Εκδήλωση στη μνήμη των Ελλήνων Εβραίων

από kapetanios

Ευάγγελος Βενιζέλος

«Είμαι βέβαιος ότι η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης, όσοι έζησαν την οδυνηρή και αξεπέραστη εμπειρία των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τα παιδιά και τα εγγόνια τους, καταδικάζουν κάθε πράξη βίας σε βάρος παιδιών, γυναικών, αμάχων. Αναγνωρίζουμε όλοι το δικαίωμα του κράτους του Ισραήλ στην ύπαρξη και την ασφάλεια του, όπως και το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να αποκτήσει δικό του κράτος και να ασκεί το δικό του δικαίωμα στην ασφάλεια».

https://www.presspoint.gr/news/static/09/01/26/1621049.htm

Από την χθεσινή του ομιλία με αφορμή την εκδήλωση για την
μνήμη των Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης, που εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Παρών λοιπόν ο Βαγγέλης στην χθεσινή συγκέντρωση παρά το γεγονός ότι ο συνονόματος του Βενιζέλος πριν πολλά πολλά χρόνια «με το θέ­μα των Ισ­ρα­η­λι­τών της Θεσ­σα­λο­νί­κης είχε μια πο­λι­τι­κή ε­μπει­ρί­α δυ­σά­ρε­στη. Ο ί­διος, ε­νώ εί­χε φρο­ντί­σει για ζη­τή­μα­τα που τους α­φο­ρού­σαν, σύ­ντο­μα διε­πί­στω­σε ό­τι ο ε­κλο­γι­κός σύλ­λο­γος των Ισ­ρα­η­λι­τών υ­πο­στή­ρι­ζε τους α­ντι­πά­λους του.«

Το παραπάνω δεν το γράφω εγω, το γράφει ( όπως και άλλα ενδιαφέροντα) ο Γ. Λεονταρίτης σε άρθρο του στο «Άρδην» με τίτλο : «Εβραίοι, ΚΚΕ και Ελευθέριος Βενιζέλος» .

ΥΓ Έχουμε μπροστά μας και τον εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας μνήμης για το ολοκαύτωμα των Εβραίων ( 27/1) οπότε μάλλον θα χορτάσουμε δηλώσεις και θα βγάλουμε συμπεράσματα 😉

Advertisements

12 Σχόλια to “Εκδήλωση στη μνήμη των Ελλήνων Εβραίων”

  1. Ένα από τα πρώτα βιβλία που διάβασα και τα οποία διαμόρφωσαν την ύστερη στάση μου για την γενοκτονία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης ήταν το:
    «ΈΖΗΣΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ «
    «Το ημερολόγιο του αριθμού 109565»
    Χαϊντς Σαλβατωρ Κούνιο
    το οποίο μου χάρισε το 1988 ένα μέλος της οικογένειας Κούνιου στην Θεσσαλονίκη. Το διάβασα με μια ανάσα ( κι αυτή κομμένη θαρρώ) κι ένα από τα συναισθήματα που μου δημιουργήθηκαν ήταν ή οργή.
    Μια ατελείωτη οργή απέναντι σε αυτούς που εκδήλωσαν τέτοιας μορφής απανθρωπιά η οποία έβγαλε από μέσα μου και μια ιδιαίτερη συμπάθεια για την κοινωνική ομάδα που εκείνο τον καιρό γνώριζα, τους Εβραίους.
    Σήμερα , 20 χρόνια μετά, ξεφυλλίζοντας ξανά το βιβλίο η οργή μου ξύπνησε και πάλι με την ίδια ένταση όπως τότε!
    Μα αυτήν την φορά η συμπάθεια και η λύπη μου για κείνα τα γεγονότα έχουν μονάχα έναν αποδέκτη.
    Μόνον αυτούς που τους πήραν τα βαγόνια

    «..Ο φόβος, η αγωνία ο πόνος
    Μ αγκαλιάζουν σφιχτά!
    Τα βαγόνια είναι δω πάλι
    Έφυγαν χτες βράδυ και γύρισαν..»

    «..Κι όμως , ήσαν γιομάτα φουσκωμένα,
    Πνιγμένα από Εβραίους!
    Οι νεκροί ορθοί στριμωγμένοι
    Σφιγμένοι ανάμεσα στους ζωντανούς..»

    Αποσπάσματα από το ποίημα «Πάλι τα Βαγόνια» με το οποίο ξεκινά το βιβλίο

  2. Ενδιαφέρον θα είχε να μαθαίναμε τη γνώμη της κοινότητας των εβραίων για την γενοκτονία των Ισραηλινών στη ΓΑΖΑ.

  3. Να σε πώ, φίλε Νικόλα, καταλαβαίνω τι θες να πεις αλλά δεν μπορούμε να θεωρούμε συνυπεύθυνους τους έλληνες εβραίους για τα χάλια που κάνει ο ισραηλινός στρατός. Είναι σαν να θεωρούμε τους έλληνες μουσουλμάνους συνένοχους της μπούρκας και των απαγχονισμών. Ή τους χριστιανούς έλληνες εξίσου υπεύθυνους με τους ξέρω-γώ-ποιούς-να-πρωτοπώ εγκληματίες.

  4. Έχεις απόλυτο δίκιο ρε σκύλε
    αλλά απ την άλλη δεν μπορείς να περάσεις μπαϊ και την έλλειψη ευαισθησίας αρκετών δικών μας , απέναντι σε μια γενοκτονία που συντελείται σήμερα και μάλιστα από αυτούς που ζητούν την ευαισθητοποίηση της ανθρωπότητας απέναντι τα δεινά τους.
    Οι ημέρες μνήμης σκοπό έχουν πέραν από την υπενθύμιση του γεγονότος ,και την αποτροπή μιας επανάληψης του.
    Και στο δεύτερο σκέλος του ο προχθεσινός εορτασμός δεν είχε να προσφέρει τίποτε

  5. Όχι, όντως δεν μπορείς να την περάσεις στο ντούκου!
    Αλλά ιδιαίτερα η εβραϊκή κοινότητα στην Ελλάδα, η οποία και πολύ φοβισμένη είναι (ακόμη ζούν άνθρωποι που πέρασαν από το Άουσβιτς) και πολύ συντηρητική είναι, προσκολλημένη δηλαδή στο ελληνικό κράτος και (γιατί όχι; και οι έλληνες της αυστραλίας το ίδιο δεν είναι;) στο ισραηλιτικό πνεύμα (το οποίο αντιπροσωπεύεται από το ισραηλινό κράτος).
    Δεν περιμένω, λοιπόν, από αυτήν, την στάση διάφορων εβραίων διανοούμενων (από την αμερική ώς το ισραήλ) που βγήκαν ανοιχτά και κατάγγειλαν τις σφαγές του ισραηλινού στρατού.
    Για τον Μπένι, τώρα, άλλουνου παπά Ευαγγέλιο (ή ραββίνου Τοράχ): αυτός πάει όπου έχει ψήφους!
    Ο Βενιζέλος ο Α΄ ναι, πώς! Είχε «φροντίσει» τους εβραίους, ιδιαίτερα μετά την πυρκαγιά του 1917, οπότε ήταν και πρωθυπουργάρα!

  6. τι να σου πω βρε σκύλε μου, πόσο πολύ χριστιανός πρέπει νάσαι, γιά να τα σκεφτείς όλα αυτά;
    Εγώ δεν το μπορώ καθόλου το σπόρ της χριστιανοσύνης.
    Ειδικά άμα βλέπω αυτά τα χαλάσματα και τα παιδιά (όσα ζήσανε )αντί να κλαίνε να κοιτάνε με απελπισία και μίσος μ αυτά τα τεράστια μάτια.
    Αδύνατον σου λέω.
    Γιαυτό και γώ σκέφτηκα και σκέφτομαι ακόμα όταν διάβασα τα γραφόμενα του καπετάνιου.
    Τουλάχιστον, μείνανε και κάποιοι γιά να κάνουνε μέμορυ ντεϊς.
    Απ τους άλλους τους καταραμένους , ετούτοι, δε θ αφήσουνε ούτε σπόρο.
    Επίσης αναρωτιέμαι όλα αυτά τα χρόνια που ακούω γιά ισραηλινούς και καλά διαφωνούντες .
    Πούντοι;
    Χούντα έχουνε.Γιατί δεν κάνουνε αντίσταση;

    δ

  7. Ναι, βρε Δήμητρατ, αλλά επιμένω: οι εβραίοι της Ελλάδας μόνο θύματα έχουνε δώσει. εντελώς άλλο πράμα οι ισραηλινοί πολιτικοί και στρατοκράτες.

  8. Σκύλε
    το 17 ο Βενιζέλος δεν ήταν πρωθυπουργάρα αλλά…επαναστάτης 😀
    Χώρια που τότε η Πόλη ήταν γεμάτοι από Ντολμέδες 😉

    Εγώ πάντως παρά το γεγονός ότι δεν θεωρώ εαυτόν Βενιζελικό ( το αντίθετο θα λεγα ) δεν μπορώ να μην σταθώ στον λόγο που απηύθυνε το 34 προς τους Έλληνες Εβραίους.
    Δώσε λίγο βάση:

    «..Το σφάλ­μα των εις την πα­ρού­σαν πε­ρί­στα­σιν εί­ναι ό­τι θέ­λουν να δεί­χνουν υ­περ­βο­λι­κά ευ­φυείς, και ε­πί­στευ­σαν ό­τι, α­πο­τε­λού­ντες ό­χι α­πλώς θρη­σκευ­τι­κήν αλ­λά και ε­θνι­κήν μειο­νό­τη­τα, η­μπο­ρούν, α­νερ­χό­με­νοι εις 60 μό­νον χι­λιά­δας, να γί­νουν ου­σια­στι­κώς διαι­τη­ταί της τύ­χης ε­νός έ­θνους 7 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων. Και η υ­περ­βο­λή της ευ­φυ­ΐ­ας τους α­πέ­κρυ­ψε τον κίν­δυ­νον, ο ο­ποίος συ­νο­δεύ­ει την α­ξί­ω­σιν ταύ­την. Ο κίν­δυ­νος αυ­τός εί­ναι να γί­νουν μι­ση­τοί εις έ­να με­γά­λο κόμ­μα της χώ­ρας«
    και συνεχείζει παρακάτω:
    «..Πρέ­πει, άλ­λω­στε, να ε­πέλ­θει μί­α σα­φής ε­ξή­γη­σις. Ο Ιου­δα­ϊ­σμός δεν εί­ναι ι­διαι­τέ­ρα μό­νον θρη­σκεί­α αλ­λά και ι­διαι­τέ­ρα ε­θνό­της. Πολ­λοί εκ των Ιου­δαί­ων των ε­γκα­τε­στη­μέ­νων εις δια­φό­ρους ευ­ρω­πα­ϊ­κάς χώ­ρας έ­χουν α­φο­μοιω­θεί ε­θνι­κώς με τους λα­ούς εν μέ­σω των ο­ποί­ων εί­ναι ε­γκα­τε­στη­μέ­νοι. Και δια τού­το ό­ταν η σιω­νι­στι­κή κί­νη­σις ήρ­χι­σε να ε­πι­τεί­νε­ται, ε­τά­χθη­σαν α­ντι­μέ­τω­ποι προς αυ­τήν. Αλ­λά το μέ­γα πλή­θος των Ισ­ρα­η­λι­τών ε­τά­χθη με τον σιω­νι­σμόν..»

    Αντιλαμβάνεσαι την σπόντα φαντάζομαι η οποία δεν στερούνταν βάσης
    Και συνεχίζει:

    «..Αλ­λά ας εί­ναι λο­γι­κοί οι συ­μπο­λί­ται μας Ισ­ρα­η­λί­ται της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Ε­φό­σον α­πο­τε­λούν μειο­νό­τη­τα, ό­χι α­πλώς θρη­σκευ­τι­κήν αλ­λά και ε­θνι­κήν, ας αρ­κε­στούν εις την α­ντι­προ­σώ­πευ­σιν που τους α­σφα­λί­ζει εις τα νο­μο­θε­τι­κά σώ­μα­τα η α­ριθ­μη­τι­κή των δύ­να­μις. ΑΣ ΜΗ Ε­ΠΙ­ΔΙΩ­ΚΟΥΝ ΝΑ Ε­ΠΗ­ΡΕ­Α­ΖΟΥΝ ΤΑΣ ΤΥ­ΧΑΣ ΤΗΣ ΕΛ­ΛΑ­ΔΟΣ, πε­ρισ­σό­τε­ρον α­πό ό,τι τους δί­δει δι­καί­ω­μα η α­ριθ­μη­τι­κή των δύ­να­μις. Θα ή­το κρί­μα να έλ­θουν βο­η­θοί των ο­λί­γων ε­κεί­νων που ζη­τούν να δη­μιουρ­γή­σουν και εις την Ελ­λά­δα ο­ξύν α­ντι­ση­μι­τι­σμόν. Προ­σφέ­ρουν κα­κί­στην υ­πη­ρε­σί­αν και εις την χώ­ραν, της ο­ποί­ας εί­ναι πο­λί­ται, και εις ε­αυ­τούς, αλ­λά και κιν­δυ­νεύ­ουν να δη­λη­τη­ριά­σουν τας σχέ­σεις των Ισ­ρα­η­λι­τών της άλ­λης Ελ­λά­δος με τα λοι­πά στοι­χεί­α του πλη­θυ­σμού, ε­νώ αι σχέ­σεις αύ­ται ή­σαν αρ­μο­νι­κώ­τα­ται ε­πί μί­αν ό­λην ε­κα­το­ντα­ε­τί­αν, και ε­νώ τους Ισ­ρα­η­λί­τας τού­τους της άλ­λης Ελ­λά­δος ε­θε­ω­ρού­μεν με το βλέμ­μα που βλέ­πο­μεν τους κα­θο­λι­κούς των νή­σων, ως εξ ί­σου γνη­σί­ους Έλ­λη­νας με η­μάς τους ορ­θο­δό­ξους, δια­φέ­ρο­ντας δε μό­νον κα­τά το δόγ­μα και το θρή­σκευ­μα, ως προς τα ο­ποί­α κα­νείς δεν ε­πι­τρέ­πε­ται να ε­ρευ­νά την συ­νεί­δη­σιν του άλ­λου…»

    Ε. ας του το παραδεχτούμε μωρέ Σκύλε
    Είχε οξύτατη πολιτική όραση ο αναθεματισμένος δεν μπορείς να πεις !

  9. Πως είχε, είχε!
    Πώς το γράφει κάπου ο Καζαντζάκης για τον Βενιζέλο; Πως βρήκε, λέει, την Ελλάδα αδύναμη και γοητευτική σαν νέα χήρα, της έφτιαξε ένα τσάι, την εκολάκευσε και την έριξε στο κρεβάτι… Κάπως έτσι!

  10. α καπετάνιο, όλα κιόλα, ο σκύλος εδώ έχει δίκιο.
    Και πολύ ευγενικά που το λέει.
    Εσύ μπορεί να παγαίνεις στο χωριό του παππού σου (άμα θες), κάθε καλοκαίρι, εγώ όμως δεν έχω χωριό παπού.
    Και τότε είναι που του ρίχνω τις κατάρες,αναθεματισμένου και οξυτάτου οράσεως.

  11. Δημητρούλαμ
    δεν με παρακολουθείς!
    έγραψα προηγουμένως ότι δεν θεωρώ εαυτόν Βενιζελικό το αντίθετο θα λεγα 😉
    Αναθεματισμένο τον είπα γιατί και ο Σκύλος έχει δίκιο για την χήρα ( και αφού την έριξε στο κρεβάτι, τι την έκανε ρε Σκύλε?) αλλά και εσύ για το χωριό του παππού σου ( εάν κατάλαβα καλά τι εννοείς)
    Από εκεί κι ύστερα δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι οι επισημάνσεις του ( αυτές που μπλάβιασα) σε σχέση με τους Έλληνες Εβραίους ήταν καίριες και κατά κάποιον τρόπο προφητικές.
    Ο αντισημιτισμός στην χώρα μας, 70 χρόνια μετά από εκείνες τις προβλέψεις, είναι ιδιαίτερα έντονος 😉
    ………………………………………………………………………………..
    Περι μνήμης ο λόγος
    ..Είναι γνωστό ότι με απόφαση των Ναζιστικών Αρχών Κατοχής κάθε Εβραίος ξένης υπηκοότητας που ζούσε στην Ελλάδα, θα έπρεπε εντός συγκεκριμένης προθεσμίας να μετακινηθεί προς τη χώρα της οποίας ήταν υπήκοος. Για τους Ελληνες όμως Εβραίους το μέτρο προέβλεπε τη μαζική μεταφορά τους στην Πολωνία. Ο μεγάλος λογοτέχνης μας Ηλίας Βενέζης διασώζει τον μεταξύ τους διάλογο:

    Αρχιεπίσκοπος: Διατί οι Εβραίοι της Ελλάδος ισπανοί υπήκοοι θα πάνε στην Ισπανία, οι εβραίοι ιταλοί υπήκοοι θα πάνε στην Ιταλία και δεν μένουν στην Ελλάδα οι Εβραίοι Ελληνες, αλλά πρέπει να μεταφερθούν στην Πολωνία;

    Αλτενμπουργγκ: Πηγαίνουν για να εργασθούν…
    Αρχιεπίσκοπος: Εάν στέλνονται για να εργασθούν γιατί πηγαίνουν και γυναίκες και παιδιά και γέροντες;

    Αλτενμπουργκ: Γιατί είναι σκληρό να χωριστούν οι οικογένειες…Αν είναι μαζί θα ζήσουν καλύτερα…”
    Ηλία Βενέζη, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, οι χρόνοι της δουλείας, Αθήνα 1981, σελ. 260 κ.ε

    Ο Αρχιεπίσκοπος του διαλόγου ήταν ο Δαμασκηνός τον οποίον τίμησαν πριν 2 χρόνια οι εναπομείναντες (~ 5000) Έλληνες Εβραίοι για την γενναία στάση του

  12. μ καλά τότε.
    δ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: