Η Ελλάδα- η κρίση και το ευρώ

από kapetanios

Μετάφραση – απόδοση από τα Γερμανικά
του ¨Νταντόν¨
ΠΗΓΗ

Η προαναγγελία – πρόβλεψη της Καγκελαρίου Α. Μέρκελ , ακριβώς πάνω στο απόγειο της οικονομικής κρίσης το 2009 , με την οποία δήλωνε πως ¨ η Γερμανία θα εξέλθει από αυτή την κρίση ακόμα πιο δυναμωμένη ¨ , δικαιώθηκε και αποτελεί μια πραγματικότητα.
Πολλές είναι οι αιτίες που οδηγούν στο συναίσθημα της ¨ενδυνάμωσης¨ μέσα από την κρίση :

  • Η οικονομική ανάπτυξη και ανάκαμψη της χώρας η οποία καταγράφηκε που στο δεύτερο τετράμηνο του 2010 ήταν ένα τόσο σημαντικό γεγονός που είχαν να το ζήσουν από την περίοδο της οικονομική ευφορίας που προκάλεσε η έκρηξη της Ενοποίησης της Γερμανίας στην δεκαετία του 90΄ (¨VEREINIGUNGSBOOM¨).

Οι μέχρι τώρα υψηλοί δείκτες ανάπτυξης των Γερμανικών εξαγωγών οδηγούν- επιτρέπουν την πρόβλεψη πως η χώρα θα φτάσει , ήδη μέσα στο 2011 , στα επίπεδα ανάπτυξης και οικονομικών αποδόσεων που ίσχυαν το 2008 , της χρονιάς πριν το ξέσπασμα της κρίσης.

  • Οι εξαγωγές της Γερμανίας διευκολύνθηκαν από την μικρή εξασθένηση του Ευρώ.

Για λόγους πολιτικής τακτικής οι δημόσιοι παράγοντες της χώρας εκφράζουν βέβαια ¨επίσημα¨ την λύπη τους για το γεγονός αυτό , όμως η αλήθεια αυτή της υποτίμησης του ευρώ έχει σαν αποτέλεσμα να γίνονται τα Γερμανικά προϊόντα πιο φτηνά για τις εκτός Ευρωζώνης χώρες.

  • Η τρέχουσα μείωση των εξαγωγών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και σε άλλα κράτη της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης , λόγω μείωσης της αγοραστικής τους δύναμης , δεν έχει καμία ή ελάχιστη επίπτωση στις συνολικές εξαγωγικές της επιδόσεις. Υπάρχει μάλιστα επιπλέον την στιγμή αυτή αυξημένη ζήτηση διεθνώς για Γερμανικά δάνεια.
  • Η αγωνιώδης ζήτηση των επενδυτών για ένα μόνιμο ¨ασφαλές λιμάνι¨ τους οδηγεί στο να αποδέχονται ακόμα και μικρές αποδόσεις στην τοποθέτηση των χρημάτων τους. Η περίοδος αυτή φαντάζει για το Υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας σαν μια ιδιαίτερα ευνοϊκή ευκαιρία για την άντληση χρημάτων από την διεθνή χρηματοπιστωτική αγορά.
  • Τέλος τα δάνεια που πρόσφερε η Γερμανία, στα πλαίσια του ¨Πακέτου Στήριξης της Ελλάδας¨, εξασφαλίζουν στο Υπουργείο Οικονομικών της αξιόλογα κέρδη , διότι συμβαίνει να είναι καλλά τοκισμένα…

Αιτήματα που ζητούσαν από την Ομοσπονδιακή Γερμανία τον περιορισμό του θετικού εμπορικού της ισοζυγίου , μέσω αύξησης της εσωτερικής της αγοράς και της μισθοδοσίας με παράλληλη μείωση των εξαγωγών της , απερρίφθησαν με την χρήση όλου το βάρους της δύναμης επιρροής που διαθέτει μια οικονομικά ισχυρή χώρα όπως η Γερμανία για να επιβάλλει τα συμφέροντα και της επιλογές της.

Ριζικά αντίθετη δήλωσε επίσης η Γερμανία σε προτάσεις που αφορούσαν την συγκρότηση μιας λεγόμενης ¨Εναίας Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης¨, με την ανάληψη ¨κοινών – δανείων με την συλλογική ευθύνη των κρατών –μελών της ¨, όπως επίσης και για την έκδοση ¨Ευρωπαϊκών Ομολόγων¨( “Euro-Bonds” ).

Σε αυτόν τον πόλεμο η κυβέρνηση της Γερμανίας έδηξε στον κόσμο το ποιος διευθύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση , ποιος ηγεμονεύει σε αυτήν ( “ welches Land die Fuehrung hat “ ) και το ποιος διαθέτει την δύναμη και την ικανότητα να την διαμορφώνει σύμφωνα με την βούληση του. Άλλα κράτη , όπως κυρίως η Γαλλία , έχουν την δυνατότητα μόνο να παρατηρούν και να ελέγχουν τις εξελίξεις εκ των υστέρων ( ¨ Nachsehen ¨ ).
Το Γερμανικό κεφάλαιο νοιώθει απέναντι στην τρέχουσα οικονομική κρίση αρκετά ισχυρό σε παγκόσμιο επίπεδο , γεγονός που του επιτρέπει να απορρίπτει την προοπτική ενός ¨ πολιτικοοικονομικού συντονισμού εντός του πλαισίου των χωρών – μελών της Ε.Ε. ¨ .
Συνεπώς η Ευρωπαϊκή κρίση δεν φαίνεται να επηρεάζει , να αγγίζει την Γερμανία.

Το Γερμανικό κεφάλαιο είναι σήμερα τόσο δυνατό , όσο ποτέ άλλοτε. Παρόλα αυτά όμως πολλά πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά απ΄ότι είχαν προβλέψει και στόχευαν οι σχεδιασμοί της Γερμανίας.
Ιδιαίτερα απέτυχε η Ομοσπονδιακή της κυβέρνηση στην προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης σ΄ένα πολύ σοβαρό σημείο :
Η ¨μετά βδελυγμίας¨ απορριπτόμενη από την Γερμανία δυνατότητα Κοινοτικής Αλληλεγγύης , με μεταφορά πόρων σε χώρες –μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα , έχει γίνει ήδη μια πραγματικότητα. Και δεν ωφελούνται από το γεγονός αυτό , σύμφωνα με τους μέχρι τώρα εκφραζόμενους φόβους της , οι χώρες της Περιφέρειας ,αλλά οι τράπεζες  .
Στην πραγματικότητα τα ¨Πακέτα Στήριξης¨ και οι ¨Ομπρέλες Σωτηρίας¨ αφορούν την διασφάλιση των τραπεζιτικών δανειακών απαιτήσεων απέναντι στην Ελλάδα και άλλων χωρών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δημοσιοοικονομικά προβλήματα.

Στην ουσία έχουμε να κάνουμε με το ¨2ο μέρος¨ των ¨Μέτρων Διάσωσης και Στήριξης των Τραπεζών¨ ( ¨BANKENRETTUNG¨ ) πρόκειται για το ¨2ο Πακέτο¨ σε συνέχεια του 1ου που τους είχε χορηγηθεί το 2009.

Το σχέδιο της Καγκελαρίου κ. Μέρκελ και του Υπουργού Οικονομικών κ. Σόϊμπλε να αφήσουν την Ευρωπαϊκή κρίση απλά να εξελιχθεί δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί.Η αποτυχία αυτή δεν οφείλετε στις αντιδράσεις των υπερχρεωμένων χωρών , αλλά των τραπεζών. Το χρηματοπιστωτικό ( χρηματιστικό ) κεφάλαιο ( ¨Finanzkapital¨ ) έδειξε για άλλη μια φορά την δύναμη εξουσίας και επιρροής ( ¨ MACHT ¨ ) που διαθέτει.

ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΥΡΗΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ (»Kernländer« gegen Peripherie ).

Δικαιώθηκαν οι σκεπτικιστές , όσοι ασκούσαν κριτική στο Ευρώ . Οι οικονομικές ανισότητες μέσα στην Ε.Ε. δεν μπορούσαν να αφήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την Ευρωζώνη ανεπηρέαστη . Τελικά εκ των πραγμάτων δημιουργήθηκε η απευκταία ¨ Ζώνη Μεταφοράς Πόρων¨ και διερρήχθη ένα ¨ταμπού¨ , ένα αξίωμα , της Ευρωπαϊκής πολιτικής της Γερμανίας . Η αντίληψη ότι το Ευρώ αποτελεί ένα νόμισμα ¨εκτός πολιτικής χροιάς¨ , και του οποίου η σταθερότητα εξαρτάται αποκλειστικά από τις παρεμβάσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών , απεδείχθη πως αποτελεί μια χίμαιρα.
Η απαγόρευση της υποχρέωσης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών σε περίπτωση δημοσιοοικονομικών δυσκολιών ( “ BAIL-OUT-VERBOT “ ) , που έχουν επιβάλει οι ¨Ευρωπαϊκές Συνθήκες¨ , παρακάμφθηκε με πονηρούς νομικοτεχνικούς ελιγμούς . Δεν ισχύει πια η υπόσχεση που δόθηκε με την ευκαιρία της εισαγωγής του Ευρωπαϊκού Νομίσματος , που έλεγε ότι αυτό θα λειτουργήσει με τους ίδιους όρους που ίσχυαν για το Γερμανικό Μάρκο , δηλαδή σαν ανεξάρτητο από πολιτικές αποφάσεις και κριτήρια ( “ von der Politik unabhängige Währung “ ) .

Η αλλαγή αυτή , η οποία θεωρήθηκε από πολλούς πολίτες σαν μια αθέτηση υπόσχεσης ( “Vertrauesbruch” ) αναμένεται να έχει πολιτικές συνέπειες. Προκαλεί όμως και νομικά προβλήματα που αναζητούν απάντηση. Ήδη έχουν κατατεθεί προσφυγές στο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας ενάντια στις σχετικές αποφάσεις του Γερμανικού Κοινοβουλίου ( “Bundestag” , σημείωση συντάκτη – μεταφραστή , ο συγγραφέας αναφέρεται στις αποφάσεις που ενέκριναν το ¨πακέτο βοήθειας για Ελλάδα¨ και την δημιουργία ειδικού ταμείου αντιμετώπισης ενδεχόμενου κινδύνου για άλλες χώρες ).
Η συνέχεια θα δήξει κατά πόσο το Συνταγματικό Δικαστήριο θα μείνει σταθερό στις βασικές του αρχές , όπως τις έχει διατυπώσει στην γνωστή απόφαση του για την Συνθήκη της Λισαβόνας , στην οποία προσδιορίζονται ακριβώς τα όρια μεταξύ της ¨Κρατικής Κυριαρχίας της Γερμανίας¨ ( “Staatliche Souverenitaet” ) και ¨Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης¨ ( σ.σ.μ. “Integration” – ενσωμάτωσης στην γερμανική πολιτική ορολογία ) . Εάν μείνει πιστό στην συγκέκριμένη απόφαση του τότε θα πρέπει να καταδικάσει τις σχετικές αποφάσεις του Κοινοβουλίου.

Η μέχρι τώρα χαραγμένες βασικές πολιτικές αρχές της Γερμανίας ( “ die deutsche Politik “ ) βρίσκονται ήδη προ μεγάλων αλλαγών και ανακατατάξεων (“Umbruch” ).
Το μέχρι τώρα ανεπιφύλακτο ¨ΝΑΙ¨ στην Ευρώπη δεν αποτελεί πια την απαράβατη αρχή της κυρίαρχης πολιτικής που χαρακτηρίζει το Γερμανικό κράτος ( “Staatsraeson“ ).

Ανάμεσα στις κυρίαρχες “elit” έχουν δυναμώσει οι δυνάμεις εκείνες που εδώ και χρόνια συνηγορούν και υποστηρίζουν μια ανεξάρτητη –αυτοτελή πολιτικοοικονομική πορεία της Γερμανίας ( “Alleingang” ) στην παγκόσμια αγορά.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι μπροστά στην εξέλιξη αυτή είναι πια εφικτή η ανάπτυξη ενός δεξιού – λαϊκίστικου κινήματος γύρω από το αίτημα ¨Έξω από το Ευρώ¨ . Για πρώτη φορά η Γερμανία , μαζί με τις άλλες χώρες-μέλη , υποχρεώθηκε να τεθεί άμεσα προ της ανάληψης των ευθυνών της ( “ unmittelbar in die Pflicht genommen “ ) με τις Συμφωνίες για το Πακέτο Στήριξης της Ελλάδας.

Εάν όμως η Ελλάδα οδηγηθεί τελικά σε αδυναμία πληρωμών ( “ Zahlungsunfaehig “ , σ.σ.μ. , μπορεί να κατανοηθεί και σαν ¨πτώχευση¨ με συνέπεια την μη εξόφληση των δανείων της ) , τότε το βάρος της ενδεχόμενης απώλειας θα πρέπει να το επιμεριστεί άμεσα και ο Γερμανικός Κρατικός Προϋπολογισμός , δεν θα είναι μόνο μια ¨έμμεση συνέπεια ¨ μέσω των απωλειών των τραπεζών.
Με την πρόσθετη Συμφωνία για ένα ¨Ταμείο-Ομπρέλα Προστασίας¨ για όλη την Ευρωζώνη ¨ τα κράτη-μέλη της αναλαμβάνουν να γίνουν εγγυητές στην περίπτωση ανάληψης δανείων.

Η ¨εταιρεία διαχείρισης¨ που ανέλαβε την χορηγία δανείων σε άλλα κράτη , πέρα της Ελλάδας , που θα βρεθούν επίσης σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης έχει έδρα το Λουξεμβούργο με την επωνυμία ¨European Financial Stability Facility¨.Και της έχει διατεθεί για τον σκοπό αυτό το ιλιγγιώδες ποσό των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ένα γεγονός που ξεπερνά όλα τα μέχρι τώρα διατεθέντα ποσά για τα ¨Εθνικά Πακέτα Διάσωσης των –Τραπεζών ¨.

Με την καθιέρωση του Ευρώ έγινε σε όλους κατανοητό πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα νομισματικό σύστημα – χωρίς κράτος , αλλά επίσης πως είναι πολύ δυσκολότερο να το κρατήσει κανείς σε διάρκεια στη ζωή , χωρίς την ύπαρξη ενός ¨πολιτικού εποικοδομήματος¨. Τα θεσμικά όργανα και οι μηχανισμοί που διαθέτει το Ευρώ για την λειτουργία του είναι πολύ λίγο αναπτυγμένα .
Το μέχρι τώρα ¨Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης¨ δεν μπόρεσε να αποτρέψει την σταδιακά αυξανόμενη υπερχρέωση πολλών χωρών – μελών της Ε.Ε. , εκτός και εντός της Ευρωζώνης.
Το συμβατικά κατοχυρωμένο στην Ε.Ε. δικαίωμα για την απεριόριστη ¨Ελεύθερη Διακίνηση Κεφαλαίων¨ ευνόησε την γρήγορη αύξηση του δανεισμού , ακριβώς επειδή εγγυάται την απρόσκοπτη εξαγωγή κεφαλαίων των χωρών του ¨Κεντρικού Πυρήνα¨ της Ε.Ε. , που βρίσκονται σε διαρκή αναζήτηση ¨επενδυτικών δυνατοτήτων¨, προς την ¨Περιφέρεια¨.Το αποτέλεσμα ήταν να εξελιχθούν τα δημόσια οικονομικά πολλών χωρών-μελών της Ε.Ε. σε ¨οικονομίες που βασίζονται στον δανεισμό ¨ ( “ schuldenbasierte oekonomien “ ) .

Οι μηχανισμοί επιβολής κυρώσεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν λειτουργούν , επειδή η επιβολή χρηματικών προστίμων για υπέρβαση του ορίου των ελλειμμάτων δεν θα είχαν κανένα νόημα , διότι στην περίπτωση αυτή θα αύξαιναν ακόμα παραπέρα τα χρέη του κράτους που θα τιμωρηθεί με αυτό το μέτρο.

Αυτό το σκεπτικό αποτελεί και την αιτία που εξηγεί για πιο λόγο μέχρι τώρα δεν επιβλήθηκε χρηματική ποινή σε κανένα κράτος που ¨παραπέμφθηκε προς κύρωση¨ λόγω υπέρβασης των συμφωνημένων ορίων. Οι τελευταίες προθέσεις της Ε. Επιτροπής για την όξυνση – ενίσχυση των ¨μηχανισμών κύρωσης¨ δεν πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή , σαν μηχανισμός παρακολούθησης και τήρησης του Συμφώνου Σταθερότητας , δεν διαθέτει το απαραίτητο κύρος. Η κοινή γνώμη των χωρών-μελών αντιλαμβάνεται τους ¨Κομισάριους¨ σαν δημόσιους υπαλλήλους των Βρυξελλών , χωρίς καμία προσωπικότητα ( “ profillos” ) , οι οποίοι δεν διαθέτουν επίσης ουδεμία δημοκρατική νομιμοποίηση ( “ demokratische Legitimitaet” ) .

Προφανώς με αυτά τα δεδομένα είναι δύσκολο να επιβληθούν αυστηρές κυρώσεις σε ¨ελλειμματικές χώρες¨( “ Defizitlaender”).
Η διαρκώς επαναλαμβανόμενη(επανερχόμενη) πρόταση για ¨στέρηση του δικαιώματος ψήφου ¨στο Ε. Συμβούλιο σε Επίτροπους που αντιπροσωπεύουν μια χώρα που επιμένει να παραβιάζει το ¨Σύμφωνο Σταθερότητας¨ , προαπαιτεί την τροποποίηση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών. Αυτό ισχύει ακόμα παραπάνω για την περίπτωση αποκλεισμού μίας χώρας-μέλους της Ευρωζώνης.

Μια αλλαγή –τροποποίηση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών απαιτεί την συναίνεση –συμφωνία όλων των κρατών-μελών.Υπάρχει και η σχετική εμπειρία στην περίπτωση των Δημοψηφισμάτων για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα , όπως και με το Σύμφωνο της Λισαβόνας .Όσα κράτη δεν επιθυμούν τις αλλαγές των Ε. Συνθηκών που προτείνουν κάποια άλλα κράτη- μέλη , μπορούν να καθυστερήσουν- ¨τρενάρουν¨ την προβλεπόμενη διαδικασία για πάνω από δέκα χρόνια .

H ΣΥΓΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΗ-ΔΑΝΕΙΑΚΗ ¨ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ¨
( “Geborgte Staatlichkeit” )

Δεν υπάρχει μια ¨Ευρωπαϊκή Κρατική Οντότητα ¨ , η οποία θα μπορούσε με αποτελεσματικούς μηχανισμούς και με αναγνωρισμένο κύρος να επιβάλει σκληρά και αντικοινωνικά μέτρα .Μπροστά στην ανάγκη αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση προσλαμβάνει τις υπηρεσίες του Δ.Ν.Τ. σαν θηριοδαμαστή. Μετά από Γερμανικές σχετικές οχλήσεις η Ε.Ε. ανακάλυψε μια κρατική οντότητα , και μάλιστα αυτήν των ΗΠΑ που κυριαρχούν και ελέγχουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η επιλογή όμως αυτή σημαίνει παράλληλα την παράδοση και συνθηκολόγηση του Ευρωπαϊκού Χρηματοπιστωτικού Κεφαλαίου.

Αποδεικνύει παραστατικά πως χωρίς ¨έξωθεν βοήθεια¨ δεν είναι σε θέση να υπερασπίσει τα συμφέροντα του , ούτε μέσα στην ίδια την Ευρωζώνη.Η μη- ύπαρξη μιας Ευρωπαϊκής κρατικής οντότητας αποτελεί την Αχίλλειο φτέρνα του λεγόμενου ¨Ευρωπαϊκού Σχεδίου¨ ( σ.σ.μ. , του ¨οράματος¨ για μια συμπαγή-καπιταλιστική και αποτελεσματική ¨Ε.Ε. ). Για αυτό και όλες οι προσπάθειες των Βρυξελλών να πειθαρχήσουν τις χώρες της Περιφέρειας έχουν την ανάγκη συγκατάθεσης και πνεύματος συνεργασίας των ίδιων των χωρών της.

Ποιος άλλος θα μπορούσε να επιβάλει στις χώρες της Περιφέρειας τα μέτρα αποδόμησης του κοινωνικού κράτους και κοινωνικής ασφάλισης , μια πολιτική που έχει χαραχθεί στις Βρυξέλλες από τις χώρες του Κεντρικού Πυρήνα της Ε.Ε. , εκτός από τις ίδιες τις κυβερνήσεις των χωρών αυτών;

Από τις καλές διαθέσεις , την λεγόμενη ¨διαθεσιμότητα¨ των κυβερνήσεων της Περιφέρειας εξαρτάται η επιτυχία ή όχι των ¨Ευρωπαϊκών προγραμμάτων οικονομικής εξυγίανσης¨. Γι΄αυτόν το λόγο οι χώρες του ¨Κεντρικού Ευρωπαϊκού Πυρήνα¨ προσπαθούν να προσδέσουν στο άρμα τους τις ηγετικές πολιτικές τάξεις ( ή απλά τις ¨πολιτικές ηγεσίες¨ , σ.σ.μ. ) της Περιφέρειας ( “ Eliten der Peripheriestaaten “ ) με απειλές και με ενέργειες ¨εξευμενισμού¨ για την ¨προσέλκυση τους¨( σ.σ.μ. , ή απλά ¨να τις ¨εξαγοράσουν¨- “ Lockungen “ ) .

Προσπαθούν να στηρίξουν τις κυβερνήσεις- αυτές με δημόσιες δηλώσεις- ώστε να ξεπεράσουν το αδιέξοδο τους όταν αντιμετωπίζουν σοβαρές πολιτικές αντιδράσεις στην προσπάθεια εφαρμογής των μέτρων κοινωνικής αποδόμησης που έχουν αποφασίσει οι χώρες- μέλη  του κεντρικού Ευρωπαϊκού πυρήνα.

Για παράδειγμα δοξάζεται επανειλημμένα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου από τις κυβερνήσεις του Βερολίνου των Παρισίων και του Λονδίνου όπως και από την Ε Επιτροπή και τις τράπεζες για το θάρρος του. Του αποδίδουν τιμή για το γεγονός ότι πρόδωσε τελείως τις προεκλογικές του υποσχέσεις και βραβεύουν την τόλμη του να ξεπεράσει τις πιο βαριές κοινωνικές περικοπές που έχει ζήσει η Ελλάδα στην ιστορία της παρά το γεγονός ότι είναι ένας σοσιαλιστής πρωθυπουργός
Επειδή όμως οι χώρες του Ευρωπαϊκού Πυρήνα μπορούν μόνο εμμέσως να επεμβαίνουν στις Χώρες της Περιφέρειας , προσπαθούν επίμονα να περιορίσουν την ¨εθνική – κρατική τους κυριαρχία¨ , κυρίως μέσω της Ε. Ένωσης. Το ¨Υπαγορευμένο τον Μάιο του 2010 Μνημόνιο ¨ είναι ένα καλό παράδειγμα που επιβεβαιώνει το γεγονός αυτό. Διατυπώνεται μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια η μελλοντική πολιτική της Ελλάδος(ας) στους τομείς της εργασίας , συνταξιοδότησης και απασχόλησης.

