Political correct – Giorgio Armani costume.

από kapetanios

Του  Αβρόχοις

http://www.ribandsea.com/agapite/403-political-correct-giorgio-armani-costume.html

Αγαπητέ κ. διευθυντά.

Με το που πάτησα, το σωτήριο έτος του 1976, την φθαρμένη σόλα της μαύρης μου «ελβιέλα», στο μη (τότε) ελληνοκρατούμενο Λονδίνο, τα 57 κιλά μου και το 1,85 ύψος μου, ήρθαν αντιμέτωπα με τους τόνους βάρους των διώροφων λονδρέζικων λεωφορείων. Από αλλού πρόσεχα και από την άλλη μου εμφανίζονταν. Γλύτωσα εκ τύχης και ευτυχώς μαθαίνω από τα λάθη μου, με αποτέλεσμα να μη πιαστώ εξ απήνης από την δημόσια δήλωση του κ. Λεωνίδα Κύρκου, ο οποίος μας ψέκασε όλους ανισηγορικά, χαρακτηρίζοντας «άθλια και ισοπεδωτική» την άποψη ότι «είστε όλοι οι Βουλευτές ίδιοι» αλλά και «εξοργιστικό» όπως και «αντιδραστικό» το σύνθημα «να καεί, να καεί, το μπορδέλο η Βουλή». Την περίμενα μια τέτοια δήλωση. Και την περίμενα, από «τ’ αριστερά».

Βλέπετε, κ. διευθυντά, η σημερινή δεξιοαριστερά του Καρατζαφέρη, φυλάγεται, υιοθετώντας την σιωπή που είναι η πιο βολική μορφή ψευτιάς (διότι ξέρει να τα κάνει πλακάκια με τη συνείδηση), και αφήνει τα «καυτά κάστανα» να τα αγγίζει η σημερινή αριστεροδεξιά, η οποία, «παρεξηγείται» ελαφρότερα όταν αντιδρά σε γενικευμένες πεποιθήσεις ή αιτήματα του λαού. Πολλώ δε μάλλον, όταν χρησιμοποιεί ένα απολιθωμένο σταλινικό πέος του αλέκτορος (ιστορικό ηγέτη της αριστεράς ήθελα να γράψω), για να εκφράσει την αντιθεσή της σ’ αυτά.

Τον ενθυμούμαι καλά τον γιο πολιτικού, πολιτικό κ. Κύρκο, κ. διευθυντά, από τα νεανικά μου χρόνια. Με μάγευαν, τότε, τα λόγια του και με γαλήνευε η μελωδία της φυσαρμόνικάς του, έστω και εάν αυτή (η φυσαρμόνικα) έμεινε στην πολιτική ιστορία ως «η φυσαρμόνικα της ήττας». Πειθόμουν από τις ιδέες του. Σεβόμουν τις κακουχίες του από μια σειρά διώξεων τις οποίες είχε υποστεί, και παρέβλεπα το ότι ποτέ δεν προχώρησε πέρα από το πρώτο έτος της ιατρικής, καθώς και το ότι ελάχιστα ένσημα διέθετε σε κανονική εργασία (κυρίως από την πενταετία κατά την οποία διορίσθηκε διευθυντής της εφημερίδας «Αυγή»). Έκανα πώς «δεν είδα» όταν «σχόλασε» εν μια νυκτί τον «Ρήγα Φερραίο» και ότι «δεν κατάλαβα» όταν διέσπασε (δις) την αριστερά, δημιουργώντας πολιτικά μορφώματα (τα οποία τώρα δεν θέλει να υπάρχουν και τα χαρακτηρίζει ως «λάθος»).

Όμως, αυτή την φορά, δεν θα του χαριστώ. Δεν θα καμωθώ ότι δεν είδα και δεν άκουσα, αυτές τις – παπατζίδικα – προπαγανδιστικές του δηλώσεις. Ο 84χρονος αριστεροδεξιός εκπρόσωπος τύπου των τριακοσίων, φορώντας το ολοκαίνουριο κοστούμι Armani (κολεξιόν 2010), με τις βαθειά δεξιές τσέπες, δεν έχει τη δυνατότητα πια να πετάξει τη μπάλλα στην εξέδρα. Ούτε να πείσει το πλήθος της συσσωρευμένης οργής, ότι «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου των εκλογών, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται».

Θέλει – δεν θέλει – ο κ. Κύρκος, με ή χωρίς Political Correct Armani, ο αντισυστημικός αγώνας του λαού είναι αγώνας επιβίωσης της ανθρώπινης ζωής και όχι προτεινόμενο σενάριο πολιτικού ρεβανσισμού, στο οβάλ κυριλέ γραφείο συσκέψεων του Περισσού.

Με τιμή

Ο (οργισμένος) περίεργος και διαστροφικός αναγνώστης σας.

Advertisements

46 Σχόλια to “Political correct – Giorgio Armani costume.”

  1. Ομολογώ ότι διάβασα πολύ προσεκτικά δύο και τρεις φορές το κείμενο και προσπάθησα να αντιληφθώ πού έγκειται η ένσταση και μάλιστα αντιδιαστολικά.
    Ναι, ο Λ. Κύρκος είναι αυτά -και άλλα- που του καταλογίζονται (έστω κι αν εκείνο το περί μονοετούς φοίτησης στην Ιατρική είναι έωλο, για να μην πω γελοίο…) Ναι, είναι ένοχος για όλα αυτά και για άλλα πολλά που δεν αναφέρονται-
    όμως…
    Όμως, γιατί ακριβώς είναι παπατζίδηκες οι δηλώσεις του; Και γιατί είναι πιο politically correct η αντίληψη πως όλοι οι βουλευτές είναι ίσα κι όμοια κι ότι, εν πάση περιπτώσει, έστω κι αν ισχύει κάτι τέτοιο, η απάντηση/λύση σ’ αυτό είναι να καεί το μπουρδέλο η Βουλή; Αλήθεια παλικάρια; Και η εναλλακτική ποια είναι δηλαδή; Ο γύψος και το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» μήπως; Για άιντε να ψαχνόμαστε λίγο στα πλάγια μας, γιατί κάπου στράβωσε το παραμύθι και δεν το έχουμε πάρει καν είδηση…

    ΥΓ. Είμαι απ’ αυτούς που έχουν ΚΑΘΕ λόγο να είναι οργισμένοι με τον Κύρκο. Στην προκειμένη, όμως, ομολογώ ότι απορώ και εξίσταμαι με την οργή του… οργισμένου. Ας με διαφωτίσει κάποιος ως προς την αιτία της γιατί ο φτωχός μου νους αδυνατεί να τη συλλάβει.

  2. …<>
    ακόμα δεν έχω καταφέρει να αναγνωρίζω τις κολλεξιόν του Γιώργου του Αρμανη , αν και θα τόθελα γιατί πολύ μ’ αρέσω μέσα σ’ αυτές.Επίσης θα ηθέλα πάρα πολύ και να μπορώ να αγοράσω και καμμιά .Μέχρι τώρα μόνο στο εμπόριουμ έχω φτάσει.
    Παρόλα αυτά, που ναι , τα πιό πολλά κάναμε πως δεν ακούσαμε και δεν είδαμε , παρεκτός από κείνη την νεολαία που έμεινε χωρίς κόμμα εν μία νυκτί,
    που ξεχείλισε το ποτήρι………συχωράτε με ρε παιδιά, αυτές τις…… βαθειές δεξιές τσέπες του Κύρκου,ποιός είναι αυτός που τις εντόπισε;
    και τελικά , αυτό που μας χαλάει είναι το κοστούμι του Λεωνίδα, μακάρι να φορέσει σαράντα τέτοια αν το κάνει κέφι, ή που αλλαζόνες μεσήλικες πιά, θα θέλαμε τους μύθους μας, παραβλέποντας πως ήταν μόνο άνθρωποι.Και στο κάτω κάτω, ήταν εκεί, όταν έπρεπε.Μακάρι νάμουνα και γω.
    Αφήστε το γέρο άνθρωπο ήσυχο, ακόμα κι αν αυτός νομίζει πως έχει λόγο να πει.

    (Παρεπιπτόντως, τι είπε ό Λεωνίδας;)

    δ

  3. Μπέρνυ,
    γιαυτό οργίστηκε τελικά ο οργιζμένος;
    γιατί ΔΕΝ τους έβαλε ίσα κι όμοια;
    έλα χριστέ και φέρε και τη μάννα σου μαζί!!!!!!!!!
    δ

  4. «…ο οποίος μας ψέκασε όλους ανισηγορικά, χαρακτηρίζοντας “άθλια και ισοπεδωτική” την άποψη ότι “είστε όλοι οι Βουλευτές ίδιοι” αλλά και “εξοργιστικό” όπως και “αντιδραστικό” το σύνθημα “να καεί, να καεί, το μπορδέλο η Βουλή”…»

    Εσύ δηλαδή τι καταλαβαίνεις όταν το διαβάζεις αυτό; Πες μου, γιατί εγώ θα αναφωνήσω «έλα Χριστέ και μπούκωνε κι εγώ να καταπίνω», δηλαδή…

    Με άλλα λόγια, ΔΕΝ είναι άθλια και ισοπεδωτική η άποψη ότι ΟΛΟΙ οι βουλευτές είναι ίδιοι; ΔΕΝ είναι εξοργιστικό και αντιδραστικό το σύνθημα περί καψίματος της Βουλής; ΈΧΟΥΜΕ ΤΡΕΛΑΘΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ;;;;;;

  5. εγώ κατάλαβα πως άμα τελείωνε την ιατρική , τότε θα μπορούσε να έχει άποψη.
    δ

  6. εγώ πάλι που ήθελα να γίνω γεωπόνος αλλά δεν τα κατάφερα και μου έμεινε απωθημένο κατάλαβα ότι ο φασίζων λαϊκισμός σπάει πια καρύδια

  7. καλησπέρα…

    Τον κο Κύρκο τον έχω γνωρίσει ελάχιστα, καθώς όταν εγώ (αρχές της δεκαετίας του 80) ήρχιζα να διαβάζω πολιτικά, εκείνος απερχόταν της πολιτικής, διαλύοντας το ΚΚΕεσ και τον Ρήγα (για 2η φορά) και φτιάχνοντας την ΕΑΡ με την περιβόητη «αναβάθμιση».
    Οι ελάχιστες προσωπικές επαφές ήταν κυρίως μέσα στα πλαίσια της επιδοκιμασίας του που έβλεπε την νεολαία και μανιωδώς ήθελε να τριφτεί μαζί της.
    Τα αρνητικά που επικαλείται ο ανωτέρω «οργισμένος» φίλος μου είναι κάπως φαιδρά, καθώς και εκείνα τα περί ενσήμων… Γνωρίζα (και τότε) κάποια αρνητικά από παλαιότερους καιρούς, όμως έμαθα γρήγορα να ξεχωρίζω τους «πολέμαρχους-ράμπο» από τους πολιτικούς που καλούνταν να λύσουν ή να διαχειριστούν ένα πρόβλημα…

    Όμως ο κος Κύρκος με δίδαξε (και με τη στάση του) ένα πράγμα: Την αξιωματική ανοχή της ύπαρξης της altera pars. Την αξιωματική ύπαρξη της πολυφωνίας απόψεων, ακόμη και εκείνων των έωλων. Την πιθανή ύπαρξη λαθών και λάθους εκτιμήσεων σε αυτά που λέμε (και πολύ περισσότερο κάνουμε) οπότε μια ενδεχόμενη «αναθεώρηση» είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα… Στα πλαίσια αυτά ο κος Κύρκος, νοούσε την πολιτική σε επίπεδο της καθημερινής τριβής και δοκιμασίας των απόψεων, του σεβασμού στη γνώμη των άλλων και κυρίως της ανάγκης αναπλαισίωσης όπου αυτό ήταν αναγκαίο…

    Δεν ξέρω ποιόν εννοεί το παλληκάρι το αψηλό με τον χαρακτηρισμό (πέος του αλέκτορος– θέλει να υποδηλώσει κάτι σεξιστικό εδώ ο ποιητής?). Αν τον κο Κύρκο, λυπάμαι, γιατί αγνοεί ακόμη και τα βασικά με το να «βάφει» τον Λεωνίδα σταλινικό…

    Λυπούμαι που οι νεώτεροι θα γνωρίσουν πολιτικούς με το γνωστό ελιτίστικο υφάκι, ή τον «τσαμπουκά» και το χέρι στο τραπέζι… Θα χάσουν πολλά, αλλά προς τι να τα λέω, αυτό φαίνεται από τον καθημερινό εκφασισμό μας…

  8. Επίσης αρχικά σκέφτηκα ν’ αφήσω ασχολίαστο και να πάει στο διάολο εκείνη η μπηχτή περί πρόωρης αναχώρησής του από τα ξερονήσια και ανταλλαγής της με βουλευτικό έδρανο… Πού σημαίνει ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙ; Θα ήθελα πολύ μια εμπεριστατωμένη απάντηση με αποδείξεις, αλλιώς θα πρόκειται μόνο για βρομερή λάσπη κατάπτυστου Γκαιμπελίσκου.
    Περιμένω

  9. μπέρνυ
    αυτό το άφησα ασχολίαστο γιατί δεν το περιλαμβάνει το πακέτο.
    Το γράφει ο κύρ διευθυντάς του ως απάντησι εις την οργήν του οργιζμένου.
    Ας το φέρει και εδώ , να δούμε καμάρι μου, με ποιά μεζούρα μετριούνται οι μέρες της εξορίας , της φυλακής και του βασανιστήριου.Αει σιχτίρ πιά.
    δ

  10. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο με τη μεζούρα του θράσους -αν και φαίνεται απύθμενο οπότε πώς να το μετρήσεις…

  11. Στην εποχή του ΔΝΤ κάθε αναφορά στην βουλή την υποβιβάζει.
    Για τον Κύρκο , εάν ο κεντρικός πολιτικός του στόχος , όπως ο ίδιος δήλωσε, ήταν η συνεργασία του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ τότε είναι διπλά αποτυχημένος.

  12. Μπέρνυ
    βλέπω πως σου έκανε μεγάλη ζημιά ο κύριος Κύρκος.
    Πολύ ευγενική σε βρίσκω.
    Εγώ εννοούσα στην ανάγκη, κάτι με πέος αναγνωριζμένης αξίας .
    δ

  13. Στέλιος

    άλλο το να προσάψεις σε έναν πολιτικό , λάθος τακτική ή άποψη.
    Κι άλλο άκαπνος ων, να προσπαθείς να μουτζουρώσεις τις αγωνιστικές του περγαμηνές, επειδή το μόνο που καταφέρες εκτός από δέκα αφισσοκολλήσεις είναι να να φορέσεις ελβιέλες στο λονδίνο.Άδικος κόπος….κοντός κοντός ο Λεωνίδας , αλλά το 1.85 του παλληκαριού, το κάνει μιά χαψά.
    δ
    δ

  14. E, τότε γαϊδουρινό… θράσος, ωρή Δήμητρα. Σε κάνει; 😉

    Στέλιο,
    για την ουσία του ποστ κάτι;

  15. Μπέρνυ.
    χα χα , εμένα;
    γιά αλλού το προορίζω χα χα χα
    δ

  16. καπεταν Νικολή

    το «να καεί, να καεί, το μπορδέλο η Βουλή» από μια πλευρά ακούγεται υγιές και αναζωογονητικό.
    Ο Κύρκος είχε τις στιγμές του

    *
    είχα γράψει και παλαιότερα, ο εχθρός του πολιτικού μας συστήματος σήμερα είναι το ίδιο το πολιτικό προσωπικό του και όχι αυτοί που δηλώνουν αντισυστημικοί. Ο γιωργάπης έχει «κάψει» την βουλή πολλές φορές φέτος απαξιώνοντας την και στην συνείδηση του πολίτη αλλά και σε όλον τον πλανήτη.
    Ο μέσος Ευρωπαίος θεωρεί την χώρα μας διεφθαρμένη στο σύνολο της .

  17. (και ο ΚΑΚ βεβαίως βεβαίως- κι αυτός την έχει κάψει πολλάκις, μην τον ξεχνάμε )

  18. καπετάνιο μου

    αναζωογονητικό!!!!!
    το ίδιο πίστευε και το πουλί που καψάλιζε συνεχώς τον κώλο του!!!
    δ

  19. Κάπτεν,

    εν τοιαύτη περιπτώσει, εκείνοι που εξέλεγαν το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό (και όχι μόνο) ας έκοβαν πρώτα κάνα χέρι, ας έριχναν μια μούτζα στα μούτρα τους, ας έκαναν την αυτοκριτική τους, ας φρόντιζαν την επομενη φορά να ψήφιζαν ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ και όχι τους ίδιους σάπιους και (διε)φθαρμένους και ΜΕΤΑ ας το έκαιγαν το μπουρδέλο. ΤΟΤΕ θα δικαιούνταν να το κάνουν. Σαφές; Δεν παίζουμε έτσι ελαφρά τη καρδία με τους ΘΕΣΜΟΥΣ, κάπτεν μου. Ούτε καν σε λεκτικό επίπεδο, ούτε καν εν τη αμετροεπεία που υπαγορεύει η οργή. Σαφές; Αυτό προφανώς ΔΕΝ σημαίνει ότι δίνουμε συχωροχάρτι σε ΚΑΝΕΝΑΝ. Και ξεκόλλα πια με τον ΓΑΠ. Φρότισαν άλλοι πολύ πριν απ’ αυτόν να την απαξιώσουν, αλλά εκείνοι που πιστεύουν βαθιά και αταλάντευτα στον κοινοβουλευτισμό κι όχι πάνω πάνω στον αφρό, έχουν άλλη θέαση των πραγμάτων όταν ακούν τέτοιου είδους συνθήματα, Κάπτεν. Κι ας μην τους έφαγε η εξορία και το ξερονήσι. Τα ίδια θα λέμε πάλι;

  20. Συντρόφισσες και σύντροφοι , παρακαλώ , μη άγχεστε και συνυπολογίστε το κρίσιμο της ηλικίας μου.
    Να φαντασθείτε , ότι αυτοτιμωρούμενος που σας συνέγειρα , ήδη έχω αρχίσει να γράφω 100 φορές , όχι το Ζ΄ της Ηλιάδος , αλλά τον ύμνο της 3ης Communist International , την ιστορία και τα γεγονότα της οποίας είμαι σίγουρος ότι έχετε μελετήσει.
    Τα σέβη μου , σ΄ όλες και σ΄ όλους.

  21. Α , για να μη το λησμονήσω.
    Οι αφισοκολλήσεις , ήταν τελικά 9.

  22. Μπράβο λεβεντιά μου.
    Το έλπιζα πως θα βάζαμε στο μέτρημα και το άλλο χέρι.
    δ

  23. Μπέρνυ,
    μάθε γρήγορα το ζήτα της Ιλιάδος .
    δ

  24. Μπέρνυ

    δεν είναι όλα τόσο σαφή ( είναι πολλές οι φορές- κι όσο μεγαλώνω γίνονται και περισσότερες- που αναθεωρώ πολλά από τα «δεδομένα» )

    Ο κοινοβουλευτισμός στην σημερινή του μορφή αντιβαίνει ακόμη και την ίδια την, ελλειμματική κατά τα άλλα, δημοκρατία εις το όνομα της οποίας επιβάλλεται. Μια δημοκρατία υπηκόων και όχι πολιτών. Ας συζητήσουμε την αντισυστημική προσέγγιση των «θεσμών» που επικαλείσαι , μόνο κέρδος για τον πολίτη είναι αυτό θα προκύψει

  25. Τρώων δ’ οιώθη και Αχαιών φύλοπις αινή
    πολλά δ’ άρ’ ένθα και ένθ΄ίθυσε μάχη πεδίοιο
    αλλήλων ιθυνομένων χαλκήρεα δούρα,
    μεσσηγύς Σιμόεντος ιδέ Ξάνθοιο ροάων.

    Φτάνει τόσο ή να συνεχίσω κι άλλο το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε;»

  26. Θυμήθηκα και ένα άρθρο που είχα ανεβάσει στο παλιό μου σπίτι:

    Δημοκρατία ή Κοινοβουλευτισμός;

    http://www.anarkismo.net/newswire.php?story_id=3948

    «..Τα σημερινά πολιτεύματα ανενδοίαστα καπηλεύονται το όνομα της Δημοκρατίας, ενώ ουσιαστικά αποτελούν απλώς κοινοβουλευτικά καθεστώτα. Ο κοινοβουλευτισμός – που ξεκίνησε από τη Βρετανία τον 13ο αιώνα και μορφοποιήθηκε κατά τη Γαλλική και την Αμερικάνικη Επανάσταση – ενώ χρησιμοποιεί δημοκρατική φρασεολογία δεν είναι παρά μια μεταμφιεσμένη ολιγαρχία. Υπάρχει μια μικρή, λίγο-πολύ σταθερή, ομάδα – οι άρχοντες – και μια μεγάλη – οι αρχόμενοι. Η συντριπτική πλειοψηφία της δεύτερης ομάδας δεν αναλαμβάνει ποτέ κανένα αξίωμα, παρά μόνο καλείται κάθε τόσο να ανανεώσει εξουσίες που κρατούν χρόνια τώρα. Και η επικρατούσα απάτη μηχανεύεται διάφορους προσδιορισμούς (κοινοβουλευτική, αστική, προεδρευομένη, δημοκρατία, κλπ,) για να κρύψει το αυτονόητο: ότι η Δημοκρατία ή είναι τέτοια και δεν χρειάζεται κανέναν προσδιορισμό, ή δεν είναι, και όπως κι αν της ονομάσεις το κακό δεν ξορκίζεται…»

  27. όχι, κάπτεν μου. Έχω φτάσει πια κι εγώ σε μια ηλικία που δεν μπαίνω στο τριπάκι του καθενός μέχρι τελικής πτώσεως αλλά μέχρι εκεί που κρίνω ότι έχει νόημα. Αντ’ αυτού θα προτιμούσα να προσθέσω αυτό

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1874688

    στο ποστ που του αναλογεί, τιμής ένεκεν.

  28. ……..Αυτό θέλωὫς εἰπὼν οὗ παιδὸς ὀρέξατο φαίδιμος Ἕκτωρ·

    ἂψ δ᾽ ὃ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης

    ἐκλίνθη ἰάχων πατρὸς φίλου ὄψιν ἀτυχθεὶς

    ταρβήσας χαλκόν τε ἰδὲ λόφον ἱππιοχαίτην,

    δεινὸν ἀπ᾽ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

    Ἐκ δ᾽ ἐγέλασσε πατήρ τε φίλος καὶ πότνια μήτηρ·

    αὐτίκ᾽ ἀπὸ κρατὸς κόρυθ᾽ εἵλετο φαίδιμος Ἕκτωρ,

    καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὶ παμφανόωσαν………..

    είμαι μελό.
    στόχω ξαναπεί
    δ

  29. Καπιτάνο μου,
    ευχαρίστως να ανοίξουμε τη συζήτηση αλλά κάποια άλλη στιγμή που το μυαλό μου θα είναι πιο καθαρό. Δεν ειναι αστεία πράγματα αυτά και θέλει μεγάλη προσοχή και στις διατυπώσεις και στις αντιρρήσεις για να μην εκτεθεί κανείς ανεπανόρθωτα.
    Έχε το στα υπόψη, λοιπόν.

    Δήμητρα, πας φιρί φιρί να το φας το κεφάλι σου πουλάκι μου 😉

  30. κι ένα παλιό του Κόκκινου στο Βήμα

    «Η γενεαλογία του κοινοβουλευτισμού»
    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=114&artid=120923&dt=02/04/2000

    *
    κι ένας σχετικός για τα δύο αυτά άρθρα σχολιασμός μου

    https://www.blogger.com/comment.g?blogID=8034077171911147721&postID=1490074810466246268&isPopup=true

    :..Βεβαιότατα και ο «χώρος» απ τον οποίον προέρχεται ένα άρθρο παίζει τον ρόλο του, δίνει τον προσανατολισμό του αν θέλεις. Από εκεί και πέρα ο αναγνώστης οφείλει να ξεχωρίσει την προπαγάνδα ( δεν υπάρχει πολιτικό κείμενο που να μην την περιλαμβάνει) από την θεωρητικοϊδεολογική προσέγγιση της άποψης αυτής, κάθε αυτής που πραγματεύεται. Ε αν δεν υπάρχει και αυτή …πέταμα στον κάδο των αχρήστων …..ας είναι και από την βίβλο προερχόμενο .
    Επί του θέματος, το κείμενο του Κόκκινου είναι μια προσέγγιση του κοινοβουλευτισμού κάτω από ένα ολίγον «ογροπαικό» πρίσμα ¨Όπως λέει και ο ίδιος «Πρόκειται για μια θεώρηση του ελληνικού πολιτικού συστήματος που έχει ως πλαίσιο αναφοράς τον μετριοπαθή ευρωπαϊκό φιλελευθερισμό» και θεωρώ πως περιγράφει με σαφήνεια το ευρωπαϊκό και Ελληνικό γίγνεσθαι.
    Από την άλλη δεν μπορώ να αρνηθώ και την άποψη που ορίζει την δημοκρατία ως πολίτευμα υπηκόων και όχι πολιτών, έτσι τουλάχιστον όπως έχει καταντήσει σήμερα. Άποψη που εκφράζει ο Κ Δεσποινιάδης στο anarkismonet.
    Εξάλλου όσο ουτοπιστικό και εάν ακούγεται( και είναι για μένα)η επισήμανση: «Ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του (Α, 1252a, 15-16) λέει: «Κατά μέρος άρχων και αρχώμενος, πολιτικόν» (δηλαδή, το να υπάρχει εκ περιτροπής, με σειρά, άρχοντας και αρχόμενος είναι χαρακτηριστικό πολιτικό). Και παρακάτω (Πολιτικά, Ζ, 1317 b, 2-3): «Ελευθερίας εν τω εν μέρει άρχειν και άρχεσθαι» (δηλαδή, ένα χαρακτηριστικό της ελευθερίας είναι το να άρχει και να άρχεται κανείς με τη σειρά του)» δεν παύει να είναι μια αλήθεια.
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα, που όχι μόνο απλώς δεν απέχει από την πραγματικότητα αλλά την περιγράφει σε απόλυτο θα έλεγα βαθμό, είναι και το : «Ένα παιδί που θα γεννιόταν στην Ελλάδα, για παράδειγμα, το 1963 θα έβρισκε κάποιον Καραμανλή πρωθυπουργό και κάποιον Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Ένα άλλο παιδί που θα γεννιόταν τον επόμενο χρόνο θα έβρισκε τα ίδια ονόματα σε αλλαγμένες όμως θέσεις. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 1979, ένα άλλο νεογέννητο θα έβρισκε και πάλι κάποιον Καραμανλή πρωθυπουργό και κάποιον Παπανδρέου στην αντιπολίτευση. Δύο χρόνια μετά, το 1981, και πάλι αλλαγή ρόλων, αλλά όχι ονομάτων. Και τα παιδιά των παραπάνω νεογέννητων, γεννημένα ας πούμε το 2006, θα έβρισκαν έναν Καραμανλή πρωθυπουργό και έναν Παπανδρέου στην αντιπολίτευση, και μάλλον δεν θα διακινδυνεύαμε και πολύ αν προβλέπαμε ότι και τα δικά τους παιδιά, και τα εγγόνια τους θα βρούνε τα ίδια ονόματα, στις ίδιες θέσεις, σε μία από τις δύο παραλλαγές.»

  31. Kάπτεν μου, επειδή κινδυνεύω να παρεξηγηθώ και να νομιστεί οτι τα βλέπω όλα ρόδινα στη δημοκρατία μας, που τίποτα δεν απέχει περισσότερο απ’ αυτό, πάρε το παρακάτω κειμενάκι για να συνεννοούμαστε.

    Η ένστασή μου, το λέω και το ξαναλέω και θα το λέω μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα μου, είναι 1)στο ολοκληρωτικής σύλληψης και φασιστικής νοοτροπίας σύνθημα περί καψίματος της βουλής και 2) στο συλλήβδην σακούλιασμα όλων κάτω από την απαξιωτική επικεφαλίδα/ομπρέλα του άχρηστου/διεφθαρμένου/λαμόγιου/κλεφτρονιού/κλπ. κλπ.
    Τέτοιου είδους γενικότητες και ευκολίες μόνο στη δημοκρατία δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες. Άλλωστε, όπως έλεγε και ένας σοφός καθηγητής μου, το ψάρι ΔΕΝ βρωμάει από το κεφάλι. Άμα φτάσει ως εκεί η αποφορά, πάει να πει ότι το σώμα έχει σαπίσει προ πολλού…

    (Αυτό κάνει για περαιτέρω σκέψη και αντιπαράθεση;)

    πάρε τώρα το κειμενάκι:

    «Άσκηση 1
    Να βρεθεί:

    Η πιθανότητα να συμβεί τρεις φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα,
    με πληθυσμό 8,000,000 (έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί…
    Παππούς, Γιος και Εγγονός της ίδιας οικογένειας.
    Ξαναλέμε ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΟΧΙ ΜΙΑ !

    Άσκηση 2
    Να βρεθεί:

    Η πιθανότητα να συμβεί επτά φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα,
    με πληθυσμό 8,000,000 (κατοίκων έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί Πατέρας και Γιος.

    Οι απαντήσεις

    A) Aπό παππού σε γιο και εγγονό
    O Δημήτριος Pάλλης (1844-1921) πέντε φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21).
    O γιος του Iωάννης (1878-1946) μια φορά (κατοχικός 1943-44).
    Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος (1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός ( 1980-81).
    Aξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Pάλλης ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).
    O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968) τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ).
    O Aνδρέας Παπανδρέου (1919-1996) τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96).
    Γιος και εγγονός είναι ο Γιώργος μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.
    O Διομήδης Kυριακός (1811-69) κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863).
    Tο ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα (1949) ο εγγονός του Aλέξανδρος Διομήδης – Kυριακός (1875-1951)
    Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να προστεθεί άλλη μια περίπτωση.
    Πρόκειται για τον Γεώργιο Kουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848)
    και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935) έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1924-1929).

    B) Aπό πατέρα σε γιο

    O Σπυρίδων Tρικούπης (1788-1873) υπήρξε ο πρόεδρος (πρωθυπουργός) του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου (1833).
    O γιος του Xαρίλαος (1832-1896) διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85, 1886-90, 1892-3
    και 1893-1895).
    O Θρασύβουλος Zαΐμης (1825-1889) δυο φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871).
    O γιος του Aλέξανδρος οχτώ φορές πρωθυπουργός (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928)
    και Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1929-1935).
    Aς προστεθεί ότι ο Aνδρέας πατέρας του πρώτου και παππούς του δεύτερου είχε διατελέσει πριν την έλευση του
    Kαποδίστρια και μετά τη δολοφονία του πρόεδρος της «Διοικητικής Eπιτροπής Eλλάδος» (αξίωμα ανάλογο του πρωθυπουργού).
    O Eλευθέριος Bενιζέλος (1864-1936) εννιά φορές πρωθυπουργός (1910-15, 1915, 1917-20, 1924, 1928-29, 1929-32, 1932, 1932-33, 1933) .
    O γιος του Σοφοκλής ορκίστηκε πέντε φορές (1944 και κατά διαστήματα το 1950-51).
    O Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916) τέσσερις φορές (1899-1901, 1903 και 1903-05) .
    O γιος του Iωάννης (1880-1961) μια (1950).
    Το ξαναγράφω – αυτό έγινε ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ σε 189 χρόνια!
    ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ »ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» …

  32. @bernardina, έγγραψες! Για να μην πω συνέγγραψες!

    Μου επιτρέπεις το copy-paste? Φυσικά με κάπως διορθωμένα τα μαθηματικά του Πατέρας-Υιός αφού περιλαμβάνονται και στο Πατέρας -Υιός -Εγγονός (+6) δλδ…

  33. Νίκι,

    απλώς αντέγραψα!

    Be my guest, και ελπίζω να μην έχει αντίρρηση ο πρώτος συγγράψας, αφού το παρόν το είχα λάβει με μέιλ από φίλο πριν πολύ πολύ καιρό. Υποθέτω ότι αν γκουγκλάρεις θα το βρεις σε πολλα λινκ.

  34. @Αβρόχοις: Η ευγένεια έχει νόημα όταν (και μόνο) νταραβερίζεται με υποκείμενα έλλογα, που εκφέρουν και λόγο έναρθρο.
    Γι’ αυτό λοιπον, ως προς υμάς, αρκεστείτε σ αυτό:
    «Βρε ουστ, ανόητε, με το θράσος της άγνοιάς σου, που τολμάς και μας το πιτσιλάς κατάμουτρα, δίκην…»

    @κάπταιν: Ώστε υγιές και αναζωογονητικό το «Να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» έε;
    (Το γράφω όλο, μπας και αντικρίζοντάς το, ολοσχερώς αναπεπταμένο’ συνέλθεις, αλλά…).
    Τελικά ξέρεις πόσα είναι τα σκαλοπάτια στου κακού τη σκάλα, ή θα τα μετρήσεις όλα κουτρουβαλώντας;

  35. Βαγγέλη,

    και να φανταστείς πως όλα αυτά τα χαριτωμένα που γράφτηκαν απευθύνονταν σε θανατοποινίτη.
    Ναι, είναι αυτός που «αντάλλαξε» τα ξερονήσια με βουλευτική έδρα!!! Πώς άραγε; «Δίνοντας» συντρόφους; Κάνοντας ποταπούς συμβιβασμούς; Πηγαίνοντας με το μέρος των δεσμοφυλάκων/βασανιστών του; ΠΩΣ; Ρώτησα και απάντηση δεν πήρα.
    Ούτε και πρόκειται, βέβαια…

  36. Kαι επιτέλους,
    ο όρος είναι politicaLLY correct. Επίρρημα, αδέλφια. «ΠολιτικΩΣ ορθό». Άφού έχουμε φαγωθεί να το χρησιμοποιούμε και έχει γίνει λάστιχο, πιπίλα, καραμέλα και τσίχλα στα χείλη του κάθε νεοέλληνα, ας το μάθουμε τουλάχιστον ορθώς.

    Αυτά και καληνυχτίζω.

    Κι αύριο μέρα του θεού και του διαόλου είναι, να ‘χουμε να λέμε…

  37. Θα ήθελα να προσθέσω στη συλλογιστική της bernardina ότι το κατ’εξοχήν πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, είναι η θέση στη συγκυρία.

    Το πολιτικό σύστημα βάλλεται (και δικαίως).
    Και για τους λόγους που αναφέρθηκαν και διότι, τελικά, φαίνεται ότι με τη σημερινή μορφή του είναι ανεπαρκές να εκφράσει τη κοινωνική δυναμική.
    Δεν αναφέρομαι μόνο στην Ελλάδα, όπου είναι κακή εκδοχή του «μέσου όρου» των δυτικών χωρών.
    Έτσι, πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι «δομικό».
    Φυσικά το να παραβλέπουμε ή να υποτιμούμε το πρόβλημα δεν είναι λύση.

    Παρόλα αυτά ή και εξ’αιτίας τους, σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση όπου διαφορα κοινωνικά συμφέροντα και ομάδες , το αμφισβητούν στην πράξη (άλλες για «καλό» και άλλες για «κακό» σκοπό).
    Ο λόγος είναι ότι δεν μπορούν να δουν «τον εαυτό» τους , ήτοι τα συμφέροντά τους, μέσα από τη διατήρησή του.

    Είναι λογικό ότι οι «ελίτ» έχουν τη δυνατότητα να έχουν το πρώτο λόγο και στην έκφραση δυσαρέσκειας, αλλά και στη διαμόρφωση της «συνισταμένης» για το μετά (διάδοχο;;)
    Αυτό φαίνεται και στην έκφραση στο ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο.
    Δεν είναι τυχαίο ότι το πάνω χέρι στην «εκστρατεία» το έχουν τα ΜΜΕ, η «βιομηχανία του θεάματος» κλπ.

    Νομίζω ότι όποιοι ενδιαφέρονται να εκφράσουν συμφέροντα ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων και δη των «υπό αποκλεισμό» , πρέπει κατ’αρχήν να αναγνωρίσουν το πρόβλημα.
    Κυρίως όμως να αντιληφθούν ότι η γενίκευση «όλοι ίδιοι είναι» , δεν στρέφεται εναντίον μόνον των «ιδίων», αλλά και των διαδικασιών , όπως ο Κοινοβουλευτικός Έλεγχος, η θεσμοθετημένη εκπροσώπηση και έκφραση συνδικαλιστικών οργανώσεων.

    Επειδή στο δημόσιο βίο και στην Πολιτική , κενά δεν υπάρχουν, είναι προφανές ότι τα υποκείμενα που «ευαγγελίζονται την πρόοδο» ΤΕΛΙΚΑ θα διαλέξουν μία από τις προτάσεις που υπάρχουν στο τραπέζι.
    Ως τέτοια νοείται και η δική τους Πρόταση ΑΝ κατορθώσουν να την καταστήσουν ικανή να «είναι στο τραπέζι»
    (προκαταβολικά να πω ότι δεν πιστεύω ότι βλέπω κάτι τέτοιο, αλλά πάλι δεν έχει σημασία).

    Έτσι η οποιαδήποτε «αναθεώρηση» της οπτικής πχ της (δημοκρατικής) Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας απέναντι στο Κοινοβουλευτισμό μπορεί να γίνεται σε θεωρητικό επίπεδο (και είναι απαραίτητο), αλλά σε πολιτικό επίπεδο προϋποθέτει κατατεθημένο και ρεαλιστικό εναλλακτικό πλάνο.
    Προαπαιτούμενο αυτού δε, είναι να μην υπάρχουν «παράπλευρες» κοινωνικές απώλειες, ειδικά κατά τη φάση συγκρότησης κοινωνικών συμμαχιών περί αυτής.
    Κάτι τέτοιο το θεωρώ «αυτογκόλ».

    Έτσι τη συλλογιστική και τις αιτιάσεις του σχολίου (του post) τις θεωρώ εντελώς λανθασμένες, πρόχειρες και επιβλαβείς.
    Εντάσσονται μάλιστα , κατά τη γνώμη μου, σε μια γενικότερη ιδιότυπη μετα-τριτοδιεθνικιστική προσέγγιση και οπτική.

    Αφήνω το θέμα ότι η συγκεκριμένη συλλογιστική είναι και «κιτσ» ως έκφραση ιδιαίτερων προσωπικών ανασφαλειών.
    Επειδή μάλιστα δεν είναι επώνυμο , μπορώ να παρατηρήσω ότι είναι κάτι του στυλ
    Κάποιος όπου βλέπει «μέγεθος» νομίζει ότι είναι λεωφορείο που θα τον πατήσει, μετά παντού βλέπει λεωφορεία (αυτό με το armani μου θυμίζει τα καράβια του Ηλιού), και στο τέλος αδυνατεί να αντιληφθεί άλλης μορφής σύγκρουση πλην της μετωπικής.
    Όμως αυτή η λογική στο τέλος της οδηγεί σε ατραπούς και όχι σε λεωφόρους 😉

  38. Τραγική (ή ομηρική;) η συζήτησις. Ο Λεωνίδας Κύρκος έχει δώσει τη ζωή του στους αγώνες για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα. Σέβας και τιμή.
    Ταυτόχρονα υπήρξε κήρυκας του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας στη λαϊκή πάλη. Έχει συμβουλέψει αδιαλείπτως λάθος το λαϊκό κίνημα, από την εποχή της χούντας ώς σήμερα, έχει «ρίξει νερό στο μύλο της αντίδρασης» (καλό, αν και παλιό), έχει συμβάλλει στο να οδηγηθεί σε αδιέξοδο/αποστράτευση/ενσωμάτωση μερίδας από τα καλύτερα κριτικά μυαλά της χώρας, έχει κάνει κι έχει ράνει…
    Αυτή είναι η αντιφατική του προσωπικότητα. Και δε νομίζω οτι το ποστ είναι στο ύψος ούτε της προσωπικότητας, ούτε των ανιφάσεων. Κάποια προδομένη αγάπη μήπως;

  39. αν κρίνω από τα σχόλια βλέπω ότι το κάψιμο της βουλής ενοχλεί την ώρα που ο χαρακτηρισμός της ως μπουρδέλου γίνεται πλήρως αποδεκτός…
    Το άκρον άωτο της υποκρισίας ή έχουμε να κάνουμε με την γνωστή σχιζοφρενική τάση της ράτσας μας ?

    Από την άλλη το σύνθημα (και εξηγώ σε αυτούς που πρώτα γράφουν και μετά σκέπτονται… 😎 ) «ακούγεται από μια πλευρά αναζωογονητικό» γιατί ουσιαστικά είναι αίτημα για περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη δημοκρατία, ζητά να ανατρέψει την πολιτική έτσι όπως αυτή εφαρμόζεται σήμερα.

    Τον εχθρό της κοινωνίας και του πολιτεύματος πρέπει να τον ψάξουμε όχι στα συνθήματα αλλά μέσα στο ίδιο το πολίτευμα*. Και τελικά αποφασίστε, η «ηθική ευθύνη» της κοινωνίας ( για την οποία πολύς λόγος γίνεται τελευταία) πότε πρέπει να της αποδίδεται: όταν επιτίθεται στο σύστημα γενικότερα ή όταν συναινεί στις πομπές του? (πάντως να ξέρετε ότι και στα μπουρδέλα όταν δεν πάνε καλά αλλάζουν τις πουτάνες )

    *βλπ «διάταγμα του εμπρησμού του Κοινοβουλίου»

    καλημέρα παιδιά και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ -πάω για κάνα ψαρεματάκι
    (έβαλα και κανα δυο ποστ να ανεβούν αργότερα για να γουστάρετε κουβεντούλα- κουβεντούλα λέω , όχι μπινελίκια :mrgreen: )

  40. Καπετάνιε καλημέρα, λες
    «πάντως να ξέρετε ότι και στα μπουρδέλα όταν δεν πάνε καλά αλλάζουν τις πουτάνες» .

    Όχι όμως οι πελάτες, αυτοί πάνε στο παραδίπλα. Οι νταβατζήδες το κάνουν «που έχουν και να λαβαίνουν».
    Απλώς τώρα σκέπτονται να του βάλουν λουκέτο και να ανοίξουν άλλο παραδίπλα. Με πολύ σφικτό management και «διαχείριση ανθρώπινων πόρων» για να μην πάθουν τα ίδια 😉

    Αν και ποτέ δεν θα έλεγα «δεν πρέπει να κλείσει , ευαγές είναι», δεν μπορώ να μην πω ότι το αναγγελθέν νέο μαγαζί θα είναι (κρύβει) πολύ δράμα.
    Και για τους πελάτες και για τις πουτάνες.

    Και επειδή προσπαθώ να μην γίνομαι πελάτης γενικώς, συγχωρέστε μου και μια συμπάθεια προς τις πουτάνες (πάλι γενικώς).
    Άλλωστε πελάτης αποφεύγω να γίνω (όχι μόνο στα κανονικά μπουρδέλα) γιατί είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα πληρώσω για να συμπάσχω περισσότερο και «δουλειά δεν θα κάνω».
    Και μάλιστα παρόλο που αναγνωρίζω ότι σε μερικές άξιζε αυτό που έπαθαν (αφελής δεν είναι κανένας)

    ΥΓ. Καπετάνιε, τώρα να σου πω ότι ζηλεύω τη φάση με ψάρεμα Παρασκευή πρωί, είναι περιττό. Καλά να περάσεις

  41. «πάντως να ξέρετε ότι και στα μπουρδέλα όταν δεν πάνε καλά αλλάζουν τις πουτάνες»

    Ακριβώς, κάπτεν. Τις ΑΛΛΑΖΟΥΝ, δεν τις καίνε (μαζί με το ενδιαίτημα)! Αυτό λέμε κι εμείς τόσον καιρό. Γιατί, στην περίπτωση του εμπρησμού, θα ήθελα να μάθω με τι προτίθενται να αντικαταστήσουν οι φερέλπιδες Νέρωνες 1)το ίδρυμα και 2)τους ενοίκους/θεράποντές του. Εκεί είναι ο κόμπος.

    Και καμία σχιζοφρένεια (στο ότι κανείς δεν εξανίσταται με τη λέξη μπουρδέλο, εννοώ). Όντως δεν εξανίσταται γιατί στην ουσία δεν διαφωνεί. Κανείς δεν αρνείται ότι σε ένα μεγάλο βαθμό προσομοιάζει με το ευαγές αυτό ίδρυμα. Και λοιπόν; Ποιος επέτρεψε να πάρει τέτοια μορφή; Ποιος επιτρέπει (επανειλημμένα) να λειτουργεί με τέτοιο καθεστώς; Πραξικοπηματικά βρέθηκαν εκεί πουτάνες και νταβατζήδες; Κάποιος δεν τους επέλεξε/εξέλεξε/τοποθέτησε; Πότε θα πάψουμε να χαϊδεύουμε αυτιά λαϊκίζοντας ασυστόλως και απονέμοντας συχωροχάρτι στους πελάτες/θαμώνες και καταδικάζοντας τα «εργαζόμενα κορίτσια»; Τότε για ποια σκατά δημοκρατία μιλάμε και διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας ρε κάπτεν; Του κώλου ή του αιδοίου;

  42. Καλημέρα και καλό μήνα. Μην ξεχνιόμαστε! 😉

  43. Καλημέρα και καλό μήνα σ΄ όλες και σ΄ όλους.
    Θέλω να ευχαριστήσω για τα σχόλιά σας , άπαντες.
    Παρακαλώ , μη εκλάβετε ως διαδικτυακή αγένεια την καθυστέρηση ανταπαντήσεως εκ μέρους μου.
    Οφείλεται αποκλειστικά σε υπερβολικό φόρτο εργασίας.

  44. Καλημέρα και καλό μήνα επίσης.
    Εγώ σήμερα λέω να μη πάω για ψάρεμα (*) , πήγα τις προηγούμενες μέρες

    (*) όχι σαν αυτό του Καπετάνιου το κανονικό, στο επαγγελματικό αναφέρομαι (δηλ δε γ@@εις που δε γ@@@εις , δεν πας για ψάρεμα;;)

  45. Καλημέρα σε όλους, και καλόν Οκτώβρη…(αδύναμο το βλέπω, κάπως χλωμούτσικο).

    Γενικώς πως, τώρα:

    ….»Ακριβώς κάπτεν. Τις ΑΛΛΑΖΟΥΝ, δεν τις καίνε(μαζί με το ενδιαίτημα)!..»

    Μετά απ αυτή την διατύπωση της φίλης @Βερναρδίνης (καλημέρα σας κυρία),
    νομίζω πως εμείς οι άλλοι, μπορούμε ελευθέρως, κατά βούληση, να διαθέσουμε εαυτούς σε άλλες ασχολίες, παραγωγικότερες, είτε διασκεδαστικότερες.
    Το συγκεκριμένο ματσάκι πάντως , «το έληξε» η προαναφερθείσα!

    («Λήγω» κάτι, ίσως προηγουμένως να θυμηθώ και να «το» επικοινωνήσω» κιόλας, κλπ, κλπ …Μεταβατικά όλα αυτά, νάς κοπής, του δημιουργικού Νέου μαςΣυντακτικού.
    Πώς λέμε δλδ κάτι σαν «street fachion», κουρελαρία «επιπέδου»!
    Είπαμε, ζωντανή η λώσσα μας.Μόνο που φορές-φορές παραζωντανεύει, και…)
    ________________________________________________________________

    @Αβρόχοις: Επειδή ο @καπετάνιος, κάπου στο τέλος-τέλος του πρωϊνού σχολίου του, -των 7:25 ανθυμάμαι καλά- εκεί στο ΥΓ του δείχνει να αποδοκιμάζει γενικώς τα μπινελίκια,
    (αυτά όμως, τα οποία ΠΡΟΔΗΛΩΣ δεν συμφωνεί, θα ήθελα να του θυμίσω, ξέρει εκείνος!)
    βλέπω πως καλό θα ήταν, να πω πάλι,
    -για μια ακόμα φορά υποστηρίζοντας τα ίδια γενικά πράγματα-,
    να επαναλάβω, πως η όντως σκληρή αποδοκιμασία μου προς τα όσα υποστηρίζονταν στην ανάρτησή σου, πέραν όλων των άλλων,
    υπήρξε ΚΥΡΙΩΣ «θρησκευτικά» πιστή στην αρχή της αναλογικότητας, στο ουσιαστικό μάλιστα, και όχι τόσο στο νομοτεχνικό της περιεχόμενο:

    «Οία η προσβολή, ίση, ομοία & ανάλογος η αποκατάστασις».

    Και εδώ, να προσθέσω φυσικά, πως
    το άρωμα από ήθος και επί της ουσίας σεμνότητα που αναδίδονται σε κάθε σου παρέμβαση,
    και να το ήθελα,
    θα με απέτρεπαν από τη σκέψη και μόνο να σου επιτεθώ προσωπικά.
    ________________________________________________________

    Γενικά τώρα, η αναπάντεχα κεντρίστικη παρέμβαση του @Μαυροπρόβατου, βάζει, νομίζω τα πράγματα στη θέση τους.
    (Εγώ πάντα πίστευα στις «ιαματικές ιδιότητες των κεντρίστικων παρεμβάσεων», ο @σ. Μαυροπρόβατος όμως;
    Όπως πάντως και νάχει, επιφυλάσσει φαίνεται στον εαυτό του (και πράττει άριστα), τη δυνατότητα ευχάριστων εκπλήξεων, προς χάριν ημών των φιλομαθών, και των κινδύνων που διατρέχουμε να χαθούμε ανά πάσα στιγμή ανάμεσα στα ίδια τα δικά μας, χασμώμενα σαγόνια..-καλημέρα σου @ΜΠ).
    _________________________________________________________
    «Τιμή και σέβας», λέει λοιπόν ο @Μ, για τον γερο-Λεωνίδα.
    Του φτάνουν και του περισσεύουν, λέω εγώ, απ’ όσο γνωρίζω τον άνδρα, κι απ όσο κατάφερα να τον καταλάβω.

    …Να θυμίσω μόνο θα ήθελα, πως η… Κύρκεια φυσαρμόνικα που μνημονεύεται,
    -το ίδιο το όργανο, η εκμάθηση και εν συνεχεία η χρήση του-,
    που, από τους «επαναστατημένους χωρίς επανάσταση»

    -αλλά με αιτία πάντα, επιμένω εγώ, ενάντια σε φαινόμενα & αποτελέσματα,φίλε Μ-

    επίγονους εκείνης της γενιάς «της ήττας & του συμβιβασμού», θεωρήθηκε σαν ύστατο σύμβολο «αγωνιστικής εξημέρωσης» & «προσχώρησης στον ταξικό εχθρό»,

    χρησιμοποιήθηκε αρχικά σαν όπλο, για να αντιμετωπιστεί ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ με τις ατέλειωτες εκείνες ώρες, τις μέρες και τις βδομάδες, που μεσολαβούν από τη ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ μέχρι την ΕΚΤΕΛΕΣΗ της, εκεί στις παλιές φυλακές ΑΒΕΡΩΦ!
    (Λ. Αλεξάνδρας, και μάλιστα με κάποια εξωτερικά παράθυρα κελιών, που «έδιναν» σε δρόμο εν χρήσει, παρακαλώ).

    Και κείνος ο πούστης ο ύπνος, -άκουσα να λένε- πόσο δύσκολα σε θυμάται, να περάσει κι απ το δικό σου το κονάκι, άμα είναι να περιμένεις το αφεντικό του, «επίσημα και με τη βούλα».
    Την ΑΕ τον Μεγάλο Ύπνο….
    ___________________________________________________________

    Κατά τα λοιπά,
    (αναφέρομαι πάντα στο σχόλιο του @Μαυροπρόβατου),
    και σε σχέση με το «…έχει συμβουλέψει αδιαλλείπτως λάθος…», τι να πει κανείς… ΑΠΟΨΕΙΣ…
    Πάντα σεβαστές και πολύτιμες.
    Ιδίως όταν εύκολα διακρίνεται η πολιτική & μορφωτική επάρκεια που διακρίνουν τη βάση εκκίνησής τους.
    και το ήθος, πολιτικό και συζητητικό, που πάντα διακρίνει τις παρεμβάσεις του @ΜΠ.

    Και για κατακλείδα,
    -μου το επιτρέπει ή όχι ο @Μαυροπρόβατος-,
    πολύ θα τόθελα να παραθέσω, την πρώτη-πρώτη φρασούλα του σχολίου του:
    «Τραγική (ή Ομηρική;) η συζήτησις»…

    Καλημέρες είπα, δεν είπα;

  46. αααα τώρα κατάλαβα!
    Το πρόβλημα δηλαδή είναι να μην καούν οι εγκαταστάσεις και το κτίριο της βουλής!
    ΟΚ , θα τους μαζέψουμε και θα τους πάμε σε καμιά παλιά αποθήκη που θα την ονομάσουμε προσωρινά βουλή. Μετά θα την βάλουμε φωτιά οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά.
    Θα καταφέρουμε
    – να την κάψουμε επιτέλους
    – να τους διώξουμε
    – να κρατήσουμε το κτίριο της βουλής άθικτο για να μπούνε οι νέες…… πουτάνες

    *
    αναγνώστη
    είσαι άτυχος που δεν μένεις σαλονίκη- θα σε έπαιρνα μαζί μου σήμερα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: