Στο εξής, τούτο το σπιτικό θα απλώνει την μπουγάδα του στα ρέλια.
Στόχος, η αρμύρα να γιάνει τις πληγές της καθημερινότητας μας.
Προορισμός, όπου μας πάει ο άνεμος.
Πρόσφατα σχόλια
 | ο δείμος του πολίτη στο Ισπανικό πακετάρισμα λαθρ… |
 | ΧΡΥΣΑ ΒΛΑΧΑΚΗ στο Τακτοποίηση Ημιυπαιθρίων χώρων… |
 | χρηστος καλουδακης στο Τακτοποίηση Ημιυπαιθρίων χώρων… |
| ΧΡΥΣΑ ΒΛΑΧΑΚΗ στο Τακτοποίηση Ημιυπαιθρίων χώρων… |
 | Orelia στο Ισπανικό πακετάρισμα λαθρ… |
 | ΑΝΤΩΝΗΣ στο Επαγγελματίας οικολόγος ο… |
| ΑΝΤΩΝΗΣ στο Τακτοποίηση Ημιυπαιθρίων χώρων… |
 | demetrat στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
 | γάτος στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
 | kapetanios στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
| kapetanios στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
| kapetanios στο Λέμε να πάμε θάλασσα |
 | Sophia στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
 | Αερικο στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
| Sophia στο Σεξ στο Αναπηρικό Αμαξίδι… |
8 comments
Comments feed for this article
15/06/2009 στο 12:15 μμ
Orelia
το μπικινακι με τα ροζ-μωβ, δικό σου Καπετάνιε;; :Ρ :Ρ
)
να περάσετε όμορφα βρε και να γιανουν ολες οι πληγες
φιλιά
15/06/2009 στο 2:56 μμ
demetrat
θα σας δούμε από δω;’ ή θα πάτε από κει;
δ
19/06/2009 στο 10:50 πμ
archive
Μωρε ζηλευω…
27/06/2009 στο 2:36 μμ
Σκύλος της Β. Κ.
Καλά να περάσουτε, καπιτάνο και οικογένεια!
03/07/2009 στο 3:12 μμ
kapetanios
Ποιήτριά μας
Περάσαμαν όμορφα κι το αποτέλεσμα ποιό?
Να ανοίξουν μεγαλύτερες πληγές λόγω του αποχωρισμού και της επιστροφής μας στα πέριξ …
( γέμισε πάλι το σκάφος μπικινάκια λέμεεε
Μανδαμ D
απ εδω πήγαμε τελικά.
Για την ακρίβεια δεν φύγαμε καθόλου απ τα παράλια της Χαλκιδικής( εάν εξαιρέσεις μια δυο μέρες που φτάσαμε μέχρι τις Σποράδες τραβώντας- ανεπιτυχώς , συρτή για κανα ψαράκι) τα οποία παραμένουν από τα πιο όμορφα του Αιγαίου και του Ιονίου μαζί
Αμ πώς!
Άνθη του αγρού και αύρα του πελάγους (κατά πως λέει να σε γράψω το αερικό τώρα δα δίπλα μου)
Εγώ σε ζηλεύω , με τα τόσα χρόνια αγκαλιά με την θάλασσα που σουνα
Σκύλε
η οικογένεια υπολειπόταν ένα άτομο για να ταν πλήρης, τον γάιδαρο τον υ ιό μου , μο τις εξεταστικές μου μέσα! Να σουν από μια μεριά να δεις ρε την κόρη μου να αγαντάρει το σκάφος ( 47 πόδια!) κάθε που δέναμε στα λιμανάκια να πάθεις πλάκα σε λέω! Από ξεμάτιασμα σε ξεμάτιασμα την είχε η μάνα της να μην την φάνε τα μάτια των περαστικώνε που την χάζευαν με την γεμάτη ναυτοσύνη σβελτάδα της με τις πρυμάτσες και τους κόμπους στους ντόκους και στις μπίντες.
Αφού ένας γεροψαράς στο λιμάνι της Νικήτης με λέει: της σχολής ναυτικών δοκίμων το κορίτσι
Κατά τα άλλα ήταν λίγο ρε παναθεμα την στεριανή μου μοίρα πανάθεμα!
03/07/2009 στο 10:02 μμ
demetrat
αααααχ , κάποιος θέλει μπεϊμπιλίνα επειγόντως !!!!!!!!!!!!
Ρε πορτοκάλος,άσε το παιδί μοναχό του λίγο λέμε.
Και ευτυχώς , που γυροφέρνατε εκεί γύρα, γιατί μιά γυναίκα που σε αντέχει ορέ,πρόσεχέ την σαν τα μάτια σου.
καλώς γυρίσατε , και κόψε τις γκρίνιες βλάχο.
φιλιά
δ
10/07/2009 στο 9:01 πμ
Ωρέλια
βρε!
γυρισατε κι εγω που ήμιν;!!!
καλο υπολοιπο
)
κι ασε τις γκρινιες γμτ!
μηπως τρωγοντας, μικρυνε το μπικινι κι απο το πολυ στενεμα βγαινει εξω η γκρινια;; όχι, λέω..! καλάαα! μη βαρας ντε!
σας φιλώ όλους σας
10/07/2009 στο 4:09 μμ
kapetanios
Είμαι γκρινιάρης εγώ βρε τσούπρες?!!
Ποιήτριά μας
ε ναι
γυρίσαμαν
(και κάνουμε δίαιτα μπας και αποφύγουμε τις αγορές νέου μπικινιού