μας την πατριωτική ενέργεια. Αυτά εν ολίγοις μας λένε τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης του μνημονίου αλλά δεν γνωρίζω εάν πρόκειται περί κακόγουστης φάρσας σε βάρος των θυμάτων του Διστόμου ή  πολιτικής παγαποντιάς κοπριτών σε βάρος μας και σε βάρος της ιστορίας αυτού του τόπου. Πάντως ότι κι αν συμβαίνει  από τα δύο είναι εξίσου κατάπτυστο. Κι αυτό γιατί ούτε  μπορείς να επικαλείσαι  το εθνικό συμφέρον όταν εσύ ο ίδιος έχεις συμβάλει τα μέγιστα εναντίον του αλλά ούτε και έχεις το δικαίωμα να μιλάς εξ ονόματος αυτών που ο ίδιος έχεις αρνηθεί βασικά  δικαιώματα τους.

Οι κάτοικοι του Δίστομου κατέφυγαν στα Ιταλικά δικαστήρια γιατί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι αυτή που πρώτη(και εν συνεχεία όλες οι υπόλοιπες)  αρνήθηκε να υπογράψει, επικαλούμενη τις καλές διεθνείς σχέσεις, την αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου το 2000 υπέρ τους . Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτή που μέσω του «ανεξάρτητου» Ανώτατου Δικαστηρίου αποδέχτηκε το Γερμανικό προνόμιο  της ετεροδικίας (που επικαλείται σήμερα ο Γερμανός ΥΠΕΞ,) αλλά και αφαίρεσε το δικαίωμα της ατομικής αγωγής εναντίον του Γερμανικού δημοσίου στα θύματα της Γερμανικής κτηνωδίας στην χώρα μας. Θύματα που μετά τις διαδοχικές αρνήσεις των Ελλήνων πολιτικών «ανδρών» αναγκάστηκαν να διεκδικήσουν το δίκιο τους ή έστω τουλάχιστον τα δικαστικά έξοδα με την αρωγή των ιταλικών  δικαστικών  αρχών αλλά και πάλι μάταια. Λίγες ημέρες πριν την ΙταλοΓερμανική συμφωνία για προσφυγή στην Χάγη ο Μπερλουσκόνι  με «φωτογραφικό» ιταλικό διάταγμα που «παγώνει» τυχόν  εκτελέσεις  δικαστικών αποφάσεων σε βάρος της περιουσίας ξένου Δημοσίου- και ο νοών νοείτω.
–Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να δώσει έναν χαμένο έτσι κι αλλιώς αγώνα κρυβώμενη μάλιστα πίσω από μια ιτολογερμανική διαμάχη και δεν υπογράφει ο Καστανίδης εδώ και τώρα την απόφαση του Αρείου πάγου που δικαιώνει τα θύματα του Διστόμου?
–Κι αν οι υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών της  δεν της το επιτρέπουν γιατί η κυβέρνηση δεν καταργεί με νόμο την διάταξη που ορίζει ότι απαιτείται άδεια υπουργού για να εκτελεστεί απόφαση κατά αλλοδαπού δημοσίου?
–Ποιο «έννομο συμφέρον» ζητά να της αναγνωρίσουν σε ξένης χώρας δίκη όταν ως άλλος αυτόχειρ έχει απολέσει αυτό το  «έννομο συμφέρον»  στην ίδια μας την χώρα?
–Πόσο πολύ μας  δουλεύετε κ Παπανδρέου ?

Ακολουθεί μια συνοπτική αλλά αρκούντος επεξηγηματική παρουσίαση της όλης υπόθεσης με τίτλο:

«Η Ιστορική Δίκη Για Τις Γερμανικές Επανορθώσεις»
πηγη

Θεματικές Ενότητες:

1. ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

2. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ (Του Μανώλη Γλέζου Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου)

3. ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ(Γ.-Α. Μαγκάκη)

4. ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟ Υ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (Του Ευάγγελου Μαχαίρα Επίτιμου Προέδρου του Δ.Σ.Α)

5. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 131/2000 ΤΟΥ Α’ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (από τον Καθηγητή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κώστα Μπέη)

6. ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΘΗΝΩΝ – ΠΕΙΡΑΙΩΣ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ 131/2000 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Α’ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

7. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ; (Πέτρος Ανταίος Γεν. Γραμματέας Κίνησης Ενωμένη Εθνική Αντίσταση 1941-44)

8. ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΑΝΑΜΙΞΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΕ ΣΦΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΔΟΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΝΑΖΙ (Του Π. ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ)

9. ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ

Σχετικά άρθρα:

Advertisements

31 Σχόλια to “Από το Δίστομο στην Χάγη”

  1. Κάπταιν

    αν η απόφαση του ευρωδικαστηρίου είναι θετική και επιτραπεί σε αυτούς που προσέφυγαν στα ιταλικά Δικαστήρια να προχωρήσουν σε εκτέλεση αποφάσεων ( το βλέπω χλωμό ) θα δείς ότι πρώτοι οι γιωργάπηδες θα βγούν για να θριαμβολογήσουν. και τα ζωντόβολα που τους ψήφισαν θα τους ξαναψηφίσουν επειδή λεφτά ΘΑ υπάρχουν 🙂

    Μα περίμενες από αυτούς στοιχειώδη τσίπα ;;;

  2. Διόρθωση : η προσφυγή στη Χάγη , στο Διεθνές Δικαστήριο , γιατί από τα ευρωπαϊκά τι να περιμένουν οι ανθρώποι ( διορθώνω τη μαλακία που είπα )

  3. σε αυτήν την απίθανη περίπτωση παπς θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος!
    Τα θύματα του Δίστομου(και όχι μόνο) θα κατάσχουν περιουσία του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία(και ουχί στην Ελλάδα που εκτος των άλλων έχει δεχθεί και το γερμανικό προνόμιο της ετεροδικίας ) εκθέτοντας τον Μπερλουσκόνι και την παρέα του αφήνοντας στον γιωργάπη το ελεύθερο να κάνει παιχνίδι με τις «καλές διεθνείς σχέσεις» 😆 – και μετά ξυπνήσαμε
    (πάντως πολιτικά μάλλον δεν θα μπορέσει να το εκμεταλλευτεί περεταίρω γιατί οι εκλογές θα ρθουν πολύ πιο νωρίς απ την όποια απόφαση της Χάγης 😉 )

    καλημέρα

  4. Δεν ξέρω αν σε μερικές περιπτώσεις πρέπει να βλέπουμε το σύνολο του κόμματος ή της κάθε κυβέρνησης ξεχωριστά. Νομίζω ότι πρέπει να εξετάζουμε ουσιαστικά την επιθυμία του επικεφαλής της κυβέρνησης και όχι το σύνολο. Πάντως σε κάθε περίπτωση βλέπουμε μία σημαντική αλλαγή στάσης που εκπορεύεται και σε τούτη τη στιγμή από παράγοντες διπλωματικής πίεσης των καταστάσεων.

  5. δείμε καλημέρα
    νομίζω ότι στις μέρες που έρχονται όλο και περισσότεροι θα υιοθετήσουν την άποψη σου(αντιλαμβάνομαι ότι εσύ αλλού το πας 😉 ) περί ευθύνης της κυβέρνησης και όχι του κόμματος του ΠΑΣΟΚ
    Το έργο το έχουμε δει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν σε «δύσκολους καιρούς». Εφεδρείες υπάρχουν αρκετές

    Ποια αλλαγή στάσης βλέπεις ?
    Μια αλλαγή στάσης πχ θα ήταν η υπογραφή του Καστανίδη

  6. http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2075:-l-r-&catid=81:kivernisi&Itemid=198
    ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ:

    Ο δικαστικός «μαραθώνιος» ξεκίνησε το 1995 από τους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου, οι οποίοι κατέθεσαν αγωγή.
    Στην αγωγή οι συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου απαίτησαν από το γερμανικό δημόσιο την υλική και ηθική ικανοποίησή τους για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι στρατιώτες του Γ’ Ράιχ.
    Η κίνηση αυτή θεωρείται «παγκόσμια πρώτη», καθώς, για πρώτη φορά απαιτήθηκαν αποζημιώσεις ατομικά από συγγενείς θυμάτων κατά αλλοδαπού δημοσίου (δηλαδή από άτομα και όχι από κράτος).
    Οι επόμενοι σταθμοί του δικαστικού «μαραθώνιου» ήταν:
    • Το 1997 εκδίδεται η υπ΄ αριθ 137/97 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς η οποία δικαιώνει τους Διστομίτες και επιδικάζει αποζημίωση για ψυχική οδύνη
    • Το 2000 το Γερμανικό δημόσιο ασκεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της αποφάσεως αυτής, υποστηρίζοντας ότι η Γερμανία απολαμβάνει του προνομίου της ετεροδικίας-δηλαδή ότι δεν είναι δυνατόν να δικάζεται σε ξένη χώρα για τα εγκλήματα που διέπραξε στο παρελθόν. Θεωρεί δηλαδή η Γερμανία ότι πρέπει να δικαστεί ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων και όχι ενώπιον των δικαστηρίων άλλης χώρας.
    • Εκδίδεται υπ΄ αριθ 11/2000 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου η οποία απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως του γερμανικού δημοσίου και έτσι η Γερμανία από εκείνη τη στιγμή οφείλει πλέον να καταβάλει στους Διστομίτες τα ποσά που έχει επιδικάσει το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς το 1997 (περίπου 60 εκατομ. ευρώ με τους τόκους έως σήμερα).
    • Η Γερμανία αρνείται να καταβάλει τα ποσά που διά της ως άνω δικαστικής αποφάσεως οφείλει και έτσι οι συγγενείς των θυμάτων προχωράνε σε αναγκαστική εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα.
    • Το γερμανικό δημόσιο ασκεί αμέσως ανακοπή (το 2002) και ισχυρίζεται ότι για να γίνει αναγκαστική εκτέλεση κατά των περιουσιακών του στοιχείων στην Ελλάδα απαιτείται η προηγούμενη άδεια του Υπουργού Δικαιοσύνης βάσει της διατάξεως 923 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Σημειωτέον ότι παρόμοια διάταξη δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου.
    • Η ανακοπή του γερμανικού δημοσίου γίνεται δεκτή από το ελληνικό δικαστήριο και ως εκ τούτου οι Διστομίτες δεν μπορούν να εισπράξουν τα χρήματά τους.
    • Το 2004 μπροστά στο αδιέξοδο, οι συγγενείς επικαλέστηκαν τον Κανονισμό 44/2001 του Ευρωπαικού Συμβουλίου δυνάμει του οποίου η ελληνική αμετάκλητη απόφαση του δικαστήρίου της Λιβαδειάς μπορεί να κηρυχτεί εκτελεστή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
    • Επελέγη η Ιταλία προκειμένου να κινηθεί αυτή η διαδικασία και πράγματι το Νοέμβριο του 2008 (μετά από 4χρονο αγώνα και στην Ιταλία) κηρύσσεται εκτελεστή η απόφαση της Λιβαδειάς στην ευρωπαϊκή αυτή χώρα.
    • Η Γερμανία, κατόπιν αυτού, προσφεύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο η Ιταλία έπραξε νόμιμα αναγνωρίζοντας (με την κήρυξη ως εκτελεστής την ελληνικής απόφασης) στους κατοίκους του Διστόμου το δικαίωμα να αποζημιωθούν από τα περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας στην Ιταλία. Εκτίμηση νομικών είναι ότι η Γερμανία προσέφυγε στη Χάγη προκειμένου να αποτρέψει το ενδεχόμενο και άλλες χώρες να ζητήσουν αποζημιώσεις (με ατομική προσφυγή, όπως οι Διστομίτες) για τα εγκλήματα του Γ’ Ράιχ.

  7. Υπαρχει αλλαγη στασης, μεχρι χθες τα εγκληματα των Γερμανων αποδιδονταν στην αντισταση και το ΚΚΕ

  8. καπετάνιο,
    εγώ με το φτωχό μου το μυαλό, έχω αντιληφθεί πως όλο το κουμπλότο με τα παπαγαλάκια του, έχει βάλει στόχο να μας φτάσει σε τέτοιο σημείο αηδίας, που δε θα αντιστεκόμαστε πιά , σε οτιδήποτε κάνουν ή πουν.
    Κάθε μέρα χωρίς τσίπα όπως λέτε όλοι ,και χωρίς αναστολές μας λένε πως είμαστε μαλάκες , ηλίθιοι και πως ο γάϊδαρος πετάει.
    Εκμεταλλεύονται το κάθε τι, το κάθε ιερό και όσιο.
    Χυδαίοι άνθρωποι.
    Χυδαία καμώματα.
    Δε σου φαίνεται περίεργο εκτός των άλλων που όλη η κίνηση έγινε την παραμονή της παραγραφής;

    δ

  9. Καλά, όλα τα υπόλοιπα, ας πούμε ότι σηκώνουν σχολιασμό
    (Που ΔΕΝ σηκώνουν βέβαια! ούτε πολιτικό ούτε -πολύ περισσότερο νομικό-)
    Αλλά εκείνη η ρημάδα η πρόταση να υπάρξει
    «δια νόμου κατάργηση της ρύθμισης που προβλέπει υπουργική σύμφωνη γνώμη για εκτέλεση απόφασης κατά αλλοδαπού»
    διανοήθηκες, (εσύ ή αυτός που στο πρότεινε) πού ακρβώς μπορεί να οδηγήσει κάτι τέτοιο;
    Δεν θα το κάνω εδώ, μέχρι από μόνος σου να αναλογιστείς, ας πούμε, μία περίπτωση (υπόθεση εργασίας, αρκετά κοινότυπη)τελεσίδικης περιφερειακού Εφετείου (πολύ συγκεκριμένης πολιτικά σύνθεσης) εναντίον κάποιου συγκεκριμένου αλλοδαπού, που για να ΠΡΟΒΟΚΑΡΕΙ, (ο αλλοδαπός αυτός) δεν ασκεί τα προβλεπόμενα ένδικα σε ανώτατο βαθμό και προκύπτει αναγκαιότητα άμεσης εκτέλεσης.
    Στην περίπτωση αυτή, ελληνική κυβέρνηση, απεμπολεί αυτοκτονικά τη δυνατότητα της εκλεγμένης κυβ. να έχει ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΟΓΟ σε θέματα, όχι δικαστικής διένεξης πολιτών της, όπου βρίσκει εφαρμογή η Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών, αλλά σε θέματα λεπτότατα εξωτερικών σχέσεων, όπου επιβάλλεται να παρεμβαίνει σε εφαρμογή της αρχής (σ αυτή την περίπτωση) της Λαϊκής Κυριαρχίας.
    Να καταλαβαίνουμε όλοι μας κα,μά φορά, ότι ζητήματα διακυβέρνησης, δεν είναι ΠΟΤΕ μονοσήμαντα και απλά, όπως ίσως πολλές φορές φαίνονται…
    Νάσαι καλά @καπετάνιε, και κάθε θέμα, ας το αντιμετωπίζουμε -λέω εγώ- κατά την δική του ιδιαίτερη υφή, και όχι σαν πεδίο έκφρασης προαποφασισμένου αντιπολιτευτικού μένους…

  10. Δήμητρα μου
    τα παπαγαλάκια βιάζονται να μας πείσουν ότι ο γιωργάπης ξεκίνησε πατριωτικόν αγώνα ,κοιτά στα μάτια τον Ερτογαν και του κουνά το δάχτυλο για τις υπερπτήσεις των τούρκικων αεροσκαφών και στέλνει την Γερμανία στην Χάγη διεκδικώντας το δίκιο των ελλήνων πολιτών.
    Τουτέστιν οι εκλογές πλησιάζουν 😉

    *
    Βάγγο
    με αναγκάζεις να σπεύσω σε νομική βοήθεια (ελπίζω ο Μπέης να μην σου πέφτει λίγος 😉 και να αντιλαμβάνεται ότι τα ζητήματα διακυβέρνησης, δεν είναι ΠΟΤΕ μονοσήμαντα και απλά, όπως ίσως πολλές φορές φαίνονται )αντιγράφοντας απλά ένα μικρό μέρος της άποψης τους (για τα υπόλοιπα κλικ εδω)

    []Ενόσω στις διακρατικές σχέσεις μπορούν οι διπλωματικές πιέσεις να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τους κανόνες του δημόσιου διεθνούς δικαίου, οι ασθενέστερες χώρες πειθαναγκάζονται, αναφορικά με την πραγμάτωση των δικαιωμάτων των πολιτών των εναντίον ξένου κράτους, να την εξαρτούν από πολιτικές σκοπιμότητες, κατά τη σοφή παρατήρηση του Σόλωνα, ότι οι νόμοι είναι σαν τον ιστό της αράχνης, έτσι που, αν εμπλακεί σ’ αυτόν κάτι το αλαφρόμυαλο και ανίσχυρο, ο ιστός αντέχει και κρατάει το ζουζούνι δέσμιο, ενώ αν πρόκειται για κάτι ογκωδέστερο, τότε ο ιστός ξεσκίζεται και το ισχυρό ζωύφιο φεύγει ανενόχλητο1 . Αυτή η οδυνηρή για το κράτος δικαίου παραδοχή επιβεβαιώνεται στην περίπτωση του άρθρου 923 ΠολΔ, κατά το οποίο δεν επιτρέπεται αναγκαστική εκτέλεση εναντίον αλλοδαπού Δημοσίου2 δίχως προηγούμενη άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης, μια άδεια που, καθώς φαίνεται, ουδέποτε χορηγήθηκε από τότε που, για πρώτη φορά, θεσπίστηκε ως ειδική προϋπόθεση, με το ν.δ. της 30/31 Δεκεμβρίου1925, καθώς και στη συνέχεια από τις αυστηρότερες παραλλαγές του α.ν 1519/1938, ο οποίος απετέλεσε την πηγή και του άρθρου 923 της ισχύουσας πολιτικής δικονομίας.[]

    []Σε παλιότερες εποχές κυριαρχούσε η λεγόμενη απόλυτη ασυλία των κρατών, η οποία όμως με την πάροδο των χρόνων και τις συντελούμενες κατακτήσεις της ιδέας του κράτους δικαίου, περιορίστηκε στην ευθύνη του από τις λεγόμενες κυριαρχικές πράξεις του (acta jure imperii). Στην εποχή μας κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν διαθέτει προνόμιο ετεροδικίας για ενοχές του από σχέσεις ιδιωτικού δικαίου (acta jure gestionis). Από αυτήν τη σύγχρονη κατάκτηση απορρέει κατά λογική αναγκαιότητα η παραδοχή ότι η κατά το άρθρο 923 ΠολΔ απαιτούμενη άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης δεν έχει κανένα έρεισμα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό εθιμικό δημόσιο διεθνές δίκαιο, προκειμένου ο δανειστής από σχέση ιδιωτικού δικαίου να προχωρήσει στην αναγκαστική κατάσχεση της ιδιωτικής περιουσίας που έχει ξένο κράτος στο ελληνικό έδαφος.
    (β) Ασφαλώς κατά το ελληνικό Σύνταγμα είναι μία από τις αποστολές του ελληνικού κράτους να συμβάλλει στη διατήρηση της ειρήνης και στην ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων με άλλους λαούς και άλλα κράτη. Όμως αυτή η αποστολή σε καμιά περίπτωση δεν είναι δυνατόν να επιδιώκεται με εκπτώσεις σε βάρος των αρχών του κράτους δικαίου, έτσι ώστε η επιδίωξη της ειρήνης και της ανάπτυξης των φιλικών σχέσεων στις διεθνείς σχέσεις να μην μπορεί να έχει ως θύμα την εκτελεστότητα των δικαστικών αποφάσεων.[]

    Βοήθα όμως λίγο και εσύ στην συζήτηση. ΠΧ έχεις υπόψη σου κάποιο άλλο κράτος να έχει την υπουργική απόφαση ως απαραίτητη προϋπόθεση?

  11. ας δούμε (με την βοήθεια της μετάφρασης του γουγλη) και λίγο από που ξεκίνησαν όλα δλδ την υπόθεση “Ferrini κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας” που άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου για την Γερμανία

  12. καλησπέρα και όψιμα καλή χρονιά σε όλους.

    Πέρα από τα αστεία μου φαίνεται υποκριτικό να ζητούμε σήμερα αποζημιώσεις για πριν 60 χρόνια έστω κι αν νομικά στέκει ακόμη κάτι τέτοιο. Σαν κράτος μιλάω, γιατί οι κάτοικοι έχουν κάθε δικαίωμα και καλά θα κάνουν να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο.

    Κατά συνέπεια η κυβερνητική (αλλά και θεσμική) θριαμβολογία ή επιδοκιμασία δεν προκαλεί πέρα από τον ατελείωτο κλαυσίγελω, για τα χάλια μας την κατάντια μας και την αναξιοπρέπειά μας.

    Σαν κράτος, έπρεπε να τα διεκδικήσουμε έγκαιρα τότε στα 50-60ς που τα διεκδικούσαν όλοι, αλλά οι πισθέταιροι αφεντάδες μας τότε είχαν άλλες προτεραιότητες. Κατά συνέπεια σήμερα το επίσημο κράτος το μόνο που δικαιούται είναι να καταδικάσει, υπενθυμίσει και στηλιτεύσει εκείνες τις βαθιές υποκλίσεις της καπηλεθνικόφρονος παράταξης.

  13. κι αν το κράτος φίλε νικιπλε απέτυχε να αρθρώσει λόγο ας μην μαγαρίζει με την υποκρισία του ούτε την μνήμη των θυμάτων ούτε και την προσπάθεια των συγγενών τους να διεκδικήσουν αυτό που δικαιούνται. Εάν δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητό, είναι αυτό _το ελληνικό κράτος_ που εμποδίζει διαρκώς και με κάθε τρόπο την προσπάθεια τους. Και το κάνει καθ όλη την διάρκεια αυτών των 60 χρόνων όπως πολύ σωστά αναφέρεις . Έχω την εντύπωση ότι ο @πολίτης πριν κάνα δυο σχόλια στόχευσε ακόμη μια φορά καίρια..

  14. @Kapten μου, ΚΑΙ ο ΜΠΕΗΣ λέει (σχοινοτενώς βέβαια, με άλλα λόγια) ΑΥΤΟ που ισχυρίζομαι.
    Σε θέματα διακρατικά, λέω εγώ, όπου κρίνονται ζητήματα ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, και εθνικής και λαϊκής (υπό την έννοια ότι τον τελευταίο λόγο πρέπει να έχει η δημοκρατικά νομιμοποιημένη πολιτεία) μπορεί να υπάρχει (λέει ο ΜΠΕΗΣ, χωρίς όμως να πολυξεκαθαρίζει κι αυτός προς τα πού ΠΑΝΤΑ κλίνει το ζύγι) σύγκρουση με την ΕΝΝΟΙΑ του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ κράτους δικαίου, (όπως όμως αυτό προσδιορίζεται εθιμικά δια της μακράς & ομοιομόρφου ασκήσεως).
    Θα την αντέξουμε αυτή τη σύγκρουση λέω εγώ, εμείς οι χώρες με τιε ζόρικες μεθορίους, και θα αρκούμαστε το Κράτος Δικαίου, εθιμικό ή ρυθμιστικά εξοπλισμένο, να αποθεώνεται στις ρυθμίσεις που αφορούν τη δική μας κοινωνία…
    Διαφωνείς μήπως;
    Τις καλημέρες μου σε όλους (Αερικά και πιο…επίγειες υπάρξεις)

  15. Θα τις αντέξουμε βαγγέλη μου αλλά χωρίς όψιμες θριαμβολογίες και τάχα μου αυτοσυντριβές

  16. Γιατί είμαι σε ηλικία για να θυμάμαι ακόμα τη προχουντική Αυγή να στηλιτεύει τα της ετεροδικίας που απολάμβαναν εδώ οι Αμερικανοί μας προτέκτορες. κατάλαβες Βάγγο 😉

  17. Έχω την παρακάτω εξίσωση στο μυαλό μου:

    Νομοθετικός Μαραθώνιος το επόμενο δίμηνο => Εκταμίευση 4ης δόσης => Προπαγανδισμός της ως μέγιστης εθνικής/πατριωτικής επιτυχίας => Εκλογές τέλη Μαρτίου για τον σχηματισμό οικουμενικής/ευρύτερης μνημονιακής κυβέρνησης.

    Αυτό το σχήμα εξυπηρετείται άριστα από την προπαγάνδιση του ΓΑΠ ως εθνικού ηγέτη.

  18. Ναι καλέ μου Πάππο, θυμάμαι τον παλαϊκό ξεσηκωμό με το «ατύχημα» του λαμπρού μας στρατηγού του αείμνηστου Στέφανου Σαράφη, που «παρασύρθηκε» από Αμερικανό λοχία (από το αυτοκίνητό του, ακριβέστερα).
    Και την σκαιά διατυπωμένη απαίτηση για ετεροδικία.
    Ακόμα όμως και οι ίδιοι οι κολιοί, ζορίζονται άμα τους βάζεις στο ίδιο βαρέλι καλέ μου φίλε @Παπς…

  19. Απορώ ρε συ Βαγγέλη που διάολο είδες να λέει ο Μπέης το ίδιο με εσένα!

    *
    Φώτη καλώς ήρθες στο καρνάγιο

    Το σενάριο των πρόωρων εκλογών ακούγεται όλο και περισσότερο και ενισχύεται σημαντικά απ όλες αυτές τις κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα. Ακόμη και ο ίδιος ο ΓΑΠ το χρησιμοποίησε εκβιαστικά δυο φορές , μια εκβιάζοντας τους πολίτες στις δημοτικές και μια προσπαθώντας να εκβιάσει την Μέρκελ τις προάλλες (το δεύτερο μπορεί και να είναι ακόμη μια προπαγάνδα υπέρ του πατριώτη/στοχαστή/ηγετη /σκληρού διαπραγματευτή ΓΑΠ)
    Εάν σκεφτεί κανείς και ότι οι πρόωρες εκλογές θα γίνουν με λίστα (που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο γιωργάπης στις σημερινές συνθήκες) νομίζω ότι η εξίσωση σου είναι βάσιμη

  20. Ξέρεις βέβαια τι λέει ο λαός γιά την τρίτη και τη φαρμακερή ε;
    ή επίσης το άλλο το ωραίον,
    μιά του κλέφτη , δυό του κλέφτη , τρείς και την κακή του μέρα..
    🙂
    δ

  21. Και ολα αυτα για 3χιλ ευρω

  22. Καλημέρα καπετάνιε.

    Λές ο ΓΑΠ να μετονομαστεί ΓΑΤ απο το γάτος;

  23. καλημέρα σχο

    για γάτο και δη παπουτσωμένο δύσκολα τον κόβω 🙂

  24. Και στην Γερμανία άρχισαν να αναρωτιούνται για την αλλοπρόσαλλη στάση της Ελλάδος!

    Γιατί άλλαξε η ελληνική στάση;
    http://www.dw-world.de/dw/article/0,,6406948,00.htm
    Την έκπληξή του για την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να παρέμβει στην γερμανοϊταλική δικαστική διαμάχη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εκφράζει ο Γερμανός αναλυτής και γνώστης των ελληνικών πραγμάτων Νιλς Καντρίτσκε.

    «Με εξέπληξε η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για δύο λόγους: Πρώτον, η παρέμβαση γίνεται πολύ αργά -και για τον λόγο αυτόν εξέπληξε και τη γερμανική πλευρά- και δεύτερον, διακρίνω μια δυσκολία που αφορά στο νομικό επίπεδο. Η Ελλάδα θα πρέπει να εξηγήσει γιατί θεωρεί τώρα ότι η προσφυγή έχει πιθανότητες επιτυχίας. Και αυτό όταν πριν από μερικά χρόνια αρνήθηκε με υπουργική απόφαση την εκτέλεση της κατάσχεσης της περιουσίας του γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα για την αποζημίωση των θυμάτων. Στην νομική της τοποθέτηση θα πρέπει η Ελλάδα να διασαφηνίσει γιατί έλαβε μια άλλη απόφαση και υιοθέτησε μιαν άλλη εκτίμηση από εκείνη του ανωτάτου ελληνικού δικαστηρίου πριν από χρόνια. Εδώ διακρίνω ένα νομικό πρόβλημα», τονίζει ο Νιλς Καντρίτσκε.

  25. Και μάλιστα εκεί , δηλαδή στη Χάγη δε θα στέκουν επιχειρήματα περί Εθνικού Συμφέροντος και εκλεγμένης κυβέρνησης που σταθμίζοντας τα συμφέροντα και τη διεθνή διπλωματική συγκυρία επέλεξε τη τότε στάση εκφράζωντας τη «Λαϊκή Κυριαρχία».

    Αν εκεί εκφραστούν τέτοιες δικαιολογίες του κώλου , ώστε να δικαιολογηθεί η στο παρα πέντε παράσταση μας θα πρέπει να εξηγηθεί τι από όλα αυτά άλλαξε σήμερα , γιατί από το Α τμήμα του Α.Π. επιβεβαιώθηκε τότε η αρχή της ετεροδικίας και γιατί αυτό δεν λαμβάνεται υπόψιν στη σημερινή κατάθεση αιτήματος παράστασης και άλλα αντιφατικά.

    Επίσης θα πρέπει ίσως να δικαιολογηθεί το αν η ερμηνευόμενη με τον α ή β τρόπο αντίληψη Λαϊκής Κυριαρχίας και Εθνικού συμφέροντος από μια εκλεγμένη κυβέρνηση μπορεί να αποτελέσει έδαφος για απαγόρευση άσκησης ατομικών δικαιωμάτων που αφορούν μάλιστα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Καταλαβαίνετε που το πάω;

    Κοντολογίς πέρα από τις νομικές και νομικίστικες φιοριτούρες υπάρχει πάντα μια πολιτική διάσταση στα πράγματα. Μια διάσταση που δεν μπορεί να αποκρυβεί εντελώς παρά τις προσπάθειες.

    Αν τότε οι ίδιοι κύριοι , προκειμένου να γλείψουν τη Γερμανία και να μας βάλουν στο ευρώ , επέλεξαν αυτή την επαίσχυντη στάση , οδηγώντας τα θύματα να προσφύγουν στην Ιταλία και το Ι. Σταμούλη στο ψυγείο επικαλούμενοι λόγους εθνικού συμφέροντος , δεν είναι το ίδιο αισχρό σήμερα να θριαμβολογούν και να επαίρωνται για την «άρτια» αίτηση παράστασης που υποβάλλουν επειδή τώρα βλέπουν ότι και δι αυτής μπορούν να ασκήσουν πιέσεις στην αγγέλα για τα δικά μας ( τους ) συμφέροντα ;;
    Και στη μια περίπτωση και στην άλλη το ζήτημα του Διστόμου και τα θύματα υπήρξαν το μέσον που τότε κλώτσησαν και τώρα αγκαλιάζουν χωρίς πριν να ζητήσουν – ψελλίσουν ένα λόγο συγγνώμης. Οι ίδιοι γιωργάπηδες που κόπτωνται για την αξιοπιστία της χώρας , τις τίμιες προθέσεις τους και άλλα ορέα δεν έχουν τη στοιχειώδη πολιτική τσίπα. Αυτό είναι το καίριο.

    Φαντάζομαι και μια άλλη εκδοχή που δεν θέλω καν να τη θεωρήσω πιθανή :
    Σε αγαστή συνεργασία με τα τευτονικά ζώα οι γιωργάπηδες προσφεύγουν τάχα μου με παράσταση στη Χάγη ώστε να εξασφαλίσουν πως το προηγούμενο εδώ θα ληφθεί υπόψιν και εκεί , δίνουν δηλαδή πάσα στους ομπερστουρμφύρερς ώστε να πετάξουν τη μπάλα στην εξέδρα και την ιτυαλία με τα θύματα στα αζήτητα. Υπερβολικό ;; ίσως … αλλά πείτε μου να μπορεί κανείς να αποκλείσει εντελώς μια τέτοια πιθανότητα !!

  26. Οι κυριοι κυριοι νομικοι συμβουλοι επενδυσαν στον χρονο. Η υποθεση να παραμεινει εκκρεμης για ικανο διαστημα επιτρεποντας την πολιτικη εκμεταλλευση στο εσωτερικο, σε διπλωματικο επιπεδο εχουμε το ακαταλογιστο

  27. καλημέρα σε όλους(ες),
    έχει ενδιαφέρον, επίσης, ότι «προβλέφθηκε ρητώς» ότι σε καμιά περίπτωση η εξόφληση (ακόμη και μέρους) του Δημοσίου Χρέους, δεν μπορεί να γίνει με τη χρήση πιθανών αποζημιώσεων (από τις εν λόγω).
    Οπότε αν κάποιοι χρειασθεί να «παίξουν» γενικώς (εικόνα εθνοπατριωτική like Ανδρέας Π, πρόωρες Εκλογές κλπ), τουλάχιστον οι επενδυταί να είναι ήσυχοι ότι αν οι παιχνιδιάρηδες (ένθεν κακειθεν) το παρακάνουν, θα έχουν ασφαλιστική δικλείδα μην πάθουν και καμιά λαχτάρα …

  28. αυτό δεν το ήξερα αναγνώστη!
    H πρόβλεψη αυτή μου προκαλεί μεγάλη έκπληξη και μου εξάπτει την περιέργεια να διαβάσω το σκεπτικό της

  29. Καπετάνιε καλησπέρα,
    αναφέρομαι στη δυνατότητα συμψηφισμού ή/και στην παράλληλη έγερση ανταπαίτησης με προφανή στόχο το συμψηφισμό (έστω και μέρους) της οφειλής μας που προκύπτει από τη «Δανειακή Σύμβαση», όσον αφορά στο ποσό που αναλογεί στη Γερμανική πλευρά.
    Στη «Δανειακή Σύμβαση» ορίζεται ότι εξαιρείται αυτός ο τρόπος ως πιθανή διαδικασία, το δε ποσό πρέπει να επιστραφεί στο ακέραιο και χωρίς μειώσεις από τέτοιες διαδικασίες .

Trackbacks

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: