Και στα παπούτσια…

από kapetanios

….τρίτοι ,μετά τον Μπους και τον Μπλερ, ερχόμαστε!
(και όλα αυτά περί προβοκάτσια του BBC είναι ανοησίες, όλα τα διεθνή ΜΜΕ ήξεραν και έστειλαν ανταποκριτές –οι δικοί μας απλώς «το έχασαν» ή ήθελαν να «το χάσουν»…)

Advertisements

123 Σχόλια to “Και στα παπούτσια…”

  1. Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο

  2. μα χάθηκε ένα τίμπερλαντ ! 🙂

  3. @καπετάνιος
    Εάν του πετούσε τριαντάφυλλα θα την λογίζαμε σαν επιθετική κίνηση;
    Μάλλον όχι, άρα δεν είναι η πράξη αυτή που ενοχλεί είναι το μήνυμα.
    Εκτός εάν θεωρήσουμε ότι το παπούτσι είχε στόχο την σωματική ακεραιότητα του πρωθυπουργού ; Ένας τέτοιος ισχυρισμός θα ταν το ανέκδοτο της χρονιάς

  4. Αποφεύγετε τας απομιμήσεις έλεγαν παλιότερα.
    Αν ήθελε να πετάξει κάτι ο ευλογημένος χάθηκαν τα γιαούρτια που κάνουν και ωραία επιδερμίδα;

    πάντως αν ήταν όντως τίμπερλαντ, πάει να πει ότι ο… εκτοξεύσας δεν θα πρέπει να πεθαίνει και της πείνας, οπότε… μούφα η αγανάκτηση. Άσε ρε φίλε να παραπονεθούν εκείνοι που υποφέρουν πραγματικά και πάνε δες κανα ψυχίατρο.

  5. Αααα, γουστάρω αβαταράκι ζουζουνάκι! (Αλλά γιατί σε πρασινούλι; Μας προβοκάρεις κάπτεν;) :mrgreen:

  6. όχι βρε Μπέρνυ μου , αυτόματα μπαίνουν τα ζουζουνάκια 😆
    ( σ αρέσνε ή προτιμάς τα άλλα ?)
    Πάντως τον άνθρωπο τον άκουσα το πρωί και φαινόταν να στέκει μια χαρά στα λογικά του.
    Κάτι για πατριωτικό μέτωπο είπε που είναι οργανωμένο (σε πύρινες) σε αρκετές πόλεις.
    Θα το κοιτάξω και θα τα ξαναπούμε
    Η σελίδα τους είναι εδω
    http://www.pamet.gr/home%20page.php

    *

    Στέλιο

    από το «όλοι στις κάλτσες» του γιωργάπη στο «όλοι στα παπούτσια» του μετώπου 🙂
    Υπάρχει σχέση, δεν μπορείς να πεις !

  7. Mην το κοιτάξεις καθόλου το Μέτωπο αυτό του κώλου και των ανοήτων
    (κατά το «…και των κινημάτων» ένα πράμα όπως λέμε, όπως λέγαμε μάλλον, γιατί το κεπέγκι μισόκλειστο το κόβω!)
    @καπετάνιε μου, γιατί πολύ θα μου στεναχωρεθείς τζάνεμ και δεν κάνει..
    Με όλους αυτούς τους ακροδεξιούς μαμελούκους, τους Ζουράριδες & τους Γιανναράδες και τις λοιπές…προοδευτικές δυνάμεις που είναι οι γκουρού οι δικοί τους!
    Και με τους οποίους -με την ακατανόητη αντιπασοκική (και μόνο) εμμονή που σε ταλαιπωρεί-, και χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι, δυστυχώς διολισθαίνεις και συγκλίνεις.

    Πάρτο αλλιώς είπαμε πριν ξυπνήσεις κανένα πρωϊ και βρεθείς αλλού γι αλλού…

  8. Συγνώμη αλλά απειλείτε τον καπετάνιο κύριε Καργούδη?
    Κρίμα γιατί σας είχα για σοβαρό

  9. Καλέ μου κάπτεν,

    Παρόλο που γενικά δεν έχω πρόβλημα ούτε με τους χουλιγκανισμούς ούτε με τους κανιβαλισμούς (με την έννοια των «ακραίων» εκδηλώσεων), αρκεί να ξέρουν την ώρα και τον τρόπο τους, το συγκεκριμένο επεισόδιο μόνο ως ακραία γελοιότητα θα μπορούσα να το εκλάβω. Και μια επίσκεψη στο λινκ που μας δίνεις είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς την τρικυμία εν κρανίω που διακρίνει αυτούς τους πυρήνες (της «πυρκαγιάς», όχι της φωτιάς…)

    Κατά συνέπεια, μην παίρνεις κι όρκο ότι ο άνθρωπος είναι εντελώς στα καλά του. Άλλωστε «όποιος πονάει γαϊδουρινά φωνάζει», όπως έλεγε κι ο σχωρεμένος ο πατέρας, και είμαστε πολλοί αυτοί που φωνάζουμε γαϊδουρινά με τα ζόρια που τραβάμε, αλλά αν ήταν ν’ αρχίσουμε να πετάμε παπούτσια -και όχι μόνο-, τότε απ’ άλλού θα έπρεπε να ξεκινήσουμε. Και παπούτσια στην κ α λ ύ τ ε ρ η περίπτωση. Γιατί όπως ξέρεις, αντικείμενα πρόσφορα προς βίαιη αλλαγή κτήτορος, ουουου, όρεξη να ΄χει κανείς. 😉 Όσο για θύματα-στόχους, ακόμα μεγαλύτερη. :mrgreen:

    Η δε σημειολογία του πράγματος θα μπορούσε να συμπυκνώνεται στο συμπέρασμα: αφού πρώτα μας πήραν τις κάλτσες τώρα μας παίρνουν και τα παπούτσια! 😆

    ΥΓ. Το αβαταράκι άπαιχτo, το συνήθισα ήδη. Leave it. 😆

  10. @κ Καργουδη
    Εαν δεν προκειται περι συντακτικου λαθους σιγουρα δεν ειναι τιποτε αλλο παρα μια κακογουστη φαρσα
    Σας παρακαλω να το διευκρινισετε
    Ευχαριστω

  11. @Sτέλιος: Στην αρχή, θεώρησα πως αντί να ανησυχείτε για τη σοβαρότητα άλλων, ήταν η δική σας που θα έπρεπε κανονικά να σας εγείρει ανησυχίες, και είχα αποφασίσει να το αφήσω να περάσει έτσι, σαν μια νωθρή, «κακή μεσημεριανή Κυριακάτικη στιγμή».
    Επειδή όμως βλέπω οι ανησυχίες να αναπαράγονται, υποχρεώνομαι να πω πως επειδή σταθερή μου πίστη είναι -πάντα ήταν!- πως
    «οι ανοησίες ανοήτων νοών μόνον δι ανοησιών απαντώνται»,
    δεν σκοπεύω τώρα στα γεράματα να ζητήσω εκουσίως μεταγραφή για άλλες περιοχές ανθρώπινης ευφυϊας.
    Να είσθε αμφότεροι πάντα καλά.
    Και από το πεζοδρόμιο, παρακαλώ….

  12. Στέλιο, αερικό, Βαγγέλη,

    τι σας έπιασε και πετάτε παπούτσια ο ένας στον άλλο μεσημεριάτικα ρε παίδες; Ζηλέψατε τη δόξα του τιμπερλαντάκια; 😆 😆 😆

    Προς τους δύο πρώτους: μη χανόσαστε στη μετάφραση, μόνο αυτό που αντιληφθήκατε (είμαι βέβαιη πως) ΔΕΝ εννοούσε ο Βάγγος. (Εξ ου και ο εκνευρισμός του, υποψιάζομαι 😉 )

  13. @ bernardina
    Μετα απο τη δικη σου παρεμβαση , ειμαι σιγουρη πως συντακτικο λαθος ητανε. 😉

  14. Μπερνυ

    γι αυτό είμαι εδω για να δίνω στοιχεία για τον καθέναν 😉
    δες το όμως και κάπως αλλιώς.
    Στον αγώνα για την αφύπνιση του πολίτη είναι ευπρόσδεκτες όλες οι φωνές.
    Εδω το ΠΑΣΟΚ συμπορεύτηκε και συμπορεύεται πολιτικά με το ΛΑΟΣ για να περάσει το μνημόνιο από την βουλή, εμάς μας ενοχλούν οι φωνές και οι ενέργειες που στέλνουν αν μη τι άλλο ένα μήνυμα! Δεν θα τους ψηφήσουμε αλλά δεν θα τους κλείσουμε και στα τρελάδικα επειδή πχ συντάσσονται με τον Παπαθεμελή και τον Ζουράρη!
    Ο στόχος τους δεν ήταν η ακεραιότητα του γιωργάπη όπως λέει και ο Στέλιος, ο στόχος όπως και κάθε ακτιβιστικής ενέργειας είναι αυτή η κουβέντα που κάνουμε (και όχι μόνο εμείς αλλά μεγάλο μέρος της κοινωνίας σήμερα) τώρα
    Αυτό με το μας πήραν και τα παπούτσια μ άρεσε 🙂

    *
    Στέλιο

    μην παρεξηγείς τον παρορμητισμό και το πάθος του Βαγγέλη.
    Εξάλλου είναι πολλές οι φορές που στρέφεται και εναντίον του 😉

    *

    Βάγγο
    Βαθύς αναστεναγμός

    *
    Αερικό μου αγάντα

  15. Καπιτανο
    Σου το χω ξαναπει. Εγω στις πριματσες δεν ξαναμπαινω.

  16. Νάσαι καλά ρε @καπετάνιε,
    *κι εσύ απόκοντα, @Αερικό (και όπως αντιλαμβάνομαι) συν-καπετάνισσα..
    *Και υμείς φίλτατε @Στέλιο, έρρωσθε…

  17. Και μετά πήγαν όοολοι μαζί στην ακρογιαλιάααα

    😆 😆 😆 😆 😆 😆

  18. Συγνώμη , αλλά η ιδέα της ρίψεως παλαιού υποδήματος σε πολιτικό στην Ελλάδα , είναι κατά την γνώμη μου , μια χαζή και κακή ξεπατικοσούρα α λα Ελληνικά.
    Στον Αραβικό κόσμο , η εν λόγω εκτόξευση , είναι μια κίνηση εξαιρετικά προσβλητική , διότι , τον παρομοιάζει (τον πολιτικό) , με ενοχλητικό και κακό σκυλί , το οποίο απομακρύνουν από τον μαχαλά , με αυτόν τον τρόπο.
    Επίσης , η όλη κίνηση είχε ψιθυριστεί στο αθώο bbc , η κάμερα του οποίου και είχε αποθανατίσει τον εν λόγω παπουτσορίπτη να κάνει (και καλά) προπόνηση το προηγούμενο βράδυ και ήταν – έτοιμη – και δίπλα του , κατά την χρονική στιγμή της ενέργειας.
    Ακόμη και το ότι οι ΄΄μυστικοί΄΄ της ασφάλειας του ΓΑΠ , το γνώριζαν , αποδεικνύεται από το ότι τον συνέλαβαν σε χρόνο dt.
    Τελικά , όλα στημένα είναι σ΄ αυτόν τον τόπο. !
    Ακόμη και οι προσπάθειες αποδοκιμασίας πολιτικού , δια πράξεως.
    Ε-Λ-Ε-Ο-Σ. !!!

  19. @καπετανιος
    Από μια βόλτα στα μπλογκς και τις εφημερίδες είδα ότι στέκονται εάν όχι εχθρικά τουλάχιστον αρνητικά
    Το αντίθετο ακριβώς κλίμα επικράτησε στην περίπτωση του γιαουρτώματος του Ψωμιάδη τις προάλλες. Ειδικά στον χώρο των μπλογκς υποδέχθηκαν την ενέργεια ιδιαίτερα ευχάριστα να μη πω πανηγυρικά ( δεν θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα για ευνόητους λόγους)
    Φαντάζομαι ότι και ο Κ Καργούδης με τον παρορμιτισμό που τον διακρίνει θα το χάρηκε τότε δεόντως . Ξαναεπαναλαμβάνω δεν είναι η ενέργεια που ενόχλησε είναι το μήνυμα που δόθηκε

    @Αβρόχοις
    Ο μυστικός της ασφάλειας του πρωθυπουργού με το άσπρο σακάκι περπατούσε καθ όλη την διάρκεια πριν την ενέργεια δίπλα ακριβώς από τον Πραπαβέση. Εάν το προσέξατε ήταν και ο πρώτος που τον ακινητοποίησε ρίχνοντας τον κάτω

  20. Ακριβώς . !

  21. Τώρα που ξανασκέφτηκα το περιστατικό , οφείλω να ομολογήσω , ότι με το να γνώριζαν την επαπειλούμενη ενέργεια και να ενήργησαν εκ των υστέρων και όχι προληπτικώς , άφησαν όλους τους συνενόχους ευχαριστημένους.
    1. Ο δράστης , έγινε γνωστός στο Πανελλήνιο (τσεκ).
    2. Το bbc , είχε την παγκόσμια αποκλειστικότητα (τσεκ).
    3. Οι μυστικοί , δικαιολόγησαν τους μισθούς τους (τσεκ).
    4. Τα κανάλια , γέμισαν τον χρόνο τους και κονόμησαν από τις διαφημίσεις (τσεκ).
    5. Τα κανάλια , ΄΄ξεμπρόστιασαν΄΄ το κακό bbc (τσεκ).
    6. Ο λαός , πήρε το μήνυμα ότι τέτοιες ενέργειες :
    Α. Είναι στημένες (πιθανά , από τους κακούς φραγκολεβαντίνους) ΤΣΕΚ
    Β. Δεν βρίσκουν τον στόχο τους (τσεκ).
    Γ. Ο ΓΑΠ είναι μεγαλόψυχος , και συχώρεσε τον δράστη (τσεκ).
    7. Ο υπουργός των οικονομικών καλά κάνει και βάζει φόρους , διότι έψαχναν σ΄ όλη την Θεσσαλονίκη για μεταχειρισμένα παπούτσια οι Πραπαβέσιδες , και μη βρίσκοντας , αναγκάσθηκαν να τα εισαγάγουν από την Αργεντινή (τσεκ).
    8. Η οικονομία της Αργεντινής ενισχύθηκε μέσω της εξαγωγής (τσεκ).

    Αυτή , δεν είναι απλά μια θέση της κυβερνήσεως.
    Είναι πολιτική ευφυΐα , κυρίες και κύριοι , δεν είναι πασιφανές ?

  22. Νομίζω πως η τελευταία τοποθέτηση του Αβρόχοις έθεσε το θέμα στην σωστή του βάση!
    Πάντως εγώ δεν θα πάω για ακτινογραφία στον μουσάτο ακτινολόγο !

  23. Αβρόχοις, ξέχασες το σημαντικότερο:

    Βρήκαμε πάλι και λέμε στα μπλογκ, σαν να μην υπήρχαν σοβαρά θέματα να σχολιάσουμε. Αλλά και στα κανάλια, αφού πρωί πρωί με την τσίμπλα στο μάτι όλα τα ευαγή ιδρύματα ειχαν τον φαιδρό γενειοφόρο να δηλώνει ότι αν τον συλλάμβαναν θα ήταν… πολιτικός κρατούμενος!!!! (και άλλα τέτοια βαθυστόχαστα)
    Τον αφορισμο του Αϊνστάιν περι του απείρου σύμπαντος και της εξίσου άπειρης ανθρώπινης ηλιθιότητας μήπως τον θυμόμαστε;

  24. καλως τον κοσμογυρισμένο αθεόφοβο
    ( προχθές που έκανα κλικ στον παλιό σου σύνδεσμο-αυτόν είχα- είδα το μπλογκ σου κατεβασμένο και προς στιγμήν τα χασα …)

    *
    Αβρόχοις
    προσυπογράφω 🙂

    *
    καλημέρα Μπερνυ
    είπε ότι θα ταν πολιτικός κρατούμενος?!
    ρε τον μουσάτο 😆

    *
    καλημέρα σε όλους

  25. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=29616950

    Οποιος βιάστηκε στην «εξαγωγή σοβαρών συμπερασμάτων» ας διαβάσει το ‘ανω λίνκ και οχι μονον.
    Πολλά λεφτα εχουν «στοιχηματίσει» στη χρεωκοπία της Ελλάδας και με απογοήτευση βλέπουν οτι χάνονται. Εξ ου και διάφορες «εμπνεύσεις» τύπου «παπούτσι-σοου».

  26. Καλημέρα κάπτεν μου (και crew)
    Κι όχι μόνο αυτό, που τ’ ακουσα με τα ωραία και μικρά αυτάκια μου πρωί πρωί, αλλά δες τι γράφουν οι ταρακουνημένοι εγκέφαλοι στο σάιτ τους -για να διαλυθούν και τα (όποια) τελευταία ίχνη αμφιβολίας περί της ψυχικής και πνευματικής ισορροπίας των ανθρώπων:

    «Την ίδια ώρα, και αμέσως μετά την κινητοποίηση με κεντρικό σύνθημα «ΓΑΠ είσαι ανεπιθύμητος» της Θεσσαλονίκης, οι νεοταξίτες που κυβερνούν τον τόπο κάνουν την πρώτη τους αναδίπλωση, ανακοινώνοντας την άρση του μέτρου της αύξησης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης. Και αυτό φυσικά, αμέσως μετά την άφιξη κλιμακίου στελεχών του Πατριωτικού Μετώπου το πρωί της Κυριακής 12/9 στη Φλώρινα, για την οργάνωση συγκεκριμένης και συγκροτημένης αντίδρασης κατά του μέτρου αυτού που καταδίκαζε σε θάνατο τους κατοίκους της ακριτικής αυτής πόλης. Αυτή η τεράστιας σημασίας νίκη – αποτέλεσμα της αποφασιστικότητας του Πατριωτικού Μετώπου την οποία φυσικά δεν περιμένουμε από τα ΜΜΕ να μας την χρεώσουν – είναι και η πρώτη μας σημαντική νίκη, στον αγώνα μας για να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπειά του λαού μας».

    Φυσικά η μούρλα δεν είναι ποινικώς κολάσιμη. Και εμείς οι παλιότεροι 😉 ας μη λησμονουμε κάτι φαιδρά πρόσωπα απείρου κάλλους που νοστίμιζαν το θλιβερό πολιτικό τοπίο των παιδικών μας χρόνων με τη γραφικότητά τους (ειδικά σε κάτι προεκλογικές ομιλίες). Ας το δούμε λοιπόν κι αυτό κάπως έτσι και ας το βάλουμε στο ράφι που του αρμόζει για να μη μας τρώει η σοβαροφάνεια, γ@μώ τους δημοσιογράφους που κάνουνε την τρίχα τριχιά για να ‘χουμε να λέμε…

  27. «To «Πατριωτικό Μέτωπο» φέρεται να ιδρύθηκε πριν από λίγους μήνες από τον Στ. Βιτάλη, πρώην στέλεχος του Στ. Παπαθεμελή που, όπως φαίνεται από την ιστοσελίδα του, κινείται στον ακροδεξιό χώρο. Οπως υποστηρίζει ο Στ. Βιτάλης, έχει 7.000 μέλη (!) και βασικό αίτημα την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή».

    από το λινκ της Ένης (την καλημέρα μου)

    Ε, μα πες το βρε καλό μας παιδί κι ανησυχούσαμε! 😆 😆 😆

    Πάντως ο Παπαθεμελής έσπευσε να νίψει τας χείρας του…

    Όσο για τον ακτινολόγο τον Παπαραβέση (ή κάπως έτσι :mrgreen:), όπως διάβασα κι αλλού, διαμαρτύρεται εναλλάξ για το σκοπιανό και για το ότι δεν… διορίζουν την κόρη του 😆

    Ερεεε γλέντιααα!

  28. καλημέρα Ενη (η παρακάτω απάντηση αφορά και εσάς σε ένα βαθμό)

    *
    Εξαρτάται αγαπητή μου Μπέρνυ, εξαρτάται 😉

    Εάν θεωρήσουμε ότι η πράξη αυτή , η εκδήλωση δηλαδή θυμού (εσκεμμένη ή μη δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία μιας και οποιαδήποτε ακτιβιστική ενέργεια και στο βαθμό που θα την θεωρήσουμε ως τέτοια είναι «σκηνοθετημένη») αφορά στον πρωταγωνιστή μουσάτο ΚΑΙ ΜΟΝΟ τότε μπορούμε να την ξεπεράσουμε και να βρίσουμε με την ησυχία μας τα κανάλια και τους δημοσιογράφους που δημιουργούν θέμα εκεί που δεν υπάρχει
    ΕΑΝ όμως αυτός ο θυμός εκφράζει πολύ περισσότερο κόσμο που εκτονώνεται με την παραπάνω ενέργεια τότε υπάρχει θέμα και μάλιστα θέμα που θα έπρεπε τα κανάλια να αναδείξουν στην ορθή του πλευρά.
    Τα διεθνή ΜΜΕ παρουσιάζουν την κοινωνία να συναινεί στο μεγαλύτερο της ποσοστό με τα μέτρα για την κάσα που μας παίρνουν οι κυβερνώντες. Ξέρουμε ότι ΔΕΝ είναι έτσι.
    Ο γιωργάπης από την ΔΕΘ ζήτησε/απαίτησε από τα ΜΜΕ να μην «μετρολογούν» αλλά να δημοσιεύουν ΜΟΝΟ τα δελτία τύπου της κυβέρνησης όταν αυτά αποφασισθούν και με τον τρόπο που θα συνταχθούν.
    Εάν ένα παπούτσι μπορεί με τον τρόπο του να μας κάνει να συζητήσουμε μεταξύ μας τον θυμό που ΟΛΟΙ μας κρύβουμε μέσα μας καλώς να προκύψει Το σενάριο όμως κρύβει και μια άλλη όχι ευχάριστη πλευρά, δηλαδή ο θυμός του κόσμου να εξαντληθεί στο κουβεντολόι που διενεργείται. Αυτό το σενάριο δεν θα το ήθελα σε καμία περίπτωση.
    Εάν το παπούτσι είναι μια κατακριτέα ενέργεια ελάτε να δούμε ποια ενέργεια -γιατί ΠΡΕΠΕΙ να υπάρξει μια δράση κάποια στιγμή – είναι αυτή που είναι κοινά αποδεχτή. Ο μουσάτος δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια αφορμή

  29. «Ο μουσάτος δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια αφορμή».

    Για ανθρώπους με το δικό μας σκεπτικό, ίσως.

    Καπετάνιο μου, πολύ ευχαρίστως να συζητήσω (-ουμε) ό,τι γουστάρεις κι αγαπάς. Και κυρίως την ΟΡΓΗ, που μου είναι ένα οικείο και συχνά επιθυμητό υγιές συναίσθημα. Όμως καλέ μου δεν θα είχα ανάγκη, προκειμένου να συμβεί κάτι τέτοιο, να αρπαχτώ από την ΗΛΙΘΙΑ αντίδραση ενός ανισόρροπου και αντιδραστικού ανθρώπου και όσων άλλων τον πλαισιώνουν.
    Κι αυτό όχι μόνο επειδή ακολουθώ την βασική αρχή μου (να φοβάμαι δηλαδή την ηλιθιότητα περισσότερο απ’ όσο πχ. την κακία, θεωρώντας την απείρως βλαπτικότερη γιατί εκδηλώνεται με μύριους τρόπους, φανερούς αλλά και λιγότερο, που πολύ δύσκολα αντιμετωπίζονται με «λογικά» ή «έξυπνα» μέσα), αλλά κι επειδή αναρωτιέμαι μήπως με όχημα την «οργή» που εκδηλώνεται ως ρίψη παπουτσιού δεν προωθούνται άλλες επιδιώξεις, λιγότερο έντιμες και κατανοητές όπως μια -έστω γελοία, καθόλου πρωτότυπη και εντέλώς άτσαλη- διαμαρτυρία.

    Με άλλα λόγια μήπως ασχολούμενοι με τα συγκεκριμένα υποκείμενα τους δίνουμε υπόσταση και διαστάσεις που (ακόμα) δεν έχουν, προμοδοτώντας τα για να συνεχίσουν με μεγαλύτερη ορμητικότητα (ίσως και υλικά μέσα;) να επιδίδονται στα ατζέντα τους*. Και αυτό, πίστεψέ με, με απασχολεί…

    *Ρίξε μια ματιά στα περί σκοπιανού και άλλων τέτοιων άκρως ενδιαφερόντων και θα καταλάβεις τι εννοώ. (Προβοκάτορα, το άλλο όνομά σου είναι «αγανακτισμένος πολίτης»)…

  30. τώρα καπετάνιε,, εσένανε σε φάνηκε πολύ φυσιολογική η φάτσα του ακτινολόγου;
    Με κάνεις και ανησυχώ.Έχω ακούσει εγώ ζουρλούς να μιλάνε σοφά , ούυυυυυουυυυ.
    Το καλύτερο που μπορώ να πω γιά τον κολλημένο είναι πως είναι γραφικός.Και δεν είναι καν
    απ τους γραφικούς που αυτοσχεδιάζουν με φαντασία.Αντιγραφή γιά τα σκουπίδια, και μάλιστα παρόλο που διατείνεται πως είναι του πατριωτικού, αντέγραψε και μουσουλμανοκαταστάσεις ο αφάνταστος .
    Κατά τα άλλα; , τι γίνεται ρε παιδιά; καλά;
    🙂
    δ

  31. Καπετάνιε
    Ευχαριστω που απευθύνθηκες και σε μένα στο σχόλιο σου, ομως η άποψη μου εξακολουθεί να ειναι αυτή που εξέθεσα στο δικό μου σχόλιο. Δεν ειναι καθόλου καινοφανής η χθεσινή «παράσταση», εντάσσεται κι αυτή στα επί μήνες εξακοντίζόμενα δηλητηριώδη βέλη μέρους του διεθνούς Τύπου.
    Γνωστα πράγματα και «ευανάγνωστα» τα κίνητρα. 😉

  32. Και γιά να μη παραξηγηθώ.
    Να δω ένα γιαούρτωμα , να το χαρώ ρε αδερφέ.
    Ένα ντομάτωμα έστω.
    αλλά παπούτσωμα, σιγά τι έγινε.
    δ

  33. Μπερνυ

    δεν έχω και μεγάλη αντίρρηση σε αυτά που λες όμως θυμήσου:
    με τον διαρκή φόβο των «άλλων επιδιώξεων», των βιαιοτήτων, της ορμητικότητας , της προστασίας του πολιτικού μας πολιτισμού (μη χε) του πολιτικαλ κορεκτ και πάει λέγοντας παραλάβαμε μια δυναμική από ένα κίνημα όπως του πολυτεχνείου και το κάναμε σκατα στα μούτρα μας. Θέλω να πω ότι πολύ κουβέντα επί της διαδικασίας και επί της ιδεολογικής καθαρότητας κάνουμε συνεχώς και μένουμε στάσιμοι
    Και σε αυτήν την κουβέντα αναλωνόμαστε με τον μουσάτο και κατα πόσο αυτός είναι της αρεσκείας μας ενώ όπως σου είπα και σε προηγούμενο σχόλιο άλλοι στην πολιτική σκηνή δρομολογούν (εσκεμμένα ή μη αδιάφορο) την καταστροφή μας συμμαχώντας ακόμη και με τον ίδιο τον διάολο. Δεν λέω να κάνουμε το ίδιο , αυτό που λέω είναι να αρχίσουμε να λέμε ΝΑΙ ΡΕ είμαι και εγώ θυμωμένος-η και θα του έριχνα στα αυτιά άμα τον είχα μπροστά μου αλλά δεν το κάνω γιατί είμαι υπεράνω.
    Αλλά σε όλα τα άλλα επίπεδα, πολιτικά ,κοινωνικά, συνδικαλιστικά θα του αλλάξω τα φώτα!
    Εννοείται βρε Μπέρνυ μας (με προσέχεις πως την μιλάω μανδάμ D έτσι? 🙂 ) ότι κατά βάση συμφωνώ κι εγώ μ αυτά που λες ή υπαινίσσεσαι
    Η οργή πρέπει να εκτονώνεται αλλά να εκτονώνεται μέσα σε εκείνα τα πλαίσια που δεν θα δυναμιτίζουν την συνοχή της ίδιας της κοινωνίας και της ύπαρξης της.
    Όμως μην κάνουμε τις παρθενόπες κινδυνολογώντας για τις δήθεν μου τάχαμου τρομερές συνέπειες που μπορούν τέτοιες κινήσεις εναντίον του πολιτικού προσωπικού μας.
    Σκατά στα μούτρα τους ρε.
    Την ώρα που συνάνθρωποι μας ζουν τραγικές στιγμές εμείς κοιτάμε εάν ο μουσάτος ανήκει σε κάποιο μέτωπο ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.

    Μπερνυ, κι ελπίζω να κάνω μεγάλο λάθος καλή μου
    Αυτά που συζητάμε εδω τώρα είναι πλημμελήματα μπροστά σε αυτά που θα συμβούν στο προσεχές μέλλον. Και δεν θα συμβούν γιατί κάποιος έριξε ή ρίχνει παπούτσια στον γιωργάπη ή γιαούρτια στον Ψωμιάδη ή γιατί κάποιοι πήραν με τις ντομάτες τον Σηφουνάκη ή κυνήγησαν τον Κακλαμάνη που κλείστηκε 3 ώρες σε ένα καμπινέ για να γλυτώσει . Όλα αυτά είναι συνέπειες μιας μεγάλης πίεσης που ασκείται σήμερα σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Θα μπορούσα μάλιστα να ισχυριστώ ότι τέτοια γεγονότα παίζουν τον ρόλο της στρόφιγγας που απελευθερώνει μέρος αυτής της πίεσης .
    Θα συμβούν γιατί η κατάσταση -εάν αφεθεί στα χέρια αυτών που την ορίζουν σήμερα- θα χειροτερέψει.
    Το εγγυάται το μνημόνιο αυτό.

    *
    όοοολα καλά μανδαμ D 🙂

    (που εχάθης?)

    *
    γιατί το λες αυτό Ενη περί διεθνούς τύπου?
    Δηλαδή ο δικός μας τύπος δεν ήταν ενημερωμένος για το σκηνικό που θα παιχτεί?
    Προσωπικά άκουσα τον Ιγνατίου το πρωί να λέει ότι δέχθηκαν και αυτοί-στην Ουάσιγκτον (!) – πρόσκληση αλλά δεν έδειξαν ενδιαφέρον γι αυτό δεν έστειλαν ρεπόρτερ

  34. Kάπτεν μου να σ’ το πω πάρα πολύ απλά για να μην το κουράζουμε άδικα;
    Με τον αλητάμπουρα που γιαουρτώνει είμαι μαζί. Με το εθνίκι που πετάει παπούτσια όχι. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται την ειδοποιό διαφορά, ας το ψάξει λιγάκι -δεν είναι πυρηνική φυσική.

    Και φτου φτου στον κόρφο μου από καθωσπρεπισμούς και politically correct ολοκληρωτισμούς που δεν είναι ούτε political ούτε correct αλλά ψευτοπουριτανισμός κι αμερικανιά του καρακερατά.
    Έγινα σαφής; Τόσο απλά είναι τα πράγματα!

    Όσο για τις μαύρες προβλέψεις σου -εδώ είσαι κι εδώ είμαι. Θα δούμε τι θα επαληθευτεί και τι θα διαψευστεί. Εσύ πιστεύεις ότι η οργή του κόσμου δεν έχει ξεχειλίσει ακόμα και είναι ζήτημα χρόνου. Εγώ πάλι πιστεύω ότι συμβαίνει κάτι άλλο που μοιάζει πολύ με μιθριδατισμό. Οψόμεθα.

    Βρε καλώς το Δημητρώ! Μας έλειψες βρε ψυχή.

  35. Μόλις βάλαμε ένα στοίχημα 😉

    (πάντως δεν θα αργήσουμε να ανοίξουμε κάποια κουβέντα για την έννοια του εθνικισμού , εθνικοφιλελευθερισμού , πατριωτικής αριστεράς και άλλα συναφή )

  36. Μέσα, κάπτεν μου.

    (και στα δύο 😉 )

  37. Γι αυτό υπάρχει η θυμόσοφη λαϊκή ρήση :

    Κομπάρε μου κομπάρε μου
    παπούτσα θέλω πάρε μου 😉

  38. Παπουτσομένος ΓΑΠος

  39. βεβαίως και πρόσεξα πως την μιλάς καπετάνιο μου.Έτσι περνάνε αυτά; απαρατήρητα;

    Απλώς λέω, πως τό όλο γεγονός και το στήσιμό του, είναι τόσο ηλίθιο, ούτε καν συνέπεια θυμού δεν μπορώ να το δω..Πολύ δε περισσότερο να ισχυριστώ πως δυναμιτίζει συλλογικές διαμαρτυρίες, ή αποτελεί κομμάτι ύφανσης διεθνούς συνωμοσίας.

    (εχάθην εχάθην , και οσονούπω θα ξαναχαθω μεταξύ Πρεβέζης, Ελ. Βενιζέλος και Λεμεσού.)

    δ

  40. @Κυρ-Στέλιο μου (με την άδειά σας)
    «Κι’ η μουσική καλή,
    κι’ οι στίχοι σας γλυκοί,
    Όμως ο νους ΕΚΕΙ!…» (Στον…ΓΑΠο)

    @demetrat:Σας απολαμβάνω για πρώτη φορά, με μια έκδηλη μέριμνα για…ισορροπίες!
    (Τώρα το ποιές ακριβώς, ο Θεός και η -άλλωστε γλυκυτάτη αν και…άτακτος- ψυχή σας…)

  41. γειά σου ρε παπούλη με τα ωραία σου.

    μακάρι να ήτο τίμπερλαντ
    ή έστω ένα σεμπάγκο
    το μοκασίνι που θα ρθεί
    να μ΄εβρει στο στο δοξαπατρί
    να φκιάσω ένα κάργκο

    γιατί άμα μαζώξουμε
    παπούτσα μιάς αξίας
    εκάναμαν την τύχην μας,
    λόγω χωροταξίας.

    και γυροφέρνει στο μυαλό
    εκτός απ των δεόντων
    το ποιηματάκι το παλιό
    των παλαιων γερόντων.

    <>

    και τότε εκατάλαβα
    πως όλα τάχουνε είπει
    οι προηγούμενοι ημών
    δίχως ένα τερτίπι.

    :)))
    δ

  42. Ντίνα
    εμένα να μου δώκετε να φυλλάω τα φράγκα.
    δ

  43. πω πω , ξέχασα τη ρήση των γερόντων.Μόνο τα εισαγωγικά μπήκαν.Ρε καπετάνιο; τι το ταίζεις το μπλογκ και μας έχει φάει τα πάντα όλα;

    λοιπόν εντός των εισαγωγικών ..

    τα γομάρια στο λιβάδι
    περπατούσαν κούτσα- κούτσα
    κι από κάτω τους κρεμόνταν
    τα μεγάλα τους ….παπούτσα.

    :)))
    δ

  44. Γιατί ωρή Δημητρώ, ποιος σε είπε ότι το στοίχημα είναι σε φράγκα; Εγώ θα πρότεινα να είναι σε κερασμένο είδος… ας πούμε τσίπουρα, κρασά, μπυρωίνες, τετοια πράματα… (και τα συμπαρομαρτούντα τους, βεβαίως βεβαίως 😉 )

  45. Δημ.
    Αυτά τα εισαγωγικά… τρώνε φράσεις! Την έχω πατήσει κι εγώ. Βάζε τα ανωφερή: «….»

  46. Ευάγγελος

    Διέκρινες ισορροπίαν;
    γρήγορα.Λέγε.Πότε και Πού.
    δ

  47. πως τάπατε Ντίνα;
    ανωφερή!!!!!!!!!!!!
    γουστάαααρω μάγκα μου λέξη.
    δ

    (ε καλά, μιά υπόθεση εργασίας κάμναμε)
    😉

  48. Γέρο μου τα παπούτσα σου
    τι τα χεις λερωμένα;
    γιατί ‘ν’ οι σόλες τους λειψές,
    τα ψίδια τους τριμμένα;
    Γιατ’ είναι τα κορδόνια τους
    σαρακοφαγωμένα;
    μην τα ‘λιωσαν οι διαδρομές,
    τα πήγαινε, τα έλα;
    μην οι βροχές κι η λασπουριά,
    μην οι κακές οι πέτρες;

    Ούτε οι δρόμοι τα ‘φαγαν
    ούτε τ’ ανεμοβρόχια
    ούτε οι στράτες οι κακές
    οι κακοτραχαλένιες

    Μ’ απ’ το πολύ το πέταμα,
    το άστοχο σημάδι,
    από τις πρόβες τις πολλές
    με τους καμεραμάνους
    τριφτήκανε οι σόλες τους
    τα άγιά τους ψίδια
    και χάσανε το στόχο τους,
    δόξα πατρί δε βρήκαν…

  49. τι ‘ν’ τούτα οπ’ ακούν
    τα έρημα τ αυτιά μου.
    δεν βρήκαν στόχο τα ορφανά;
    τα δρομοχτικιαζμένα;
    Τα άτυχα παπούτσα του;
    Τα γκρεμοτσακιζμένα;

    Ααααανάααααθεμα τον άσχετο
    που έκανε τη ρίψη
    τον άσχετο , τον άμαθο
    τον κωλοερασιτέχνη
    Δεν ήξερε , δε ρώταγε;
    Πως ρίχνουν τα παπούτσα;
    5Τουλάχιστο να έβρισκε
    στο δρόμο μιά κουκούτσα.

    να μάθει πως ξυπόλητος
    δεν κάνει να πααίνει
    διότι αγκάθια θα πατεί
    καθώς θα ανεβαίνει
    τον δρόμο τον ανήφορο
    τον χιλιοπεραζμένο

  50. που πριν από τον ίδιονε
    κι άλλοι είχαν περάσει
    με μία σκέψη στο μυαλό
    μία προδότρα , μόνη.
    πως πρέπει τα παπούτσα τους
    να είναι χωρίς κορδόνι.
    δ

  51. Κόκαλα θέλει ο χορός,
    πλεμόνι η ανηφόρα,
    κι η παπουτσοσφεντόνιση
    της Άρτεμης σημάδι

    να κάνει διάνα σβουριχτή
    καρούμπαλο μεγάλο
    με φτέρνα και με κουντεπιέ
    με φάλτσο και με τέχνη

    σαν μπούμερανγκ του Αυστραλού
    σαν δόρυ Σπαρτιάτη
    σαν πέτρα Παλαιστίνιου
    σφαλιάρα Τιραμόλα

    να μην αφήνει όρθιο
    στόχο δαμέ για στόχο
    μα έλα που δεν έχουνε
    πολλοί τέτοιο ταλέντο

    και κάτι ξέψυχες ριξιές
    ξέρουνε να σβουρίζουν
    ρεντίκολο να γίνονται
    εδώ και παγκοσμίως…

  52. θέλεις στην κούνια βάλε με
    θέλεις στη σαρμανίτσα
    μα τέτοια λόγια μη μου λες
    μαγκιώρα σουρπουίτσα.

    το μόνο και ζητούμενο
    της μάννας του καμάρι
    ήταν να βρεί το στόχο του
    εκείνο το γομάρι

    που ένα παπούτσι τούπαμε
    να ρίξει του μαλάκα
    και κείνος τάκανε σκατά
    απόσκατα , και πλάκα.

    τόσο που εσκεφτόμουνα
    μήν είναι το γραμμένον
    αλλοι να ρίξουν κατιτίς
    κι ουχί πεπατημένον

    κάτι σε κόκκινον βαθύ
    βαρύ και γινωμένο
    που θέλει χέρι σταθερόν
    μακρύ και θυμωμένον

    προς τούτο πήγα κι έκοψα
    ευθύς εκ του μπαξέως
    πέντε ντομάτες γηραιές
    διότι φευγαλέως

    μιά σκέψη πάλι διέσχισε
    το φοβερό μαλό μου.
    πώς νάταν νάκανα
    τη μούρη ετούτη λούτσα
    ντομάτα να επέταγα
    αντί γιά δυό παπούτσα.

  53. βρε για δε ο μουσάτος έμπνευση που βγαλε 😆

    *

    εν τω μεταξύ και λίγα «γλωσσικά και φρασεολογικά» του ιπτάμενου παπουτσού από τον Σαραντάκο

    http://sarantakos.wordpress.com/2010/09/13/babouche/

  54. μας παραξήγησες Κώστα μου
    τα παπούτσα μας έβγαλαν την έμπνευση όπως ήτο φυσικόν και επόμενον.
    Και ουχί εν μοναχικόν και άτακτον μούσι.
    :))

  55. Δήμητρα το ‘χει η μοίρα σου
    από το ζαρζαβάτι
    ρούπι να μην το ξεκουνάς
    μπας και σε πιάσει μάτι!

    Όμως καλή μου Δημητρώ
    τη ζουμερή ντομάτα
    άσ’ τη για κάνα φαγητό,
    για κάνα σαγανάκι

    ναπολιτέν τρικούβερτη,
    στιφάδο ζηλεμένο
    κάνα κρεμμυδοκαγιανά
    με νόστιμη φετούλα

    Κανένα ρόστο με χοντρό
    βαρβάτο μακαρόνι
    αλά σπετσώτα ψάρακλα
    άντε, και καμιά πίτσα!

    Μα όχι για τις σκατόφατσες
    τις ξινοζαρωμένες
    του καθενός γρουσουζλεμέ
    του κάθε σιχαμένου

    λυπήσου το λαχανικό
    το έντιμο, το ντούρο
    το τιμημένο κόκκινο
    την ένδοξη ντομάτα

    και άσε βρωμοπάπουτσα
    ομού με τα γιαούρτια
    να ντεκοράρουνε κομψά
    κεφάλια και μουτράκλες

  56. bernardina et demetrat, η μουσική λείπει για να γίνει ωραίο σκωπτικό άσμα…
    Αν και 15 σύλλαβο, η δημώδης μας παράδοση, έχει άπειρες μουσικές φράσεις για να το ντύσει κανείς με την αρεσκεία του…
    Έτσι καίτοι η bernardina το φαντάζεται ως ηπειρώτικον, η demetrat το γυρίζει σε κρητικομαντινάδα… 😉

    Όμορφα… περί υποδήματος, καλό είναι πλέον και τη ύστερον του ανασχηματισμού να εκτοξεύονται εις τον πλέον ειδικό Θαπατέρο… ελληνιστί, παπουτσή…

  57. δεν είναι κι άσκημο μαθές
    να τις κρατήσω σπίτι
    παρά να κάνουν εκδρομή
    στη φάτσα του αγύρτη

    οποτε αλλάζω ρότα
    τώρα ευθύς
    γιαούρτι πάω να πήξω
    με γάλα αγελαδινό
    στη μούρη να του ρίξω.

    και μη με λες
    γιά φαγητά
    διότι πειναλέων
    είμαι από τις τέσσερις
    και δεν σε βλέπω πλέον.

    ολέ.
    φιλιά

  58. Νίκιπλε,
    Αν σκαμπάζεις από μουσική (σύνθεση εννοώ) ιδού… στάδιο δόξης λαμπρόν! Πρόσθεσε το μέλος.

    Κάπτεν,
    προσυπογράφω την απάντηση της Δήμητρας. Tι να μας κάνει μια… συστάδα τρίχες όταν έχουμε στη διάθεσή μας παπούτσα; (άλλωστε όπως γνωρίζεις δε θέλουμε και πολύ για να πιαστούμε από κάτι και ν’ αρχίσουμε να λέμε :lol:)

  59. Πήγαινε Δημητρούλα μου
    γιαούρτιον να πήξεις
    και λίγη ντοματόσαλτσα
    -λείπει το κεμπαπάκι!

    είναι η μαντινάδα σου
    τρικάντουνη, όπως λένε,
    στο μακρινό μου το χωριό,
    αλλά δεν επειράζει

    κι άντε να φας, άντε να πιεις
    νωρίς άντε να θέσεις,
    κι αύριο μέρα του Θεού,
    μέρα και του Διαόλου

    ζωή κι υγεία να ‘χουμε
    για να τα ξαναπούμε!

    :lol 😆 😆

  60. Χαιρετώ όλους τους ανωτέρω συνσχολιαστές, καθώς και ένεκα περιστάσεων τα λέμε ύστερα από καιρό εις καιρόν…

    @Berny, διαβάζω και γράφω κουτσά στραβά μουσική… Άσε όμως καλύτερα… 😉
    (για τη μουσική μου το σχόλιο κι όχι για τους εμπνευσμένους στίχους)

    # Αγαπητέ Βαγγέλη Καργούδη χαιρετώ καθώς, τα λέμε ένεκα περιστάσεων κατόπιν πλέονος καιρού…

    Δεν συνηθίζω να αποστηθίζω τσιτάτα πλέον κανενός οίκου ή σοφού…

    Εντούτοις μια θεαματική ενέργεια, όπως η ρίψη υποδήματος, δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από μια θεαματική ενέργεια. Βέβαια δεν έχει νόημα να τα λέγω αυτά εγώ σε εσάς καθώς τα γνωρίζετε εκ πρώτης και ίσως να έχετε μπουχτίσει εδώ και χρόνια με τέτοια πυροτεχνήματα…

    Απλά τραβούν την προσοχή… Αν από μέσα είναι κούφια, σύντομα ξεφουσκώνουν… Κι ο Δεκέμβρης 2008 τράβηξε την προσοχή όλων…

  61. Βαριά η κουφάλα η καλογερική:
    Έχω χαθεί με τις στιχουργικές περιπλανήσεις @Δήμητρας και @Μπερναρντίνας, και λέω μέσα μου ο παμμέγιστος:
    «Για δε ρε συ, τι εύκολα κι’ ευχάριστα βγαίνουν τα στιχάκια. Κάτσε και τραβήξου και συ, παλληκάρι μου, να τις βάλουμε τα γυαλιά τις κυρίες»
    Εσύ το λες;
    Μάπα το καρπούζι, μανίκι το εγχείρημα.
    Το αποτέλεσμα δε, «Κύριοι, λυπούμαι, εναυαγήσαμε αύτανδροι»
    Ιδού πειστήρια τινά του ναυαγίου, στην κατάσταση ακριβώς που περισυνελέγησαν:

    «Πώς μας θωρεί αξύριστο
    το άστοχο γομάρι;
    Δημοσιότητες μούθελε;
    Τον κόβω για παπάρι
    * * *
    Παπάρι αναπόσσπαστα, δεμένο
    με μια πούτσα,
    και όχι με τυχάρπαστα
    και τόσο άστοχα παπούτσα
    * * *
    Μιλάμε…τραγωδία μεσοπέλαγα, @κάπταιν!
    Οι κυρίες, απλώς είναι «απ’ αλλού!»

  62. Καλέ μου @niky, ως εύ παρέστης, από την πλευρά μου..
    Καλό χειμώνα νάχουμε όλοι, γιατί από όρεξη να τα λέμε, το κόβω «πλέον ή βέβαιον»…

  63. ΑΣΤΟ ΛΕΜΕ δεν το χεις! 😆
    (δεν βλέπεις εμένα που δεν λέω τίποτες. Μόνο ο Παπς θα μπορούσε να μας σώσει την παρτίδα αλλά λείπει )

    *

    νικιπλε

    ο Δεκέμβρης μας βγήκε από την «ακροαριστερά» του πατρός σε αντίθεση με την παπούτσαν που μας προέκυψε από την «ακροδεξιά»(του Παπαθεμελή και του Ζουράρη)
    Εκτός της απόστασης των δύο «άκρων» υπάρχει βέβαια και μια απόσταση ,ποιοτική και ποσοτική, που προκύπτει από τους πρωταγωνιστές – απόλυτα δικαιολογημένη θα λεγα 😉

    Καλησπέρα

  64. Βαγγέλη μου καμάρι μου
    τί σούμελε να πάθεις
    νύχτα και μεσοπέλαγα
    στα κύματα εχάθης

    πάντως αν δεις
    στα σκοτεινά
    κάτι να επιπλέει
    σε σχήμα αγγουρόσχημον
    πάρτλυ στραβοχυμένον

    μη το ακουμπησεις μάτια μου
    και κάτσε μακρυά του
    διότι μάλλον και ουχί
    πρόκειται γιά παπούτσα
    από τα συμφραζόμενα
    το βλέπω νάναι η πούτσα.

  65. Ναυαγισμένε στιχουργέ,
    δύστυχε Ροβινσώνα,
    πώς τόλμησες να ξιπαστείς,
    τάχα μου να νομίσεις

    ότι η μούσα η ποι’τική
    η θεία Καλλιόπη
    (όχι στο στράτευμα, καλέ,
    η άλλη, η εμπνεύστρια!)

    θα έδινε τα δώρα της
    έτσι τ΄αβασανίστου
    στου καθενός που ζήταε
    τη θεία έμπνευσή της;
    (εε;; εεεεε;;;;;)

    καλά σε τα ‘πε η΄Δήμητρα:
    πρόσεξε μπας και πιάσεις
    κάνα μαρκούτσι στραβωπό
    (σαν καφεδιά μπανάνα)

    γιατί δεν θα ‘ν΄ ο Διαμαντής
    το διάσημο φιδάκι,
    παρά το πάρτλυ ύποπτο
    συνάμα και γλοιιώδες

    που κάθε άντρακλας σωστός
    για άλλους το αφήνει… 😉

  66. Μούσα μου εκεί που τριγυρνάς χαμένη στα σοκάκια
    για σύρε τα ποδάρια σου και κατά δώ ξεκίνας
    μες το καρνάγιο να βρεθείς όπου δυό κοριτσάκια
    τους στίχους θεραπεύουνε , η Δήμητρα και η ..Ντίνα

    Και εκεί που ξεσαλώνανε εβγήκε το καργούδι
    όπου δεν έτρωγε μικρός της ρίμας το φαγούδι 😉
    ότι εθίγη , ευαίσθητος , και δια την ύβριν κράζει
    της ρίψεως υποδήματος , εφόραε τουρμπάνι

    κειός ο μουσάτος ταλιμπάν , μαζί κι μπιμπισήδες
    που στήσανε το σκηνικό , να κλαίν οι χιμπατζήδες
    των ΜουΜουΕ , να οδύρωνται οι κλώσσες στα κανάλια
    και ο κοσμάκης να απορεί μ’ αυτά τα μαύρα χάλια.

    Σε τούτη την πανήγυρη δεν πρόκανα να φτάκω
    γιατί δουλεύω ο φτωχός , η κεφαλή στο τάκο ,
    κι έχω συνάμα στα σκαριά ποστάκι για να γράψω
    του Zero Mostel κοστουμιά τοιμάζομαι να ράψω

  67. στο δεύτερο στίχο της πρώτης στροφής αφαιρεθήσεται το τελικόν σίγμα.. 🙂

  68. Καλώς τον παπουλάκο μας
    τον αργοπορημένο,
    καλώστονε κι ας άργησε
    τον πολυαγαπημένο

    πάνω που ετοιμαζόμουνα
    το λαπτοπ μου να κλείσω
    βλέπω το ποιματάκι του
    κι ευθύς γυρίζω πίσω

    όμως, κι εγώ η δύστυχη
    δουλεύω και ποστάρω,
    πληκτρολογώ ασταμάτητα
    κι αρχίζω να ρετάρω

    γι’ αυτό και παίρνω αναβολή
    βγαίνω εκ της αιθούσης,
    και συνεχίζω αύριο
    Δήμητρας βοηθούσης!

    Καληνυχτούδια, κάπτεν και crew 😉

  69. Τώρα για τη μουσική επένδυση των ανωτέρω μουρθε μια ιδέα νωρίτερα (*), αλλά ενώ θεωρητικά μου φαίνεται ορέα (που λέτε και σεις) ;-), η εφαρμογή της φρονώ ότι θα έχει δυσχέρειες.

    Οπότε το αφήνω προς το παρόν

    Ναστε καλά όλες και όλοι 🙂

    (*) ενώ διάβαζα το post για το παπούτσι, και τα σχόλια

  70. Χάρη στο λινκ που βάλατε (ευχαριστώ!) είδα ότι έπιασε δουλειά το Καρνάγιο. Εύχομαι καλοτάξιδα τα σκαριά του!

  71. καλησπέρα Σαραντάκο , καλώς ήρθες και φχαριστούμε για τις ευχές.

    Νομίζω ότι απ τις φράσεις που παραθέτεις στο σχετικό ποστ σου η « ανηφόρα, βίτσα, πούτσα και στενά παπούτσα »περιγράφει πλήρως την κατάσταση μας . Μένει να αποφασίσουμε μέσα σε λίγες αράδες που ή σε ποιόν πρέπει να πετάξουμε τα παπούτσα που μας στενεύουν αφόρητα

    *
    παπούλη άργησες και τα κορίτσια μας πήραν στο κατόπι με τις… παπούτσες ( τον ΓΑΠ δεν τον πέτυχαν αλλά τον Βαγγέλη θαρρώ πως τον πήραν λοξά 😀 )

    καληνύχτα παίδες και κόρες

  72. Καλά, τι γίνεται εδώ και δεν το πήρα πρέφα;
    Όλοι στιχοπλοκομιλούν, ως ο παπούλης έφα;!
    Θέλω κι εγώ να εκφραστώ, για κείνο το παπούτσι,
    αλλ’αύριο από νωρίς, με κυνηγάει μαρκούτσι…
    Την καληνύχτα μου λοιπόν, σε όποιον ξαγρυπνάει
    κι αύριο βράδυ που νέα ορμή, η Μούσα θα ξυπνάει
    θα πιάσω τη συνέχεια, όπου τη βρω αφημένη
    του παπουτσιού, που τούλειπε σκατούλα πατημένη!

  73. Μετά τον πολίτη που του είπε «άλλαξε τα όλα» και τον πολίτη που «του έδινε τον μισθό του», ο πρωθυπουργός συνάντησε και τον πολίτη που «του δωσε τα παπούτσα στο χέρι».
    Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς είναι ότι ο ΓΑΠ έχει ανοίξει ένα δίαυλο άμεσης επικοινωνίας με τον πολίτη . Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι τον τρίτο πολίτη κάλυψε το bbc τους άλλους δύο τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Μένει να δούμε εάν χαράξει την νέα πολιτική με βάση τον παπουτσορίχτη όπως έκανε και με τους άλλους δύο

  74. Στέλιο,

    ο συγκεκριμένος πολίτης δεν ήθελε να του τα δώσει στο χέρι αλλά να του τα φέρει στο κεφάλι -έχει διαφορά. Τώρα, το ότι το μόνο που κατάφερε ήταν ένα θλιβερό airball καθιστά ακόμα γελοιότερο το εγχείρημα. Να πετύχαινε τουλάχιστον το στόχο του, θα είχε ένα ενδιαφέρον!
    Γι’ αυτό λέμε: τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους. Με άλλα λόγια, όταν επιχειρείς θεαματική κίνηση, έχε τουλάχιστον εξασφαλισμένο εκ των προτέρων ότι θα πετύχει. Αλλιώς γίνεσαι σούργελο και περίγελως των σκυλιών (ειδικά δε άμα είσαι εξαρχής ένας κλαυσίγελως… ε, εκεί ξεκαρδίζεται ΚΑΙ το παρδαλό κατσίκι). Το απόλυτο ρομπίλι*, δηλαδή.
    Είδες ο γιαουρτάκιας όμως πώς τα κατάφερε με τον άλλο στόχο; Αμ πως!;

    *Σύνθετη λέξη από το ρόμπα και ρεζίλι.

  75. Ορέ Στέλιο

    αν δε γροικάς αγαπητέ πως τούτο το ποστάκι
    επήρε δρόμο αλλιώτικο και μπήκε στο κονάκι
    της ρίμας και της σάτυρας , να ζεσταθεί κομμάτι
    αν επιμείνεις σοβαρά , θα μείνεις αμανάτι 😉 🙂

  76. @bernardina

    Ενω οι άλλοι δύο ( του «άλλαξε τα όλα» και «πάρε και το μισθό μου») πολίτες ε; Πέτυχαν τον στόχο τους
    Κυρία μου θα συμφωνήσω , ήταν κάτι λιγότερο από γελοίοι αφού στην περίπτωση τους ο γελοιοδέστερος ή το σούργελο όπως λέτε ήταν ο ΓΑΠ που τους επικαλέστηκε
    Παραδεχτείτε το η ανάγνωση σας πάσχει από υποκειμενικότητα , σε διαφορετική περίπτωση επιχειρηματολογήστε χρησιμοποιώντας ίδια μέτρα και σταθμά
    Ή και οι τέσσερεις γελοίοι ή κανένας, προσωπικά δεν έχω με καμία από τις δύο εκδοχές πρόβλημα ή κάποια ιδιαίτερη προτίμηση. Το διευκρινίζω στην περίπτωση που με θεωρήσετε ένθερμο υποστηριχτή του Πραπαβέση και του Παπαθεμελή 😐

  77. Αγαπητέ @παπούλης
    θεωρήστε το σχόλιο μου ως μη γενόμενο (δεν σας είχα διαβάσει)
    παρακαλώ συνεχίστε 🙂

  78. Στέλιο,

    (παπούλη, αφήνω προσώρας στην άκρη τις ρίμες, δεν έχω όρεξη)

    Καταρχάς ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί τα σχόλιά μου θα έπρεπε να διακρίνονται από αντικειμενικότητα. Πραγματεία περί γελοιότητας συντάσσω ή την άποψή μου λέω; Αν ισχύει το δεύτερο, ασφαλώς και διακρίνεται από υποκειμενικότητα αφού εκφράζει τη ΔΙΚΗ μου άποψη και κανενός άλλου. Και τι θα συνιστούσε κατα την άποψή σας αντικειμενικότητα; Το να παραδεχτώ ότι και οι τέσσερις ήταν γελοίοι (κατά το «και οι εφτά ήταν υπέροχοι»;) Ε, λυπάμαι, αλλά από τη διατύπωσή του και μόνο διακρίνεται το πόσο γελοίο είναι ένα τέτοιο διανοητικό εγχείρημα. Ο διάβολος -κατ’ άλλους ο θεός- κατοικεί στις λεπτομέρειες, αγαπητέ. Κι αν δεν μπορείτε να διακρίνετε τις λεπτές αποχρώσεις της κάθε περίπτωσης, προφανώς δεν φταίω εγώ.

    Ως εδώ, γιατί το παρασοβαρέψαμε, και είπα πολύ πιο πάνω ότι θεωρώ την ηλιθιότητα επικίνδυνη επειδή δεν μπορείς να της αντιπαρατεθείς με «λογικούς» ή «‘εξυπνους» όρους. Σαν να ήξερα ότι θα χρειαζόταν…

    ΥΓ. Αν και δεν αισθάνομαι την ανάγκη να απολογηθώ ή να εξηγηθώ σε κανέναν, απλώς και μόνο ανταποδίδοντας την «ξενάγηση» στους χώρους όπου ΔΕΝ πρόσκεισται, δηλώνω ότι ούτε εγώ είμαι ένθερμη υποστηρίκτρια του ΓΑΠ. Για την ακρίβεια δεν είμαι ούτε καν απλή τοιαύτη. Όπως και κανενός άλλου, άλλωστε. Σαφές;

  79. Εγώ , πάντως , μέτρησα τρεις
    Ένας «άλλαξέ τα όλα», ο δεύτερος «πάρε το μισθό για την πατρίδα» και ο τρίτος με το «παπούτσι»
    Δε νομίζω ότι με το σχόλιό της η bernardina εισηγείται τη δικαίωση των 2 συμπεριφορών, επειδή ψέγει την πρώτη.

    Τώρα:
    Τον τρίτο τον «ταυτοποιήσαμε», μέχρι συνέντευξη έδωσε.
    Το δεύτερο, μάλλον τον ψάχνουμε, ή εμένα κάτι μου διαφεύγει. Πάντως αν υπάρχει , μιλάμε για τραγική περίπτωση..

    Ο πρώτος ΄»είναι πολλοί». Εμφανίσθηκαν σε Συνέδρια από το 2004 και μετά και ακόμη τους συναντάμε.
    Συμπεριλαμβάνται σε αυτόν όσοι αποφάσισαν ότι «η δια βοής εκλογή» είναι εσωκομματική δημοκρατία και σίγουρα είναι υπέρ των «ελέω βοής ηγέτη».

    Βέβαια μετεξελίσσονται. Σε κάποιες περιπτώσεις διεκδικούν θέση παρά τω αρχηγώ, αφού «βούιζαν» δυνατά.
    Η πλάκα είναι ότι αν δεν τους «κάτσει» , διότι δεν πολυκαταλαβαίνουν και τα παιχνίδια της εξουσίας είναι ευεπίφοροι στο να …..πετάνε παπούτσια, να ζητάνε κρεμάλες και τα λοιπά.

    Πώς λέμε το «ομοούσιο και αδιαίρετο» για την Αγία Τριάδα;
    Ισχύει και για αυτούς που αντιλαμβάνονται την Πολιτική ως δόγμα, δηλαδή πιστεύουν ότι το συναίσθημα είναι καλό να εξελίσσεται σε δράση, χωρίς άλλη διαμοσελάβηση .
    (εννοείται ότι δεν αναφέρομαι σε όσους πιστεύουν ότι χρειάζεται αντίδραση και φυσικά ΔΕΝ αναφέρομαι σε κάποιον σχολιαστή του παρόντος)

  80. @bernardina
    επιλογές για κάποιον που θέλει να επιχειρηματολογήσει πάντα υπάρχουν πχ θα μπορούσατε να μας πείτε σε τι ακριβώς διαφέρουν μεταξύ τους , τις λεπτές αποχρώσεις της κάθε περίπτωσης όπως λέτε
    Η ανοησία βρίσκεται παντού, φυλαχτείτε

    @Αναγνώστης ο αθηναίος

    Τέσσερεις με τον ΓΑΠ αγαπητέ μου , μην του αφαιρείτε τον ρόλο του συμπρωταγωνιστή!
    Το επιχείρημα σας για τον πρώτο (» Ο πρώτος ΄”είναι πολλοί”) είναι αβάσιμο
    Πουθενά δεν άκουσα τον ΓΑΠ να αναφέρεται στα μέλη του ΠΑΣΟΚ που τον ψήφησαν τις εσωκομματικές εκλογές ή στους οπαδούς του (θαταν και πολιτικά άκομψο!).
    Η διατύπωση του είναι πολύ συγκεκριμένη και την έχει επαναλάβει πολλάκις

    Η περίπτωση που υπαινίσσεστε , δηλαδή τα δυο αυτά πρόσωπα να είναι ανύπαρκτα είναι μάλλον και η πιο πιθανή. Σε αυτήν όμως την περίπτωση εκτίθεται ακόμη περισσότερο εκείνος που επικαλέστηκε ,πολλές φορές μάλιστα και από τα έδρανα της βουλής, ανύπαρκτους. Μπροστά σε αυτήν την περίπτωση η παπούτσα δεν φτάνει

  81. «…δηλαδή πιστεύουν ότι το συναίσθημα είναι καλό να εξελίσσεται σε δράση, χωρίς άλλη διαμεσολάβηση». (Πριν από οτιδήποτε άλλο, ζητώ συγνώμη για την αυθαίρετη διόρθωση του πληκτρολογικού λάθους -επαγγελματική διαστροφή, γαρ 😉 )

    Ακριβώς αυτή η φράση είναι όπως λένε «όλα τα λεφτά». Και για όποιον δεν αντιλαμβάνεται την επικινδυνότητά της σε όλες τις προεκτάσεις της, επισημαίνω απλώς εκείνο το αλήστου μνήμης σύνθημα «να καεί (δις) το μπουρδέλο η Βουλή» που, ως αδιαμεσολάβητο συναίσθημα, κατέλυε λεκτικά κάθε έννοια κοινοβουλευτικής δημοκρατίας έστω και μέσα στη δικαιολογημένη οργή του…

  82. Στέλιο,

    δυστυχώς μακράν ούσα από του να διαθέτω αλεξηλίθιον -κατά το αλεξήλιον ή το αλεξιβρόχιον- και άρα μη διαθέτουσα ατρωσίαν από την ανοησία, εντούτοις θέλω να πιστεύω ότι έχω κομματάκι το κριτήριο να την ξεχωρίζω και να μη μολύνομαι ανεπανόρθωτα απ’ αυτήν.

    Κατά συνέπεια, αγαπητέ μου, αν και κάθε άλλο παρά fan του ΓΑΠ μπορεί να με χαρακτηρίσει κανείς, θα θεωρούσα τεράστια αυθαιρεσία εκ μέρους μου (και ασυγχώρητη ευκολία) να τον κατατάξω στη χορεία των ηλιθίων ή την κάπως ελαφρύτερη των ανοήτων -αν μη τι άλλο και εξαιτίας ποταπών κινήτρων, αφού με αυτό τον τρόπο θα τον απάλλασσα των ευθυνών του (ρωτήστε κάνα δικηγόρο να σας εξηγήσει το ακαταλόγιστο ως επιχείρημα αθώωσης…)
    Κατά συνέπεια, θα σας συνιστούσα να μη σπεύδετε κι εσείς να τον χαρακτηρίσετε αναλόγως. Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, τον θωρώ πολύ πιο έξυπνο απ’ όσο και ο ίδιος προσπαθεί να «βγάλει προς τα έξω». Το γιατί, αν δεν είναι ευνόητο, ε… τι να κάνουμε, ως εδώ μπορώ να εξηγήσω. Πρέπει και να βγάλω τον επιούσιο, ξέρετε 😆

  83. @Κύριε Στέλιο μας, -και μη προς κακοφανισμόν σας-, σας βλέπω ολοσούμπιτο
    (καλέ προς τι πια η τόση βία)
    τσιφ! στην άγουσα εκείνη, που πικρώς διασυρθέντες και δεινώς δοκιμαζόμενοι έχουν πάρει (κάντε κουράγιο και μετράτε!…)
    σε 11 μόλις μήνες όλοι όσοι δεν κατάφεραν να περιορίσουν τις αντι-κυβερνητικές τους μανίες και τις μη έλλογες
    (για όλους τους άλλους τουλάχιστο)
    εμμονές!
    Ή -τουλάχιστο- να εξασφαλίσουν την απουσία μαρτύρων, όταν επιμένουν να (νομίζουν πως) εκφράζονται…πολιτικά

    Ακούτε και κανέναν «μεγαλύτερο»,
    (όχι καλά και ντε κατά τα στοιχεία ταυτότητας μόνο!)
    Ιδίως αν στον παρελθόν έχει κι αυτός κάμποσο δεινοπαθήσει απ’ «τον αγνό του και νεανικό ενθουσιασμό..» (Δ.Σ)

  84. Στέλιο,
    ακόμη και αν ο ΓΑΠ δεν αναφέρεται άμεσα (που αναφέρεται), και δεν είναι δα και τόσο σύνθετος ο Λόγος του για να μη συνάγονται εύκολα τα συμφραζόμενα, αναφέρεται εμπράκτως (πολιτεύεσθαι, σύνθεση κυβερνήσεων, συμβούλων κλπ).

    Άρα υπάρχουν και αυτοί και οι μεταλλάξεις τους (οι άλλοι 2) Ο ΓΑΠ όντως είναι suigeneris και κατηγορία από μόνος του.

    bernardina, και εγώ έχω παρατηρήσει συγκεκριμένο εξόφθαλμο ορθρογραφικό λάθος στα σχόλιά σου (έχεις γράψει πλειστάκις το «ωραία», «ορέα») αλλά δεν τόλμησα να το διορθώσω 🙂

  85. Μου προκαλεί έκπληξη ο τρόπος που ερμηνεύονται και εν συνεχεία διαχειρίζονται οι πολιτικοί όροι!
    Αυτό που κάποιος πρέπει πράγματι να φοβάται είναι η κατάλυση κάθε έννοιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας με την απάντηση του ΓΑΠ σε ερώτημα σχετικά με την άρνηση του για την διενέργεια δημοψηφίσματος με θέμα το ΔΝΤ.
    Η απάντηση του ήταν : γνώριζα το αποτέλεσμα γι αυτό και δεν το έκανα(!!)
    Θέλω να ελπίζω ότι ΔΕΝ θα βρεθεί στο μέλλον άλλος πρωθυπουργός να τον μιμηθεί ξεφτιλίζοντας τους ίδιους τους θεσμούς στους οποίους οφείλει την πολιτική του ύπαρξη.

    Οι δημοκρατίες δεν καταλύθηκαν από τα κάτω αλλά από τις ηγεσίες , αφήστε λοιπόν στην άκρη τα λογικά άλματα και αντιπαρατεθείτε , εαν θέλετε, με γνώμονα την πραγματικότητα και την ιστορική μνήμη- μπορούμε βέβαια να το σταματήσουμε κι εδώ δίνοντας τόπο στα στιχάκια , ή στα άσχετα -με το θέμα- λογοπαίγνια των δύο τελευταίων σχολίων (καλημέρα Κ Καργούδη)

  86. Αναγνώστη,

    σε συνέλαβα κλέπτοντας οπώρας!
    Τη συγκεκριμένη λέξη που αναφέρεις δεν την έχω γράψει έτσι ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ εδώ στο καρνάγιο, παρά μόνο αλλού, επειδη εκεί αποτελούσε κάτι σαν inside joke ανάμεσα στους σχολιαστές.
    Αν δεν θυμάσαι πού, σου δίνω clue: πώς λέμε καρνάγιο χαμηλά στη θάλασσα; Ε, ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!
    Όσο για το αυθαίρετο της διόρθωσης, ειλικρινά δεν περίμενα ότι θα σε προσέβαλλε. Ζητώ ταπεινά συγνώμη και υπόσχομαι να μην το επαναλάβω. Αλήθεια.

  87. Στέλιο,

    σε εκλιπαρώ, μη με βάζεις στο τριπάκι να υπερασπιστώ και να πλειοδοτήσω υπέρ του ΓΑΠ, αφού δήλωσα εξαρχής ότι δεν αποτελώ οπαδό του. Περί της ηλιθιότητος του παπουτσορίχτη αποφάνθηκα και ως εκεί. Μη με εγκαλείς λοιπόν -για τι; για έλειψη δημοκρατικότητας; Ε, δεν είμαστε καλά! Στο κάτω κάτω έστω κι έτσι, τα δημοψηφίσματα είναι ΜΙΑ μορφή δημοκρατικής εκδήλωσης και όχι πάντα η πιο επιτυχημένη. Και το αποτέλεσμά τους έχει πάντα άμεση σχέση με τη διατύπωση του ερωτήματος. Ο κοινοβουλευτισμός όμως και οι ελεύθερες εκλογές, ε, πώς να το κάνουμε, ένα κλικ παραπάνω σπουδαιότητας και βαρύτητας την έχουν. Εξ ου και δεν κραύγασα ποτέ περί καψίματος της Βουλής μολονότι Ήμουν Κι Εγώ Εκεί…
    Βλέπω πως εξακολουθούμε να τα βάζουμε όλα στο ίδιο καλάθι και να τους δίνουμε την ίδια βαρύτητα. Δικαίωμά σας. Εγώ δεν θα πάρω…

  88. Αναγνώστα

    λέει ο λαός ορέα : πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι 😉

    Στέλιο

    Ο Γιωργάπης ΔΕΝ είναι ανόητος , όπως και οι πριν από αυτόν πραίτορες . Επικοινωνιακά πάιγνια παίζει , άλλα του βγαίνουν , άλλα όχι. Τα πραγματικά σαρδάμ είναι στις πολιτικές , όχι στην εκφορά του , για επικοινωνιακούς ΜΟΝΟ λόγους , λόγου ( πώς λέγεται αυτό το έσχατο λεκτικό μου ατόπημα …. φιλόλογοι σπεύσατε ( του κου Σπυρίδωνα συμπεριλαμβανομένου ) )

  89. Στέλιο

    επειδή η υπόθεση «παπούτσι» δεν είναι απόπειρα κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος , αλλά επικοινωνιακό τερτίπι , στον ίδιο βαθμό που επικοινωνιακό τερτίπι ήταν και η συνέντευξη του Γιωργάπη στη ΔΕΘ , ας αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι…

    Η συζήτηση εδώ δεν μπορεί να στραφεί σε πτυχές σοβαρώτερες από αυτές που προδιαγράφει το σχετικό γεγονός. .

    Αντίθετα το επικοινωνιακό παίγνιο της κυβέρνησης , η αποκάλυψη προθέσεων , η ανάδειξη των προβλημάτων κτλ είναι ζήτημα σοβαρό , ακριβώς επειδή κύριο όπλο για να πειστεί ο ελληνικός λαός να υποστεί τη «παπούτσα» είναι ακριβώς η επικοινωνιακή πολιτική.
    Και αυτό δεν ισχύει μόνο σήμερα , αλλά διαχρονικά.

    Επομένως χαλάρωσε και απόλαυσε τα στιχάκια , αφού μόνο αυτά μπορούν να αναδείξουν πραγματικά τις διαστάσεις του γεγονότος από το οποίο έλαβε αφορμή το παρόν ποστ. Σε θεωρώ έξυπνο παλληκάρι , θα καταλάβεις σίγουρα τι λέω… 😉 🙂

  90. γιά δες το μαυροπρόβατο
    πως ροβολάει στον κάμπο
    με την κουδούνα στο λαιμό
    και το μυαλό στο μάμπο.

    Με έκπληξιν και θαυμασμόν
    τον διάβασα ασμένως
    κι εκεί που που τον περίμενα
    να φτάσει ιδρωμένος,

    εκείνος τα κατάφερε
    χωρίς ζόρι κανένα
    να έμπει μέσα στο χορό
    της παντοφλέ παπούτσας

    Αυτής που ο παππούλης μας
    εννόησε πρωτίστως
    και έδωσε το έναυσμα
    του γέλιου ευχαρίστως.

    και συ ορή που άρχισες
    στα σοβαρά να μπλέκεις
    για βγες στο παραθύρι σου
    να σε χαρώ να πλέκεις!

  91. παπούλη
    εμενα πάλι γιατί με πιάνει ένα γέλιο τύπου όλα εδώ πληρώνονται , κάθε που βλέπω αυτό το ορέα, διότι αδύνατον να αποφύγω να σκεφτώ τον Τσακιντζή..
    Τον αντάρτη ,τον βασιλιά των ορέων.
    🙂
    δ

  92. bernardina, «είσαι με τα καλά σου»;;;
    Φυσικά και δεν προσβλήθηκα και πώς άλλωστε, η κίνησή σου δεν είχε τίποτε το προσβλητικό για κάποιον που έχει στοιχειωδώς «σώας τας φρένας».
    Άρα λόγος για συγγνώμη δεν υπάρχει, αφού δεν υπήρχε λάθος εκ μέρους σου ούτε συνειδητό, ούτε ασυνείδητο, όπως και να το’παιρνα.

  93. Βαγγέλη
    η επίκληση του αγνού ενθουσιαζμού, καμμία τρύπα δε μπαλώνει.Πολλοί εξ ημών τον έχουμε κάνει γαργάρα τον κύριο ,και μη μας ξύνεις πληγές μ’ αυτό το πίστευε και μη ερεύνα.
    Ειδικά όταν πρόκειται γιά τον ΓΑΠ.
    Που σαφώς δεν είναι ηλίθιος.
    Ανεπαρκής όμως είναι και παραείναι, και τι να το κάνω εγώ που έφερε σε έντεκα μήνες τα πάνω κάτω στη χώρα,αφού το κάτω μούχει φτάσει στο στόμα.
    Στο κάτω κάτω (μιάς και εκεί είναι ο φυσικός μας χώρος πιά ) δε βγήκε ο πολυγυμναζμένος μου από παρθενογέννεση.
    Εκεί ήταν όταν είχε πέσει το τρελλο το φαγοπότι.Μη τρελλαθούμε κιόλας και αρχίσουμε να μοιράζουμε τα σχωροχάρτια τσάμπα.
    δ

  94. Αναγνώστη, νερό κι αλάτι!

    Πάπο, Γεια σου λεβέντη μου 😉 !

    Δήμητρα, παράτα με στον πόνο μου, έχω να βγάλω σαράντα σελίδες!

    Προς όλους (απειλή :twisted:) Θα τα πούμε κατά το βραδάκι με τη δροσούλα.

  95. @Αναγν. Αθην: Και παλιότερα με απωθούσε, τώρα όμως πραγματικά με θορυβεί αυτή η αλαζονική αίσθηση υπεροχής, που επιφυλάσσετε στον εαυτό σας, σε αντιδιαστολή με το πραγματικό πολιτικό προσωπικό της χώρας…
    Και, πιστέψτε με, εννοώ ΟΛΟ το πολιτικό προσωπικό, ΟΛΩΝ ανεξαίρετα των προσανατολισμών.
    Αν πάντως θεωρείτε πως κάποιες «περί διαγραμμάτου» «πολυ-πλόκαμες», και λανθανόντως (μόνο) πολιτικολογούσες διατυπώσεις σας, (μια -μεταξύ μας- «ειδική γλώσσα») σας «νομιμοποιούν» ως προς αυτό, ειλικρινώς θα σύσταινα, μήπως να το ξανασκεφτόσασταν…

    Και σημειώστε παρακαλώ φίλε @Αναγνώστη, πως καθόλου δεν πιστεύω πως διαφεύγει, ειδικά από σας, η πλούσια αλλά άκρως επικίνδυνη «ενδεχομενικότητα»
    (όρος του Γ. Μηλιού, μην βαράτε εμένα επ αυτού!)
    ισοπεδωτικών, τυφλών απαξιώσεων, όπως αυτή γενικά του εθνικού πολιτικού προσωπικού.

    Θα μου πείτε δεν είστε δα και ο μόνος!
    Αφού, πράγματι, ένας πολύ μεγάλος αριθμός -δεν ξέρω κιόλας αν είναι ήδη πλειοψηφικός- σχολιαζόντων ή γενικώς «ποιούντων τα διατριβάς των» περί την μπλογκόσφαιρα και δη την πολιτικώς προσανατολισμένη, φαίνεται να διακατέχονται από την ίδια πάνω-κάτω ανυπόστατη follie de grandeur.

    Αλλά η προφανής απάντηση, είναι πως ειδικά μαζί σας, είχα πραγματικά ελπίσει, και μάλιστα απολύτως στοιχειοθετημένα, πως θα μπορούσαμε να έχουμε έναν σχετικά γόνιμο διάλογο, μια ανταλλαγή απόψεων, που θα μπορούσε, -παρά τα «εν μπλογκοσφαίρα» προβλεπόμενα- μέχρι και σε μερικά, -έστω και όχι τόσο φιλόδοξα- συμπεράσματα να κατέληγε.
    Να πω (στην προσπάθειά μου να ψάξω ερμηνείες) ότι μου φαίνεστε να εκφράζετε απόψεις που εύκολα θα προσχωρούσαν σε κάποιον χωρίς νόημα ενεστώτα συρμό, θα ήταν άδικο, και -ΚΥΡΙΩΣ- ψέμα!
    Κρίμα πάντως!..
    Στ’ αλήθεια…

    Σημειώστε επίσης φίλε @Αναγν. πως ήθελα από καιρό να σας πω αυτά που τώρα λέω, και μόνο η οικειότητα και η γενναιοδωρία της φιλοξενίας του @»καρνάγιου», είναι αυτά που ήραν τις όποιες επιφυλάξεις μου, σε άλλα στέκια (και κατά συνέπεια, από άλλα ήθη) δημιουργημένες….

  96. Κανονίστε να βγάλετε τον ΓΑΠ ιδιοφυία ……

    (btw 🙂 στην Πολιτική δεν ισχύει ότι ο μειωμένος καταλογισμός αποτελεί ελαφρυντικό, ούτε ο Πολιτικός για την πολιτική του δράση απολαμβάνει τα δικαιώματα που προβλέπει ο Νόμος για τους Πολίτες, οπότε δεν υπάρχει άγχος 😉 )

  97. το προηγούμενο σχόλιο μου αφορούσε μπερναντίνα και δήμητρα.
    Μεσολάβησε του Βαγγέλη το οποίο τώρα διαβάζω και επιφυλάσσομαι για απάντηση

  98. Aναγνώστη,

    Μεταξύ ηλιθιότητας και μεγαλοφυϊας μεσολαβεί ο τεράστιος χώρος του μέσου όρου με τα προς τα πάνω του και τα προς τα κάτω του. Διάλεξε σημείο και τοποθέτησε, λοιπόν, τον ΓΑΠ. Εγώ πάντως κάπου εκεί τον έχω βάλει. Γνώμη μου (υποκειμενική) πάντα…

    Και καταλαβαίνω πόσο παρηγορητικό είναι το να χαρακτηρίζουμε εκείνους που -δικαίως ή αδίκως- αντιπαθούμε ηλίθιους, κρετίνους, απροσάρμοστους, ή ό,τι άλλο εμπνευστούμε, αλλά δε νομίζω πως αποτελεί κάτι περισσότερο από ακριβώς αυτό: προσωπική παραμυθία.

    Όσο για τα ελαφρυντικά που… ελαφραίνουν τη θέση των πολιτικών; Ε, να ‘χαμε να λέγαμε… Έεεχουν αυτοί παραθυράκια κι διεξόδους! Και να δεις πόσο συχνά μου θυμίζουν την προγιαγιά μας την Εύα ανακράζουσα: ο Όφις ηπάτησέ με και έφαγον!

  99. ομολογώ πως καταλαβαίνεις περίεργα πράμματα.
    δ

  100. berny

    να παίξω με τον πόνο σου
    ποτέ μου και ουδόλως
    εσένα σόφυγε ο μυαλός
    και μένανε ο κώλος

    δ

  101. δ

    😆 😆 😆 😆 😆 😆

  102. παιδί όμως ε;
    αν και τρελλαμένο εκεί …………… τι να λέμε τώρα!

    (και όχι ωρή, δεν καταλαβαίνεις εσύ τα περίεργα πράμματα )
    δ

  103. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά μ’ αυτά και μ’ αυτά, με τα σοβαρά, τα αστεία και τα γελοία, το ποστ μόλις καβατζάρισε τα εκατό και σχόλια…

    Πάντα τέτοια, κάπτεν μου 😉

  104. δ

    Αααα, είπα κι εγώ. Καλά που δεν τον άφησα να πυροβολήσει! 😆 😆 😆

  105. σούς μαρή
    μη τον κάνεις και αρχίσει και μετράει κι αυτός.
    Ασε τώρα, μη γλυκαθεί και μας αρχισει ποστάκια γιά τον εμφύλιο λέμε…..
    δ

  106. ναι αλλά πως να κάνω το κομμάτι μου κι εγώ με αυτά τα 100 σχόλια που δεν είπα σχεδόν τίποτες ο καημένος! 🙂
    Πάει η δόξα παναίαμ!
    (που δεν ξέρω εάν συμφωνούν τα αγόρια αλλά νομίζω ότι δικαιωματικά πάει στις τσούπρες με τα στιχάκια τους – για την μανδάμ D το ήξερα , είχα κάνει και αφιέρωμα παλαιότερα στο άλλο καρνάγιο,αλλά η Μπέρνυ με εξέπληξε )

    *
    μανδαμ D
    τα ιστορικά ποστάκια δεν αργούν 😉

  107. μη βιάζεσαι, με το πάσο σου καμάρι μου.Εγώ άλλο εννοούσα.Πονηρόβλαχε.
    😉

  108. Φίλε κε Καργούδη (καταλαβαίνετε ότι είμαι υποχρεωμένος να αποδεχθώ τη χρήση πληθυντικού, αφού την προτείνατε με το προηγούμενό σας σχόλιο).

    Η άποψή μου για την Πολιτική και τους Πολιτικούς , αν και την έχω διατυπώσει και σε μεταξύ μας διάλογο (μέσω σχολίων), θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

    Θεωρώ την Πολιτική εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση και τρέφω μεγάλο σεβασμό για αυτούς που την υπηρετούν.
    Δεν θεωρώ ότι πλεονεκτώ σε κάτι απέναντι στους υπηρετούντες την Πολιτική , αφού ο λόγος που δεν επιλέγω κάτι τέτοιο, είναι η συνειδητή παραδοχή ότι δεν κομίζω καινοτόμο πολιτικό πρόταγμα, ούτε και έχω επί της ουσίας να προσφέρω κάτι στα ήδη διαθέσιμα.
    Θεωρώ ότι το παραπάνω είναι «συνθήκη ανευ της οποίας δεν» για οποιονδήποτε (αυτο)χαρακτηρίζεται Πολιτικός.

    Το αναμάσημα ιδεολογημάτων, η ιδιοτελής στάση και ειδικά όταν χρησιμοποιεί την Πολιτική ως προκάλυμμά της και όλα όσα μου προσάπτετε ότι χρεώνω , «στο εθνικό πολιτικό προσωπικό» , δεν αποτελούν Πολιτική.
    Έτσι, όταν καταπιάνομαι με το ζήτημα αναφέρομαι σε πολιτικές συμπεριφορές και σε συμπεριφορές Πολιτικών.
    Άρα , οι λογικές της «ενδεχομενικότητας» δεν με αφορούν , και μάλλον κάποιος «υπερβάλλων ζήλος» (μην παραξηγηθώ, εννοώ από υπερβολική ευαισθησία) σας οδηγεί να τις αναγνωρίζετε παντού.

    Θεωρώ όμως ότι ο τρόπος (ιδιότυπη πολιτική ορθότητα) που προσπαθείτε να «προστατέψετε» το «εθνικό πολιτικό προσωπικό» , μάλλον είναι ατυχής , διότι αν κάποιος τον αποδεχόταν θα έπρεπε να εξοβελίσει «την παραπολιτική», τη γελοιογραφία κλπ.

    Θέλω να πω ότι πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι συζητάμε σε ένα μέσο όπου τις περισσότερες φορές οι γνώμες μας δεν έχουν το χαρακτήρα κύριου άρθρου, αλλά κυρίως σχόλια «μέσα σελίδων».
    Αυτό , φυσικά, δεν σημαίνει ότι στερούνται πολιτικού περιεχομένου.

    Λέτε σε κάποιο σημείο του σχολίου σας ότι ελπίζατε σε διάλογο μεταξύ μας . Αυτό ήταν και δική μου ελπίδα και επιδίωξη.
    Θα έλεγα ότι εξακολουθεί να είναι , στο βαθμό που, εκτός του ότι μου είστε συμπαθής, πολλές φορές εκφράζετε ενδιαφέρουσες απόψεις.

    Όμως για να υπάρξει διάλογος επί της ουσίας πρέπει να αποφύγετε τακτικισμούς, συνδικαλιστικά τρυκ και γενικώς ότι δημιουργεί στο συνομιλητή σας την αίσθηση ότι τον απαξιώνετε.

    Δεν αναφέρομαι, φυσικά, στους χαρακτηρισμούς του σχολίου σας:

    «η αλαζονική αίσθηση υπεροχής»

    ή

    «Αν πάντως θεωρείτε πως κάποιες “περί διαγραμμάτου” “πολυ-πλόκαμες”, και λανθανόντως (μόνο) πολιτικολογούσες διατυπώσεις σας, (μια -μεταξύ μας- “ειδική γλώσσα”) σας “νομιμοποιούν” ως προς αυτό, ειλικρινώς θα σύσταινα, μήπως να το ξανασκεφτόσασταν

    κλπ , κλπ

    και το ζήτημα δεν είναι η οξύτητα.
    Άλλωστε ως έμπειρος που είστε γνωρίζετε ότι περισσότερο αυτά βαραίνουν τον «εκτοξεύσαντα» παρά τον αποδέκτη, ειδικά «όταν κάτσει η σκόνη».

    Αυτό όμως που πραγματικά με προσβάλλει και, κυρίως, με στενοχωρεί , διότι δεν μου ήσασταν αδιάφορος, είναι ότι με αντιμετωπίσατε με τη χρήση «τυποποιημένου συνδικαλιστικού σχήματος».

    Ενός σχήματος το οποίο είναι , σε μένα, πλήρως αναγνωρίσιμο, αφού χρησιμοποιώντας το πολλάκις στις διαδικτυακές σας διενέξεις κατέληξε να είναι και προβλέψιμο.

    Κατ’ αρχήν εμφανίσατε ότι κίνητρό σας είναι η υπεράσπιση κάποιου υπέρτατου αγαθού (εν προκειμένου το πολιτικό προσωπικό και μη γελιόμαστε και η δημοκρατική νομιμότητα) από κάποιον που ρίχνει τα «άγια τοις κυσί».
    Ακολούθως , προσωποποιήσατε τη διένεξη , και μέσω οξύτατων και απαξιωτικών χαρακτηρισμών προσπαθήσατε να διασφαλίσετε τη συναίνεση και συμμετοχή του συνομιλητή σας στο «σκληρό ροκ».

    Τέλος, με εκνέου γενίκευση , καθώς και με προτάσεις για διάλογο, εμφανίσατε την «εικόνα»: είμαι ανεκτικός, αλλά σε ζητήματα Αρχών άτεγκτος.

    Μόνο που έτσι τι είδους επί της ουσίας συζήτηση μπορούμε να κάνουμε;

    Παρακαλώ να σημειώσετε ότι το ότι εκθέτετε τον εαυτό σας , μέσω της επωνυμίας σας στο Μπλογκ, ενώ εγώ σε αυτό πλεονεκτώ, μου δημιουργεί δέσμευση να αποφύγω πιο αναλυτική συζήτηση και εις βάθος σχολιασμό των παραπάνω.
    Αυτό θα είχε νόημα μόνο σε ιδιωτική και όχι δημόσια συζήτηση.
    Φυσικά , δεν επιχειρώ επίδειξη καλής συμπεριφοράς, απλώς αναφέρω την αυτονόητη υποχρέωσή μου.

    Τέλος να ζητήσω την κατανόηση του Καπετάνιου και των συνχολιαστών με την δικαιολογία ότι ως νέα Περσόνα το «αίμα μου ακόμη βράζει» και αισθάνομαι την ανάγκη να απαντώ όταν θεωρώ ότι γίνομαι αντικείμενο χειρισμών.

    Στην πραγματική ζωή είμαι πολύ πιο συγκαταβατικός, πράγμα που πιστεύω ότι ισχύει και για τον έτερο συνομιλητή, εξ’ου και η όποια ελπίδα για διάλογο

  109. @Αναγν. ΑΘην. Δεν θα ήθελα να κάψω την όποια δυνατότητα έχουμε η δυό μας να τα πούμε σε καλύτερες στιγμές, απαντώντας επιχείρημα προς επιχείρημα στο σχόλιό σου.
    (Έχεις δίκιο. Είχα λησμονήσει, βλέπεις, ότι από παλιόετρες συναντήσεις,, είχαν ήδη αρθεί οι πληθυντικοί μεταξύ μας).
    Έχεις ίσως δίκιο και σε κάτι άλλο.
    Η αφοριστική τάση τυφλής απαξίωσης του «εθνικού πολιτικού προσωπικού»
    (συχώρεσέ με που επιμένω στον όρο, τυχαίνει όμως να θεωρώ τη διατύπωση αυτή καίριας σημασίας…)
    που εμφανίζεται καιρό τώρα εδώ και αλλού σε όλους τους σχολιασμούς σου, είναι κάτι σχετικά καινούργιο. Και πάντως ΔΕΝ υπήρχε, σ αυτή τουλάχιστο την έκταση, όταν πρωτόβλεπα σχόλιά σου, την περασμένη μόλις άνοιξη.

    Ένας λόγος παραπάνω, λέω εγώ.

    Και κάτι τελευταίο: (προφανως για τώρα)
    Αν (όπως βλέπω ότι κάνεις εσύ) αποδώσω και εγώ ΟΛΟΥΣ τους πρόσφατους σχολιασμούς σου «που απαξιώνουν συλλήβδην, τυφλά, το εθνικό πολιτικό προσωπικό» σε «παραπολιτική» ή «γελοιογραφία», πίστεψέ με, ελάχιστο ψαχνό θα απομείνει για κουβέντα.
    Κάνε πχ. τον κόπο να δεις μ αυτό το πρίσμα τα σχόλιά σου, τώρα τελευταία εδώ, στο καρνάγιο, και θα δεις πως καθόλου δεν υπερβάλλω..
    Όπως και νάχει όμως, «ες αύριον τα σπουδαία»
    Νάσαι καλά…

    (Και πλάκα-πλάκα, η εύρεση συζητητή κατά τα γράδα του καθενός, δεν είναι κι από τα απλούστερα των πραγμάτων, μεταξύ μας…)

  110. Βαγγέλη, καλό απόγευμα ,
    οψόμεθα , όχι ες Φιλίππους, αλλά εκεί που ο διάλογος θα μας πάει παρακάτω

  111. «Τόσες πρόβες για ένα παπούτσι ούτε ο Στάιν στην Επίδαυρο δεν κάνει. Και πόση επιµέλεια, πόση φροντίδα. Το δε Μπι Μπι Σι πανταχού «παρόν κι αξούριστο», πού ‘λεγε κι ο Αυλωνίτης. Ολα τά ‘χε προετοιµάσει ο άγγλος υγιής δηµοσιογράφος. Πού θα είναι η θέση της µηχανής, πού ο πρωταγωνιστής – γιατρός, ένα πλάνο µε το πορτ µπαγκάζ να ανοίγει και να αποκαλύπτει παπούτσα φορεµένα, κι ατάκτως ερριµµένα, ο υπολογισµός της τροχιάς και ο µεσήλιξ ηθοποιός – γιατρός κάθιδρος να επαναλαµβάνει την εντελώς αυθόρµητη κίνησή του µέχρι τελικής πτώσεως. Την άλλη µέρα ήρθε το γύρισµα.

    Ο Πρωταγωνιστής µε το υπόδηµα ανά χείρας. Ο Πρωθυπουργός στο έδρανο, οι δηµοσιογράφοι εφ’ όπλου πένα, φώτα, ήχος, κάµερες, Ακσιον. Εεεεεεεεεόπ. Ο επαναστατηµένος-γιατρός-σταρ παίρνει φόρα, η αγγλίς κάµερα τον ακολουθεί µέχρι την εκσφενδόνιση και µετά µε την ίδια εγγλέζικη µαεστρία ακολουθεί το ιπτάµενο υπόδηµα κοινώς παπούτσι και… – Στοοοοοπ. – Πάµε πάλι.

    Τι βλέµµα ήταν αυτό βρε ηλίθιε, πήγε να πει στ’ αγγλικά ο τζέντλεµαν σκηνοθέτης αλλά τον πρόλαβαν οι µπράβοι. Του σβερκώσανε τον ηθοποιό – γιατρό, πώς να συνεχίσει το γύρισµα. Ετσι είµαστε εδώ στην υπό επιτήρησιν Ελλάδα, δεν αφήνουµε τον καλλιτέχνη να εκφραστεί ελεύθερα, τον συλλαµβάνουµε µε την παπούτσα στο χέρι. Την άλλη µέρα ο Ελλην, όχι δεν πήγε Ευελπίδων. Πήγε κανάλια. Εκανε ποδαρικό σ’ όλες αυτές τις πρωινοµεσηµερατζούρες κυρίες µε τα βυζά όξω, και µέσα τους να κλείνουνε όλη την γκλίτερ βλακεία και µοναξιά του κόσµου. Και έγινε για ένα πρωί πρώτη µούρη στο Καβούρι.

    Ο τζέντλεµαν πάλι, πήρε το αεροπλάνο του και πέταξε για το βροχερό Λονδίνο νικητής και τροπαιούχος, χώθηκε σε µια παµπ να πιει µια µπίρα, να ρευτεί τη νίκη του.

    Τώρα, µε το τι είπε; τι εξήγγειλε; τι δεν εξήγγειλε; ο Πρωθυπουργός, λίγοι ασχολήθηκαν.

    Ελάχιστοι. Εγώ προσωπικά µόνο τον Κύριο κύριο Παναγιωτόπουλο είδα να λέει ακριβώς τα ίδια µε αυτά που έλεγε και µια µέρα πριν τις δηλώσεις του κυρίου Παπανδρέου. Που σηµαίνει ούτε αυτός τον άκουσε. Κι αυτός το παπούτσι κοίταγε. Οπως όλοι µας. Ολη η Ελλάδα να κοιτάει ένα παπούτσι, που πετάει ένας γιατρός, που τον τραβάει ένας Αγγλος και κάτι φουσκωτοί µπαγλαρώνουνε. Αν δεν είναι αυτό εικόνα οικονοµικής κρίσης, τότε είναι σίγουρα εικόνα εθνικής παράκρουσης που χρήζει άµεσης ιατρικής βοήθειας. Ποιο ΔΝΤ; Κάνα Διεθνές Ιατρικό Ταµείο υπάρχει να µας αναλάβει γιατί από το ΙΚΑ «Μην περιµένεις πιααα όλα τελειώσααανε».

    Τά ‘λεγα σ’ έναν φίλο χθες βράδυ. Θυµηθήκαµε σε τι Ελλάδα-Ελπίδα µεγαλώσαµε, τι ονειρευτήκαµε, ποιοι µας πρόδωσαν και τι προδώσαµε. Τού ‘λεγα πως το µόνο που αναγνωρίζω πια, είναι σε λίγες ξεχασµένες γωνιές το αττικό τοπίο. Μια ελιά, το χώµα κόκκινο, κάτι πεύκα να ραντίζουν τη γη βελόνες, κι αυτά τα ψιλόλιγνα σαν βαθύ πράσινο θαυµαστικό, τα κυπαρίσσια, να κρατάνε µε το λίκνισµά τους το µέτρο της ζωής.

    Αλλά ο φίλος προβοκάτορας της τέχνης και του αισθήµατος, άρχισε τις ερωτήσεις.

    – Πώς είναι ο στίχος του ποιητή για αυτά τα δέντρα;

    Δεν του απάντησα κι άφησα το ποίηµα να ακουστεί µέσα µου βαθιά, µη µολυνθεί απ’ τη συνάφειά του µε την αιθάλη.

    «Κι αν ο αγέρας φυσά δεν µας δροσίζει Κι ο ίσκιος µένει στενός κάτω απ’ τα κυπαρίσσια».

    – «Ναι», µου λέει σαν να µε άκουσε. «Πολύ στενός ο ίσκιος κάτω απ’ τα κυπαρίσσια, ποιον να πρωτοχωρέσει µια σταλιά δροσιά;».»

    Του Σταμάτη Φασουλή. Από Τα Νέα:

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artID=4594333

  112. Δύο πουλάκια κάθουνταν στης εκκλησίας το τρούλο
    τιτίβιζαν και κούναγαν το πλουμιστό τους culo
    το πρώτο είν’ ο φασουλής , το άλλο περικλέτος
    φτώχεια μας δέρνει χωριανοί το μαύρο τούτο έτος

    όσοι βολεύτηκαν καλά κι αγόρασαν παπούτσα
    και τους λουφέδες να μασούν , να ζούνε στους οντάδες
    να σεριανάνε στα abroad ωσάν το κο δρούτσα
    τώρα μπορούν να τραγουδούν , να κάνουνε καντάδες

    Δεν κλαίω κείνο το μπερντέ , golem των μπιμπισήδων
    όπου τη δόξα ζήλωσε ριπτών παπουτσοβόλων
    Μον κλαίω τη πατρίδα μου στα χέρια των σκιτζήδων
    και τα παπούτσα του λαού , πού μείναν άνευ σόλων

  113. ΜΥΡΩΜΕΝΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

    Τίποτε δεν απόμεινε στον κόσμο πια για μένα,
    όλα βρωμούν τριγύρω μου και φαίνονται χεσμένα.
    Όλα σκατά γενήκανε και ο δικός μου κώλος
    σκατά εγίνηκε κι αυτός, σκατά ο κόσμος όλος.

    Μόνο σκατά φυτρώνουνε στον τόπο αυτό τον άγονο
    κι όλοι χεσμένοι είμαστε, σκατάδες στο τετράγωνο.
    Μας έρχεται κάθε σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
    μα μόλις φύγει βλέπομε πως αποσκατωθήκαμε.

    Σκατά βρωμάει τούτος δω, σκατά βρωμά κι εκείνος,
    σκατά βρωμάει το σκατό, σκατά βρωμά κι ο κρίνος.
    Σκατά κι εγώ, μες στα σκατά, και με χαρτί χεσμένο
    ό,τι κι αν γράψω σαν σκατό προβάλλει σκατωμένο.

    Σκατά τα πάντα θεωρώ και χωρίς πια να απορώ,
    σκατά μασώ, σκατά ρουφώ, σκατά πάω να χέσω,
    απ΄τσ σκατά θα σηκωθώ και στα σκατά θα πέσω.

    Όταν πεθάνω χέστε με, τα κόλλυβά μου φάτε
    Και πάλι ξαναχέστε με και πάλι ξαναφάτε,
    μα απ’ τα γέλια τα πολλά κοντεύω ν’ αρρωστήσω
    και δεν μπορώ να κρατηθώ, μου φεύγουν από πίσω.

    Σκατά ο μεν, σκατά ο δε, σκατά ο κόσμος όλος
    κι απ’ το πολύ το χέσιμο μου πόνεσε ο κώλος!

    καλημέρα!!!!!

  114. Καλημέρα Χριστίνα
    ( ελπίζω αυτήν την φορά να πάνε όοοοολα καλά 😉 🙂

  115. Αυτα που ειχα να πω τα ειπα
    Τα σχολια σας στο mail μου και στου αντρα μου με εκαναν να διαμορφωσω αποψη
    Μια χαρη μονο
    Επειδη ειμαι ασχετη με την λειτουργια των »blogs και δεν μπορω να διαγραφω απο μονη μου ,καντε τον κοπο (ευχαριστηση),να με διαγραψετε εσεις Κε Κουρο( αν και ασχετη νομιζω οτι ειστε ο κτητωρ αυτου)
    Σας ευχομαι ειρηνη
    Χριστινα Θεοτοκη( το πατρικο μου) Ζιωγα (το συζυγικο μου)
    Βλεπετε απεχθανομαι τα nicknames(παρατσουκλια),οπως καλως θα γνωριζετε το ιδιο μισουσε και η Ασπασια (του Περικλεως βεβαιως βεβαιως)…..χιουμορ!!!
    Καλη΄σταδιοδρομια ευχομαι στα μελη του blog σας και σε σας
    Αντιο

  116. Χριστίνα

    Στο καρνάγιο δεν διαγράφουμε σχολιαστές.
    Κάθε επισκέπτης που θέλει να συμμετάσχει στην συζήτηση ή να παρέμβει διαφωνώντας είναι ελεύθερος να το κάνει. Στην περίπτωση σας αυτό που συμβαίνει είναι ένας έλεγχος των σχολίων σας πριν εμφανιστούν δημόσια για λόγους τους οποίους ανέλυσα σε σάς και στον σύζυγο σας. Συνεπώς εάν δεν θέλετε να ξανασχολιάσετε απλά μην το κάνετε –στην περίπτωση που θελήσετε να σχολιάσετε εκ νέου η διαδικασία σας είναι πλέον γνωστή

  117. δωστε μου ενα link που λετε και σεις(καλα το λεω;;;;;),να αυτοδιαγραφω
    Δεν θα ηθελα να κανω αλλα σχολια

  118. Καλή μου κυρία Χριστίνα ΔΕΝ έχετε εγγραφεί πουθενά , πιστέψτε με , το μόνο που θα μπορούσατε να κάνετε είναι να ζητήσετε να διαγραφούν τα σχόλια σας και να μη σχολιάσετε πάλι εδώ …. κανένας δεν σας απαγορεύει να διαβάσετε φυσικά 😉 🙂 🙂

  119. αααααααααααααααααααχα χα
    ο Προμηθέας δεσμώτης.
    Όλα τάχω ακούσει ,αλλά πως έχετε δεζμώτη του ιλίγγου την κυρία Χριστίνα , ε ποτέ.
    Κυρία μου , λυμένη είστε.
    Το κακό είναι πως θα θέλατε να σας έχουν δέσει , γιά να σας ελευθερώσουν κατόπιν.
    δ

Trackbacks

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: