“..Στην τωρινή συγκυρία, από την άλλη μεριά, βλέπουμε το πέρασμα από την κυριαρχία του πολιτικού σε αυτήν του οικονομικού: η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση οδηγεί σε μια κατάσταση όπου η λογική της αγοράς υποσκάπτει τις λογικές και αξίες όλων των υπόλοιπων θεσμικών χώρων. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, ένα ουτοπικό όραμα που απορρέει αβίαστα από τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα είναι το πέρασμα από τον οικονομικό, μονολογικό εκσυγχρονισμό (όπου όλα θυσιάζονται στον βωμό της ανταγωνιστικότητας/παραγωγικότητας) σε έναν πολυλογικό εκσυγχρονισμό όπου οι αξίες της αγοράς θα συνυπάρχουν σε κατάσταση ισορροπίας με τις αξίες της ουσιαστικής δημοκρατίας στον πολιτικό χώρο, της αλληλεγγύης στον κοινωνικό και της ατομικής χειραφέτησης/αυτονομίας στον πολιτισμικό…”
Νίκος Μουζέλης
Ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στη London School of Economics
Πηγή
10 comments
Comments feed for this article
04/02/2009 στο 6:14 μμ
kapetanios
“..Από τη μεταμοντέρνα σκοπιά κάθε ιδεολογία, κάθε μεγαλόσχημο όραμα μιας ιδεώδους μελλοντικής κοινωνίας οδηγεί, αργά ή γρήγορα, στον αυταρχισμό. Οδηγεί στις ναζιστικές θηριωδίες και στα σταλινικά γκουλάγκ. Αρα εδώ η απόρριψη του ουτοπικού δεν βασίζεται στην αποδοχή/εξιδανίκευση του υπαρκτού. Βασίζεται στην πεποίθηση ότι κάθε προσπάθεια πραγμάτωσης των διαφόρων κοινωνικών οραμάτων έχει μη αναμενόμενα, καταστρεπτικά αποτελέσματα…”
Σοφία
Αφιερωμένο
04/02/2009 στο 8:07 μμ
Sophia
;-D
Καλά, πάνω που είπαμε να ηρεμήσουμε λίγο από τις συζητήσεις για το μεταμοντέρνο, την ιδεολογία, και να πούμε και καμιά σαχλαμάρα, έρχεσαι να μας καταστρέψεις (γιατί εμείς αυτές τις κουβέντες τις κάνουμε πάνω από πιάτα, και κυρίως, ποτήρια και μετράει ο χρόνος, και μετράει, και μετράει…) και ειδικά όταν μου πετάς και τον Lacan (τι μου θύμισες τώρα…).
Εκτός από το ότι θα σου στείλω το λογαριασμό από τo καινούριο ποδήλατο που θα πάρω για να κάψω όλα όσα τσακίζουμε, θα σου στείλω και τις διαμαρτυρίες από όλα τα υπόλοιπα βιβλία και τα φανταστικά κείμενα που περιμένουν στοιβαγμένα υπομονετικά να τα διαβάσω!!! Ή ακόμα καλύτερα, θα σου τα στείλω να τα διαβάσεις κι εσύ… Συγκεκριμένα, τώρα διαμαρτύρεται ο Richard Dawkins και φωνάζει δυνατά, μαζί με ένα μάγο λίγο παραπέρα… Τςτςτςτςτς…
Ούτε ένα γιαούρτι δεν μπορεί να κάνει κανείς εδώ, ούτε να ψήσει ένα ψωμί χωρίς να του πετάξουνε μια ουτοπία στα μούτρα!!! ψιτ, χωρίς πλάκα όμως, να ξαναπιάσουμε την συζήτηση για την βιωσιμότητα? ;-Ρ Και θύμισέ μου να σου πω για την έννοια της ουτοπίας όσον αφορά το σχολείο…
(Σας μέρσισα? Δεν σας μέρσισα! Μερσί, μερσί)
05/02/2009 στο 3:59 πμ
kapetanios
Είμεθα γερά σαγόνια,
]
καλοπληρωτές και ανοιχτοχέρηδες,
και βεβαίως περιμένουμε την ανάλυση της ουτοπίας ακόμη και στην περίπτωση του σχολείου
Άφησε στην άκρη τα μερσί και πιάσε λέμε το τουρσί ( σπιτίσιο πάντα )
[ η συζήτηση για την βιωσιμότητα δεν σταματά, μόλις που άρχισε
05/02/2009 στο 10:10 πμ
Sophia
Α, μπράβο μπράβο!!! (Σίγουρα δεν είμαστε συγγενείς???)
Ετοιμάζω λοιπόν τα τσίπουρα και τους μεζέδες!
;-D
05/02/2009 στο 11:06 πμ
κούκος
Χωρίς πλάκα, στο δεύτερο απόσπασμα που παραθέτει ο Καπετάνιος στο πρώτο του σχόλιο, βρίσκεται όλο το δράμα της αριστεράς. Και το αδιέξοδό της. Και δεν είναι θέμα μεταμοντερνισμού. Είναι η (τόσο χειρότερα για αυτήν) πραγματικότητα. Που όσο και να προσπαθούμε να παρακάμψουμε (ερμηνεύσουμε, προσπεράσουμε) αυτή εκεί, να μας κλείνει προκλητικά το μάτι.
Και μια και μιλάμε για βιωσιμότητα έρχομαι και εγώ στο τσιμπούσι με ούζο, λαδοτύρι και χτένια (Καλλονής) βεβαίως.
05/02/2009 στο 11:23 πμ
Sophia
Θα έχει και φούσκες στο τσιμπούσι???? Γυαλιστερές?
;-D
06/02/2009 στο 7:42 πμ
kapetanios
Καλώς να ορίσεις κούκε και μάλιστα σύντομα
]
( γιατί βλέπω να γεμίζει η Μυτιλήνη απ άκρης σε άκρη με εκείνες τις γκουμούτσες με τους έλικες ! Και άμα γενεί κι αυτό, τα πιάσατε τα λεφτά σας !)
Καλημέρα στο νησί ( που πολύ σε ζηλεύω ρε μπαγάσα)
[ θες να πεις ότι οι αριστεροί κυνηγούν χίμαιρες?
06/02/2009 στο 8:36 μμ
Αερικό
Τωρα μ’ αυτα κι αυτα που λετε για ουζακια, χτενια και λαδοτυρι μ’ επιασε το ποιητικο μου και θυμηθηκα τον Σικελιανο που εγραφε τα εξης (κανω μια αντιγραφουλα για ευκολια:)
” Ὄχι, δὲν εἶναι χίμαιρα
νὰ καβαλᾶμε τὸ ὄνειρο
τὴ θείαν ἐτούτη μέρα
ποῦ ὅλα, ὁρατὰ καὶ ἀόρατα,
κι ἐμεῖς κι οἱ ἥρωες καὶ οἱ θεοὶ
στὴν ἴδια ὁρμᾶμε μέσα αἰώνια σφαίρα “
22/02/2009 στο 7:30 μμ
Σύλβια
Η αυτονομία στον πολιτισμό, ε’?
Και νόμιζαν οι εργατική τάξη στον “υπαρκτό σοσιαλισμό” ότι μπορεί και πρέπει να υπάρχει εργατικός έλεγχος παντού, ακόμα και στις τέχνες!!!
Για αυτό το kolaps του υπαρκτού ανύπαρκτου…
24/02/2009 στο 5:03 μμ
kapetanios
Σύλβια
Αυτό ακριβώς λέει και ο Μουζέλης
Τονίζει την ανάγκη της αυτονομίας κάθε χώρου ( οικονομικού, πολιτικού, κοινωνικού, πολιτισμικού κλπ)
Η αντίθεση στην ουτοπία, η οποία περιγράφεται ως “μεγαλόσχημο όραμα μιας ιδεώδους μελλοντικής κοινωνίας” προκύπτει ακριβώς απ την πεποίθηση ότι κάθε τέτοια προσπάθεια αργά ή γρήγορα εξελίσσεται σε αυταρχισμό
Το ίδιο αποτέλεσμα προκύπτει και από τις “ολιστικές προσεγγίσεις των κοινωνικών φαινομένων”
Οι νέες ουτοπίες μάλιστα διαφοροποιούν την άποψη περί νομοτέλειας , την πίστη δηλαδή στους “εξελικτικούς νόμους που οδηγούν αναπόφευκτα σε ένα μελλοντικό παράδεισο” όπως ενδεχομένως πίστευε η γενιά μου .
Θεωρούν ότι η μετάβαση σε μια ιδεατή κοινωνία αποτελεί κατά βάση ένα τεχνοκρατικό πρόβλημα στην λύση του οποίου πρέπει να χρησιμοποιηθεί και μια επικοινωνιακή λογική.
Υπ αυτήν την έννοια λοιπόν οι “ιδέες” είναι επιθυμητές “ηθικές” και “νόμιμες” μόνο στο βαθμό που αυτές εξυπηρετούν στην μετάβαση της υπάρχουσας καπιταλιστικής κοινωνίας στην ιδεώδη κοινωνία.
Εξ ου και το collapse του ανύπαρκτου “υπαρκτού”
Βέβαια θα μου πεις ότι και στις “υπαρκτές” καπιταλιστικές κοινωνίες οι ιδέες είναι επιθυμητές ηθικές και νόμιμες μόνο στο βαθμό που εξυπηρετούν την λογική της αγοράς αλλά το collapse τους αργεί ακόμη
Καλησπέρα