Με τις ¨υπαγορευμένες οδηγίες¨ ( “DIKTAT” ) του ¨Μνημονίου¨ αφαιρείται κάθε εξουσία από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και η δυνατότητα διαμόρφωσης –συγκρότησης μιας εσωτερικής – εντός της Ελλάδος(ας) – πολιτικής βούλησης ( “ innerstaatliche Willensbildung “ ) , καθιστώντας τελικά κάθε Αντίσταση σε αυτή την πορεία αναποτελεσματική , χωρίς νόημα. ( “ sinnlos “ ).

Την αντίδραση – άμυνα ( “ Gegenwehr “ ) στην υποβάθμιση της χώρας σε επίπεδο Προτεκτοράτου προσπαθεί να την οργανώσει η Αριστερά της Ελλάδας , η οποία θέτει σαν πρόσημο την ¨υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας¨ ( “ Verteitigung der natiolen Souveraenitaet “ ) . Από αυτή την σκοπιά η διατήρηση του Εθνικού κράτους, σαν μια εστία της Δημοκρατίας , αποτελεί στην περίοδο που διανύουμε ένα προοδευτικό αίτημα ( “Progressive Forderung” ).

Οι διαμαρτυρόμενοι , οι διαδηλωτές στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις έμαθαν –κατανόησαν με την εμπειρία αυτή ( “ haben erfahren “ ) πως τελικά δεν υπάρχει κανένα ουδέτερο ¨Ευρωπαϊκό Σχέδιο ή Προγραμματικό Όραμα ¨ , πέρα των υπαρκτών Εθνικών κρατών (“dass es kein neutrales , jenseits der Nationalstaaten existierendes europaeisches Projekt gibt “).
Σε τελική ανάλυση η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποτελεί τίποτα άλλο, εκτός από την έκφραση των ¨δεδομένων συσχετισμών δυνάμεων¨ ανάμεσα στα κράτη-μέλη της .
Οι κυρίαρχες δυνάμεις εξουσίας στην Ε.Ε. , έχουν κάνει την σχετική ¨κατανομή εξουσίων¨, έχουν ξεκάθαρα μοιράσει τα πράγματα αναμεταξύ τους. Η εξουσία βρίσκεται στις οικονομικά ισχυρές χώρες του Ευρωπαϊκού Πυρήνα , σε αυτή τηνν περίπτωση κυρίως στην Γερμανία ( “ Und die Macht ist in der EU eindeutig verteilt” , σ.σ.μ. , με απλά λόγια , το ποιος πραγματικά μπορεί να ασκεί εξουσία στην Ε.Ε. είναι τελικά ένα προκαθορισμένο γεγονός ).

Ισχύει ακόμα η βασική αρχή : Ότι στον Καπιταλισμό δεν υπάρχει άλλη βάση για την τελική διαμόρφωση των σφαιρών επιρροής και οικονομικού συμφέροντος , εκτός από τον βαθμό δύναμης των συμμετεχόντων κρατών ( σ.σ.μ. του κάθε κράτους ξεχωριστά ) σε αυτό το παιχνίδι , ώστε να εξασφαλιστούν τα γενικά οικονομικά , χρηματοπιστωτικά , στρατιωτικά και άλλα συμφέροντα τους . Μια άλλη λύση δεν είναι νοητή.

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ¨ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ¨ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΝΑ
¨ΑΝΤΙ-ΕΘΝΙΚΟ¨ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ;

Παρόλα αυτά είναι ευρέως διαδεδομένη , επικρατεί η άποψη , και εδώ κυρίως ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους , ότι η Ε.Ε. αποτελεί έναν ¨Αντί-Εθνικό Προγραμματικό Σχεδιασμό¨ ( “ antinationales Projekt “ ) , το οποίο μάλιστα έχει σαν σκοπό την ¨Υπέρβαση του Εθνικισμού¨. Για να αιτιολογήσουν την φαντασίωση τους αυτή ( “ Phantasterei” ) επικαλούνται δυστυχώς ακόμα και την μεγάλη διεθνιστική παράδοση του Εργατικού κινήματος.
Το σύνθημα που σήκωσαν : ¨ Θέλουμε Περισσότερη Ευρώπη – Όχι λιγότερη ¨ ( “ Mehr Europa – nicht weniger “ , σ.σ.μ. , βλέπε Παραπομπή ¨1¨ στο τέλος ) δεν εξυπηρετεί μόνο ευθέως τα εγωιστικά εθνικά συμφέροντα των χωρών του Ευρωπαϊκού Πυρήνα , αλλά στοχεύει επίσης στην εξασθένηση των δικαιωμάτων κυριαρχίας ( “ Souveraenitaetsrechte “ ) των χωρών της Περιφέρειας. Γεγονός που προκαλεί στις τελευταίες τις αντίστοιχες αντιδράσεις που θέτουν σαν πρωταρχικό σκοπό την ¨Υπεράσπιση του Έθνους¨.

Συνεπώς το σύνθημα ¨Περισσότερη – Όχι λιγότερη Ευρώπη¨ αποτελεί το πιο σίγουρο μέσο για να οξυνθεί η Ευρωπαϊκή κρίση και να μετατραπεί σε πολιτική , με τελικό αποτέλεσμα να έχει συκοφαντηθεί ολοκληρωτικά κάθε ιδέα και προσπάθεια που αναφέρεται στο τι θα μπορούσε να σημαίνει μια πραγματική ¨ Ευρώπη της Αλληλεγγύης και της Ισότιμης Συνεργασίας ¨ .Η αποτυχία της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας , η οποία δεν μπορεί η δεν θέλει να κατανόηση αυτή την κατάσταση και τις αιτίες που την προκαλούν ( “ diese Zusamenhaenge “ ) , όπως επίσης η αδυναμία και η απουσία μιας Ριζοσπαστικής Αριστεράς , στις χώρες που θίγονται περισσότερο από την οικονομική κρίση , προσφέρει το έδαφος στις δυνάμεις της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς , ώστε να επιβληθούν , δήθεν , σαν οι πραγματικοί υπερασπιστές του Έθνους. Μόνο στην Ισλανδία και την Ελλάδα φαίνεται τα πράγματα να είναι διαφορετικά.
Στον Βορρά ξεκίνησε ο Αγώνας Αντίστασης ενάντια στις εκβιαστικές πολιτικές της Ολλανδίας και της Αγγλίας από ¨Κινήσεις-Πρωτοβουλίεςς Πολιτών για την Δημοκρατία και την υπεράσπιση της Εθνικής Κυριαρχίας¨. Στην Ελλάδα είναι η ¨Ριζοσπαστική Αριστερά¨ που ηγείται του αγώνα ¨για την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού¨ . Αντίθετα στην Ουγγαρία και την Σλοβακία καταψηφίστηκαν οι Σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις με την ανάδειξη δεξιών κυβερνήσεων.

Οι τελευταίες κυβερνώνται με πολιτικά προγράμματα που αποτελούν μια μίξη από ¨εθνικές σοβινιστικές και ατελείωτες – ασυγκράτητες υποσχέσεις κοινωνικών παροχών¨.Και στην Πορτογαλία φαίνεται να επέρχεται πολιτική αλλαγή ή τουλάχιστον θα υποχρεωθούν οι Σοσιαλδημοκράτες να δεχτούν την συγκρότηση ενός ¨Μεγάλου Συνασπισμού¨ μεταξύ των κομμάτων.

Στην Ισπανία ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Θαπατέρο απολαμβάνει ακόμα με το ζόρι μια ¨περίοδο χάριτος¨. Η δημοτικότητα του έχει πέσει στα επίπεδα του Γ. Παπανδρέου , ο οποίος σαν πρωθυπουργός και πρόεδρος της ¨Σοσιαλιστικής Διεθνούς¨( ! ) το μόνο που του απομένει είναι να εκτελεί την πολιτική του Χρηματιστικού Κεφαλαίου.
Αποτελεί μια πια μια ασήμαντη παρενέργεια της Ευρωπαϊκής κρίσης ότι επιτελείται παράλληλα και το ¨τρόχισμα¨ των τελευταίων προπυργίων ( “ Bastionen” ) της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας.

Εκεί που καταφέρνουν να βρίσκονται οι Σοσιαλδημοκράτες ακόμα στην εξουσία τους επιτρέπεται να επιτελούν την βρώμικη δουλειά για τις Αγορές Κεφαλαίου , πριν εκδιωχθούν οριστικά.
Η Ευρώπη διολισθαίνει μέσω της κρίσης προς τα Δεξιά !

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

Όμως ο ¨λογαριασμός για το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο¨ θα καταφέρει μόνο τότε να είναι σωστός , εάν πετύχει , τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα , η πολιτική μείωσης των κρατικών προϋπολογισμών και της αποδόμησης των κοινωνικών παροχών. Βέβαια γνωρίζουν πολύ καλά η Επιτροπή των Βρυξελλών και το Δ.Ν.Τ στην Ουάσινγκτον πως η μείωση του δημοσιοοικονομικού ελλείμματος στην Ελλάδα και στα άλλα ¨ελλειμματικά κράτη¨ , θα πετύχουν μόνο στην περίπτωση που σε αυτά η Εθνική Οικονομία καταφέρει να επιστρέψει στο μονοπάτι , στο πεδίο της ανάπτυξης. Μέχρι τώρα όμως δεν διαφαίνεται μια τέτοια εξέλιξη.

Αντιμέτωπες βρίσκονται οι δυνάμεις της Γερμανικής δύναμης και οικονομικής σταθερότητας , στις οποίες συμμετέχουν και οι χώρες του λεγόμενου ¨Ευρωπαϊκού Πυρήνα¨, αντιμέτωπες με τις οικονομίες των χωρών της Περιφέρειας , οι οποίες βρίσκονται σε κατάσταση παρατεταμένης αδυναμίας-εξασθένισης. Τα επιβαλλόμενα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα και οι διαρκείς κοινωνικές αντιδράσεις σε αυτά καθιστούν αβέβαια την επιτυχία του προβλεπόμενου στόχου για την μείωση των δημοσιοοικονομικών ελλειμμάτων της μέχρι το 2013.
Τα βάναυσα μέτρα εξοικονόμησης πόρων οδηγούν την χώρα σε μια ακόμα βαθύτερη κρίση.
Οι ¨μεγάλες αποδόσεις¨ ( “ Renditen” , σ.σ.μ. , μεγάλοι τόκοι) που την υποχρέωσαν , με αφορμή την οικονομική κρίση , να καταβάλει για κάθε νέο κρατικό δανεισμό παραμένουν στα ύψη ,ακόμα και μετά τα ¨Ευρωπαϊκά Μέτρα Στήριξης¨ της. Για ποιο λόγο άλλωστε να παραιτηθούν οι τράπεζες από αυτή την καλή ευκαιρία που τους προσφέρεται για αθέμιτο κέρδος στην Ελλάδα ( “ gutes Geschaeft “ ) , όταν μάλιστα έχει εξασφαλιστεί σε αυτές να μην διατρέχουν κανένα κίνδυνο ¨επισφάλειας¨ ( σ.σ.μ. , τους τα έχουν εγγυηθεί , “ hat man ihnen doch jedes Risiko dafür abgenommen “ ).

Το 2013 αποτελεί το ¨έτος ορόσημο¨ που έχουν θέσει τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. για την επίτευξη της οικονομικής εξυγίανσης της Ελλάδας. Μόνο μέχρι τότε ισχύει το ¨Πακέτο Σωτηρίας¨ , μέχρι τότε έχουν συμφωνήσει οι ¨εταίροι¨ να της παρέχουν δάνεια . Ορισμένα κράτη-μέλη έχουν ήδη από τώρα προαναγγείλει πως δεν θα δεχθούν , με τίποτα ( “ auf keinen Fall “ ) , μια ¨νέα έκδοση¨ του ( “ Neuflage” , σ.σ.μ. , ανανέωση ). Ο ¨χρόνος συνεπώς πιέζει¨ ( “ die Zeit ist knapp “ , σ.σ.μ. , ο χρόνος μικραίνει –περιορίζεται ).

Στο βαθμό που δεν επιτευχθεί μέχρι το 2013 η σταθεροποίηση της χώρας , προς το παρόν έτσι διαφαίνεται , αναδύεται – τίθεται τελικά εκείνο το ερώτημα , που δεν θέλησε να απαντήσει η ¨Τρόικα¨ ( “ EURO – GRUPPE “ ) όταν αποφάσιζε τα μέτρα για την Ελλάδα :
Μπορεί να ξεπεραστεί η σημερινή Ευρωπαϊκή οικονομική κρίση χωρίς να αποφασιστεί μια ¨μερική αποχρέωση¨ των χωρών-μελών της Ε.Ε. ; (“Teilentschuldung” ).

Το αργότερο τότε λοιπόν , ( σ.σ.μ. , στα τέλη του 2013 ) η απάντηση που θα πρέπει να δοθεί σε αυτό το ερώτημα θα είναι : ΟΧΙ

Για τις τράπεζες θα έχει σημάνει η ώρα της λήξης των ¨ελεύθερων γευμάτων¨ ( σ.σ.μ. ο αρθρογράφος πολύ χαρακτηριστικά το αναφέρει σαν τέλος της περιόδου “ FREE LUNCH “ ) . Θα πρέπει να παραιτηθούν από μέρος των απαιτήσεων τους. Αυτό όμως ισχύει και για την επιστροφή των δανείων που χορήγησαν τα κράτη-μέλη της ΕΕ για την στήριξη της Ελλάδας

Με την έγκριση του ¨Πακέτου Στήριξης¨ για την Ελλάδα την άνοιξη του 2010 ,απλά αναβλήθηκε αυτή η επιβαλλόμενη λύση του μερικού σβησίματος των δανείων , γεγονός που οδήγησε σε χάσιμο χρόνου και στην διασπάθιση πολλών χρημάτων ( “iel Geld vergeutet “ , σ.σ.μ. , σημαίνει απλά πως ¨χάθηκαν πολλά χρήματα¨).

Βέβαια κάθε προσπάθεια πρόβλεψης μιας εξέλιξης μπορεί να αποτελεί μία υπόθεση.

Ακόμα πιο αβέβαιες είναι οι εκτιμήσεις που αφορούν τις ενδεχόμενες συνέπειες εξ αυτής της πρόβλεψης. Όμως αποκαλυπτικό είναι ένα ¨σενάριο για το μέλλον¨ ( “ Zukunftsszenarios “ , σ.σ.μ. , ¨ μελλοντολογικό σενάριο “ ) που δημοσιεύτηκε στην ¨Γενική Εφημερίδα της Φραγκφούρτης ¨ ( FAZ , Frankfurter Allgemeine Zeitung , σ.σ.μ. για πολλούς η επίσημη εφημερίδα των Γερμανών κεφαλαιοκρατών η οποία συμβαίνει να εκδίδεται και στην πόλη που εδρεύει και το Γερμανικό Χρηματιστήριο, την Φρανκφούρτη ) με αφορμή των Ευρωπαϊκών αποφάσεων για την Ελλάδα στις αρχές του Μάη 2010 .

Σύμφωνα με το σενάριο αυτό η Ελληνική κρίση θα οδηγήσει στα τέλη της δεκαετίας μας στην διάσπαση της Νομισματικής Ένωσης των χωρών-μελών της Ε.Ε. και στην συγκρότηση ενός ¨Μπλοκ Σκληρού Νομίσματος¨ ( “ Hartwaehrungsblock “ ) που θα αποτελείται από την Γερμανία , την Αυστρία , την Ομάδα κρατών των ¨Μπένελουξ¨ και την Φινλανδία. Σε αυτό το μπλοκ προβλέπεται να ενταχθούν στην συνέχεια η Τσεχία και η Πολωνία. Σε αυτή την ¨μελλοντολογική πρόβλεψη¨ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ¨Ε.Ε.¨ – Η ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ Η ΓΑΛΛΙΑ – ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ( σ.σ.μ. , η υπογράμμιση με κεφαλαία γράμματα δική μας ).

Η παρουσίαση , το σκεπτικό αυτό ( σ.σ.μ. , του ¨σεναρίου¨ ) μας αποκαλύπτει ορισμένα σημαντικά πράγματα ( “ hoechst aufschlussreiche Darstellung “) :

Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να συμπεράνουμε το πώς σκέπτεται μια έγκριτη και ευρείας επιρροής Γερμανική εφημερίδα για την σημασία της ¨Γερμανό-Γαλλικής Συνεργασίας¨ . Σύμφωνα με την “ FAZ “ μόνο ωφέλει θα μπορούσαν να αποκομισθούν από την διάσπαση της υπάρχουσας ¨Νομισματικής Ένωσης¨ :

Η Ευρώπη των Δύο Ταχυτήτων λειτουργούσε καλλίτερα (“Mit den zwei Geschwindigkeiten fuhr Europa besser “)

Ένα πράγμα δεν αναφέρεται σε σενάριο αυτό : Η νέα ¨σκληρή¨ Νομισματική Ένωση¨ , η ο ποια προβλέπετε να ισχύσει μόνο για ένα μικρό μέρος των χωρών-μελών της Ε.Ε. , θα αποτελεί ένα ακόμα πιο εξαρτώμενο και οριστικά καθοδηγούμενο από την Γερμανία κατασκεύασμα. Σύμφωνα με τις προβλέψεις αυτές η σημερινή οικονομική κρίση θα οδηγήσει σε μια ¨Ανακατανομή Εξουσίας¨ στην Ε.Ε. ( “ Die Krise würde demnach zu einer Neuverteilung der Macht in der Europäischen Union führen. “ ) .

Σίγουρα είναι παρακινδυνευμένη μια τέτοια προοπτική. Με όσα συμβαίνουν όμως σήμερα δεν μπορεί κανείς την αποκλείσει ( “ Auszuschließen ist eine solche Entwicklung inzwischen aber nicht mehr “ ).
Οι περιγραφόμενες ρωγμές και τα νέα σχίσματα ανάμεσα στην Ε.Ε. , όπως επίσης η πτώχευση της Ελλάδας σαν κράτος της Ευρωζώνης , θα οδηγήσουν σε σοβαρές οικονομικές και πολιτικές παραμορφώσεις. Θα χαθούν περιουσίες σε μεγάλη έκταση και θα προκληθεί νέα ανθρώπινη δυστυχία και πόνος. Η κατάσταση αυτή θα αποδείξει για άλλη μια φορά ότι οι βασιζόμενες στην αναρχία της ιδιωτικής – ατομικής ιδιοκτησίας καπιταλιστικές κοινωνίες , οι οποίες διοικούνται από κυβερνήσεις που είναι αποκλειστικά αφιερωμένες στην εξασφάλιση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής , έχουν ιστορικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια ξοφλήσει δεν εξυπηρετούν την ανθρωπότητα και πρέπει να ξεπεραστούν

***************

Παραπομπές σε αυτό το άρθρο :
1 Jürgen Trittin, Mehr Europa, nicht weniger!, in: Jungle
World Nr.9 vom 22.7.2010
2 Die Alternative, in: FAZ vom 15.5.2010

Βιογραφικά στοιχεία :
Ο Ανδρέας Βερ ( Andreas Wehr ) είναι νομικός και επιστημονικός συνεργάτης της « Συνομοσπονδιακής Παράταξης της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς / Πράσινη Αριστερά του Βορρά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (“Konföderalen Fraktion der Vereinten Europäischen Linken / Nordische Grüne Linke“ im Europäischen Parlament ) και έχει δημοσιεύσει πολλές εργασίες για την Ε.Ε. και την οικονομική κρίση.Περισσότερες πληροφορίες στην προσωπική του ιστοσελίδα:
http://www.andreas-wehr.eu/

Για περισσότερη ενημέρωση και κατανόηση διάβασε επίσης και το προηγούμενο άρθρο του Ανδρέα Βερ :

¨ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΙΜΩΡΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

http://www.antinews.gr/?p=33987

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1130881 ,

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1130882 ,

http://doryforos.org/syzitiseis/viewtopic.php?p=758#758 ,

http://revma.wordpress.com/2010/02/11/ Επιχείρηση: Τιμωρήστε την Ελλάδα (του Andreas Wehr)

https://internationalaffairs1.wordpress.com


Το παραπάνω άρθρο του A.W. προσφέρει και στοιχεία για το πώς –ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΕ – η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, στοιχεία που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και σε μια μελλοντική ¨Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής¨ για τις αιτίες κα τις ευθύνες της πρόσφατης κρίσης.

Επίσης και το άρθρο του γερμανού αριστερού οικονομολόγου Werner Rügemer :

ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΝΩΘΕΙΤΕ !

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1135853

http://www.politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=20750

Advertisements

3 Σχόλια to “Η Ελλάδα- η κρίση και το ευρώ”

  1. τι τα θες.. τα πολλά λογια είναι φτώχια.. από το 80 προετοιμαζόμαστε να χάσουμε αυτό τον πολεμο.. όσο κι αν γκρίνιαζα.. ούτε τότε μπορούσαμε να αντιδράσουμε.. υπάρχει πάντα ο τρόπος της γιουγκοσλαβίας και του ιρακ.. μπορούμε να διαλέξουμε πως θα εξαφανισθούμε.. μπορούμε να γινουμε σα τους εβραιους πριν το 47.. περιπλανομενοι.. παντως εδω δεν εχει χωρο για μας.. :):)
    το αστείο είναι ότι παγκόσμια είναι ατελέσφορα όλα τα εφαρμοζόμενα οικονομικά μοντέλα.. και δε μπορώ να φανταστώ να υπάρχει κάποιος να τα έχει σχεδιάσει.. και με τι κέρδος.. πάντα έτσι προχωρά το πράγμα.. με μόνο κέρδος την πολιτελή διαβίωση κάποιων.. δε βλέπω καν κάποιο νόημα στη ζωή τους.. :):)
    την καληνύχτα μου :):)

  2. «Σύμφωνα με το σενάριο αυτό η Ελληνική κρίση θα οδηγήσει στα τέλη της δεκαετίας μας στην διάσπαση της Νομισματικής Ένωσης των χωρών-μελών της Ε.Ε. και στην συγκρότηση ενός ¨Μπλοκ Σκληρού Νομίσματος (“Hartwaehrungsbloc “) που θα αποτελείται από την Γερμανία , την Αυστρία , την Ομάδα κρατών των ¨Μπένελουξ¨ και την Φινλανδία. Σε αυτό το μπλοκ προβλέπεται να ενταχθούν στην συνέχεια η Τσεχία και η Πολωνία.»

    Οι ιδιαίτερες σχέσεις της Καγκελαρίας με τις Τσεχία&Πολωνία φαίνονται και από τις τουλάχιστον περίεργες όσο και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις μεταξύ τους.
    Τελευταίο επεισόδια η πίεση ή όχι της Μέρκελ να ενταχθούν οι δύο χώρες γρήγορα στην ζώνη του ευρώ:
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4608780

  3. καλημέρα Στέλιο
    η είδηση απ ότι έριξα μια ματιά σήμερα παίζει σε αρκετά ειδησεογραφικά πρακτορεία.
    εάν βρεις κάτι σχετικό ρίξε ένα λινκ

    *
    μεσιε κούλπα μπονζουρ (δεν ήξερα ότι επεχείρησες με τα 5-6 μπλογκ που ήδη έχεις να συμμετάσχεις και σε ομαδικό !)

    Σε ερώτηση που έγινε στον στρώσεκάνε για την τάση της μετανάστευσης των νέων που δημιουργούν τα μέτρα του στην χώρα μας απάντησε «ας πάνε, όταν θα γυρίσουν θα είναι φορτωμένοι με εμπειρίες από τις οποίες η χώρα σας θα βγει κερδισμένη»-ταρατατζούμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: