Την ντόπα (ακόμη μια φορά) πολλοί εμίσησαν…

από kapetanios

..τα αποτελέσματα της, κανείς!

Κανείς!
Μα όλη η κοινωνία είναι ανάστατη, απ τα τελευταία γεγονότα στον χώρο του
πρωταθλητισμού (χωρίς εισαγωγικά) , θα μου πει κάποιος και με το δίκιο του.
Ξέρετε κάτι?

Πότε μια κοινωνία αντιδρά υστερικά απέναντι στα γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια της?
Σε δύο περιπτώσεις είναι η φτωχή μου γνώμη
1. όταν νιώθει ότι κινδυνεύει από λεπτό σε λεπτό η ύπαρξη της ( στην περίπτωση αυτή η υστερία συνοδεύετ
αι και από πανικό)
2. όταν στο πρόσωπο του «εγκληματία» προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητα της.
Και στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το δεύτερο.


Διάβασα προσεκτικά αρκετά δημοσιεύματα που αφορούσαν τον έντιμο τρόπο ή μη της κατάκτησης κάποιων μεταλλίων από Έλληνες αθλητές!

Και αισθάνθηκα ηλίθιος!
Γιατί δεν μπορεί , μονολογούσα, πρέπει σίγουρα να με περνάνε για ηλίθιο όλοι τούτοι οι «έντιμοι»
δημοσιογράφοι , παρουσιαστές δελτίων ειδήσεων , γιατροί , ψυχολόγοι , φαρμακοποιοί, χαρτορίχτρες που έχουν παρελάσει ακόμη μια φορά, τον τελευταίο καιρό μπροστά απ τα μάτια μου!
Για κατσείτε καλά ρε !
Και για να χουμε και το καλό ερώτημα, γιατί περικαλώ δεν ήταν ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ έντιμη η νίκη των Ελλήνων πρωταθλητών της άρσης βαρών στην ολυμπιάδα του 2004 ας πούμε?
Επί ίσ
οις όροις δεν αγωνίστηκαν με τους συναθλητές τους???????
Και τι σημαίνει επί ίσοις όροις στον πρωταθλητισμό?
Σημαίνει ότι την ώρα του αγώνα κανείς δεν τελεί υπό φαρμακευτικής ενίσχυσης.
Αυτό λέει ο κανονισμός και ΤΙΠΟΤΕ περισσότερο.
Τουτέστιν δικαίως πήραμε ό
,τι πήραμε και πέραν τούτου ουδέν.
Ναι αλλά , αρχίζει να τσιρίζει η ξανθιά ( χωρίς ίχνος ρυτίδας να φαίνεται, με σώμα περίπου μπιμπελό, και
βυζί πυροβόλο όπλο , όλα παρμένα από την μάνα της, που τόσο της έμοιαζε έλεγαν φίλοι και γνωστοί, όταν ήταν μικρή) δημοσιο.. γράφος, ΠΩΣ έφτασε να σηκώσει τόσα κιλά ?
Μα με τον ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ τρόπο που έφτασαν κι άλλοι.
ΚΑΙ εδώ λοιπόν, δεν υπάρχει καμία απολύτως μπαγαποντιά εκ μέρους κάποιων πρωταθλητών εις βάρος κάποιων άλλων ( εκτός εάν υπάρχει κάποιος σε αυτόν τον πλανήτη που πιστεύει ότι «οι άλλοι» χρησιμοποιούν κάποιον διαφορετικό τρόπο, ε τότε σίγουρα πρόκειται περί ηλιθίου)

Ναααα σας ενημερώσω, πετιέται ο ντεμεκ γνώστης φαρμακοποιός ( με το κλειστό για τον νέο επιστήμονα, επάγγελμα ), ότι υπάρχουν τα ελαφριά και τα ισχυρά φάρμακα, νομίζοντας φυσικά ότι ξεμπρόστιασε τον χρήστη ισχυρών και πολύ επικινδύνων φαρμάκων και τον κατέστησε ένοχο σε σύγκριση με τον χρήστη των «ηπιότερων».
Ας του μιλήσει κάποιος ρε παιδιά για το γκάστρωμα επιτέλους
Ή την γκάστρωσες ή δεν την γκάστρωσες είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί και όχι το πολύ ή το λίγο!

Βέβαια μέσα σε τόσα που διάβασα και άκουσα , δεν θα μπορούσε να λείψει και η άποψη της προστασίας των νεαρών πρωταθλητών ( αυτό πάλι το ενδιαφέρον της κοινωνίας και των νόμιμων και έντιμων εκπροσώπων της , για την δημόσια υγεία είναι πρωτοφανές ) που με την χρήση της «καθαρής» ή της βρώμικης κινδυνεύει σοβαρά η υγεία τους.
Εμένα να με συγχωρήσετε βέβαια, αλλά πιστεύω ότι η υγεία των πρωταθλητών μας κινδυνεύει περισσότερο από την αντίδραση της ίδιας της κοινωνίας σε περίπτωση αποτυχίας τους στους αγώνες που συμμετέχουν παρά από την χρήση «απαγορευμένων ουσιών»!
Ή
μήπως πιστεύει κανένας ότι η κοινωνία θα ανταμείψει τον καθαρό αλλά αποτυχημένο πρωταθλητή της?!
Στον κάλαθο των αχρήστων θα τον πετάξει αυτοστ
ιγμής και ούτε καν θα γυρίσει το κεφάλι της να δει αν ζει ή αν πέθανε !
Η μάζα χρειάζεται το ίνδαλμα της για να ταυτιστεί μαζί του , να κλέψει από την επι
τυχία του, να κρύψει την ανικανότητα και την αποτυχία της πίσω από τις δικές του επιτυχίες θέλει, όχι να βλέπει τον ίδιο της τον -αποτυχημένο- εαυτό !
Την αυταπάρνηση και την θυσία για χάρη της ζητά απ αυτόν που θέλει να την εκπροσωπήσει χωρίς να νοιάζεται ούτε στάλα για το κόστος που έχει αυτή η προσπάθεια .
Και την έχει.
Εάν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε μια ντοπαρισμένη, χοντρόπετση, ψεύτικη και υποκριτ
ική, μοβόρα και απάνθρωπη κοινωνία και σε έναν ντοπαρισμένο με την πιο «καθαρή» σκόνη που κυκλοφορεί στην αγορά , πρωταθλητή θα διαλέξω χίλιες φορές τον δεύτερο.

Αυτός τουλάχιστον ντοπάρεται για να αντέξει τον πόνο και την ένταση στην προσπάθεια που κάνει για να φανεί αντάξιος της.

Ξαναβάζω ένα παλιό μου ποστ μιας ΚΑΙ σε αυτήν την περίπτωση , με τα τελευταία κρούσματα ντοπιν στους αγώνες του Πεκίνου , δεν έχω να πω τίποτε παραπάνω απ αυτά που έγραψα και τότε.

Μονάχα ένα ΟΥΣΤ στην ΔΟΕ που διαρρηγνύει τα ιμάτια της για το κύκλωμα που δρα στην Ελλάδα, την ώρα που καμαρώνει και βραβεύει αθλητές που παίρνουν 7χρυσά μετάλλια κάνοντας ταυτόχρονα 6 παγκόσμια ρεκόρ στην κολύμβηση και τον «άνθρωπο» που τερμάτισε πανηγυρίζοντας με κατεβασμένα χέρια τα 100 μέτρα, κάνοντας το «απίστευτο» 9.69 !!

Advertisements

37 Σχόλια to “Την ντόπα (ακόμη μια φορά) πολλοί εμίσησαν…”

  1. 😆

    Θα προτιμήσω την πλήρη απουσία της ντόπας και από την κοινωνία αλλά και τον αθλητή 🙂

    Το καλύτερο ίνδαλμα άλλωστε είναι ο σωστός συναγωνισμός, όχι η νίκη – αυτός είναι που δινει τα καλύτερα και συνολικότερα αποτελέσματα σε όλους τους τομείς 🙂

  2. Το πρόβλημα έγκειται στην ίδια την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού και την επαγγελματικοποίησή του. Όταν παίζονται τέτοια ποσά πάνω στις επιτυχίες και τις επιδόσεις του αθλητή τότε είναι λογικό ο κάθε αθλητής να θέλει να πάρει ουσίες. Μάλιστα, όταν οι αθλητές συχνά δεν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι άλλο ως επάγγελμα -αφού τόσα χρόνια τα έφαγαν μόνο αθλούμενοι- τότε αναγκαστικά σπρώχνονται εκεί. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος -εκτός αν κάποιος δεν θέλει να γίνει επαγγελματίας αθλητής, οπότε και ουσιαστικά δεν πρόκειται να φτάσει σε υψηλότατο επίπεδο.

  3. εγώ ξέρω δυο άτομα που κάνανε στοίβο σε μικρή ηλικία και σταματήσανε για αυτόν ακριβώς το λόγο. και αν δίνουνε διάφορα σε παιδιά 17 και 18 χρονών και σε αγωνιστικό επιπεδο μέχρι πανελληνίου πρωταθλήματος, μπορεί ο καθένας να φανταστεί τι γίνεται σε αγώνες τέτοιας εμβέλειας.
    το θέμα ντόπινγκ πάντως για μένα έχει να κάνει μόνο με τα πολιτικοκοινωνικοοικονομικά παιχνίδια και τα συμφέροντα που παίζονται στα παρασκήνια. όσοι συμμετέχουν σε τέτοιας εμβέλειας αγώνες, έχουν όλοι πάρει το κατιτίς τους, αλλιώς δε γίνεται. οπότε το θέμα είναι ποιους θα φάει η μαρμάγκα και ποιοι θα τη γλιτώσουν λόγω συμφερόντων. και φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλουν ντοπέ τον μπολτ ή τον φελπς εκτός αν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι το θεωρήσουν προς το συμφέρον τους.

    πάντως είναι πολύ κρίμα, γιατί αν το δούμε το πράγμα μόνο από την πλευρά των αγωνισματων, είναι όντως μια γιορτή. το είχα δει αυτό όταν είχα πάει μια μέρα σε αγώνες στοίβου, στους ολυμπιακούς στην αθήνα. τότε είχα περάσει πολύ ωραία. μόλις όμως σκεφτείς τι παίζεται από πίσω, γάμα τα…

  4. Άραβα
    όπου συναγωνισμός και νίκη
    και κάποιος κάποτε με είχε πει ότι αυτός που νικά είναι αυτός που το θέλει περισσότερο..

    δείμο
    Θα συμφωνήσω
    ο επαγγελματισμός και δη η διεθνή καριέρα προϋποθέτει υψηλότατο επίπεδο.
    Ο εργοδότης ή ο πελάτης, που στην προκειμένη περίπτωση είμαστε εμείς , δεν ενδιαφέρεται για τον κόπο τα βάσανα και τις θυσίες παρά τον ενδιαφέρει το προϊόν που αγοράζει.

    απο τέτοιε
    βεβαίως είναι μια γιορτή.
    Για όλους εμάς τους θεατές.
    Αλλά πες μου
    Μετά από κάποια όμορφη παράσταση στο θέατρο τρέχεις στα καμαρίνια για να δεις τι παίζεται στα παρασκήνια?
    Ή δεν ξέρεις ότι ΠΑΝΤΑ υπάρχουν παρασκήνια, πίσω από τα οποία κρύβεται συνήθως ένα δράμα…
    Το πρόβλημα στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ταύτιση .
    Ταύτιση μέσα από την οποία ο θεατής θέλει να απολαύσει την νίκη.
    Μια νίκη που ο ίδιος δεν θα μπορέσει ποτέ να κατακτήσει.
    Μα το όνειρο χαλάει με την αμφισβήτηση του πρωταγωνιστή
    Και αυτό μας εκνευρίζει αφάνταστα.
    Και τότε είμαστε ικανοί να οδηγήσουμε τον «ήρωα» μας στο θάλαμο των αερίων.
    Για να μην μας στοιχειώνει εσαεί η αποτυχία του.
    Έτσι κι αλλιώς ήρωες στην θέση των ηρώων πάντα θα υπάρχουν
    Κι αν δεν υπάρχουν δεν τρέχει τίποτα.
    Τους κατασκευάζουμε
    Ο πρωταθλητής είναι θύμα
    Ο θύτης είμαστε εμείς.

    ( καλά οι «αθάνατοι» , είναι ΚΑΙ θύτες ΚΑΙ μαλάκες..)

  5. Και μιας και μιλάμε για τους «αθάνατους» και την έγνοια τους για «καθαρό» αθλητισμό και ιδεώδη οι οποίοι τολμούν και μας κάνουν υποδείξεις( με πρώτο πρώτο αυτόν τον Ρογκ της σπέκουλας : αεφχαριστούμεν Ελιάδα αεφχαριστούμε Αθήνα του 2004 !!) για σκάνδαλα και κυκλώματα
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=34302696

  6. Καπετάνιε σωστά, ελπίζω να μη σου διέφυγε όμως πως στο συναγωνισμό νικάνε όλοι, όχι ένας 🙂

  7. Δε νομίζω, καπετάνιε, ότι είμαστε ο εργοδότης του αθλητισμού. Εργοδότες είναι οι εμταιρείες που διαφημίζονται. Εμείς μάλλον είμαστε το αγοραστικό κοινό και ο αθλητής το εμπόρευμα που αγοράζουμε. Και σε τούτη την κατανάλωση της υπεραξίας του αθλητή μη νομίζεις ότι χωράει καταναλωτική παιδεία και δράση.

  8. αλλά ένας πληρώνεται..
    Ο αθλητισμός είναι επάγγελμα και μάλιστα σκληρό και άδικο.
    Αμείβονται ΜΟΝΟ αυτοί που φέρνουν μετάλλια και διακρίσεις
    Αυτό συμβαίνει ΚΑΙ σε επίπεδο ΣΕΓΑΣ δηλαδή κρατικών επιδοτήσεων αλλά ΚΑΙ σε επίπεδο αποζημιώσεων σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.
    «Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων»
    Μάλλον πρέπει να γυρίσουμε πολλές εκατονταετίες τον χρόνο πίσω για να πλησιάσουμε το ιδεατό, Άραβα
    Μα δυστυχώς ο άτιμος ο χρόνος ( όπως και το ποτάμι) δεν γυρνάνε πίσω.
    Καλημέρα καμηλιέρη

  9. καλημέρα φίλε δείμο
    Είμαστε ΚΑΙ εργοδότες ΚΑΙ πελάτες ταυτόχρονα όπως έγραψα και παραπάνω.
    Τα έσοδα των πρωταθλητών προέρχονται μέρος τους από το κράτος δηλαδή εμάς και μέρος από τις συμμετοχές τους σε διεθνή μιτιγκ
    Και όπως ήδη γνωρίζεις ο Έλληνας είναι από τους πιο δύστροπους και ανικανοποίητους πελάτες και από τους πιο κομπλεξικούς εργοδότες.

  10. θα τον γυρίσουμε σίγουρα όταν θα ξανανακαλυψουμε τον τροχό. Ή απλά θ’ αλλάξουμε συνήθιες χωρίς να γυρίσουμε καν το χρόνο πίσω.
    Εύκολο, θέμα απόφασης 🙂
    Μέρεεεςς

  11. Πάντως να θυμάσαι ότι στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων ετών ο αθλητισμός ήταν επαγγελματικός.

  12. Τα δώρα από την πόλιν (εισόβια διατροφή και τιμητιές θέσεις, τεράστια ποσά ως έπαθλο από το ταμείο ή τον τύραννο) και οι πολλοί αγώνες στους οποίους λάμβαναν μέρος οι αθλητές καταρρίπτουν το μύθο του κότινου. Οι αγώνες ήταν ένα σημαντικό μέσο βιοπορισμού για όποιον μπορούσε.

    Και μάλιστα αναλογικά μπορούμε να μιλάμε για χρήση ουσιών. Φυτικές ουσίες χρησιμοποιούνταν συχνά για ενίσχυση των αθλητών σε προπονήσεις και αγώνες. Μάλιστα είχαν προχωρήσει τόσο πολύ, ώστε γνώριζαν τη σημασία της κρεατοφαγίας για ενίσχυση των μυών και πόσα ακόμα γύρω από τη διατροφή του επαγγελματία αθλητή.

  13. είναι που ανοίγουνε τα σχολεία και μαζεύτηκες
    δ

  14. ποιος ανοιγει τα σχολεια και δεν με ειδοποιησε;;;;; δ!;;;

    βρε
    καλα σου κολλαει ο Darthiir
    μαζι του ειμαι

    καλημερα, γκρινιαρη!

  15. Άραβα
    δεν φτάνει που θες να ξαναανακαλύψεις τον τροχό
    έχεις και υποστηριχτές !

    δείμο
    θα ήταν διαφωτιστική μια μισθολογική κατάσταση των πρωταθλητών μας .
    Θα ψάξω λίγο μπας και θα το βάλω εδώ.
    πάντως αποτελούσε ανέκδοτο η πολιτική των «οδοιπορικών» πριν από κάποια χρόνια..
    Και βέβαια στην δημιουργία των πρωταθλητών συνδράμει και η αρωγή της Πολιτείας. Να μην πω ότι σε αυτήν οφείλετε κυρίως, στην Ελλάδα.
    Μια πολιτεία που ,αν δεν με γελά η μνήμη μου ,επί ΠΑΣΟΚ έβαλε τις βάσεις στο αθλητικό στερέωμα του οποίου τα κακώς κείμενα βιώνουμε σήμερα.

    Μανδαμ D
    Αφήστε το Ιόνιο ( το βλέπετε εξάλλου κάθε μέρα) και ανεβείτε προς το Αιγαίο μεριά.
    ( στο οποίο πολύ ευχαρίστως να ξαναβρεθούμε 😉
    Γυρίσαμε και μας πάει στραβά από τότε….

    Γεια σου βρε κοπελιά 🙂
    Εμ βέβαια
    Εκπαιδευτικοί δεν είστε και του λόγου σας?
    Αυτό έλειπε και να διαφωνούσατε…
    ( συνεχίζεις τις, ευχάριστες κατά δήλωση σου, διακοπές? 🙂
    Κατά δω πότε με το καλό?

  16. http://www.fa3.gr/nomothesia_2/nomoth_athl/index.htm

    Βρήκα κάποιους αθλητικούς νόμους για τις παροχές των αθλητών που παρά την «φτωχότητα» που τις διακρίνει έρχεται να επιβεβαιώσει την άδικη αντιμετώπιση της Ελληνικής πολιτείας απέναντι στο σύνολο των επαγγελματιών αθλητών.
    Και αυτό γιατί οι παροχές αφορούν κυρίως να μην πω αποκλειστικά πρωταθλητές μεγάλων επιδόσεων και παγκόσμιων διακρίσεων.
    Οι υπόλοιποι?
    ( μάλλον καλούνται ΚΑΙ αυτοί με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο να κάνουν-πάρουν το «κάτι παραπάνω». Πάντως οφείλουμε να πούμε εδώ ότι το ντοπινγκ δεν μειώνει στο ελάχιστο την εξαντλητική προσπάθεια των αθλητών στις προπονήσεις. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο )

  17. δεν ειναι θεμα συντεχνιας επαγγελματικης, Καπετανιε, αλλά συμφωνιας ιδεολογικης
    ο ..Αραβας, παιρνει μια θεση σκληρη μεν απο την αποψη της δυσκολιας στην εφαρμογη της την καθημερινη, αλλά την πιο σωστη πιστευω
    γι αυτο ειμαι μαζι του
    τωρα θα μου πεις, δες κυρα μου γυρω σου
    ντοπες να δουν τα ματια σου
    βαζοντας στο τσουβαλι ολα οσα μας παραμυθιαζουν ευχαριστωντας μας…

    οσο για το αλλο
    δεν θα εγραφα αν δεν γυριζα..
    προσπαθω να αποτοξινωνομαι στις διακοπες, χωρις αυτο να σημαινει πως δε νοιαζομαι για οσους επικοινωνω ή σκετα διαβαζω..

    επανω;
    μαλλον με τα χελιδονια
    μαλλον 🙂

  18. αντιθετα με τα χελιδονια… :))

  19. Επαγγελματίας αθλητής, ω τί οξύμωρη έκφραση

  20. Αααα ποιήτρια μας
    Εάν πρόκειται περί ιδεολογίας και εγώ μέσα είμαι 🙂
    Η διαφωνία μου με τον Άραβα και την άποψη που εκφράζει δεν απορρέει από κάποια ιδεολογική διαφορά αλλά στην άποψη που λέει ότι μπορούν αυτές ( οι ιδεολογικές απόψεις) να εφαρμοστούν!
    Και αυτό όχι γιατί δεν είναι επιστημονικά ορθές αλλά γιατί δεν εμπεριέχουν κάποια στοιχεία ελαστικότητας και παρέκκλισης από τον δογματισμό (που ΠΑΝΤΑ παράγει η προσήλωση σε συγκεκριμένες και πάγιες ιδεολογικές απόψεις) , η οποία είναι απαραίτητη όταν μιλάμε για την πολιτική.
    ΠΧ
    Οι απόψεις που εκφράζει ( ‘σπέρα Άραβα ) για τον αθλητισμό ταιριάζουν γάντι όταν μιλάμε για τον μαζικό ερασιτεχνικό αθλητισμό αλλά προκαλούν τα μάλα 🙂 όταν η συζήτηση αφορά τον πρωταθλητισμό και ότι αυτό συνεπάγεται.
    Δηλαδή την επαγγελματική , ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική αποκατάσταση του αγωνιζόμενου.

    ( εγώ δεν νοιάζομαι για κανέναν γιατί είμαι κακός ..
    Η έγνοια προκαλεί συχνούς πονοκεφάλους και αυξάνει το άγχος το οποίο με την σειρά του επιβαρύνει το κυκλοφοριακό σύστημα το οποίο με την σειρά του στέλνει κάθε νοιαζόμενο τανάσκελα πριν την ώρα του λέμεεεε 🙂
    Βέβαια απ την άλλη ,αυτό δεν είναι και το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί ..

  21. Φυσικά όλα αυτά που λές τα λές υπό το δόγμα της αποδοχής του κόσμου όπως τον καταντήσαμε 🙂

  22. ουχί του δόγματος της πλήρους ( αλλιώς τι σκατά δόγμα θα ήταν) αποδοχής, αλλά υπό του «δόγματος» του :σιγά σιγά γίνεται η αγουρίδα μέλι 🙂
    και εν πάση περιπτώσει δεν θέλουμε να γίνει και όλο μέλι ο κόσμος μας γιατί θα χάσουμε την γεύση του.
    Η οποία γεύση για να υπάρξει θέλει και την ξινίλα της 😉
    Τα αποτελέσματα οποιουδήποτε δόγματος είναι ίδια.
    Μακριά από εμένα κάθε είδους δογματισμοί.

  23. Ξέρεις πόσο δογματική και αδύναμη φαντάζει η θεωρία σου σα μάτια μου;

  24. (To ίδιο με τον οποιοδήποτε «δογματισμό» ιδεολογίας – μόνο που αυτός είναι πιό συνεπής και εμπεριστατωμένος)

  25. Το ντοπάρισμα των αθλητών αυτόν ακριβώς τον «πιο συνεπή και εμπεριστατωμένο δογματικό ιδεολογισμό εξυπηρετούσε και συνεχίζει και εξυπηρετεί»
    Μάλλον δεν διάβασες το ποστ ( παρά την δεύτερη δημοσίευση του) με προσοχή.
    Θα ήθελα πάντως να γράψεις τι απ αυτά που έγραψα σου φαντάζουν δογματικά και αδύναμα.
    Και κάποιο διαταύτα θα βοηθούσε τον αυριανό αναγνώστη

  26. «αν ηταν η μερα ισια, πως θα την παιρναμε κατοπι;»

    ρε συ! φιλοσοφεις ομορφα τις πρωτες πρωινές ωρες!
    με εκπλησσεις!

    ασε με να ειμαι μαζι του
    νοιωθω πιο νεα
    κι ας ειναι, αυτο, μια ουτοπια
    (πως ειμαι νεα)

    ολη η ξινιλα που εξαιρετικα περιεγραψες, ειναι ντρεσινγκ επιβαλομενο για να δικαιολογησει τα ατοπηματα οσων ηδη συμμετειχαν και ενισχυσαν το συστημα (μιλωντας γενικα και μη αναφερομενη σε σενα)
    των ηδη μεγαλων ανεξαρτητα ηλικιας
    ξερεις
    οσο γερνα ο ανθρωπος, βαζει νερο στο κρασι του
    κι ισως ετσι να πρεπει να κανει
    αλλά… θελει κι ενα ζορι ρε γμτ για να κυλησει η πετρα
    ειδικα αν εχει γινει κοτρωνα χορταριασμενη

    τα περι εγνοιας… δικιο απολυτο
    το υπογραφω
    κι ο γιατρος μου το ιδιο
    :))

    φιλιά

  27. Δογματική είναι η προσκόληση σε επίκτητους δημιουργηθέντες μηχανισμούς οι οποίοι ανά πάσα στιγμή μπορούν να ανατραπούν αλλά εντελώς δογματικά διατηρούνται. Αδύναμη είναι η προσκόληση σε χαμηλού ιδεολογικού περιεχομένου έννοιες.

    Στο ντοπάρισμα δεν υπάρχει ίχνος ιδεαλισμού, μόνο δόλια λύσσα για νίκη. Ποταπά συναισθήματα ανάξια όντων που θέλουν ονομάζουν εαυτούς ανθρώπους.

  28. Ποιήτρια μας
    Η νεότητα έχει και τα καλά της …
    ώρες ώρες 😉
    Πάντως δώσε λίγο βάση σε αυτό που θα γράψω στον Άραβα.

    Καμηλιέρη
    Στην θέση σου ίσως αναρωτιόμουν λίγο παραπάνω εάν αυτά που έλεγα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια επανάληψη αυτών που λένε οι περισσότεροι ( κι αν έμοιαζε ο λόγος μου με μεσημεριανή ηθικοπλαστική εκπομπή του Σταρ τότε θα ψαχνόμουν ακόμη περισσότερο)
    Μα ακόμη και στην περίπτωση που δεν ήξερα τι σημαίνει Δογματισμός
    στους πολλούς θα έψαχνα.
    Και βεβαίως μην σου διαφεύγει το γεγονός ότι οι κάλπικες «επιτυχίες» και τα μετάλλια με τις μεγάλες επιδόσεις ξεκίνησαν ως τα διαπιστευτήρια καθεστώτων που ήθελαν να αποδείξουν το «υψηλό» ιδεολογικό περιεχόμενο των απόψεων τους .
    Και στην Ελλάδα όλες οι επιτυχίες αυτό το υψηλό ιδεολογικό περιεχόμενο προσπαθούσαν να αναδείξουν.
    Μου φαίνεται περίεργο πως δεν αναρωτιέσαι!!
    Η έξωθεν καλή μαρτυρία ΠΟΤΕ δεν απασχολεί ομάδες χαμηλού πνευματικού και ιδεολογικού επιπέδου.
    Τα μεγαλύτερα εγκλήματα έγιναν εις το όνομα μιας ιδεολογικής γονιδιακής, πνευματικής κλπ ανωτερότητα .
    Σκέψου λίγο ρε αδερφέ μου !
    Φταίει ο γάιδαρος και χτυπάς το σαμάρι.
    Ο αθλητής όπως έχω γράψει ΠΟΛΛΕΣ φορές είναι το θύμα (στις περισσότερες των περιπτώσεων μια και με αυτές ασχολούμαστε εδώ) και ΟΧΙ ο θύτης .
    Αυτό προσπάθησα να δείξω με το ποστ και όχι κάποια δήθεν προσκόλληση μου σε κάποιους μηχανισμούς

    Εάν αυτό δεν το καταλαβαίνεις λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο
    ( το διαταύτα την στιγμή μάλιστα που μπορεί να εφαρμοστεί ανά πάσα στιγμή , συνεχίζω και το περιμένω 😉
    Μέρααα

  29. Καπετάνιε ο αθλητής δεν είναι το θύμα είναι ο άνθρωπος που αποφασίζει να δράσει έτσι. Εδώ είναι που έρχεται η ατομική ευθύνη και όχι σε όσα κάθε φορά πάμε να τη φορτώνουμε. Σε ένα αιτιοκρατικό σύμπαν σημασία έχουν οι αποφάσεις που παίρνουμε όσο και οι αιτίες που μας ωθούν. Εννοείται πως οι αιτίες είναι που πρέπει να αίρονται για να λυθεί ένα πρόβλημα, αυτό δε σημαίνει πως οι αιτίες απενοχοποιούν το υποκείμενο και τις αποφάσεις που παίρνει. Στο κατά πόσο είμαστε εμείς συνεπείς και ορθοί ανεξαρτήτως των υπολοίπων. Αν θες να βλέπεις τον ντοπαρισμένο ως θύμα, μπορείς να το κάνεις, εγώ απλά τον θεωρώ ουτιδανό.
    Το γεγονός πως μια κοινωνία δεν θα αποδεχθεί τον αποτυχημένο αθλητή σημαίνει πρόβλημα στην ηθική της κοινωνίας και το γεγονός ότι ο αθλητής ενδιαφέρεται γι αυτό σημαίνει πρόβλημα στο μυαλό τα αθλητή. Το γεγονός ότι χρησιμοποιεί δόλο τον καταδικάζει ανεξαρτήτων αιτιών – χωρίς φυσικά ν΄ αφήνει χωρίς καταδίκη τις αιτίες.
    Δεν έχω να αναρωτηθώ τι λένε οι εκπομπές γιατί δεν ασχολήθηκα ποτέ μαζί τους. Αν ακούγονται σαν εμένα μπράβο τους.
    Αν προτιμάς έναν κόσμο χωρίς ιδεολογία και ήθος σίγουρα αυτό δεν σημαίνει ότι θα συμφωνήσω ποτέ μαζί σου. Καλύτερα αναρωτήσου μήπως το γεγονός τα αποδοχής είναι αυτό που διευκολύνει την κατακρήμνιση. Όσο για τα εγκλήματα, τα περισσότερα έγιναν για την επίτευξη ποταπών στόχων, ανεξάρτητα το μανδύα που ντυνόταν που και που. Η ύπαρξη εκμεταλλευτών δεν κατατάσσει προς αποπομπή την ιδεολογική θεώρηση.
    Κανένας ντοπαρισμένος δεν είναι θύμα. Οι επιλογές του είναι δικές του και κρίνεται για δάυτες. Τα δια ταύτα μπορούν να τα δώσουν μόνο οι έχοντες την εξουσία. Εσύ απλά μπορείς να επιλέξεις να ζεις ορθά ή κατακριτέα για τον εαυτό σου και για τους γύρω σου και να λάβεις τη θέση που σου αρμόζει στα θετικά ή στα αρνητικά πρότυπα της κοινωνίας. Και αυτό που ενδιαφέρει εμένα είναι αυτό που «είναι», όχι αυτό που «φαίνεται». Το «φαίνεσθε» μου είναι αδιάφορο.
    Κατηγορώ εξίσου τον αθλητή και την συμπεριφορά του αλλά και την κοινωνία και τις απαιτήσεις και τους στόχους της. Αυτό είναι ίσως που δεν κατάλαβες εσύ. Ο ανταγωνισμός δεν πρέπει να εκδιωχθεί από τον αθλητισμό αλλά από το σύνολο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

    Όσο οι άνθρωποι θέτουν ευτελείς στόχους, χρησιμοποιώντας δόλια μέσα, καμία κοινωνία δεν θα αποκτήσει ιδανικά.

  30. «Αν προτιμάς έναν κόσμο χωρίς ιδεολογία και ήθος σίγουρα αυτό δεν σημαίνει ότι θα συμφωνήσω ποτέ μαζί σου»
    Αυτό φαντάζομαι ότι διατυπώθηκε εν την ρύμη ενός ενθουσιώδη και επαναστατικού λόγου(?) Βέβαια από την άλλη η ηθική και η πέριξ της ιδεολογία, δεν νομίζεις ότι στηρίζει μια χαρά το υπάρχον σύστημα για το οποίο διαρρηγνύεις τα ιμάτια σου?
    Σκέψου το
    Ασφαλώς και είναι δικαίωμα σου να βάζεις στην ίδια ,
    στην ίδια είπα,
    λάθος
    σε μεγαλύτερη μοίρα την προσωπική ευθύνη του καθενός μας αλλά δεν νομίζεις ότι αυτό βολεύει το σύστημα το οποίο ΠΑΝΤΑ αναζητά τρόπους να μεταθέσει την δική του ευθύνη προς αυτήν την κατεύθυνση? Λες να πρόκειται περί απλής σύμπτωσης?
    Εδώ ακόμη και ο Κυριακού, ποιος ??! ο Κυριακού (που βρίσκεται έξω με εγγυητική!!) μίλησε για ντροπές για αυτοκτονίες και για χρέος της Ελληνικής πολιτείας να πατάξει το οργανωμένο έγκλημα κατά της φυλής μας και των ιδεώδη που την συνοδεύουν.
    Και μέσα από έναν παραληρηματικό ρατσιστικό θρησκόληπτο και συνάμα φασιστικό λόγο ονομάζει «νεκρή» και «ανάξια αναφοράς» την αθλήτρια που τόλμησε να θίξει το ένδοξο έθνος μας το οποίο λέει είναι φτιαγμένο για πράματα και θάματα!!
    Τα οποία με την βοήθεια του θεού θα φανούν στην συνέχεια ( εννοεί τα καθαρά μετάλλια )
    Με γαργαλούν τα δάχτυλα μου να σου γράψω κι άλλα περί ιδεολογίας και ηθικής αλλά δεν θα το κάνω. Ας το αφήσω για κάποιον αυριανό σχολιαστή.
    Αλλά σε ένα καπιταλιστικό περιβάλλον μιλώντας λίγο ταξικά ,ο αθλητισμός είναι επάγγελμα. Η αντιμετώπηση του οποίου από την Πολιτεία βρίθει αδικημάτων απέναντι στο σύνολο των εργαζομένων αθλητών, και όχι των 5-6 πρωτοκλασάτων , των οποίων ζητάς την κεφαλή επί πίνακι κάνοντας δύο μεγάλα λάθη
    Λειτουργείς απάνθρωπα ( την ώρα που την ανθρωπιά επικαλείσαι ) όταν με δικαιολογία μια παραβατική συμπεριφορά απαξιώνεις πλήρως τον παραβάτη αποκαλώντας τον ανάξιο όν ( να υποθέσω ότι τον δολοφόνο τον θέλεις στην κρεμάλα και μάλιστα στην πλατεία του χωριού?) χωρίς καν να μπεις στον κόπο να ακούσεις έστω και την άποψη του και τέλος υιοθετείς με απόλυτα δογματικό τρόπο τις μπούρδες ( και συγνώμη δηλαδή ) περί της δήθεν διαφοράς της άμιλλας του συναγωνισμού με τον ανταγωνισμό με όρους πολιτικής προπαγάνδας.
    Μιας προπαγάνδας που υμνεί την Κούβα ( του Σοτομαγιόρ και των άλλων πουσαρισμένων αθλητών εις το όνομα μιας ανώτερης ιδεολογίας που λέγαμε ) για το σύστημα του λαϊκού της αθλητισμού, το οποίο σύστημα αποτελεί την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για τους πρωταθλητές τους, τους οποίους βγάζει άσπιλους αμόλυντους και τρανά παραδείγματα για την νεολαία !!
    Δηλαδή και μετά ξύπνησαν?
    Έλα καληνύχτα Άραβα

    ( που θα μου πας!
    Κάποια στιγμή θα σε πάρω μαζί μου με το σκάφος και θα τις λύσουμε μια χαρά τις διαφορές μας… μεσοπέλαγα 🙂

  31. Καπετάνιο κράτει.
    Έχεις κολλήσει στο ότι κατηγορώ μόνο τους αθλητές. Λάθος ίσα ίσα που πάντα λέω να μην πέφτουμε στο τρυπάκι της μεταφοράς των ευθυνών της πολιτείας στα πρόσωπα. Ποιό κομμάτι του «αν η κοινωνία θέλει τον αθλητή πάντα νικητή, έχει πρόβλημα» δεν κατάλαβες;
    Αυτό όμως δε σημαίνει πως και ο αθλητής που υποπίπτει δεν φέρει ευθύνη. Καθένας μας φέρει την ευθύνη των επιλογών του και μόνο αυτή. Θύμα δεν είναι, διόλου. Θύτης έναντι του εαυτού του είναι, αλλά και έναντι του αθλητικού ιδεώδους. Απλά η δική του συνεισφορά είναι στη σφαίρα του αιτιατού όχι του αίτιου.
    Και όχι. Η ιδεολογία δε στηρίζει το συστημα.
    Και όχι δε ζήτησα επί πινάκι την κεφαλή των αθλητών, επί πινάκι θέλω την κεφαλή όσων συντηρούν όλη αυτή την αισχρή κατάσταση ζούγκλας στην κοινωνία μας. Απλά δε τους θεωρώ τους αθλητές αμέτοχους στο έγκλημα. Άλλο το να μη μεταφέρω τις ευθύνες των υπευθύνων στη μάζα (μακραν από εμέ, αντιθέτως πάντα ομιλώ) και άλλο το να μην αναγνωρίζω το μερίδιο ευθύνης που αναλογεί και σε συγκεκριμένα άτομα της μαζας που ενέχονται στο θέμα (εμού εξαιρουμένου μιας και σίγουρα δεν φταίω όπως κι εσύ υποθέτω δεν φταίς, αν και πολλά παρε δώσε έχεις με τη Σου-Λι και δεν ξέρω τί να υποθέσω). Αυτό είναι όλο.

  32. (Καλά που μ’ ενημερώνεις γιατί έχω 2 βδομάδες και βάλε να δω ειδήσεις και δεν ήξερα όσα ανέφερες 😛 Αλλά… μήπως να την κόψεις κι εσύ λίγο; σε χαλάει μου φάινεται… )

  33. Μάθε και αυτό:
    «Εχω συγκεκριμένη πρόταση ( μας λέει ο αγαπητός κύρ γιατρός της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού Στ. Χάντζος ) για την καταπολέμηση της μάστιγας του ντόπινγκ. Υποστηρίζω το ιταλικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο οι διωκτικές αρχές πηδούν από μπαλκόνια, σπάνε παράθυρα, παραβιάζουν πόρτες για να εισβάλουν στο σπίτι του υπόπτου και να διενεργήσουν έλεγχο. Και όταν βρουν αναβολικά, γενικά απαγορευμένες ουσίες, πέφτει βαρύς ο πέλεκυς»
    Τι λέει ορέ το Ιταλοαναθρεμένο παλικάρι?!
    Λέει και άλλα ΠΟΛΥ ενδιαφέροντα και σοφά όπως:
    «Να περάσει ολόκληρος ο μηχανισμός του αντιντόπινγκ, δηλαδή το ΕΣΚΑΝ, το κέντρο εξέτασης των δειγμάτων του Ολυμπιακού Σταδίου, ακόμη και τα συνεργεία των ουροληπτών, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Την ευθύνη συγκρότησης της ολυμπιακής ομάδας ποιος την έχει; Η ΕΟΕ. Αρα, στα χέρια της ΕΟΕ πρέπει να περάσει και η ευθύνη των ελέγχων ντόπινγκ…»
    Δηλαδή με λίγα λόγια και σταράτα να βάλουμε τον Κυριακού (ναι , αυτός είναι ο πρόεδρος της ΕΟΕ!) ο οποίος έχει καταδικαστεί:
    α. σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση (ποινή που δεν εκτελέστηκε) «για καταπάτηση αιγιαλού»
    και β. για «ηθική αυτουργία σε έκδοση ψευδούς βεβαιώσεως», κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος

    να φυλάει τον Ελληνικό αθλητισμό από τους «νεκρούς» και «άτιμους» αθλητές !!
    Και τόσες μέρες είχα μια απορία γιατί αυτοανακηρύθηκε θεματοφύλακας των ιερών και των όσιων του Ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος ….
    Βρε κάτι δεν πάει καλά σε αυτό το έρμο βασίλειο της Δανιμαρκίας με τους τόσους έντιμους , ηθικούς και καθαρούς μας εκπροσώπους που πλάκωσαν τον τελευταίο καιρό….
    Ο καιρός θα δείξει αλλά αλαξοκολιές μου βρωμάνε

  34. Με την καταστολή δε θα κάνουν τίποτε. Αλλά το ακόμα χειρότερο είναι πως πρέπει να ξέρεις τί ψάχνεις για να το βρεις. Αν δεν ξέρεις τί ψάχνεις, τίγκα στην ντόπα να είναι ο άλλος δεν τον βρίσκεις σον αιώνα των άπαντα.
    Αυτά πάντως παιγνίδια εξουσίας είναι ουχί αθλητισμού και ιδεολογίας 😛

    (Να μπει και ένας από την καμινάδα μη και ξεφύγει ο ύποπτος από εκεί…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: