ενδοσκεληδόν

από kapetanios

[Ταντάλου και Σαπφούς γωνία]
Ντίνος Χριστιανόπουλος, 1995

Ταντάλου και Σαπφούς γωνία
πέντε τσογλάνια ( τα δύο με μηχανάκι)
ξεμοναχιάζουν αδερφές
και τις χτυπούν αλύπητα

Η τσατσά του μπορτέλου
τους έταξε για κάθε ξυλοκόπημα
ένα γαμήσι τζάμπα

Απο το ανθολόγιο ενδοσκεληδόν του Σπύρου Λαζαρίδη

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για το ανθολόγιο του Σπύρου θα βάλω και 3 ακόμη χαρακτηριστικά ποιήματα:

[Ξένε, αν με βλέπεις]

Γιώργος Χρονιάς, 1981

» Ξένε , αν με βλέπεις

σ αυτά τα λούνα παρκ, σ αυτούς τους γύρους του

θανάτου

δίπλα στα τζουκ μποξ μονάχη μου για κάποιους να

ψάχνω

σκέψου

έχω ταξιδέψει πολύ σ άγνωστα μέρη

σε χωριά καμένα πλάγιασα

πάνω σε μηχανές με τον Σπύρο, τον Πέτρο, τον

Λουκά

χάθηκα «

Άποψη

Σπύρος Λαζαρίδης 1988

«Δεν τραγουδάνε πια τις νύχτες οι θλιμμένοι.

Ανοίγουν τα παράθυρα και κοιτάνε ανέκφραστοι

την άδεια λεωφόρο.

Κι όταν φανεί απο μακριά ο δυνατός προβολέας,

αφήνονται στο μουγκρητό της μηχανής και

καρφώνουν το βλέμμα τους στη μέση του μοτοσυκλετιστή

εκει που τυλίγονται αμήχανα τα χέρια του συνεπιβάτη»

Ο μοτοσυκλετιστής

(δύο περιστατικά και μια φυγή)

Γιάννης Πατίλης 1970

Γ΄

Είναι η νυχτιά μια πρόφαση

και μια κουρτίνα σκοτεινή

που πίσω μαστορεύουνε το αύριο

( αν δεις αστροφεγγιά έχε ελπίδα)

Είναι η νυχτιά μια απόφαση

για το μικρό δραπέτη της ημέρας.

Γιατί ξάφνου βρίσκεις

πως ότι είπες κι ότι άκουσες

ήταν μια πλάκα γραμμοφώνου

που τελείωσε

πως οι άνθρωποι κι οι δρόμοι

γύρω σου

γίναν μια σήραγγα σκοτεινή

που πρέπει σκυφτά και βιαστικά

να περάσεις.

Και τότε φεύγεις

απ ένα σκοτεινό κι έρημο δρόμο τρέχοντας,

με όλα τα φανάρια ανοιχτά και τις

ταχύτητες

σήμα και μόνη απόκριση

στη νύχτα

Advertisements

19 Σχόλια to “ενδοσκεληδόν”

  1. Ξεκινάμε την εργολαβία;

  2. Άραβα
    μην με μιλάς για εργολαβίες 😉
    Επέλεξα το συγκεκριμένο ποίημα του Χριστιανόπουλου για δύο κυρίως λόγους.
    Από την μια για να δείξω την γενικότερη άποψη του για την μοτοσικλέτα και τους αναβάτες της , άποψη που την έκανε σαφέστατη και με όλους τους τόνους, στην παρουσίαση που παρευρισκόταν (σαν ένας εκ των δύο παρουσιαστών ) του νέου αυτού ανθολογίου του Σπύρου, και από την άλλη για να…… «ποιήσω» δικούς μου δαίμονες

  3. Βλέπω άρχισες να ανατιγράφεις. Ορισμένα κομμάτια πραγματικά με εντυπωσίασαν.

  4. τον παρακολουθώ τον Χριστιανόπουλο από όταν ξεκίνησε, ή τουλάχιστον από τότε που ξεκίνησα εγώ.
    Στην αρχή ως αιρετικός, ήτανε και η χούντα βλέπεις , είχε ένα ενδιαφέρον.
    Αλλά τα τελευταία χρόνια ρε παιδάκι μου, πολύ κακίστρω έχει γίνει.
    Δε χρωστάει καλό λόγο σε κανένα.
    Δε χρειάζεται μηχανές αυτός, γιατί καβαλικεύει σε καλάμι.
    δ

  5. δείμο
    Το ξεφύλλισα λίγο αλλά ακόμη δεν μπορώ να διαμορφώσω άποψη για το σύνολο του έργου του Σπύρου.
    Σε κάθε περίπτωση πάντως σου δημιουργεί την διάθεση να συνεχίσεις να διαβάζεις.
    Και αυτό δείχνει αν μη τι άλλο την προσεκτική δουλειά στην δομή του.
    Απ την άλλη, σαν πρώην μηχανόβιος, έχω και το σαράκι μέσα μου

    Μανδαμ D
    Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ, την ώρα της παρουσίασης , «σοκαρίστηκα» με την τοποθέτηση και την γενικότερη κριτική του Χριστιανόπουλου στο θέμα αλλά και στον τίτλο του ανθολογίου.
    Δεν μπορώ όμως να μην συμφωνήσω μαζί του στο γεγονός ότι αυτή , η μοτοσικλέτα μιας και αυτή αναδεικνύεται ως «ήρωας» του βιβλίου, έχει σακατέψει ζωές και ζωές
    Μια απάντηση στην ηρωοποίηση του μέσου επιχείρησε να δώσει δαιμονοποιώντας το.
    Και οι δύο στάσεις-τάσεις όμως δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο ότι η μοτοσικλέτα ( για να χρησιμοποιήσω και εγώ τον αγαπημένο όρο του συγγραφέα) αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό σημείο αναφοράς για όλους, φίλους και εχθρούς της.
    Και ακριβώς αυτό είναι που αναδεικνύει την αξία του ανθολογίου

  6. Σ’ ευχαριστώ πολύ καπετάνιε για την παρουσίαση του βιβλίου. Αυτός ο τρόπος είναι, ίσως, και ο πιο ενδεδειγμένος. Στο «ενδοσκεληδόν» το λόγο έχουν τα κείμενα κι όχι η άποψη του ανθολόγου.

    Το βιβλίο ολόκληρο είναι η έρευνα που προηγήθηκε, η επιλογή των έργων και η δομή της ανθολογίας.
    Το αν περισσεύουν κείμενα της μιας ή της άλλης «στάσης» απέναντι στη μοτοσυκλέτα σε μα ανθολογία, έχει να κάνει όχι με τη «στάση» αυτή καθεαυτή αλλά: 1. Με τη λογοτεχνική ποιότητα του κειμένου που γράφτηκε και δημοιεύτηκε και 2. Ναγράφτηκε και να δημοσιεύτηκε (δεν μπορείς να ανθολογήσεις κάτι που δεν υπάρχει).

  7. Σπύρο
    Διαβάζοντας την εισαγωγή στο ανθολόγιο σου θα συμφωνήσω στο γεγονός ότι η «μηχανή» έχει συνδέσει την παρουσία της με την νεότητα , τον έρωτα και τον θάνατο. Τρεις στιγμές δηλαδή της ζωής, που ακόμη και ως σκέψεις προκαλούν μύρια συναισθήματα. Κάποια από αυτά γίναν γραφή και αν μη τι άλλο το ανθολόγιο κι απ αυτόν και μόνο τον λόγο έχει αιτία ύπαρξης.
    Σε ότι έχει να κάνει με τις δικές μου θύμησες , ζωντανεύουν με κάποια από τα λογοτεχνικά κείμενα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο που κρατώ με έναν τρόπο περιθωριακό και ως εκ τούτο ακραίο, ίσως και βίαιο.
    Και θορυβώδη
    Σαν τον «Παταγώδη Έλλην» του Μυριβήλη ένα πράμα, ο οποίος πρώτος χρησιμοποίησε την λέξη «ενδοσκεληδόν» που τόσο σκανδάλισε τον φίλο σου Χριστιανόπουλο.
    Ίσως γιατί η λέξη έχει έντονο το ‘άσεμνο και άρα σεξουαλικό και άρα αντικοινωνικό και αντιδήθεν, στοιχείο που προκαλεί φόβο στους απανταχού γνήσιους ή κατ επίφαση, κατά πως το κοινά αποδεκτό προστάζει, «καθώς πρέπει» .
    Και ο «μηχανόβιος» την «βρίσκει»( κι άλλος άσεμνος όρος) φίλε μου να βλέπει – αισθάνεται τον φόβο της κοινωνίας απέναντι του.
    Μιας κοινωνίας που αισθάνεται την παρουσία του σαν μια διαρκή απειλή ενάντια στην δομή της , δομή που ως επί το πλείστον βασίζεται σε κοινές μα πάνω από όλα σιωπηρές παραδοχές.
    Θυμάσαι κάπου στο 85-90 μια διαφήμιση που έπαιζε στα κρατικά τότε κανάλια με θέμα τους σαματατζήδες μηχανόβιους και με σλόγκαν « τους ξύπνησες όλους, γιατί?»
    Γιατί συνεχίζουν όλοι και κοιμούνται ,Τσαλίμι.
    Και απ ότι βλέπω θα κοιμούνται για καιρό ακόμη.

    Το λοιπόν, είσαι για καμιά κόντρα στην παραλιακή?
    Σου δίνω αβάντζο ένα φανάρι 😉

  8. δεν ειναι του Σπυρου αλλά μιας καλης φιλης διαδικυτακης
    της Ανδρομεδας
    το 2ο κατα σειρα ποστ απο οσα αφησε φευγοντας
    μια και μιλατε για τον ..δαιμονα μοτοσυκλετα
    αυτο

    οι στρεβοτιμονιες που αναφερα στο μπλογκ του Σπυρου, Καπετανιε μηχανοβιε, αφορουν στον τροπο σου να δινεις λινκς
    για το ..άλλο, οκ! μετα τις απαραιτητες διασαφηνισεις νομιζω αντεχω πια :))

  9. Orelia
    ΚΑΙ το ποίημα ΣΟΥ ως απάντηση στην Πηγή ήταν υπέροχο!
    Δεν σε ρωτώ και ετσιθελικά ( μηχανόβιος είμαι, ότι θέλω κάνω) το βάζω και εδώ :

    » ειν’ η μηχανη μου ελευθερια
    μη μου κανεις θεωρεια!
    ειναι το κρανος φραχτης στον αερα
    κι αναζητω την επαφη του νυχτα-μερα!

    βαρεθηκα τα κοκκινα στη ζωη μου!
    αποτομα κοβουν την αναπνοη μου…
    αναζητω δρομους κι ιστοριες,
    να σπασω του βιου τις αμηχανιες..!

    κανω τ’ ονειρο ταξιδι
    μελι γλυκο φιαχνω το ξυδι!
    κι ενα σου λεω να θυμασαι..
    οταν, στροφες ανεβαζουνε τα γκαζια
    εμπρος μου εχω τα ματια σου τα γαλαζια..

    το προσωπο σου αγκαλιαζω
    ταχυτητα ανεβαζω..
    κι αν,
    ερθει μια μερα τ’ αγριο να συμβει
    μαζι μου θα σ’ εχω στη μηχανη…»

  10. εγραψα εγω τετοιο πραμα;;;;
    μπραβο μου
    πως δεν το θυμμαι απορω
    αλλά δικομου θαναι, θαρρω
    τετοια ατεχνη ομοικαταληξια
    του μυαλου μου η παιδεια

    οκ βρε

    να πω πως η Ανδρομεδα ή pythia στο μπλογκ των χρησμων, ειναι η Πηγη Καφετζοπουλου
    στιχους της εχετε, μαλλον, τραγουδησει συνοδευοντας τον Ν. Παπαζογλου στο μπαγλαμαδακι του/της και τη Μάισα Σεληνη

    Καπετανιε σε ευχαριστω
    λατρευω τις μηχανες
    ισως γιατι εμειναν για μενα ονειρο ανεκπληρωτο
    ισως γιατι αντιπροσωπευουν την αισθηση της ελευθεριας
    καλα θα εκανα παντως να κρατουσα τα οσα κατα καιρους κατεθεσα εδω κι εκει
    αυτο εδω, ψεμα δε λεω και θαπαω να το κοιταξω, δεν το θυμαμαι
    θυμαμαι μονο το γιατι η Πηγη εγραψε αυτο το ποιημα της

    φιλιά
    ελπιζω να μην κρυωσουν ταξιδευοντας προς βορρά

  11. Γαμήσι και πρόστιμο που θέλει η… τσατσά…

  12. Το εξαιρετικό στη συλλογή δεν είναι απλά η ανθολόγηση, αλλά το γεγονός ότι για πρώτη φορά η Νεοελληνική Λογοτεχνία μπάινει στην καθημερινή ζωή και ανθολογεί ένα μηχάνημα, ένα μέσο μεταφοράς που σχετίζεται με τον έρωτα, την αντίδραση και όχι μόνο. Η καθημερινότητα στη λογοτεχνία, αυτή είναι η ουσία του έργου.

  13. Το ενδοσκεληδον του Σ.Λαζαριδη ως ανθολογιο κειμενων και ποιηματων που εχουν ως κυριο αντικειμενο τη μοτοσυκλετα ειναι εξαιρετικο και δεν βρισκω το λογο που θα πρεπε να τονισθει απο μερους του κ.Χριστιανοπουλου η απεχθεια του για το συγκεκριμενο μεσο μεταφορας ακομη κι αν «..εχει σακατεψει ζωες και ζωες..» ή αν χρησιμοποιειται απο «περιθωριακους » κυριως οπως ακουστηκε στην αιθουσα τη βραδια της παρουσιασης του βιβλιου.

    Οπως λεει κι ο Δειμος η καθημερινοτητα στη λογοτεχνια ειναι η ουσια του εργου κι ο τροπος που ανθολογουνται τα ποιηματα και τα κειμενα Θα συμπληρωσω εγω η απλη αναγνωστης.

  14. @δείμο
    @αερικό
    δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω μαζί σας
    ( δείμε περιμένω και την δική σου «δημαγωγία της δημοκρατίας»(?) 😉

    @vloutis
    Γιατί?
    (καλώς ήρθες στην γειτονιά και στο μπλογκοχωριό μας )

    @Ποιήτριά μας
    Δεν σε προσφωνώ τυχαία έτσι 😉
    [αύριο μεθαύριο -εάν δεν με προλάβει η μαμά- θα γράψω και ένα ποίημα της κόρης μου που μου θύμισε ότι έχει πάρει ΚΑΙ από την μάνα της 🙂 ]

    Καλησπέρα παιδιά

  15. οχι, οχι μην επιμενεις
    α! δεν το δεχομαι
    δεν ειναι κ α ν ε ν α ς εγωϊστης εδω μεσα
    κα νε νας
    με ακους;
    να γραψεις βρε
    να γραψεις

  16. αγαπητέ φίλε, σε ξαναβρήκα μετά από αρκετό καιρό…
    δεν πρόλαβα να διαβάσω παρά ελάχιστα από τα νέα ποστ/σχόλια, αλλά κάτι δεν μου πήγε καλά με τα περί μηχανών….
    ίσως δεν κατάλαβα σωστά, αλλά υπάρχει μία πως να το πω, απόρριψη???
    συγχώρεσέ με και πάλι αν κάνω λάθος…
    οι καλύτεροι μου φίλοι και αρκετοί γνωστοί μου διαθέτουν μηχανή/μηχανάκι που χρησιμοποιούν από επιλογή (αφήνοντας στο γκαράζ λοιπά εντυπωσιακότερα οχήματα) και πραγματικά έχω την καλύτερη άποψη για τους μηχανόβιους… αν μη τι άλλο σέβονται τους γύρω τους….

    καλό απόγευμα και καλώς σε ξαναβρήκα

  17. Ποιήτρια μας
    να σαι πάντα καλά 😉
    ( μετα τον Μπούς θα είναι……… όπως πριν απ τον Ομπάμα )

    Μαριώ
    Γιατί μπρε άργησες να μας ξαναβρείς 🙂

    [ καμία απόρριψη της μοτοσικλέτας από μέρους μου.
    Η προσπάθεια απομυθοποίησης του μέσου αφορά τον Χριστιανόπουλο. Ενδεχομένως , εάν λάβει κανείς υπόψη του τα παιδιά που χάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια να είναι και απαραίτητη 😉 ]

  18. H δουλειά φίλε μου είναι πολύ προσεκτική και δυνατή.

    Όσο για το «γιατί» σου, δεν μπορώ να χτυπούν «αδυνάτους».

    Εντός και εκτός ποιήματος. Γενικά…

    Σου εύχομαι με το ξημέρωμα, μια όμορφη μέρα νάχεις…

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  19. vloutis

    Η αντίληψη της «αδυναμίας» μας και η εμπέδωση της, είναι η απαρχή της προσωπικής μας φυλακής
    Όσο για τους «αδύνατους» του ποιήματος
    ΚΑΙ «η τσατσά του μπορτέλου» στους αδυνάτους συγκαταλέγεται 😉

    Καλημέρα
    ( καλή συνέχεια)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: