Πρόταση έξι σημείων απο τον Αλαβάνο

από kapetanios

 

1. Κοινή δράση για τον δημόσιο χαρακτήρα μιας ανανεωμένης Ολυμπιακής

2. Νομοθετική πρωτοβουλία για τον χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους

3. Εξεταστική Επιτροπή για το Βατοπέδιο

4.  Άμεση δράση για τη συνταγματική υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου

5. Κοινή νομοθετική πρωτοβουλία για την απλή αναλογική

6. Κοινή δράση για τη   Σούδα

Καθόλου άσχημα, για αρχή,  εφόσον το ΠΑΣΟΚ επιθυμεί ,όπως λέει, διακαώς την προεκλογική συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μα καθόλου άσχημα θα έλεγα!

Εάν εξαιρέσω το 3 ( μιας και δεν μου αρέσει η εκμετάλλευση της επικαιρότητας σε τέτοιας σοβαρότητας θέματα όπως είναι οι συνεργασίες κομμάτων) οι θέσεις που θα εκφραστούν ( εάν εκφραστούν, που δεν θα εκφραστούν) από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ επί των ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ προτάσεων, θα είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για το εκλογικό σώμα να καταλάβει την διαφορά που χωρίζει τις δυο παρατάξεις.( και βεβαίως τις διαφορές των δυο μεγάλων κομμάτων εξουσίας). Παραινέσεις και ψευδοδιλλήματα του είδους ΠΑΣΟΚ ή ΔΕΞΙΑ που χαρακτήρισαν τις εποχές των πρώτων ΚαραμανλοΠαπανδρεικών χρόνων της μεταπολίτευσης έχω την εντύπωση ότι δεν αγγίζουν την μεγάλη μάζα των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου.

Αυτό τουλάχιστον έδειξαν οι προηγούμενες εκλογές και θεωρώ ότι το ποτάμι δεν γυρνά πίσω.

Ίδωμεν.

Advertisements

7 Σχόλια to “Πρόταση έξι σημείων απο τον Αλαβάνο”

  1. να πα να ρα ταγιερ;
    πα για κυβε;
    ω ρε μα!

    (σχολίαζω σε στυλ ακη πανου)

  2. Ευτυχώς τα σημεία είναι έξι, παραπομπή στο αλησμόνητο «ρήγας φεραίος ο κάθε σέξι νέος…»

    Την ουσία των προτάσεων δεν τη σχολιάζω διότι δύο τινά μπορεί να συμβούν: είτε το πασόκ να «συμφωνήσει», πράγμα που θα σημαίνει ότι είναι πολύ απελπισμένο, είτε το πασόκ να αντιπροτείνει και ο ΣΥΡΙΖΑ να διαφωνήσει, πράγμα που θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην απελπισία.
    Υπάρχει και τρία: να τα βρουνε στο πλαίσιο που διαμορφώνουνε αυτές οι προτάσεις, ενδεχόμενο που δεν θέλω καν να το σκέφτομαι. Μπορεί βραχυπρόθεσμα να είναι καλό αυτό, αλλά μακροπρόθεσμα μια ακόμη «κεντροαριστερά» θα μας κάψει… (υπάρχει και το τέσσερα: να τα βρούνε σε ένα πλαίσιο που θα προτείνει το πασόκ, αλλά αυτό θα είναι κατάντια για τον Συριζα…)

  3. Συμφωνώ με τον (απω)Πάνω μου: ΠΑΣΟΚ; Ποιός ΠΑΣΟΚ;

  4. Μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε.
    Έχω χάσει το λογαριασμό πόσα χρόνια κρατάει αυτή η κολόνια.
    Κουτοπόνηροι και οι δύο. Όταν το Πασοκ είναι στα πάνω του ξεχνάει το Συναπισμό. Όταν ζορίζεται κάνει επίθεση φιλίας και συνεργασίας. Ο Συνασπισμός όσο ανέβαινε έλεγε καμιά συνεργασία. Τώρα που ζορίζεται προτείνει μια απραγματοποίητη συνεργασία για να συγκρατησει ψηφοφόρους λέγοντας «ορίστε εμείς προτείνουμε». Κάθε φορά που έχει δημοτικές συνεργάζονται για να μοιράσουν καρέκλες. Νισάφι.

  5. Ποιήτρια μας
    θα συμφωνήσω μαζί σου ,ένα ταγιεράκι πάντα είναι χρήσιμο, ποτέ δεν ξέρεις 😉
    (αλλά και με τον Άκη Πάνου συμφωνώ,
    όπως ξέρεις )

    Πανωκάτε
    Ότι επικρατεί ένα κομφούζιο στον κόσμο της Αριστεράς γύρω από το ζήτημα των κυβερνήσεων συνεργασίας είναι μια αλήθεια.
    Από την άλλη ακόμη μια αλήθεια είναι ότι μια συνεργασία με αυτό το Πασοκ ( σε επίπεδο ηγεσίας αλλά και πρωτοκλασάτων στελεχών) θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα (σε ιδεολογικοπολιτικό αλλά και σε κυβερνητικό επίπεδο) απ ότι θα λύσει.
    Είμαστε σε αδιέξοδο το λοιπόν?
    Όχι θα έλεγα.
    Η διέξοδος νομίζω ότι βρίσκεται στην δυναμική που μπορεί να αναπτύξει η συσπείρωση ( πραγματική απεικόνιση) των δυνάμεων της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς στις επόμενες και μεθεπόμενες εκλογές.
    Κι αυτό γιατί μόνο οι συμφωνίες ( προγραμματικές ή μετεκλογικές) μεταξύ ισοδύναμων μπορούν να υπάρξουν σε βάθος χρόνου διαμορφώνοντας ριζικά το υπάρχον πολιτικό σκηνικό.
    Τα λιμά μόνο δίκην πολιτικής πατερίτσας μπορούν να υπάρξουν μέσα σε μια πολιτική συνεργασία.
    Και λιμά έχουμε υπάρξει αρκετά χρόνια στην πολιτική σκηνή.
    Όχι πάλι.
    Όχι τουλάχιστον με δική μας ευθύνη.
    ( η κεντροαριστερά είναι η μόνη ελπίδα αλλά ποια κεντροαριστερά είναι το ζήτημα)

    Σκύλε
    είσαι αυριανιστής … 🙂

    Κούκο
    Δικαιολογημένη η αντίδραση σου
    Όντως κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια!
    Αλλά έλα και πε με.
    Με τις πλάτες ποιανού υπήρξε «αυτοδύναμο» το ΠΑΣΟΚ τα χρόνια της παντοδυναμίας του?
    Το ζόρι δημιουργείται από την τάση για εξουσία.
    Πότε η Αριστερά και ο Συν συγκεκριμένα προέβαλε εαυτόν ως κόμμα εξουσίας?
    Η κουτοπονηριά μήπως , λέω μήπως , προέρχεται από τον ίδιο συνεχώς χώρο?
    Και στο φινάλε δικαιούται αυτός ο Συνασπισμένος πολιτικός χώρος έστω και για μια φορά, να μετρήσει τις δυνάμεις του μακριά από εκβιαστικά διλήμματα και επιθέσεις «φιλίας» από κόμματα εξουσίας που το μόνο τους ζόρι ήταν, είναι και θα είναι η διεκδίκηση της για ίδιον( ημετέρων, κουμπάρων κλπ) όφελος ?
    Νισάφι, όντως!

  6. ενα ταγιερ θα ειναι χρησιμο μονο στη περιπτωση που μου δωσεις το υπουργειο ναυτυλιας στην μελουσα συν-κυβερνηση…!!! :Ρ :))

  7. Α ,ποιήτρια μας
    λυπάμαι αλλά δεν γίνεται!!
    Το συγκεκριμένο υπουργείο το έχει καπαρώσει η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, η οποία περιέργως (!!) βγήκε νικήτρια από την μάχη για την διεκδίκηση του με την Άντζελα Γκερέκου ( η οποία είναι σίγουρα
    πιο γυναικάρα ,
    πιο ψηλή,
    χώρια που είναι και νησιωτοπούλα και το κατέχει , λέει, καλύτερα το θέμα…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: