"Ναι , υπάρχει ένα τέτοιο πράγμα σαν την γαλήνη, αλλά δεν υπάρχει κανενός είδους γαλήνη που είναι δυνατόν να κατοικεί μέσα μας και ποτέ να μη μας αφήνει. Υπάρχει μόνο εκείνη η γαλήνη που πρέπει να κερδίζει κανείς πάλι και πάλι παλεύοντας ακατάπαυστα , που κάθε μέρα πρέπει να κερδίζει από την αρχή": Ερμαν Εσσε
Παπαδόπουλος και Τομ Πάππας, στο απόγειο της συνεργασίας τους.
Στους έντονα αντικοινοβουλευτικούς καιρούς μας, ένα δόλιο φάντασμα πλανιέται στον αέρα: ο ισχυρισμός περί «τιμιότητας» των δικτατόρων που κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία το 1967 για να την επιστρέψουν πριν από 36 χρόνια, σαν βρεγμένες γάτες, «στους πολιτικούς».
Πρόκειται βέβαια για μύθο, θεμελιωμένο στη μίζερη εικόνα των επιζώντων
Η κρίση που πλήττει το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα (ΕΝΣ) είναι η χειρότερη της τελευταίας δεκαπενταετίας. Η αδυναμία τωννομισμάτων όλων των χωρών της ΕΟΚ, πλην της Ολλανδίας, να διατηρήσουν σχεδόν σταθερή την ισοτιμία τους με το μάρκο ισοδυναμεί με κατάργηση του μέχρι σήμερα ισχύοντος ΕΝΣ.
πίσω του πιάνει η κάμερα και πρόσωπα( με τον Κ Κουλούρη σε ρόλο μαντρόσκυλου) που μας ταλαιπώρησαν έκτοτε , αχρείους που με σύμβουλο την πολιτική τους ξετσιπωσιά όχι μόνο αξιώνουν την παρουσία τους στα πολιτικά πράγματα αλλά φιλοδοξούν να ηγηθούν και της προσπάθειας για την ανασυγκρότηση και την επανίδρυση(στην κυριολεξία) του Ελληνικού κράτους και της οικονομίας όπως αυτή μπορεί (ή θέλουμε )να υπάρξει μέσα στα πλαίσια του κράτους στην σημερινή ή «σύγχρονη» όπως αρέσκονται να την ονομάζουν πραγματικότητα
Το κείμενο του Κ. Μαραντζίδη στην «Καθημερινή», όπως και τα υπόλοιπα κείμενα που έχει συμπεριλάβει σε διάφορες εκδόσεις, χαρακτηρίζεται από ισορροπία στην έκφραση, αλλά όχι και στην έμπνευση. Υπ’ αυτήν την έννοια, ο Μαραντζίδης αποδρά από την ιδιότητα του ιστορικού, για να αγκαλιάσει την ιδιότητα του δημοσιογράφου, χωρίς να είναι. Ας το αποδείξουμε:
ΠΗΓΗ
Οι ψαράδες σε όλες τις θάλασσες αναγνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος δεν γεννιέται όπως τα θαλάσσια θηλαστικά, εξοπλισμένος να αντιμετωπίσει αυτό το ετερογενές, ευμετάβλητο περιβάλλον. Η δομική αστάθεια της ψαροσύνης περιορίζεται επιπροσθέτως και από τα κοινωνικο-ιστορικά περιβάλλοντα που βιώνει ο ψαράς.
Είναι αλήθεια ότι σ’ αυτό το βασίλειο ο άνθρωπος εισχωρεί μόνο με την υποστήριξη πολιτισμικών επινοήσεων και τεχνέργων (σκάφη, δίχτυα, μηχανές, καταδυτικό εξοπλισμό) και μόνο όταν καιρός και θαλάσσιες συνθήκες το επιτρέπουν. Η παρακάτω μελέτη εστιάζεται στο πώς οι Ελληνες ψαράδες προσαρμόστηκαν στο να κερδίσουν τα προς το ζην από τη νομή των θαλάσσιων οικοσυστημάτων σε ένα νησί του Ανατολικού Αιγαίου αλλά και την αλλαγή της νοοτροπίας που σημειώθηκε με το οικο-ιστορικό «ατύχημα» της γερμανικής Κατοχής και θα επηρέαζε εφεξής θαλάσσια λεία και τον άνθρωπο θηρευτή της στο Αιγαίο.
Τον Σεπτέμβριο του 1931 η Βρετανία εγκαταλείπει τη χρυσή βάση, με άλλα λόγια τη σταθερή βάση του εθνικού της νομίσματος απέναντι στον χρυσό και υποτιμάται αμέσως κατά 20%. Όμως, ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος επέμενε ότι η εγκατάλειψη από την Ελλάδα του «κανόνα του χρυσού» θα επέφερε νομισματική αστάθεια και θα ήταν καταστροφή για τη χώρα
Αν δε μπορείς να κερδίσεις το παιχνίδι, άλλαξε τους κανόνες
Στις 05 Ιανουαρίου του 1993 και ενώ οι περισσότεροι τραπεζίτες και υπουργοί επέστρεφαν από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές τους, το γαλλικό φράγκο δέχτηκε επίθεση από κερδοσκοπικά κεφάλαια. Συναγερμός σήμανε στη Γαλλία η οποία ζήτησε τη βοήθεια της Γερμανίας. Οι μνήμες από την πρόσφατη κατάρρευση της βρετανικής στερλίνας, υπό το βάρος της επίθεσης του Σόρος και η αναγκαστική έξοδος της από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικής Ισοτιμίας (ΕΜΣΙ), ήταν ακόμη πολύ νωπές και είχαν αναδείξει τα τρωτά σημεία του ΕΜΣΙ.
Επειδή ακούγεται συχνά και από πολλούς, ότι στην Ελλάδα δεν μπορούμε να φτιάξουμε, ούτε ξυραφάκια, άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο και στην βιβλιοθήκη μου, για το τι έχει γίνει από το 1920 έως και τώρα. Ενημερωτικά και για λόγους αρχής, στοιχεία και φωτογραφίες που κατέβηκαν από το διαδίκτυο, δεν υφίστατο αναγραφή απαγόρευσης χρήσης.
Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο (καταγεγραμμένο) Ελληνικό αυτοκίνητο.
THEOLOGOU
Ο Νίκος Θεολόγου, μηχανικός αυτοκινήτων στην Αμερική (που βρίσκεται εκεί σαν μετανάστης), επιστρέφει στην Ελλάδα και δημιουργεί την εταιρεία του.
ΠΗΓΗ
Σε μια χώρα που είναι ικανή να αλληλοσκοτωθεί για το αν το «κρυφό σχολειό» ήταν μια πραγματικότητα ή ένας μεταγενέστερος «εθνικός Μύθος», πώς να πεις ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δεν ήταν και τόσο Εθνάρχης όσο ήθελε ή θέλουμε να πιστεύουμε; Και καταλήξαμε να το πούμε ευθέως.
Διονύσιος Αλικαρνασεύς, Άπαντα, τόμος 13 βιβλίο 868 σελ23
Ο γιός του Ποπλιλίου , ενός από τους χιλίαρχους που παρέδωσαν το στρατό στους Σαυνίτες και πέρασαν κάτω από τον ζυγό, καθώς είχε μείνει σε μεγάλη φτώχια , αναγκάστηκε να πάρει δάνειο για να κηδέψει τον πατέρα του πιστεύοντας ότι θα το ξεπληρώσει συγκεντρώνοντας εισφορές από τους συγγενείς του.
«Αναφορικά με τις προσφυγές κατά της Γερμανίας, αναμένουμε ότι θα γίνουν σεβαστές οι διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές δικαίου και κυρίως η ασυλία της Γερμανίας, ως κράτους» τονίζει "με τον τρόπο του" ο Βέστερβέλε
Τη δυνατότητα παρέμβασης στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στη δικαστική διαμάχη Γερμανίας - Ιταλίας για την καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων που αξιώνουν οι κάτοικοι του Διστόμου, διεκδικεί η κυβέρνηση. «Μοναδικός γνώμονας η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος» λέει ο κ Παπανδρέου δίνοντας μάλιστα τα εύσημα στους Δρούτσα, Καστανίδη, Παμπούκη και Βενιζέλο που με τις νομικές τους γνώσεις δρομολόγησαν με τον καλύτερο τρόπο αυτήν μας την πατριωτική ενέργεια. Αυτά εν ολίγοις μας λένε τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης του μνημονίου αλλά δεν γνωρίζω εάν πρόκειται περί κακόγουστης φάρσας σε βάρος των θυμάτων του Διστόμου ή πολιτικής παγαποντιάς κοπριτών σε βάρος μας και σε βάρος της ιστορίας αυτού του τόπου. Πάντως ότι κι αν συμβαίνει από τα δύο είναι εξίσου κατάπτυστο. Κι αυτό γιατί ούτε μπορείς να επικαλείσαι το εθνικό συμφέρον όταν εσύ ο ίδιος έχεις συμβάλει τα μέγιστα εναντίον του αλλά ούτε και έχεις το δικαίωμα να μιλάς εξ ονόματος αυτών που ο ίδιος έχεις αρνηθεί βασικά δικαιώματα τους.
Η χειρότερη φυσική καταστροφή στην ιστορία των ΗΠΑ, που όμως έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης Σεισμολογίας. Ο σεισμός και η επακολουθήσασα μεγάλη πυρκαϊά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του Σαν Φρανσίσκο, της επονομαζόμενης και «Πύλης του Ειρηνικού». Στις αρχές του 20ου αιώνα η πόλη ήταν το οικονομικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της αμερικανικής Δύσης.
Τάκης Κωστόπουλος,Με τους αντάρτες στη Δυτική Μακεδονία: Αναμνήσεις από Κατοχή, Εμφύλιο, Τασκένδη
“..Φτάσαμε, λοιπόν, στο χωριό Κοτύλη γνωστό από το ύψωμα πύργος ή Χάρος. Μόλις μπήκαμε στο χωριό πέσαμε σε μαυροσκούφηδες, τα χάσαμε και λέμε, μας έπιασαν. Όταν όμως άρχισαν να τραγουδούν το «ξαναζωντάνεψε τ’ αρματολίκι» καταλάβαμε ότι ήταν ο Άρης, ο θρυλικός καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Σε λίγο έφτασε κι ο ίδιος συνοδευμένος από δυο αντάρτισσες, την Τούλα και τη Δέσπω. Συστηθήκαμε.
«Ξέρω, ξέρω», μας λέει, «ήρθατε να πείτε τα γνωστά περί νίκης και πως δεν πρέπει να με ακολουθήσει κανείς. Αλλά να σας ρωτήσω· μπορείτε να πάτε στην Καστοριά;» «Όχι», του λέμε, «θα μας πιάσουν». «Τότε γιατί είναι νίκη η Συμφωνία τη Βάρκιζας;» Κόκαλο εμείς. «Πάμε», μου λέει, «να συζητήσουμε στο σπίτι του παπά». Εμείς συνεσταλμένοι όπως ήμασταν πώς να συζητήσουμε μ’ έναν κολοσσό γνώσεων, όπως ήταν αυτός. «Θα κάνουμε γνικίσιο (γυναικείο) λογαριασμό» μας λέει· «1 αυγό κάνει 1,5 δραχμή, 2 αυγά 3 δραχμές. Θα θυμώσει η Τούλα που λέω γνικίσιο λογαριασμό».
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της! Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς. Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με τους λόγους που γνωρίσατε μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται να σας υποσχεθώ ούτε πως θα σας φτιάξω γεφύρια ή ποτάμια, όπως σας υποσχόντανε πως θα σας φέρουν οι παλιοί κομματάρχες. Ούτε και θα σας τάξω λαγούς με πετραχήλια. Δεν επιδιώκω ν’ αποσπάσω επαίνους για τη ρητορική μου δεινότητα. Επιδιώκω απλώς ν’ ακούσετε αυτά που θα σας πω. Προσέχτε. Θ’ αρχίσω σαν τα παραμύθια:
Η Ιστορία επιφύλαξε για το τέλος Αυγούστου και τις αρχές Σεπτεμβρίου (μια εποχή του χρόνου που προσφέρεται για απολογισμούς και σχέδια για το μέλλον) την κορύφωση και κατάληξη των δύο μεγάλων γεγονότων που σφράγισαν τη νεότερη Ελλάδα: τέλη Αυγούστου του 1922 έληξε η Μικρασιατική Εκστρατεία, ενώ την ίδια ακριβώς εποχή, αλλά το 1949, έληξε ο Εμφύλιος Πόλεμος.
Σαν σήµερα πριν από 55 χρόνια µια έκρηξη στη Θεσσαλονίκη γίνεται η αφορµή για έναν πρωτοφανήδιωγµό των Ρωµιών της Πόλης, που προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στα σπίτια και την οικονοµική τους δραστηριότητα. Ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης ήταν εκεί και αφηγείται τα γεγονότααποκαλύπτοντας και τις αθέατες πτυχές τους.
«Οταν βγήκαµε από το πλοίο που µας έφερε από τη Χάλκη, εκεί στη Γέφυρα του Γαλατά, δεν φαινόταν τίποτα. Προχωρώντας όµως, αρχίσαµε να βλέπουµε τα πρώτα σηµάδια από τα επεισόδια και, όταν φτάσαµε πια στο Πέρα, είδαµε µια εικόνα βιβλικής καταστροφής. Δεν είχες πού να πατήσεις από τα σπασµένα ή καµένα µαγαζιά, τα γκρεµισµένα σπίτια, τα χυµένα εµπορεύµατα Το ίδιο και στα Ταταύλα ή στο Φανάρι, παντού όπου υπήρχαν εγκατεστηµένοι Ρωµιοί, στα σχολεία τους, στις κλινικές, στα εργοστάσια, στις εκκλησίες, είχαν γίνει βανδαλισµοί. Συνήθως οι διαδόσεις φουσκώνουν τα γεγονότα. Σε αυτήν την περίπτωση, το φαινόµενο ήταν πολλαπλάσια µεγαλύτερο απ ό,τι είχαµε ακούσει. Και µόλις πέρασε το πρώτο σοκ, έγινε σαφές σε όλους µας πως οι καταστροφές ήταν προσχεδιασµένες».
“..Όταν ήρθε η ώρα να λευτερωθούμε, την Πρέβεζα την λευτέρωσε ο ΕΛΑΣ.
Ήρθαν οι αντάρτες στο λιμάνι.. απ’ το Άκτιο,.. απ’ τον ελαιώνα.., απ’ τον Αηθωμά…. Λαοπροσκύνημα…….
Μας είπανε πως θα γιορτάσουμε την απελευθέρωση την Κυριακή 18/9/44.
Τότε έγινε η μεγάλη γιορτή .
Μεγάλο γλέντι.Ομιλίες χοροί .
Πράμματα.Θάμματα.Σαν ζουρλοι ήμασταν όλοι απ’ τη χαρά μας.
Όμως εκεί που γλεντάγαμε, μέσα στο πλήθος ακούστηκε
"Στις 10 Ιουλίου 1943, 21 Έλληνες κάηκαν ζωντανοί στο Κεφαλόβρυσο. Κατά πάσα πιθανότητα δράστες ήταν η ομάδα 6 του 98ου Συντάγματος μ' επικεφαλής τον ταγματάρχη Possinger. Η φωτογραφία είναι πριν τον πόλεμο". (Από γερμανικό ιστορικό βιβλίο)
κι ο Μάρτης δεν εμπήκε
κι όλη η Βλαχιά συνάχθηκε να φέρει το Ρωμέϊκο”
——————————————————- “Μέχρι την ανάπτυξη των κοινωνικών σχέσεων και διαδικασιών που πιο πάνω περιγράψαμε, δεν μπορούμε να μιλάμε για εθνική συνείδηση των πληθυσμιόν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με την ακριβή έννοια του όρου. Οι γλωσσικές και πολιτιστικές κοινότητες, παρά τα όποια εθνωτικά χαρακτηριστικά, δεν είχαν ακόμη συγκροτηθεί σε σύγχρονα έθνη. Όπως παρατηρεί ο Α. Κ. Βακαλόπουλος (1966, σελ. 70): “Οι εθνικές συνειδήσεις των σκλαβωμένων χριστιανών κατοίκων της οθωμανικής αυτοκρατορίας εξασθενούν και τελικά αποναρκώνονται. Στην θέση τους προβάλλει, αναπτύσσεται και επιβάλλεται η συνείδηση του χριστιανού, η οποία υψώνεται αντιμέτωπη προς τη συνείδηση του μουσουλμάνου”…