Τα “ζωικά πνεύματα”, τα “ζωώδη ένστικτα” και η σημασία τους στην οικονομία

από kapetanios

Ρόμπερτ Σίλερ

«Σε 100 χρόνια θα θυμάστε την κρίση με ευγνωμοσύνη»

Advertisements

14 Σχόλια to “Τα “ζωικά πνεύματα”, τα “ζωώδη ένστικτα” και η σημασία τους στην οικονομία”

  1. Διάβασα ορέ Κάπταιν τη παρουσίαση που κάνει το ΒΗΜΑ για τη προσωπικότητα και τις ιδέες του κου Siller .

    Στη πραγματικότητα δε κομίζει για μένα κάτι νέο , όσο και αν κάποιοι θεωρούν ότι αυτά τα ιδεολογήματα είναι πρωτοποριακά. Τα παραδοσιακά μακροοικονομικά μοντέλα έπασχαν πάντα από αδυναμίες , γι αυτό και είναι στοχαστικά , εμπεριέχουν δηλαδή ανερμήνευτες μεταβλητές και άρα τυχαιότητα.

    Μέρος αυτών των τυχαίων μεταβλητών έρχεται ο κυριούλης αυτός να καταστήσει ερμηνευτικές και μάλιστα συστηματικά , αλλά θεωρώ ότι είναι δυσχερές το έργο γιατί πέραν των «ζωϊκών ενστίκτων» υπάρχουν και άλλες εξελίξεις , γεγονότα , τεχνολογικά άλματα που καθιστούν παρακινδυνευμένη τη μεθοδολογία.

    Θα συμφωνήσω ως ένα βαθμό με τη λογική που αναγορεύει το κράτος ως ρυθμιστή και σοφό διαχειριστή αντιτιθέμενων ιδιωτικών συμφερόντων. Αυτό συμβαίνει από την εποχή του χαλκού. Η διαφορά βρίσκεται στο πολιτικό άξονα που διατρέχει και καθορίζει τις πολιτικές , γιατί υποτίθεται η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι αυτή που κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια κοινωνία και μια αγέλη. Πρόκειται δηλαδή για συνειδητή διαστρέβλωση των ιδεών του Keynes ( απογόνου μεν του Δαρβίνου , αλλά λιγώτερο επηρεασμένου από τα περί ζώων συμπεράσματα του σε σχέση με τον κο Siller )

    Τέλος η κολακευτική του πρόβλεψη ότι τον 22ο αιώνα θα ευχαριστούμε το «Θεό» για τη σημερινή κρίση , είναι εκ του ασφαλούς και ανέξοδη για την αφεντομουτσουνάρα του όπως και για αυτούς που εδώ και άλλού τον προβάλλουν.

    ( O Γιωργάπης θα ανακαλύπτει συνεχώς νέους γκουρού εκεί στα ξένα επειδή , ως φαίνεται , η εδώ ιντελλιγκέντσια δεν έχει τα εχέγγυα και την απαραίτητη γκλαμουριά )

  2. Η μετάφραση (και τα ερμηνευτικά σχόλια) είναι του Κώστα Αναγνωστόπουλου, καθηγητή στο Δημοκρίτειο, με μεγάλη συγγραφική δουλειά, μέλος στα χρόνια μου του ΚΣ της ΕΚΟΝ «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» και σε πολλά ηγετικά όργανα του ΚΚΕεσ.
    Μέχρι εκεί, όμως!
    Μετά, -ευτυχώς για τον ίδιο-, δεν ακολούθησε στις «περιπέτειες»
    (για να το πούμε ευγενικά)
    του Ανανεωτικού Χώρου..

  3. Ο οικονομολόγος της συμπεριφοράς κ. Shiller και η πολυμελής ομάδα των νεύρο / συμπεριφοριαστών η οποία κατοικοεδρεύει και χρηματοδοτείται πλουσιοπάροχα (από εποχής Κλίντον) από τον λευκό οίκο , μέσω του πάντα πρόθιμου γαπ , κομίζει γλαύκας εις τας Αθήνας , όταν διδάσκει εις τους παροικούντες εις την Ιερουσαλήμ , τα περί της λανθασμένης λογικής της πλάνης των χρημάτων εις τους επενδυτές / δέκτες και τα συνεπακόλουθα της , δηλαδή τις πιθανές καταρρεύσεις των αγορών.
    Πράγματι (και έχει πια αποδειχθεί αυτό) , η μεθοδική παροχέτευση οικονομικών και άλλων συναφών πληροφοριών εις το πλήθος , προκαλεί το γνωστό φαινόμενο του money illusion.
    Μόνο , που λησμονεί κάτι βασικό , ο εν λόγω καλός και πλουσιότατος επιστήμων.
    Ξεχνά , να αναφερθεί στον πομπό , δηλαδή , στον πυροδότη τους….
    Ο φιλελεύθερος πατερναλισμός , μέσω του πλήρους ελέγχου σκέψης και η καταναγκαστικά ωθούμενη συμπεριφορά στο πόπολο , είναι παλαιές επιστημονικές θεωρίες και έχουν διατυπωθεί από το 1970 ακόμη (D. Kahneman) , έχοντας ως αρχικό τους εμπνευστή , τον βραβευμένο γι΄ αυτές , T. Malthus. Ακόμη και η φράση / παντιέρα , ‘’ζωώδες οικονομικό ένστικτο’’ , ανήκει εις τον οικονομολόγο J. Keynes.
    Όπως και να έχει το θέμα , ο σαφής πια προσανατολισμός όλων (θα τολμούσα να πω) των κυβερνήσεων , εις την επιστημονική χειραγώγηση του ασυνειδήτου των μαζών είναι μέγα θέμα , το οποίο ξεφεύγει από τα στενά όρια των οικονομικών , και κατά την ταπεινή μου γνώμη , θα αναδειχθεί σύντομα , ως το κατεξοχήν θέμα προβληματισμού των κοινωνιών.
    Τέλος , να προσθέσω , ότι το ζωώδες πνεύμα , δεν ταυτίζεται με το ζωώδες ένστικτο.
    Ελπίζω δηλαδή….

  4. @ Ο/Η Β.Δ. Καργούδης
    Και δεν ήταν ο μόνος…

  5. Ζωικά ένστικτα και «παράλογες» αγελαίες συμπεριφορές συναντώνται στα χρηματιστήρια όχι στην πραγματική οικονομία που η ψυχολογία είναι απλά ένας ακόμη παράγοντας ,δεν την οδηγεί

    Το άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ μπερδεύει τον αναγνώστη σκόπιμα δημιουργώντας του την εντύπωση ότι τα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου εκπορεύονται από ένα «διορατικό βιβλίο» των συνεντευξιαζόμενων.
    Η σύγχυση αυξάνεται με την ανάγνωση των απόψεων του δρ Σίλερ που περιγράφει το ΔΝΤ ως «μια θετική δύναμη στην πορεία για μια “φωτισμένη” χρηματοοικονομική πολιτική»

    Αισχρότητες

  6. @Καλέ, γλυκέ μου @Παπς,
    θα μου επέτρεπες άραγε ποτέ, να διανοηθώ να εγείρω την βλάσφημο -πλην φαυγαλέα- υποψία πως
    αν ο κ. Σίλερ ετύγχανε αιφνιδίως το εργαλείο μιας κολοσιαίας επιχείρησης παραπλάνησης, και δια μιας τεχνήεσσας μετωνυμίας, αντί Σίλερ, μετεμορφούτο αίφνης εις δρα Σιλώφ, «παλαιό κορυφαίο ερευνητή της Οικονομίας της Συμπεριφοράς στο «Παν/μιο «Πατρίς Λουμούμπα» της Μόσχας, τιμηθέντα περί τα τέλη των 70ς δια του βραβείου Λένιν»
    θα ετύγχανε αυτομάτως της ενθουσιώδους επιδοκιμασίας σου;

    Ενώ της αυτής επιδοκιμασίας, υποψιάζομαι προσέτι ότι θα ετύγχανε ο ως άνω,
    ακόμη και αν
    απλώς παραμένων ως έχει και διατηρών όνομα, τίτλους κλπ,
    επεδίδετο σε επανηλειμμένες θορυβώδεις αποδοκιμασίες για τον Έλληνα πρωθυπουργό, προλέγων άμα και την κατάρρευση της χώρας που «έχει την ατυχία να κυβερνάται απ αυτόν»…

    Κάτστε ρε καλά με τις εμμονές σας…
    Απλά εκτίθεστε..

  7. «Κάτστε ρε καλά με τις εμμονές σας…
    Απλά εκτίθεστε..»

    …δε θέλω βαγγελούδι μου να στο επιστρέψω , γιατί επί της ουσίας δεν μου απαντάς 😉

  8. Καλημέρα από την Χαλκιδική.
    Προς στιγμήν μας κατέβασαν το μπλογκ αλλά με τα πολλά το πρόβλημα αποκαταστάθηκε

    *

    παπούλη
    Ο Βάγγος το χει δει το έργο (των ειδικών, των ειδημόνων, των γκουρού από τα ξένα) πολλές φορές από τον γιωργάπη όλο αυτό το διάστημα κι επειδή έχει αρχίσει κι αυτός να ανταριάζεται κάθισε και απάντησε «επί της ουσίας».
    https://carnagio.wordpress.com/2010/09/20/

    []»..Το ζήτημα όμως είναι πως, όταν Στίγκλιτς & Κρούγκμαν είχαν προθυμότατα συνηγορήσει υπέρ της χώρας μας, το είχαν κάνει τονίζοντας και από τη δική τους οπτική την ανάγκη να της συμπαρασταθεί άμεσα η Ευρώπη στην αντιμετώπιση της κρίσης της, για τον απλούστατο λόγο ότι η ίδια δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα είχε μια ελληνική χρεοκοπία για ολόκληρη τη ζώνη ευρώ και την ίδια την υπόσταση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

    Και όταν σήμερα με την ίδια καθαρότητα κριτικάρουν τη φιλελεύθερων αποκλίσεων δημοσιονομική μονομέρεια του Μνημονίου, δεν εννοούν προφανώς ότι η χώρα μας είχε το παραμικρό περιθώριο είτε να προτείνει μονομερώς ένα άλλο Μνημόνιο είτε να αγνοήσει ή να αρνηθεί αυτό που της πρότειναν.
    Μόνο που ο συγκροτημένος πολιτικά (και ακαδημαϊκά λόγος) δεν χρειάζεται κάθε φορά να επαναλαμβάνει πως όταν εκφράζεται κάθε φορά δημόσια, αφορά συγκεκριμένα ζητήματα, όπως αυτά νοούνται σε διαφορετική κάθε φορά συγκυρία…
    Μήπως θα έπρεπε, ειδικά για τη χώρα μας και ειδικότερα για κάποιους συγκεκριμένους «αναλυτές» να γίνεται κάποια εξαίρεση; []

    Δηλαδή με λίγα λόγια και σταράτα καλοί είναι όλοι αυτοί οι γκουρού αλλά μόνο στην περίπτωση που εκφράστηκαν ή συνεχίζουν να εκφράζονται θετικά για την πολιτική Παπανδρέου 🙂

  9. «Τα πενταετή αναπτυξιακά προγράμματα, που για 70 χρόνια προβλήθηκαν σαν η επί Γης απόδειξη της υπεροχής του κεντρικού σχεδιασμού της Οικονομίας, εκ μέρους των «θαυμαστών εργαλείων ανάλυσης μαρξισμού & κομμουνισμού»
    (εγώ πάντως ξέρω ότι αυτά τα δύο, ακόμα και όταν τυχαίως συνατώνται, -πώς αλλιώς, δηλαδή;- ούτε τυπικές καλημέρες δεν αλλάζουν, εσύ τώρα μας τάβαλες μαζί κι αντάμα),
    ΔΕΝ υπόκεινται τάχα στις τυχαιότητες περί των οποίων κάνετε λόγο»;

    Ερώτηση προς @παπς, μαζί με καλημέρες σε όλους…

  10. Τι να απαντήσω ορέ Κάπταιν ;;;

    ο Βάγγος τα έκανε όλα αχταρμά και έβαλε μέσα τα μαρξιστικά εργαλεία ανάλυσης μαζί με τα 5ετή της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ.

    Να απαντήσω πρώτα στο έσχατο περί τυχαιότητας:

    Έχεις δηλαδή ορέ βαγγελούδι την εντύπωση ότι υπερασπίζομαι τα 5ετή και μάλιστα ότι αυτά δεν περιλαμβάνουν στοχαστικότητα ;

    Μα η τυχαιότητα είναι παράγων που κανένας προγραμματισμός , πλην αυτού των μηχανών Turing , μπορεί να αγνοήσει . Η αντίληψη ότι τα κοινωνικά , οικονομικά και λοιπά ζητήματα μπορούν να ρυθμιστούν και να προβλεφθούν τέλεια και επομένως να γίνουν αντικείμενο χειρισμών ακριβείας είναι το ίδιο μηχανιστική , όσο και η αντίληψη ότι οι αγορές και τα «ζωϊκά ένστικτα» μπορούν να λειτουργήσουν απρόσκοπτα ( για να μξη πω τίποτε βαρύτερο )

    Εδώ και χιλιάδες χρόνια στις στοιχειωδώς οργανωμένες κοινωνίες υπάρχει η ΠΟΛΙΤΙΚΗ , για να εξισορροπεί δυνάμεις , συμφέροντα , αντιθέσεις και επομένως η εκάστοτε ( ανάλογα με την εποχή και τις συνθήκες ) ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ και ΣΚΕΨΗ ως αντιστάθμισμα προβλεπτικό των τυχαιοτήτων και των «ζωϊκών ενστίκτων».

    Οι συμπεριφοριστές διαστρεβλώνουν στη πραγματικότητα το Keynes γιατί ανάγουν τα αναλυτικά τους εργαλεία ( μεταξύ αυτών τα ένστικτα και την αυταπάτη του χρήματος ) από φαινόμενα και κίνητρα ερμηνείας σε συστηματικές μεταβλητές που επιδέχωνται χειρισμό , αγνοώντας ότι ακριβώς τέτοιες μεταβλητές είναι αυτές που η ΠΟΛΙΤΙΚΗ δεν μπορεί να ρυθμίζει , αφού έτσι και αλλιώς υπάρχουν. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ρυθμίζει αυτά τα οποία επιδέχωνται ρύθμισης πχ τους φόρους….

  11. Πάλι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε @παππούλη.
    Αλλά μόνος σου επιλέγεις να βρίσκεσαι μονίμως κάπου ανάμεσα «στη γωνία και τα σχοινιά», υπερασπιζόμενος πράγματα μη επιδεκτικά πλέον και της παραμικρής υπεράσπισης.

    Σου είπα και πριν, ότι ο αχταρμάς είναι γνώρισμα των δικών σου διατυπώσεων, αφού (εκπλήσσοντάς με όντως δυσάρεστα), επιμένεις να βάζεις στο ίδιο σακί «μαρξισμό» & «κομμουνισμό» αδιάκριτα, οπότε και καλείσαι πάραυτα στο ταμείο δια τα περαιτέρω.

    Εδώ, @παπς μου, (και φυσικά ΔΕν αγνοείς πως), από τα μέσα των 70ς, (πρώτα σε ακαδημαϊκούς και στη συνέχεια σε πολιτικούς χώρους) εγκαταστάθηξε ο όρος «ΜΑΡΞ-ΙΚΟΣ», ακριβώς για να αντιδιασταλλεί από το «ΜΑΡΞ-ΙΣΤΙΚΟΣ» και να ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΊ έτσι και η χρήση της μεθόδου & των αναλύσεων του Καρόλου, από τη στρεβλωμένη και κακοποιό «χυδαία εργαλειακή» χρήση που τους έγινε από τη Σοβιετία, τον «υπαρκτό» και τα παραφερνάλιά τους.

    Όλο κι όλο που λέει ο δόλιος ο Σίλερ, είναι να αθροίσει και τη δική του τη μαρτυρία, στον τιτάνιο αγώνα ενάντια στη (παλαιο- & -νεο)φιλελεύθερη πολιτική, της απορρύθμισης και της υποταγής στο πνεύμα των αγορών που ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ (ευτυχώς που)
    γίνεται στον Α’ κόσμο, σε όλες τις πρ. Δυτικές δημοκρατίες.
    Να πολεμηθεί επί τέλους στη βάση του κύριου ισχυρισμού του ο φονταμενταλιστικός Φιλελευθερισμός.
    Αντίληψη που ακριβώς υπεράσπιζε
    «ΤΗΝ ΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ» και με τον τρόπο αυτόν να ηγεμονεύουν και να καθοδηγούν τις σύγχρονες κοινωνίες στην πορεία προς τον εξορθολογισμό των δραστηριοτήτων τους
    (αυτό δλδ που εν τέλει της πρόσφερε την ιδεολογικο-πολιτική νομιμοποίηση & την απόλυτη για 30 χρόνια κυριαρχία, τη νομιμότητα του του «δικαιωμένου απ τη ζωή»).

    Και προ πάντων, πάψε να θεωρείς πως η ένταξη πρωτόγονων κατα βάση αντιλήψεων, σε περιβάλλοντα σκέψης πολύ πιο εκλεπτυσμένα,
    (πχ. μαθηματικοποίηση),
    μπορεί να έχει το παραμικρό βελτιωτικό αποτέλεσμα στα βασικά τους καταγωγικά χαρακτηριστικά.
    Που ότι και να γίνει, παραμένουν πρωτόγονα και (εκ του αποτελέσματος) κακοποιά.

    Απλά ματαιοπονείς, και (επιμένω) εκτίθεσαι άνευ λόγου…
    Καλό απόγευμα

  12. …. βαγγέλη

    ευχαριστώ για το μάθημα… 🙂 😉

    Τελικά τι ισχύει για πες μου : η απορρύθμιση και η απελευθέρωση δικαιώθηκε ;;;

    μήπως στο γεγονός ότι η ψαλλίδα των εισοδημάτων και της περιουσίας συνεχώς αυξάνει στις Δυτικές χώρες ( αφήνω κατά μέρος τον υπόλοιπο κόσμο )

    μήπως επειδή χειροτερεύουν συνεχώς οι όροι διαβίωσης ( και επιβίωσης ) για τους πολλούς

    μήπως επειδή έχει καταληστευθεί κυριολεκτικά ο πλούτος και οι πόροι του πλανήτη από καμμιά 20αριά εταιρείες

    μήπως γιατί η αστάθεια και τα ρίσκα έχουν πολλαπλασιαστεί ( μαζί με τις αμοιβές των γκόλντεν τσόγλανων )

    μήπως γιατί στο παγκόσμιο εμπόριο ο έλεγχος στις αγορές των βασικών αγαθών και των στρατηγικών α υλών είναι στα χέρια ελαχίστων

    μήπως γιατί με την χειραφέτηση των αγορών τίτλων , χρήματος και παραγώγων θα έχουμε πλέον συχνές και επίμονες αστάθειες τις οποίες θα επιτείνουν κερδοσκοπώντας οι μεγάλοι παίκτες και οι «οίκοι αξιολόγησης»

    μήπως γιατί οι ισχυροί έχουν καταφέρει να επιβάλλουν πολιτικές καταστροφικές για το κλίμα , το περιβάλλον , την ανανεωσιμότητα των πόρων

    ( και δε θέλεις ορέ να υπεισέλθω στα καθ’ ημάς τα μικροσκοπικά και σχεδόν ασήμαντα )

    Ο κος Σίλλερ και οι συν αυτώ θα αποδώσουν τα παραπάνω στην αυταπάτη του χρήματος ή τα ένστικτα ως σημαντικούς επεξηγηματικούς παράγοντες ή στη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ;;;

    Αφήνω κατά μέρος τα σχετικά με Μαρξικούς και Μαρξιστικούς , καθώς και τα λοιπά περί πρώην «σοσιαλιστικών » χωρών που δεν ενδιαφέρουν , αλλά τα εισάγεις εσύ στη παρούσα συζήτηση.

    Ποιός εκτίθεται με αυτά τα απίθανα που λες παραπάνω ;;;;

  13. και μη περιμένεις από μένα «εκλεπτύνσεις» .
    Τα «πρωτόγονα μαθηματικά και στατιστική μου λένε πολλά περισσότερα από τις παπαριές του εκάστοτε Γιωργάπη και των συμβούλων του.

    Σκέψου και θυμήσου ότι εδώ και μήνες προβλέπω τρύπα στα έσοδα που θα ξεπεράσει τα 2 δις και τώρα επειδή γνωρίζουν ότι η αγορά στέγνωσε το ρίχνουν στη περαίωση ( με την οποία συμφωνώ αν και δεν θα ωφεληθώ σε τίποτα προσωπικά ) , αλλά και πάλι δεν θα πιάσουν στόχο. Αυτές τις παλαιολιθικές μου ενστάσεις , από τότε , μου τις δημιουργούν τα μαθηματικά βαγγελούδι μου και μια απλή επεξεργασία που έκανα τότε.
    ( έτσι για να ρίξω λίγο και εγώ τη μπάλα στην εξέδρα να δω πώς είναι )

  14. @Παππούλη μου καλέ, δεν είναι η πρώτη φορά
    (αυτή όμως σκοπεύω ΝΑ ΕΙΝΑΙ)
    που θα σε διαβεβαιώσω, πως ο ρόλος του μοναχικού, που παρέα με το Ροσινάντη του και μόνο,
    προβλέπει και αποφαίνεται, επί παντός (πολιτικού & μη ) επιστητού,
    δεν με γοητεύει πλέον στο παραμικρό!
    (Αυτά είναι παιχνίδια που θέλουν, απαιτούν πιο σωστά, και νιότη, αλλά και χρονικά περιθώρια μετάνοιας. Που εμένα, αμφότερα με έχουν προ καιρού πολλού εγκαταλείψει), όπως κάλλιον εμού γνωρίζεις….

    Χώρια που πρόκειται για δραστηριότητα ακραία α-πολιτική, και ούτω πως, στερούμενη της παραμικρής σημασίας, πέραν του προβλέποντος, και αυτό με κόπο…

    (Είχαμε παλιότερα και μαζί συμφωνήσει νόμιζα, πως η πολιτική δράση, είτε θα ασχολείται με τη διεκδίκηση ή την άσκηση της πολιτικής εξουσίας για λογαριασμό και στο όνομα των συμφερόντων συγκεκριμμένων κοινωνικών ομάδων, είτε απλούστα ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΕΙΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΝΟΕΙΤΑΙ ΣΑΝ ΤΕΤΟΙΑ.
    Φαίνεται όμως, πως μάλλον λάθος θα είχα καταλάβει…)

    Τα επαναλαμβανόμενα «μήπως», το μόνο που αποδεικνύουν είναι το ακατάβλητο του χαρακτήρα σου, και η επιμονή σου, ακόμα κι αν το παιχνίδι έχει προ πολλού κριθεί
    (κατά πολλούς μάλιστα έχει προ ώρας λήξει).

    Ιδιότητες, από κάθε άποψη αξιοπρόσεκτες, που, μάλιστα, υπό προϋποθέσεις, ακόμα και χρηστική αξία θα μπορούσαν να αποκτήσουν.
    Η δική μου πάντως σκέψη, πριν αναλυθεί σε επί μέρους ψιλολοϊδια και λεπτομέρειες, πρέπει να σιγουρευτεί πως έχει εξαντλήσει ό,τι θα μπορούσε αντιληπτικά να της προσπορίσει η «μεγάλη των πραγμάτων Εικόνα», οι αδρές πλαισιακές γραμμές.
    Και εντός αυτών, κανείς δεν έχει πλέον, ούτε τη φιλοδοξία, ούτε και την πολυτέλεια να καταπιάνεται με προβλέψεις μεμονωμένων….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: